uwschadevergoeding

Ongeval tijdens een bedrijfsuitje: is uw werkgever aansprakelijk?

Fri, 04 Sep 2026 08:30:56 GMT

In het kort. Er zijn twee routes. Viel de activiteit voldoende samen met het werk, dan geldt de zorgplicht van artikel 7:658 BW en is de werkgever aansprakelijk tenzij hij bewijst dat hij alles heeft gedaan om het ongeval te voorkomen. Gaat die vlieger niet op omdat de activiteit puur recreatief was, dan kan de werkgever nog steeds aansprakelijk zijn als goed werkgever op grond van artikel 7:611 BW, wanneer hij een activiteit met een bijzonder risico organiseerde zonder de zorg te betrachten die daarbij hoorde. Wordt aansprakelijkheid erkend, dan komen de kosten van juridische bijstand voor rekening van de aansprakelijke partij.

Letsel opgelopen tijdens een bedrijfsuitje?

Ook buiten de werkvloer kan uw werkgever aansprakelijk zijn, en soms zelfs als de zorgplicht van artikel 7:658 BW niet opgaat. Stuur een korte beschrijving van de activiteit en het ongeval. Het eerste gesprek is kosteloos. Bespreek uw zaak of bel 035 203 11 62.

Wanneer een uitje onder de zorgplicht valt

Een gebroken enkel bij het bowlen, een hersenschudding bij een survivaldag, een val van een e-bike tijdens een teamuitje, letsel na te veel drank op het personeelsfeest. Het eerste wat werkgevers dan zeggen is dat het geen werktijd was en dat niemand verplicht was om mee te doen. Juridisch is dat zelden het einde van het verhaal, en juist bij dit soort ongevallen bestaat er naast de gewone zorgplicht een tweede grondslag die veel mensen niet kennen.

Beslissend is niet waar of wanneer, maar of er voldoende verband is met het werk. Dat verband is er eerder wanneer de werkgever de activiteit organiseerde en betaalde, wanneer zij onder werktijd viel of daarop aansloot, wanneer er een zakelijk doel was zoals teambuilding of een training, en wanneer feitelijk van iedereen werd verwacht dat hij meedeed. "Deelname was vrijwillig" is dan een zwak argument: als niet meedoen in de praktijk opvalt, is de vrijwilligheid betrekkelijk.

Valt het uitje onder de zorgplicht, dan gelden dezelfde eisen als op de werkvloer. De werkgever moet de risico's van de activiteit beoordelen, een betrouwbare organisator kiezen, deugdelijk materiaal laten gebruiken, instructie laten geven en toezicht organiseren. Bij activiteiten met een bekend risico, zoals klimmen, karten, survival of watersport, weegt dat zwaar. Hoe ruim het begrip werkzaamheden wordt uitgelegd, leest u in hoe breed is het begrip werkzaamheden bij een arbeidsongeval .

De tweede route: goed werkgeverschap

Wat als de activiteit werkelijk los stond van het werk? Dan is er nog artikel 7:611 BW, de norm van goed werkgeverschap. De Hoge Raad heeft daarop aansprakelijkheid aangenomen in gevallen waarin de werkgever een activiteit organiseerde met een bijzonder risico en daar geen voorzorg tegenover zette. In het arrest over een rolschaatsworkshop in de hal van het bedrijfspand (HR 17 april 2009, ECLI:NL:HR:2009:BH1996) oordeelde de Hoge Raad dat artikel 7:658 BW niet gold, omdat het verband met het werk ontbrak. Tegelijk sprak hij uit dat een werkgever die voor zijn personeel een vrijetijdsactiviteit met een bijzonder risico organiseert, als goed werkgever de zorg moet betrachten die redelijkerwijs van hem kan worden verlangd, en bij gebrek daaraan de schade moet vergoeden.

Voor u betekent dat: ook als de zorgplicht niet opgaat, is de zaak niet voorbij.

Alcohol, eigen keuzes en meedoen op eigen risico

Werkgevers wijzen graag op eigen schuld: u had niet mee hoeven doen, u had niet zoveel moeten drinken, u kende het risico. Bij de zorgplicht van artikel 7:658 BW telt gewone onvoorzichtigheid niet mee en bevrijdt alleen bewuste roekeloosheid de werkgever. Bij de route van artikel 7:611 BW kan eigen schuld wel tot een verdeling van de schade leiden, maar de rechter kijkt daarbij ook naar wie de omstandigheden schiep: een werkgever die onbeperkt drank schenkt en daarna een activiteit laat doorgaan, kan zich niet zonder meer achter de keuze van de werknemer verschuilen.

Bij een borrel schept de werkgever het risico grotendeels zelf. Hij kiest de locatie, hij schenkt of laat schenken, en hij weet dat alcohol de kans op ongelukken vergroot. Van hem mag dan worden verwacht dat hij nadenkt over glas- en valgevaar, over de inrichting van de ruimte en over hoe mensen na afloop thuiskomen. Struikelen na een paar glazen of uitglijden op een natte vloer is geen bewuste roekeloosheid.

Een handtekening onder een deelnameformulier waarin staat dat u op eigen risico meedoet, helpt de werkgever meestal niet. Van artikel 7:658 BW kan niet ten nadele van de werknemer worden afgeweken.

Verkeersongevallen op weg naar of van het uitje

Rijdt u in opdracht van de werkgever, dan geldt daarnaast de verzekeringsplicht die de Hoge Raad uit goed werkgeverschap heeft afgeleid: een werkgever die werknemers voor het werk aan het verkeer laat deelnemen, moet zorgen voor een behoorlijke verzekering voor verkeersongevallen. Ontbreekt die, dan is hij voor de schade aansprakelijk. Of het vervoer naar een uitje daaronder valt, hangt af van de mate waarin de werkgever het vervoer organiseerde. Wat er bij een verkeersongeval onderweg verder geldt, leest u in een ongeval onderweg naar of voor uw werk .

Wat u nu moet doen

Laat uw letsel dezelfde dag door een arts vastleggen. Meld het ongeval schriftelijk bij uw werkgever en vraag of het is gemeld bij de Arbeidsinspectie; ook een uitje kan een arbeidsongeval opleveren. Leg de omstandigheden vast: de uitnodiging of het programma, wie de activiteit organiseerde en betaalde, of deelname als verplicht werd gepresenteerd, welk materiaal werd gebruikt en wie er toezicht hield. Foto's van de locatie en van het materiaal zijn waardevol, net als de gegevens van de organisator.

Bewaar ook wat er over alcohol is geregeld en wie er aanwezig was. Vraag ten slotte na welke verzekering de werkgever voor de activiteit had afgesloten; het antwoord op die vraag is bij de route van artikel 7:611 BW vaak beslissend. De volledige volgorde staat in een arbeidsongeval overkomen: wat moet u nu doen .

Welke schade u kunt verhalen

Medische kosten en eigen risico, reiskosten, huishoudelijke hulp, gemist inkomen en, bij blijvende beperkingen, verlies aan verdienvermogen en pensioenschade, plus smartengeld. Bij erkende aansprakelijkheid komen de kosten van juridische bijstand op grond van artikel 6:96 BW voor rekening van de aansprakelijke partij.

Wat wij voor u doen

Bij een ongeval tijdens een bedrijfsuitje draait het om de vraag hoeveel het uitje met het werk te maken had en wat de werkgever aan voorzorg en verzekering had geregeld. Wij beoordelen beide routes, kiezen de sterkste en stellen de juiste partijen aansprakelijk.

Wat het u kost

Het eerste gesprek is kosteloos en bij erkende aansprakelijkheid betaalt de verzekeraar onze kosten. Welke afspraak wij maken zolang de aansprakelijkheid nog in geschil is, leest u op de pagina kosten .

Neem contact op

Stuur een korte beschrijving van de activiteit en het ongeval, met de uitnodiging of het programma als u dat heeft, naar info@vittorialaw.nl , of bel 035 – 203 11 62. U hoort binnen één werkdag waar u staat. Meer over uw rechten leest u op de pagina arbeidsongeval en werkgeversaansprakelijkheid . Bespreek uw zaak

Veelgestelde vragen

Deelname was echt vrijwillig. Maakt dat verschil?

Minder dan werkgevers denken. Als de werkgever de activiteit organiseerde, betaalde en aanmoedigde, blijft er meestal voldoende verband met het werk. En zelfs zonder dat verband kan artikel 7:611 BW uitkomst bieden.

Het ongeval gebeurde bij een extern bedrijf, zoals een klimhal of kartbaan. Wie is aansprakelijk?

Mogelijk beiden: het bedrijf zelf voor gebrekkig materiaal of onvoldoende instructie, en uw werkgever voor de keuze van de activiteit en de organisatie ervan. Wij spreken doorgaans beide partijen aan.

Ik had gedronken. Ben ik dan mijn recht kwijt?

Niet automatisch. Bij de zorgplicht telt gewone onvoorzichtigheid niet mee. Bij goed werkgeverschap kan alcohol tot een verdeling leiden, maar dan weegt ook mee dat de werkgever de drank onbeperkt beschikbaar stelde.

Ik ben zzp'er en was uitgenodigd voor het uitje. Geldt dit ook voor mij?

Dat hangt af van uw positie in de organisatie; zie geldt de bescherming ook voor zzp'ers, uitzendkrachten en vrijwilligers . Lukt die route niet, dan blijft de gewone onrechtmatige daad over tegen de organisator.

Verwante onderwerpen

Letsel door agressie op het werk: is uw werkgever aansprakelijk?

Fri, 04 Sep 2026 08:22:20 GMT

In het kort. U heeft meestal drie routes naast elkaar. De dader is aansprakelijk uit onrechtmatige daad en u kunt uw schade in de strafzaak op hem verhalen. Uw werkgever is aansprakelijk op grond van artikel 7:658 BW wanneer hij het risico van agressie onvoldoende heeft beperkt, en dat is bij een bekend risico eerder regel dan uitzondering. En het Schadefonds Geweldsmisdrijven kan een tegemoetkoming geven, ook als de dader onbekend of onvermogend is. Wordt aansprakelijkheid erkend, dan komen de kosten van juridische bijstand voor rekening van de aansprakelijke partij.

Slachtoffer geworden van agressie tijdens uw werk?

U heeft vaak twee routes tegelijk: de dader in de strafzaak en uw werkgever, die u tegen dit risico had moeten beschermen. Stuur een korte beschrijving. Het eerste gesprek is kosteloos. Bespreek uw zaak of bel 035 203 11 62.

De zorgplicht bij agressie is concreet

Een verwarde patiënt die uithaalt, een klant die door het lint gaat aan de balie, een overval op de zaak, een reiziger die een conducteur bespuugt en slaat. Wie in de zorg, het onderwijs, de detailhandel, de horeca, het openbaar vervoer of de handhaving werkt, loopt een risico dat weinig andere beroepen kennen. Gaat het mis, dan blijft de vraag hangen wie de schade betaalt: de dader heeft vaak niets, en de werkgever wijst naar de dader.

Sinds 2007 verplicht de Arbowet werkgevers uitdrukkelijk beleid te voeren tegen psychosociale arbeidsbelasting, en agressie en geweld vallen daar met zoveel woorden onder. Dat is geen papieren verplichting. Van een werkgever in een risicosector wordt verwacht dat hij het risico in zijn risico-inventarisatie benoemt, maatregelen treft die daarbij passen en op de naleving toeziet.

Welke maatregelen dat zijn, hangt af van het werk. In de detailhandel en de horeca gaat het om camera's, afgeschermde kassa's, beperkt kasgeld, een overvalprocedure en niet alleen werken bij het sluiten. In de zorg om een goede overdracht van bekende risicopatiënten, voldoende bezetting, alarmknoppen en de mogelijkheid om te de-escaleren of weg te lopen. In het openbaar vervoer en de handhaving om cameratoezicht, portofoons, in duo's werken en achtervangprocedures. Overal geldt bovendien: training in het omgaan met agressie, en opvang en nazorg achteraf.

Ontbreekt zo'n maatregel terwijl het risico bekend was, dan schendt de werkgever zijn zorgplicht. Bekend zijn kan blijken uit eerdere incidenten, uit meldingen van collega's, uit een agressieregistratie of simpelweg uit de aard van het werk.

Wat u moet aantonen en wat de werkgever moet bewijzen

U hoeft alleen aan te tonen dat u schade heeft geleden tijdens uw werk. Daarna is het aan de werkgever om te bewijzen dat hij alle redelijkerwijs nodige maatregelen had getroffen. Hij zal aanvoeren dat het incident onvoorspelbaar was en dat een agressieve klant nu eenmaal niet te voorkomen is. Die stelling houdt zelden stand als het risico in de branche bekend is en er geen protocol, geen training of geen alarmvoorziening was.

Bij psychische gevolgen, zoals angstklachten of een posttraumatische stressstoornis na een overval, geldt dezelfde norm. Wel is daar het causaal verband een groter punt; wat daarbij komt kijken, leest u in burn-out en psychische schade door werk .

De dader: de strafzaak als tweede route

Naast uw werkgever kunt u de dader aanspreken. Doe aangifte en geef aan dat u schade wilt vorderen; u kunt zich dan als benadeelde partij voegen in de strafzaak, zonder eigen procedure en zonder griffierecht. Wijst de rechter uw vordering toe, dan legt hij meestal de schadevergoedingsmaatregel op, zodat het Centraal Justitieel Incassobureau int en de Staat bij geweldsmisdrijven na acht maanden uitkeert als de dader niet betaalt. Hoe dat werkt, leest u op de pagina slachtofferrecht .

Bent u slachtoffer van een ernstig geweldsmisdrijf, dan is bijstand door een advocaat voor u kosteloos. De twee routes sluiten elkaar niet uit: wat de dader betaalt, wordt verrekend met wat u van de werkgever vordert, maar de vorderingen naast elkaar instellen vergroot de kans dat uw schade werkelijk wordt vergoed.

Als de dader onbekend of onvermogend is

Dan blijft het Schadefonds Geweldsmisdrijven over: een tegemoetkoming voor slachtoffers van een opzettelijk geweldsmisdrijf met ernstig letsel, ongeacht of de dader bekend is. De aanvraag moet binnen tien jaar en de bedragen zijn forfaitair. Meer daarover in hoe werkt het Schadefonds Geweldsmisdrijven .

Wat u nu moet doen

Doe aangifte, ook als collega's zeggen dat het "erbij hoort". Laat uw letsel dezelfde dag door een arts vastleggen, en meld ook psychische klachten; die komen vaak pas na weken opzetten en zijn zonder documentatie later moeilijk hard te maken. Meld het incident schriftelijk bij uw werkgever en vraag of het in het incidentenregister is opgenomen en of het bij de Arbeidsinspectie is gemeld.

Vraag daarna om de stukken die de zorgplicht raken: het agressieprotocol, de risico-inventarisatie, de registratie van eerdere incidenten en het bewijs dat u training heeft gehad. Juist die registratie van eerdere incidenten is beslissend, want daarmee toont u aan dat het risico bekend was.

Welke schade u kunt verhalen

Medische kosten en eigen risico, therapiekosten, gemist inkomen, verlies aan verdienvermogen bij langdurige uitval, huishoudelijke hulp, beschadigde eigendommen en smartengeld. Bij geweld tegen personen wordt het smartengeld doorgaans hoger vastgesteld dan bij een ongeval, omdat er sprake is van opzet en aantasting in de persoon.

Wat wij voor u doen

Bij agressie op het werk lopen twee sporen naast elkaar: de strafzaak tegen de dader en de aansprakelijkheid van uw werkgever. Wij beoordelen welke route in uw geval het meest oplevert, voeren beide waar dat kan, en zorgen dat uw schade in de strafzaak goed wordt onderbouwd.

Wat het u kost

Het eerste gesprek is kosteloos; bij een ernstig geweldsmisdrijf is onze bijstand aan u als slachtoffer kosteloos, en bij erkende aansprakelijkheid van uw werkgever betaalt diens verzekeraar onze kosten. Welke afspraak wij maken zolang de aansprakelijkheid nog in geschil is, leest u op de pagina kosten .

Neem contact op

Stuur een korte beschrijving van wat er is gebeurd, naar info@vittorialaw.nl , of bel 035 – 203 11 62. U hoort binnen één werkdag wat uw positie is. Meer over uw rechten leest u op de pagina arbeidsongeval en werkgeversaansprakelijkheid . Bespreek uw zaak

Veelgestelde vragen

Mijn werkgever zegt dat hij niets kon doen aan een agressieve klant. Klopt dat?

Zelden. Hij hoeft agressie niet te voorkomen, maar wel het risico te beperken met protocollen, training, bezetting en beveiliging, en op te treden zodra hij weet dat er een risico is. Kan hij dat niet aantonen, dan is hij aansprakelijk.

Kan ik zowel de dader als mijn werkgever aanspreken?

Ja. U kunt beide vorderingen naast elkaar instellen; dubbele vergoeding van dezelfde schade is niet mogelijk, maar de kans dat u daadwerkelijk betaald krijgt, wordt er groter door.

Ik ben alleen bedreigd, niet geslagen. Is dat genoeg?

Ja, mits u schade heeft. Angstklachten na een bedreiging of overval zijn schade, en smartengeld is niet beperkt tot lichamelijk letsel.

Ik werk als uitzendkracht in de zorg. Wie is aansprakelijk?

Zowel het uitzendbureau als de instelling waar u werkte, op grond van artikel 7:658 lid 4 BW. Spreek beide aan; lees meer in geldt de bescherming ook voor zzp'ers, uitzendkrachten en vrijwilligers .

Verwante onderwerpen

Rugklachten door tillen op het werk: is uw werkgever aansprakelijk?

Fri, 04 Sep 2026 08:11:54 GMT

In het kort. Rugklachten door fysiek werk vallen onder dezelfde bepaling als een arbeidsongeval: artikel 7:658 BW. U moet aannemelijk maken dat u onder belastende omstandigheden heeft gewerkt en dat uw klachten daardoor kunnen zijn veroorzaakt. Lukt dat en heeft de werkgever zijn zorgplicht geschonden, dan wordt het verband tussen werk en klachten vermoed en is hij aansprakelijk, tenzij hij dat vermoeden ontzenuwt. De valkuil zit in het medisch bewijs: rugklachten hebben vaak meer dan één oorzaak. Wordt aansprakelijkheid erkend, dan komen de kosten van juridische bijstand voor rekening van de aansprakelijke partij.

Rugklachten door het werk?

Of uw werkgever aansprakelijk is, hangt af van de belasting die u kunt aantonen en van wat hij daartegen heeft gedaan. Stuur een korte beschrijving van uw werk en uw klachten. Het eerste gesprek is kosteloos.

Bespreek uw zaak of bel 035 203 11 62.

Wat de werkgever had moeten doen

Een hernia na jaren in de bouw, een rug die het begeeft in de zorg, chronische klachten na duizenden keren tillen in een magazijn of distributiecentrum. Anders dan bij een val of een machineongeval is er geen moment aan te wijzen waarop het misging, en juist daarom denken veel mensen dat er niets te halen valt. Dat is te somber, maar de zaak is wel bewerkelijker dan een gewoon arbeidsongeval. Dit stuk legt uit waar het op aankomt.

De zorgplicht bij fysieke belasting is in het Arbobesluit uitgewerkt. De werkgever moet de fysieke belasting beoordelen in zijn risico-inventarisatie en, waar dat redelijkerwijs kan, wegnemen: hulpmiddelen leveren zoals steekwagens, tilliften, rolcontainers of hoogteverstelbare werkbladen, het werk zo inrichten dat zwaar tillen wordt vermeden, en zorgen voor afwisseling in houding en taken. Waar tillen onvermijdelijk is, gelden praktijkrichtlijnen: als vuistregel geldt 23 kilogram als bovengrens onder optimale omstandigheden, en aanzienlijk minder zodra er ver moet worden gereikt, gedraaid, boven schouderhoogte of laag bij de grond wordt getild, of het tillen zich vaak herhaalt.

Instructie alleen is niet genoeg. Een tilinstructie op papier, een e-learning bij indiensttreding of een poster in de kantine ontslaat de werkgever niet van de plicht om hulpmiddelen te leveren en op het gebruik ervan toe te zien. Waar een hulpmiddel het risico wegneemt, gaat dat voor op instructie, precies zoals bij machines geldt dat afschermen voorgaat op waarschuwen.

Het bewijs: waar deze zaken op stranden

Het zwaartepunt ligt bij de vraag of uw klachten door het werk komen. De arbeidsrechtelijke omkeringsregel helpt daarbij: heeft u aannemelijk gemaakt dat u aan belastende omstandigheden was blootgesteld en dat uw klachten daardoor kunnen zijn ontstaan, en heeft de werkgever zijn zorgplicht geschonden, dan wordt het causaal verband vermoed. Maar die regel geldt niet als het verband te onwaarschijnlijk is.

Bij rugklachten is dat een reëel risico. Het gerechtshof 's-Hertogenbosch wees in 2022 een vordering af omdat uit het arbeidsdeskundig onderzoek niet bleek dat de functie werkelijk rugbelastend was: er was afwisseling in houding, de werkgever had technische maatregelen genomen, en de deskundigen achtten veroudering een waarschijnlijker verklaring. Ook een beroep op proportionele aansprakelijkheid strandde toen. Die uitspraak bespreken wij in beroepsziekte: hof wijst proportionele aansprakelijkheid af .

De les daaruit is niet dat rugzaken kansloos zijn, maar dat zij staan of vallen met de vraag hoe zwaar het werk werkelijk was. Wie kan laten zien hoeveel kilo's per dag, hoe vaak per uur, in welke houding en hoeveel jaren, en dat de werkgever daar geen hulpmiddelen tegenover zette, heeft een sterke zaak. Wie het bij "ik heb altijd zwaar werk gedaan" laat, heeft dat niet.

Wat u kunt vastleggen

Uw arbeidsverleden: welke functies, welke periodes, welke werkgevers. De feitelijke belasting: welke lasten, welke gewichten, hoeveel keer per dienst, met welke hulpmiddelen en welke er ontbraken. Verklaringen van collega's die hetzelfde werk deden, wegen zwaar, omdat zij de belasting van binnenuit kunnen beschrijven. Verder de stukken van de werkgever: de risico-inventarisatie, werkinstructies, aanschafbewijzen van hulpmiddelen, verslagen van periodiek arbeidsgezondheidskundig onderzoek en uw verzuimhistorie.

Medisch is de tijdlijn beslissend. Klachten die zijn ontstaan of verergerd in een periode van aantoonbaar zware belasting, en die door huisarts of specialist in verband zijn gebracht met het werk, dragen de zaak. Meld uw klachten daarom bij de bedrijfsarts en vraag of hij een beroepsziekte meldt bij het Nederlands Centrum voor Beroepsziekten.

Verjaring

Uw vordering verjaart vijf jaar nadat u bekend bent geworden met zowel de schade als de aansprakelijke partij. Ligt de belasting vóór februari 2004, dan geldt daarnaast een absolute termijn van twintig jaar. Bij klachten die langzaam opkomen, begint die vijfjaarstermijn pas te lopen zodra u wist dat uw rug door het werk kapot ging; een uitspraak van de bedrijfsarts of een diagnose is dan het startpunt. Wacht daarna niet: hoe sneller u handelt, hoe sterker uw positie, ook als het om oude dienstverbanden gaat. Meer daarover in beroepsziekte: is uw werkgever aansprakelijk?

Welke schade u kunt verhalen

Medische kosten en eigen risico, het verschil tussen uw loon en de uitkering, verlies aan verdienvermogen als u uw werk niet meer of minder kunt doen, pensioenschade, huishoudelijke hulp, verlies aan zelfwerkzaamheid en smartengeld. Juist bij rugklachten is omscholing vaak aan de orde; de kosten daarvan en het inkomensverschil in de tussentijd horen bij de schade.

Wat wij voor u doen

Bij rugklachten door werk wordt de zaak beslist door de belasting die u kunt aantonen en door wat de werkgever daartegen heeft gedaan. Wij beoordelen dat, reconstrueren uw arbeidsverleden, schakelen zo nodig een arbeidsdeskundige in en stellen uw werkgever of oud-werkgever aansprakelijk.

Wat het u kost

Het eerste gesprek is kosteloos en bij erkende aansprakelijkheid betaalt de verzekeraar van uw werkgever onze kosten. Welke afspraak wij maken zolang de aansprakelijkheid nog in geschil is, leest u op de pagina kosten .

Neem contact op

Stuur een korte beschrijving van uw werk en uw klachten, naar info@vittorialaw.nl , of bel 035 – 203 11 62. U hoort binnen één werkdag of een aansprakelijkstelling kansrijk is en welke stukken u moet opvragen. Meer over uw rechten leest u op de pagina arbeidsongeval en werkgeversaansprakelijkheid . Bespreek uw zaak

Veelgestelde vragen

Ik heb geen ongeval gehad, alleen jarenlang zwaar werk. Kan ik dan claimen?

Ja. Artikel 7:658 BW ziet niet alleen op plotselinge ongevallen maar op alle schade die in de uitoefening van het werk ontstaat, dus ook op klachten door langdurige belasting.

Mijn werkgever zegt dat het door mijn leeftijd komt. Wat nu?

Dat is het gebruikelijke verweer. De vraag is of het werk in relevante mate heeft bijgedragen. Bij een aangetoonde zorgplichtschending en een belasting die de klachten kan verklaren, is het aan de werkgever om het verband te ontzenuwen; blijft er onzekerheid, dan kan de rechter proportioneel toerekenen.

Ik heb bij meerdere werkgevers zwaar getild. Wie spreek ik aan?

In beginsel allen bij wie de belasting relevant was. Op grond van artikel 6:99 BW kunnen zij ieder voor het geheel aansprakelijk zijn en het onderling verdelen.

Ik heb nooit geklaagd over de werkdruk. Is dat fataal?

Nee, maar het helpt niet. De werkgever moet ook zonder klacht de fysieke belasting beoordelen en beperken; een risico-inventarisatie die tillen niet noemt, werkt in zijn nadeel.

Verwante onderwerpen

Aangereden door een heftruck op het werk: wie is aansprakelijk?

Fri, 04 Sep 2026 07:51:26 GMT

In het kort. De werkgever is op grond van artikel 7:658 BW aansprakelijk, tenzij hij bewijst dat hij zijn zorgplicht is nagekomen. Bij intern transport is die zorgplicht in het Arbobesluit uitgewerkt: gescheiden rij- en looproutes, alleen bediening door wie is opgeleid en aantoonbaar geïnstrueerd, gekeurd materieel, en toezicht op naleving. Ontbreekt een van die vier, dan staat de werkgever zwak. Dat de aangereden collega even niet oplette, verandert daar niets aan. Wordt aansprakelijkheid erkend, dan komen de kosten van juridische bijstand voor rekening van de aansprakelijke partij.

Aangereden of bekneld geraakt door een heftruck?

Uw werkgever is aansprakelijk tenzij hij bewijst dat hij alles heeft gedaan om het ongeval te voorkomen. Stuur een korte beschrijving met foto’s van de plek. Het eerste gesprek is kosteloos. Bespreek uw zaak of bel 035 203 11 62.

Wat de wet van de werkgever verlangt

Heftruckongevallen horen tot de ernstigste ongevallen in magazijnen, op bouwplaatsen en in de industrie. Het slachtoffer is bovendien meestal niet de bestuurder maar een collega: iemand die te voet langsloopt, achter de truck staat, of bekneld raakt tussen de vorken en een stelling. De gevolgen zijn zelden klein, en de vraag is dan wie daarvoor opdraait.

Een heftruck is een arbeidsmiddel waarvoor hoofdstuk 7 van het Arbobesluit geldt. De machine moet geschikt zijn voor het werk, periodiek worden gekeurd en onderhouden, en voorzien zijn van de veiligheidsvoorzieningen die erbij horen: werkende claxon, zwaailicht of akoestisch signaal, veiligheidsgordel of beugel op de zitplaats, en goed zicht vanaf de bestuurdersplaats.

Daarnaast gelden de regels over de inrichting van de werkplek. Transportroutes moeten zo zijn ingericht dat voetgangers en voertuigen elkaar niet in de weg lopen: gescheiden looppaden, duidelijke markering, spiegels of waarschuwingssystemen bij hoeken en deuren, en voldoende ruimte om te manoeuvreren. Waar die scheiding niet mogelijk is, moet de werkgever andere maatregelen nemen, zoals snelheidsbeperking, eenrichtingsverkeer of het scheiden in tijd van laden en lopen.

Ten slotte de mens: alleen wie is opgeleid en aantoonbaar is geïnstrueerd, mag rijden. In de praktijk beschikt de bevoegde bestuurder over een geldig certificaat en houdt de werkgever bij wie er wanneer is geïnstrueerd. Een bestuurder die het „wel even” doet omdat de vaste chauffeur ziek is, is een tekortkoming van de werkgever.

Waarom de werkgever bij een heftruckongeval zelden vrijuit gaat

U hoeft als werknemer alleen aan te tonen dat het ongeval tijdens het werk gebeurde en dat u daardoor schade heeft. Daarna moet de werkgever bewijzen dat hij aan zijn zorgplicht heeft voldaan, en dat lukt bij heftruckongevallen zelden volledig. In de praktijk ontbreekt er altijd wel iets: de markering was versleten, de spiegel bij de deur hing er niet, de instructie is nooit vastgelegd, het keuringsrapport is verlopen, of er werd al maanden door het looppad gereden zonder dat iemand ingreep.

Daar komt bij dat de zorgplicht juist bedoeld is om te beschermen tegen de onoplettendheid die in het dagelijkse werk onvermijdelijk is. Dat u met een pallet in uw handen niet omkeek voordat u de rijroute overstak, is geen bewuste roekeloosheid maar precies het risico waarvoor de werkgever maatregelen had moeten treffen. Anders dan bij een verkeersongeval wordt de schade bij een arbeidsongeval bovendien niet verdeeld: de werkgever is volledig aansprakelijk, of hij is het niet. Hoe die beoordeling loopt, leest u in wanneer is een werkgever aansprakelijk voor een arbeidsongeval .

Als u zelf de bestuurder was

Ook dan geldt dezelfde regel. Was de truck niet gekeurd, was uw opleiding nooit geregeld, moest u met slecht zicht of een te zware last rijden of stond de vloer vol, dan is dat een tekortkoming van de werkgever. Een bestuurder die zonder gordel uit een kantelende truck valt, krijgt vaak te horen dat het zijn eigen schuld was; de vraag is dan of de werkgever op het gebruik van die gordel toezag en of de truck er een had die werkte.

Als u van een ander bedrijf was

Op veel locaties rijden heftrucks van de ene onderneming rond terwijl er mensen van een andere onderneming werken: chauffeurs die komen laden, monteurs, uitzendkrachten, zzp’ers. Wie schade lijdt, kan dan meestal zowel de eigen werkgever als de bedrijfsvoerder van de locatie aanspreken, op grond van artikel 7:658 lid 4 BW en, waar dat niet opgaat, op grond van artikel 6:162 BW of de risicoaansprakelijkheid voor gebrekkige zaken. Meer daarover in geldt de bescherming ook voor zzp’ers, uitzendkrachten en vrijwilligers .

Wat u nu moet doen

Bij een heftruckongeval is het bewijs kwetsbaar, want de werkvloer wordt binnen een uur weer aan het werk gezet. Laat daarom zo snel mogelijk foto’s maken van de plek: de rijroute, de markering, de plek waar u stond, de truck en de last. Vraag naar het keuringsrapport van de truck en naar het certificaat van de bestuurder, en noteer wie het heeft gezien.

Meld het ongeval schriftelijk bij uw werkgever en controleer of het bij de Nederlandse Arbeidsinspectie is gemeld; bij ziekenhuisopname of blijvend letsel is dat verplicht en de inspectie onderzoekt heftruckongevallen doorgaans ter plaatse. Ga dezelfde dag naar een arts. De volledige volgorde staat in een arbeidsongeval overkomen: wat moet u nu doen .

Welke schade u kunt verhalen

Medische kosten en eigen risico, reiskosten, huishoudelijke hulp, gemiste overuren en toeslagen, het verschil tussen uw loon en wat u na het ongeval verdient, pensioenschade en smartengeld. Bij beknellingsletsel met blijvende beperkingen is het verlies aan verdienvermogen over de rest van uw loopbaan meestal de grootste post. Bij erkende aansprakelijkheid komen de kosten van juridische bijstand op grond van artikel 6:96 BW voor rekening van de verzekeraar van uw werkgever.

Wat wij voor u doen

Bij een heftruckongeval wordt de zaak beslist door de inrichting van de werkvloer, de keuring, de instructie en het toezicht. Wij beoordelen dat, stellen uw werkgever aansprakelijk en voeren de discussie met zijn verzekeraar.

Wat het u kost

Neem contact op

Stuur een korte beschrijving van het ongeval, met foto’s als u die heeft, naar info@vittorialaw.nl , of bel 035 – 203 11 62. U hoort binnen één werkdag of uw werkgever aansprakelijk is en wat de eerste stap is. Meer over uw rechten leest u op de pagina arbeidsongeval en werkgeversaansprakelijkheid . Bespreek uw zaak

Veelgestelde vragen

De bestuurder was een collega. Moet ik hém aanspreken?

Nee. U spreekt de werkgever aan; die is aansprakelijk voor de schade en, voor zover het om een fout van de collega gaat, ook op grond van artikel 6:170 BW voor fouten van zijn ondergeschikten. Uw collega hoeft u dus niet persoonlijk te betalen.

Ik keek zelf niet uit toen ik het rijpad overstak. Telt dat tegen mij?

Vrijwel nooit. Gewone onoplettendheid ontslaat de werkgever niet van aansprakelijkheid; de zorgplicht bestaat juist om daartegen te beschermen. Alleen bewuste roekeloosheid bevrijdt hem, en dat wordt zelden aangenomen.

De truck was gekeurd en ik had een certificaat. Is de werkgever dan af?

Niet zonder meer. Keuring en certificaat zeggen iets over materieel en opleiding, niet over de inrichting van de werkvloer, het toezicht en de werkdruk waaronder werd gereden.

Hoe lang kan ik nog claimen?

Vijf jaar nadat u bekend werd met de schade en de aansprakelijke partij. Wacht daar niet op: de werkvloer en de getuigen veranderen sneller dan die termijn.

Verwante onderwerpen

Bewijslast bij een arbeidsongeval: wat moet u bewijzen?

tcwarnsinck@gmail.com (Tim Warnsinck) — Thu, 03 Sep 2026 21:35:29 GMT

Twijfelt u of u genoeg bewijs heeft?

Stuur wat u heeft: foto’s, de melding, namen van collega’s. Het eerste gesprek is kosteloos. Bespreek uw zaak of bel 035 203 11 62.

De meeste arbeidsongevalzaken worden niet gewonnen of verloren op het recht, maar op het bewijs. De wet is gunstig voor de werknemer, maar alleen voor de werknemer die kan laten zien wat er is gebeurd. Dit stuk legt uit wat u zelf moet bewijzen, wat de werkgever moet bewijzen, welk bewijs in de praktijk het verschil maakt en waarom de eerste dagen na het ongeval daarvoor beslissend zijn.

In het kort

De werknemer moet stellen en zo nodig bewijzen dat hij schade heeft geleden in de uitoefening van zijn werkzaamheden. Meer niet: hij hoeft niet te bewijzen hoe het ongeval precies is ontstaan of welke veiligheidsmaatregel ontbrak. Daarna is het aan de werkgever om te bewijzen dat hij zijn zorgplicht is nagekomen of dat de werknemer bewust roekeloos was. Slaagt de werkgever daar niet in, dan is hij aansprakelijk.

Wat u als werknemer moet bewijzen

Artikel 7:658 lid 2 BW legt op de werknemer alleen de bewijslast van twee dingen: dat hij schade heeft en dat die schade is ontstaan in de uitoefening van zijn werkzaamheden. De Hoge Raad heeft in het arrest Fransen/Pasteurziekenhuis (HR 10 december 1999) uitgemaakt dat de werknemer daarvoor niet de precieze toedracht hoeft aan te tonen. Wie kan bewijzen dat hij tijdens het werk is gevallen en daarbij zijn pols heeft gebroken, heeft aan zijn bewijslast voldaan, ook als niemand heeft gezien waardoor hij viel.

Dat klinkt eenvoudig, maar in de praktijk betwisten werkgevers en verzekeraars regelmatig dat het ongeval op het werk is gebeurd of dat het letsel daardoor is ontstaan. Zij wijzen op het ontbreken van een melding, op het feit dat u pas dagen later naar de dokter ging, of op eerdere klachten. Daarom is het bewijs van het ongeval zelf het eerste waarop u moet letten.

Wat de werkgever moet bewijzen

Staat vast dat het ongeval op het werk is gebeurd, dan verschuift de bewijslast. De werkgever moet nu aantonen dat hij alle maatregelen heeft getroffen en aanwijzingen heeft gegeven die redelijkerwijs nodig waren om het ongeval te voorkomen. Die bewijslast is zwaar en concreet. Algemene stellingen dat het bedrijf „veiligheid hoog in het vaandel heeft” of dat de werknemer „wist hoe het moest” volstaan niet. De werkgever moet met stukken komen: de risico-inventarisatie en -evaluatie waarin het risico is benoemd, de instructie die aantoonbaar is gegeven, de toolboxmeetings met presentielijsten, de keuringsrapporten van de machine of de steiger, het toezicht dat feitelijk is uitgeoefend.

Ontbreekt een van die stukken, dan verliest de werkgever meestal. En als zij er wel zijn, blijft de vraag of de maatregelen voldoende waren gezien het gevaar. De werkgever die alleen heeft gewaarschuwd waar een fysieke beveiliging mogelijk was, heeft niet genoeg gedaan. Hoe die zorgplicht wordt ingevuld, leest u in wanneer is een werkgever aansprakelijk voor een arbeidsongeval .

Welk bewijs in de praktijk het verschil maakt

Het rapport van de Nederlandse Arbeidsinspectie weegt het zwaarst. Bij een ernstig arbeidsongeval, dat wil zeggen ziekenhuisopname, blijvend letsel of overlijden, is de werkgever verplicht het ongeval direct te melden en doet de Arbeidsinspectie onderzoek. Het rapport beschrijft de toedracht, de overtreden voorschriften en de getroffen maatregelen, en wordt door rechters en verzekeraars vrijwel altijd gevolgd. Is het ongeval niet gemeld terwijl dat moest, dan werkt dat tegen de werkgever; u kunt het dan zelf melden.

Daarna komen de foto's. Een foto van de plek zoals die was op het moment van het ongeval, met de ontbrekende afzetting, de losse kabel, de kapotte beveiliging of de natte vloer, is meer waard dan tien verklaringen achteraf. Werkplekken worden na een ongeval snel opgeruimd en hersteld; wat u de eerste dag niet vastlegt, bestaat een week later niet meer.

Getuigen zijn het derde. Collega's die het ongeval hebben gezien of die kunnen bevestigen hoe er in het bedrijf werd gewerkt, welke instructies wel en niet werden gegeven en of er toezicht was. Vraag hun namen direct en leg hun verklaring zo snel mogelijk schriftelijk vast; collega's die nog bij de werkgever werken, verklaren na verloop van tijd voorzichtiger.

Ten slotte het medisch dossier. Ga de dag van het ongeval naar de huisarts of de spoedeisende hulp en vertel wat er is gebeurd, zodat de arts het ongeval en het letsel in het dossier noteert. Verzekeraars trekken klachten die pas na een week zijn gedocumenteerd in twijfel, en bij letsel dat later erger blijkt dan gedacht is het eerste consult het anker voor het causaal verband.

Als het bewijs ontbreekt

Ook zonder getuigen of foto's is een zaak niet verloren. Een melding bij de werkgever, een ziekmelding met vermelding van het ongeval, een verslag van de bedrijfsarts, een e-mail aan een collega of een appbericht aan huis van dezelfde dag kunnen samen voldoende zijn om aannemelijk te maken dat het ongeval tijdens het werk is gebeurd. De rechter beoordeelt het geheel. Bovendien kan de werkgever, als hij aanvoert dat het ongeval anders is gegaan dan u stelt, daarvoor zelf bewijs moeten leveren.

Bewijs van de schade

Naast het ongeval moet ook de schade worden onderbouwd. Bewaar bonnen van medische kosten en reiskosten, loonstroken van voor en na het ongeval, de urenstaat waaruit uw overuren en toeslagen blijken, en de correspondentie met de bedrijfsarts en het UWV. Bij blijvend letsel volgt later een medische en arbeidsdeskundige beoordeling; hoe de schade wordt berekend, leest u in hoe berekent u uw schade .

Veelgestelde vragen

Niemand heeft mijn ongeval gezien. Kan ik dan nog iets?

Ja. U hoeft de precieze toedracht niet te bewijzen, alleen dat het ongeval tijdens het werk is gebeurd. Een melding van dezelfde dag, het bezoek aan de huisarts en de omstandigheden op de werkplek zijn daarvoor vaak voldoende.

Mijn werkgever heeft het ongeval niet gemeld bij de Arbeidsinspectie. Wat nu?

Bij ziekenhuisopname, blijvend letsel of overlijden was hij daartoe verplicht. U kunt het ongeval zelf melden; de Arbeidsinspectie kan alsnog onderzoek doen en het verzuim van de werkgever weegt in de schadezaak tegen hem.

Moet ik bewijzen welke veiligheidsmaatregel ontbrak?

Nee. Dat is precies wat de wet omkeert: de werkgever moet bewijzen dat hij alle nodige maatregelen wél heeft getroffen.

De werkgever zegt dat ik een instructie heb genegeerd. Telt dat?

Alleen als hij bewijst dat de instructie is gegeven, dat erop werd toegezien en dat een instructie in dit geval voldoende was. En zelfs dan is het negeren van een instructie geen bewuste roekeloosheid, zodat de werkgever aansprakelijk blijft.

Bespreek uw arbeidsongeval

Een arbeidsongevalzaak wordt beslist door het bewijs van de eerste dagen. Wij beoordelen wat u heeft, zeggen wat u nog kunt veiligstellen en voeren de discussie met de verzekeraar.

Stuur een korte beschrijving van het ongeval, met wat u heeft: foto's, de melding, namen van collega's. U hoort binnen één werkdag hoe uw bewijspositie is en wat u nog kunt veiligstellen. Het eerste gesprek is kosteloos en bij erkende aansprakelijkheid betaalt de verzekeraar van uw werkgever onze kosten. Lees ook wat u de eerste weken na een arbeidsongeval moet doen of ga naar de pagina arbeidsongeval en werkgeversaansprakelijkheid . Bespreek uw zaak of bel 035 203 11 62.

mr. T.C. Warnsinck, advocaat

Letsel door machines op het werk: wanneer is de werkgever aansprakelijk?

Thu, 03 Sep 2026 21:20:17 GMT

In het kort. Bij een ongeval met een machine is de werkgever op grond van artikel 7:658 BW aansprakelijk, tenzij hij bewijst dat de machine deugdelijk en beveiligd was, dat hij instructie heeft gegeven en toezicht heeft gehouden, en dat hij rekening heeft gehouden met de routine en onoplettendheid van zijn werknemers. Waarschuwen is niet genoeg waar een fysieke beveiliging mogelijk was. Eigen onoplettendheid van de werknemer telt niet mee; alleen bewuste roekeloosheid bevrijdt de werkgever, en dat wordt bij machines vrijwel nooit aangenomen. Wordt aansprakelijkheid erkend, dan komen de kosten van juridische bijstand voor rekening van de aansprakelijke partij.

Letsel door een machine of heftruck op het werk?

Stuur een korte beschrijving met foto’s van de machine. Het eerste gesprek is kosteloos. Bespreek uw zaak of bel 035 203 11 62.

Wat de wet van de werkgever verlangt bij machines

Een hand in een pers, een vinger in een zaag, bekneld tussen een heftruck en een stelling, een arm gegrepen door een rol. Ongevallen met machines zijn zelden klein en leiden vaak tot amputaties, breuken en blijvende beperkingen. De vraag die daarna komt, is of de werkgever aansprakelijk is. Het antwoord is in vrijwel alle gevallen ja, en dit stuk legt uit waarom, wat de werkgever moet bewijzen en welke verweren u kunt verwachten.

Het Arbobesluit werkt de zorgplicht voor arbeidsmiddelen in hoofdstuk 7 gedetailleerd uit. Een machine moet geschikt zijn voor het werk waarvoor zij wordt gebruikt, zo zijn ingericht dat bewegende delen zijn afgeschermd, voorzien zijn van een duidelijk herkenbare noodstop, regelmatig worden gekeurd en onderhouden, en alleen worden bediend door wie daarvoor is opgeleid en geïnstrueerd. Een machine die na 1995 op de markt is gebracht, moet CE-gemarkeerd zijn en voldoen aan de Machinerichtlijn (die vanaf 20 januari 2027 wordt vervangen door de Machineverordening (EU) 2023/1230), wat onder meer betekent dat de fabrikant de beveiligingen heeft aangebracht die de werkgever niet mag verwijderen of overbruggen.

In de praktijk gaat het bij machineongevallen bijna altijd om één van vier tekortkomingen: een beveiliging die is verwijderd of omzeild om sneller te kunnen werken, een instructie die niet of alleen op papier is gegeven, toezicht dat ontbrak zodat een onveilige werkwijze ingesleten kon raken, of onderhoud dat is uitgesteld. Elk daarvan is een schending van de zorgplicht.

Waarschuwen is niet genoeg

De Hoge Raad heeft in het arrest Bayar/Wijnen (HR 11 november 2005, ECLI:NL:HR:2005:AU3313) de norm scherp gesteld. Een werknemer raakte zijn vingers kwijt in een buigmachine waarvan de beweging met de handen kon worden bereikt. De werkgever voerde aan dat hij had gewaarschuwd en dat de werknemer ervaren was. De Hoge Raad oordeelde dat een werkgever bij een machine met een aanzienlijk gevaar niet mag volstaan met waarschuwen of instrueren als een fysieke beveiliging mogelijk was, en dat hij er rekening mee moet houden dat ook een ervaren werknemer door de dagelijkse routine onvoorzichtig wordt. Die twee regels keren sindsdien in vrijwel elke machinezaak terug: eerst afschermen, dan pas instrueren, en ervaring is geen excuus.

De verweren van werkgever en verzekeraar

Het eerste verweer is dat de werknemer de beveiliging zelf heeft weggehaald of de machine verkeerd heeft bediend. Dat verweer slaagt zelden. De werkgever moet dan bewijzen dat de beveiliging aanwezig en werkend was, dat hij erop toezag dat zij werd gebruikt en dat hij een cultuur van omzeilen niet heeft laten bestaan. Een beveiliging die al maanden was omzeild zonder dat een leidinggevende ingreep, is een tekortkoming van de werkgever, niet van de werknemer.

Het tweede verweer is dat de werknemer ervaren was en „wist hoe het moest”. Sinds Bayar/Wijnen is dat argument uitgeput: de zorgplicht bestaat juist om de ervaren werknemer tegen zijn routine te beschermen.

Het derde verweer is bewuste roekeloosheid. Daarvoor is nodig dat de werknemer zich vlak voor het ongeval daadwerkelijk bewust was van het roekeloze karakter van zijn handelen. Een werknemer die in de haast met de hand een blokkade uit een draaiende machine haalt, handelt onvoorzichtig maar niet bewust roekeloos. De rechter neemt dit verweer bij machineongevallen praktisch nooit aan. En anders dan bij een verkeersongeval wordt de schade bij een arbeidsongeval niet verdeeld: de werkgever is volledig aansprakelijk of niet.

Heftrucks en ander rijdend materieel

Voor heftrucks, reachtrucks en ander intern transport gelden aanvullende regels: alleen bediening door wie is opgeleid en aantoonbaar geïnstrueerd, gescheiden rijroutes en looproutes, snelheidsbeperking, en keuring van het voertuig. Ongevallen met heftrucks treffen vaak niet de bestuurder maar een collega die wordt aangereden of bekneld. Ook dan is de werkgever aansprakelijk, omdat hij de werkvloer zo moet inrichten dat voetgangers en voertuigen elkaar niet in de weg zitten. Bij ongevallen op de openbare weg met bedrijfsvoertuigen komt daar de verzekeringsplicht van de werkgever bij die de Hoge Raad in het Maatzorg-arrest heeft aangenomen.

Wat u nu moet doen

Bij een machineongeval is het bewijs kwetsbaar, omdat de machine direct wordt stilgezet, gerepareerd of van een nieuwe beveiliging voorzien. Laat daarom zo snel mogelijk foto's maken van de machine in de toestand van het ongeval, inclusief de plek waar een beveiliging had moeten zitten, en vraag het typeplaatje en het keuringsrapport op. Meld het ongeval schriftelijk en controleer of het bij de Nederlandse Arbeidsinspectie is gemeld; bij ziekenhuisopname of blijvend letsel is dat verplicht en de inspectie onderzoekt machineongevallen doorgaans ter plaatse. Laat het letsel dezelfde dag vastleggen door een arts. De verdere stappen staan in een arbeidsongeval overkomen: wat moet u nu doen ; wat u wel en niet hoeft te bewijzen in de bewijslast bij een arbeidsongeval .

Welke schade u kunt verhalen

Machineongevallen leiden vaak tot blijvend letsel, en dan gaat het om meer dan medische kosten en smartengeld. Wie zijn vak niet meer kan uitoefenen, heeft recht op vergoeding van het verschil tussen wat hij zonder ongeval zou hebben verdiend en wat hij nu nog kan verdienen, tot aan zijn pensioen, plus de gemiste pensioenopbouw. Daar komen huishoudelijke hulp, verlies aan zelfwerkzaamheid, aanpassingen en de kosten van medische en juridische bijstand bij. Hoe die schade wordt berekend, leest u in hoe berekent u uw schade .

Wat wij voor u doen

Bij een machineongeval wordt de zaak beslist door de staat van de machine, de instructie en het toezicht. Wij beoordelen dat, stellen uw werkgever aansprakelijk en voeren de discussie met zijn verzekeraar.

Wat het u kost

Neem contact op

Stuur een korte beschrijving van het ongeval, met foto's van de machine als u die heeft, naar info@vittorialaw.nl , of bel 035 – 203 11 62. U hoort binnen één werkdag of uw werkgever aansprakelijk is en wat de eerste stap is. Meer over uw rechten leest u op de pagina arbeidsongeval en werkgeversaansprakelijkheid . Bespreek uw zaak

Veelgestelde vragen

Ik heb de beveiliging zelf weggehaald om sneller te kunnen werken. Ben ik dan mijn recht kwijt?

Meestal niet. De werkgever moet bewijzen dat hij toezicht hield en dat de beveiliging niet structureel werd omzeild. Bovendien is het weghalen van een beveiliging in de dagelijkse haast geen bewuste roekeloosheid in de zin van de wet.

De machine was gekeurd en CE-gemarkeerd. Kan de werkgever dan nog aansprakelijk zijn?

Ja. Keuring en CE-markering zeggen iets over de machine, niet over de instructie, het toezicht en de manier waarop er in dit bedrijf mee werd gewerkt. Bovendien kan de zorgplicht verder gaan dan de wettelijke minimumnormen.

Kan ik ook de fabrikant van de machine aanspreken?

Als het ongeval door een ontwerp- of productiefout is veroorzaakt, is de fabrikant aansprakelijk op grond van de productaansprakelijkheid. In de praktijk is de werkgever de eerste en eenvoudigste partij, omdat hij de bewijslast draagt; hij kan zich vervolgens zelf op de fabrikant verhalen.

Ik werkte via een uitzendbureau. Wie is aansprakelijk?

Zowel het uitzendbureau als de inlener bij wie u aan de machine werkte. Zij zijn hoofdelijk aansprakelijk; spreek beide aan. Lees meer in geldt de bescherming ook voor zzp'ers, uitzendkrachten en vrijwilligers .

Verwante onderwerpen

Arbeidsongeval overkomen: wat moet u nu doen?

tcwarnsinck@gmail.com (Tim Warnsinck) — Thu, 03 Sep 2026 20:38:39 GMT

Net een arbeidsongeval gehad?

Bel of stuur een korte beschrijving; u hoort binnen één werkdag wat u nu moet doen en of uw werkgever aansprakelijk is. Het eerste gesprek is kosteloos. Bespreek uw zaak of bel 035 203 11 62.

Een arbeidsongeval overkomt u op een gewone werkdag en daarna gaat alles snel: de spoedeisende hulp, de ziekmelding, de bedrijfsarts, het gips of de operatie. De vraag of iemand voor de schade opdraait, komt meestal pas weken later. Dat is jammer, want juist in de eerste dagen wordt bepaald hoe sterk uw zaak straks is. Dit stuk zet op een rij wat u de eerste twee weken moet doen, in de volgorde die ertoe doet, en wat u beter kunt laten.

In het kort

Ga dezelfde dag naar een arts en laat het ongeval noteren. Meld het ongeval schriftelijk bij uw werkgever. Leg de plek vast met foto's en noteer wie het heeft gezien. Erken niets en teken niets. Controleer of het ongeval bij de Arbeidsinspectie is gemeld. Bewaar alles wat uw schade aantoont. En laat de aansprakelijkstelling binnen enkele weken uitgaan, niet na maanden.

De eerste dag: arts en melding

Ga naar de huisarts, de huisartsenpost of de spoedeisende hulp, ook als het letsel mee lijkt te vallen. Vertel precies wat er is gebeurd en waar, zodat de arts het ongeval en de klachten in het dossier noteert. Dat consult is later het anker voor het bewijs dat uw klachten door het ongeval komen. Wie een week wacht omdat het „wel over zou gaan”, geeft de verzekeraar het argument dat de klachten een andere oorzaak hebben.

Meld het ongeval dezelfde dag of de dag erna schriftelijk bij uw werkgever: een e-mail aan uw leidinggevende of aan personeelszaken volstaat, als u maar een kopie bewaart. Beschrijf feitelijk wat er is gebeurd, waar, wanneer en wie erbij was. Geef geen oordeel over de schuldvraag, van niemand, en zeker niet van uzelf.

De eerste dagen: de plek en de getuigen

Laat, als u zelf niet kunt, een collega of familielid foto's maken van de plek zoals die was: de ladder, de steiger, de machine, de vloer, de ontbrekende afzetting, de verlichting, het ontbrekende bord. Werkplekken worden na een ongeval snel opgeruimd en gebreken snel hersteld; wat niet is vastgelegd, bestaat over een week niet meer. Noteer de namen en telefoonnummers van collega's die het ongeval hebben gezien of die weten hoe er werd gewerkt, en vraag hun of zij bereid zijn dat later te bevestigen.

Controleer of uw werkgever het ongeval heeft gemeld bij de Nederlandse Arbeidsinspectie. Bij ziekenhuisopname, blijvend letsel of overlijden is hij daartoe verplicht en volgt een onderzoek waarvan het rapport in de schadezaak vaak doorslaggevend is. Heeft de werkgever niet gemeld, dan kunt u dat zelf doen.

Wat u niet moet doen

Teken niets wat de werkgever of zijn verzekeraar u voorlegt, ook geen „ongevalsrapport” of „verklaring” die als formaliteit wordt gepresenteerd. Zulke stukken bevatten vaak een beschrijving van de toedracht die de verantwoordelijkheid bij u legt. Zeg ook niet dat het uw eigen schuld was, hoe begrijpelijk die reflex ook is; eigen onvoorzichtigheid is bij een arbeidsongeval juridisch geen reden om de werkgever te ontslaan van aansprakelijkheid, maar een erkenning in uw eigen woorden wordt wel tegen u gebruikt.

Ga niet te snel weer aan het werk om de zaak te sussen. Werken tegen medisch advies in verergert het letsel en ondermijnt later het bewijs van uw beperkingen. En voer geen gesprekken met de verzekeraar van uw werkgever zonder dat u weet waar u staat; wat u daar zegt, wordt genoteerd.

De eerste weken: schade bijhouden en aansprakelijk stellen

Begin een map, op papier of digitaal, met alles wat uw schade aantoont: bonnen van medicijnen, eigen risico, reiskosten naar arts en fysiotherapeut, loonstroken van voor en na het ongeval, de urenstaat waaruit overuren en toeslagen blijken, de correspondentie met de bedrijfsarts. Noteer ook wat u thuis niet meer kunt en wie dat overneemt; huishoudelijke hulp en verlies aan zelfwerkzaamheid zijn schadeposten die vaak worden vergeten.

Stel uw werkgever binnen enkele weken schriftelijk aansprakelijk, of laat ons dat doen. Een aansprakelijkstelling stuit de verjaring, verplicht de werkgever het ongeval bij zijn verzekeraar te melden en zet de termijn in gang waarbinnen de verzekeraar een standpunt moet innemen. Een goed onderbouwde aansprakelijkstelling leidt bij een arbeidsongeval in de meeste gevallen binnen enkele maanden tot erkenning en een eerste voorschot. Waarom de werkgever vrijwel altijd aansprakelijk is, leest u in wanneer is een werkgever aansprakelijk voor een arbeidsongeval ; wat u precies moet kunnen aantonen in de bewijslast bij een arbeidsongeval .

Uw baan en de claim

Veel werknemers stellen de claim uit omdat zij bang zijn voor de verhouding met hun werkgever of voor hun baan. Die angst is begrijpelijk maar zelden terecht. De aansprakelijkstelling gaat in de praktijk naar de bedrijfsaansprakelijkheidsverzekeraar van de werkgever, die de premie precies hiervoor betaalt; de werkgever betaalt niets uit eigen zak. Een claim is geen ontslaggrond en zolang u ziek bent, geldt het opzegverbod tijdens ziekte. Een werkgever die toch druk uitoefent, verzwakt daarmee zijn eigen positie in de schadezaak.

Wat bijstand kost

Bij letselschade komen de redelijke kosten van juridische bijstand op grond van artikel 6:96 BW voor rekening van de aansprakelijke partij. Erkent de verzekeraar van uw werkgever aansprakelijkheid, dan declareren wij bij die verzekeraar en betaalt u niets. Het eerste gesprek is in alle gevallen kosteloos. Heeft u een rechtsbijstandverzekering of bent u lid van een vakbond, dan bespreken wij hoe die het beste kan worden ingezet; bij een procedure heeft u het recht zelf uw advocaat te kiezen.

Veelgestelde vragen

Hoe snel moet ik in actie komen?

De arts en de melding bij de werkgever dezelfde dag, de foto's en getuigen binnen enkele dagen, de aansprakelijkstelling binnen enkele weken. De juridische verjaringstermijn is vijf jaar, maar het bewijs wacht daar niet op.

Mijn werkgever wil het „onderling regelen”. Is dat verstandig?

Zelden. Een onderlinge regeling dekt meestal alleen de kosten van nu, terwijl de grootste schade vaak later komt: inkomensverlies, blijvende beperkingen, pensioenschade. Laat een aanbod eerst beoordelen voordat u iets tekent.

Ik ben uitzendkracht. Bij wie moet ik melden?

Bij beide: het uitzendbureau als formele werkgever en de inlener bij wie u werkte. Beide kunnen aansprakelijk zijn op grond van artikel 7:658 lid 4 BW.

Wat als het ongeval al maanden geleden is?

Dan is de zaak niet verloren, maar het bewijs moet worden gereconstrueerd uit het medisch dossier, de ziekmelding, de verslagen van de bedrijfsarts en verklaringen van collega's. Wacht in elk geval niet langer.

Bespreek uw arbeidsongeval

De eerste weken bepalen hoe sterk uw zaak later is. Wij zeggen u wat u nu moet doen, stellen uw werkgever aansprakelijk en houden de termijnen in de gaten.

Stuur een korte beschrijving van het ongeval, met foto's als u die heeft. U hoort binnen één werkdag wat u nu moet doen en of uw werkgever aansprakelijk is. Het eerste gesprek is kosteloos. Meer over uw rechten en de schade die u kunt verhalen leest u op de pagina arbeidsongeval en werkgeversaansprakelijkheid . Bespreek uw zaak of bel 035 203 11 62.

mr. T.C. Warnsinck, advocaat

Val van trap of ladder op het werk: heeft u recht op schadevergoeding?

Thu, 03 Sep 2026 20:11:50 GMT

Gevallen van een ladder, steiger of trap op het werk?

Uw werkgever is aansprakelijk tenzij hij bewijst dat hij alles heeft gedaan om de val te voorkomen. Stuur een korte beschrijving met foto’s. Het eerste gesprek is kosteloos. Bespreek uw zaak of bel 035 203 11 62.

Een val van een ladder, een steiger of een trap is het meest voorkomende ernstige arbeidsongeval in Nederland. Het lijkt vaak een ongelukkige samenloop: een tree die glad was door gruis, een ladder die wegschoof, een misstap in de haast. Juridisch is het zelden pech. Werken op hoogte is een erkend risico waarvoor de wet de werkgever gedetailleerde verplichtingen oplegt, en wie daarvan valt, staat sterker dan hij denkt. Dit stuk legt uit wanneer de werkgever aansprakelijk is, welke regels voor ladders en steigers gelden en wat u nu moet doen.

In het kort

De werkgever is op grond van artikel 7:658 BW aansprakelijk voor een val op het werk, tenzij hij bewijst dat hij alle redelijkerwijs nodige maatregelen heeft getroffen. Bij werk op hoogte wordt die norm ingevuld door het Arbobesluit: vanaf 2,5 meter is er valgevaar en moet collectieve beveiliging voorgaan, en een ladder mag alleen als werkplek dienen als veiliger materieel niet in verhouding staat tot het geringe risico en de korte duur. Schending van die voorschriften is in beginsel een schending van de zorgplicht.

Een trap is onderdeel van de werkplek

Een trap of vloer is geen neutraal gegeven maar een onderdeel van de werkplek waarvoor de werkgever verantwoordelijk is. Was de trap glad door stof, gruis, water of olie, ontbrak een leuning, was de verlichting onvoldoende of lag er materiaal in de looproute, dan is de werkgever aansprakelijk, tenzij hij aantoont dat hij het risico had onderkend en beheerst. Juist tijdens verbouwingen, onderhoud en piekdrukte neemt dat risico toe en wordt van de werkgever extra controle, schoonmaak en waarschuwing verlangd.

Het gerechtshof Amsterdam boog zich in 2024 over precies zo'n zaak (ECLI:NL:GHAMS:2024:2463): een werknemer viel van een trap die volgens hem glad was geworden door stof en gruis van verbouwingswerkzaamheden. De kernvraag was niet alleen wat er was gebeurd, maar wie moest bewijzen hoe de trap er op dat moment bij lag. Het antwoord ligt bij de werkgever: hij beheert de werkplek, kent de schoonmaakroutines en de bouwplanning, en moet dus kunnen laten zien dat de trap veilig was. Ontbreken foto's, schoonmaakregistraties en instructies, dan verliest hij.

Ladders en steigers: de regels van het Arbobesluit

Voor werken op hoogte heeft de wetgever de zorgplicht concreet gemaakt. Artikel 3.16 van het Arbobesluit verplicht de werkgever bij valgevaar doeltreffende maatregelen te treffen, en vanaf een hoogte van 2,5 meter is er in beginsel altijd valgevaar. De artikelen 7.23 en 7.23a stellen eisen aan de keuze van arbeidsmiddelen voor tijdelijk werk op hoogte: collectieve beveiliging zoals een steiger, een hekwerk of een hoogwerker gaat voor op individuele bescherming zoals een harnas, en een ladder mag alleen als werkplek worden gebruikt als het inzetten van veiliger materieel gelet op het geringe risico en de korte gebruiksduur niet gerechtvaardigd is.

Dat zijn geen vrijblijvende richtlijnen. Een werkgever die een publiekrechtelijke veiligheidsnorm schendt, schendt daarmee in beginsel ook zijn zorgplicht uit artikel 7:658 BW. Na een ladderongeval gaat de discussie daarom over concrete vragen: was een ladder wel het juiste middel of had een steiger of hoogwerker moeten worden ingezet; was de ladder deugdelijk en gekeurd; stond zij stabiel en geborgd tegen wegglijden; had de werknemer instructie gekregen; moest hij op de ladder krachten uitoefenen of lasten dragen die daar niet thuishoren. Op elk van die punten moet de werkgever de onderbouwing leveren.

Daar komt bij dat een val van hoogte vaker tot ernstig en blijvend letsel leidt dan een struikelpartij. Hoe ernstiger de mogelijke gevolgen, hoe meer van de werkgever wordt verwacht. Dat maakt de zorgplicht bij ladders en steigers in de praktijk vrijwel absoluut; ook een ervaren werknemer die „wist hoe het moest” had beschermd moeten worden tegen zijn eigen routine.

Wie moet wat bewijzen

U hoeft als werknemer alleen aan te tonen dat u tijdens het werk bent gevallen en daardoor schade heeft. Hoe de val precies is ontstaan, hoeft u niet te bewijzen. Daarna is het aan de werkgever om te bewijzen dat hij aan zijn zorgplicht heeft voldaan, met stukken: de risico-inventarisatie, keuringsrapporten van ladders en steigers, uitgiftelijsten, werkinstructies, toolboxmeetings, schoonmaakregistraties. Gewone onoplettendheid van uw kant telt niet mee; alleen opzet of bewuste roekeloosheid bevrijdt de werkgever, en dat wordt bij een val vrijwel nooit aangenomen. Meer over de bewijspositie leest u in de bewijslast bij een arbeidsongeval .

Ook voor uitzendkrachten en zzp'ers

De bescherming geldt niet alleen voor werknemers met een arbeidscontract. Op grond van artikel 7:658 lid 4 BW kunnen ook uitzendkrachten, gedetacheerden, stagiairs, vrijwilligers en zzp'ers die meewerken in de organisatie van een ander, de inlener of opdrachtgever aanspreken. Juist in de bouw, waar ladders en steigers dagelijks worden gebruikt, is dat van belang. Lees daarover geldt de bescherming ook voor zzp'ers, uitzendkrachten en vrijwilligers .

Welke schade u kunt verhalen

Alle schade die het gevolg is van de val: medische kosten en eigen risico, reiskosten, huishoudelijke hulp en klussen die u niet meer zelf kunt doen, gemiste overuren en toeslagen, het verschil tussen uw loon en wat u na het ongeval verdient, pensioenschade en smartengeld. Bij een val van hoogte met blijvend letsel is het verlies aan verdienvermogen over de rest van uw loopbaan meestal de grootste post. De kosten van juridische bijstand komen bij erkende aansprakelijkheid op grond van artikel 6:96 BW voor rekening van de verzekeraar van de werkgever.

Wat u nu moet doen

Laat het letsel dezelfde dag door een arts vastleggen. Meld het ongeval schriftelijk bij uw werkgever en controleer of het bij de Nederlandse Arbeidsinspectie is gemeld; bij ziekenhuisopname of blijvend letsel is dat verplicht en het inspectierapport is vaak het belangrijkste bewijs. Laat foto's maken van de trap, de ladder of de steiger voordat er is schoongemaakt of opgeruimd, en noteer wie het heeft gezien en welke werkzaamheden er die dag gaande waren. Stel de werkgever binnen enkele weken aansprakelijk. De volledige volgorde staat in een arbeidsongeval overkomen: wat moet u nu doen .

Veelgestelde vragen

Ik ben van een gewone huishoudtrap gevallen tijdens het werk. Geldt dit dan ook?

Ja. Ook een trapje van een meter is een arbeidsmiddel waarvoor de werkgever moet zorgen dat het deugdelijk is en geschikt voor het werk. De norm van 2,5 meter bepaalt alleen wanneer zwaardere maatregelen verplicht zijn, niet of de zorgplicht geldt.

De ladder was van mijzelf. Maakt dat uit?

Niet wezenlijk. De werkgever moet erop toezien dat het materieel waarmee wordt gewerkt veilig is, ook als de werknemer het zelf heeft meegebracht, en moet beoordelen of een ladder in die situatie überhaupt het juiste middel was.

Niemand heeft mij zien vallen. Kan ik dan nog claimen?

Ja. U hoeft de toedracht niet te bewijzen, alleen dat u tijdens het werk bent gevallen. De melding bij de werkgever, het bezoek aan de arts en de toestand van de werkplek zijn daarvoor meestal voldoende.

Hoe lang kan ik mijn werkgever nog aansprakelijk stellen?

Vijf jaar nadat u bekend werd met de schade en de aansprakelijke partij. Wacht daar niet op: hoe langer u wacht, hoe minder er van de werkplek en de getuigen over is.

Bespreek uw val op het werk

Na een val op het werk wordt de zaak beslist door de toestand van de trap, de ladder of de steiger en door wat de werkgever daarover kan aantonen. Wij beoordelen dat en stellen uw werkgever aansprakelijk.

Stuur een korte beschrijving van de val, met foto's als u die heeft. U hoort binnen één werkdag of uw werkgever aansprakelijk is en wat de eerste stap is. Het eerste gesprek is kosteloos en bij erkende aansprakelijkheid betaalt de verzekeraar van uw werkgever onze kosten. Meer over uw rechten leest u op de pagina arbeidsongeval en werkgeversaansprakelijkheid . Bespreek uw zaak of bel 035 203 11 62.

mr. T.C. Warnsinck, advocaat

Gevaarzetting: wat zijn de Kelderluik-factoren?

tcwarnsinck@gmail.com (Tim Warnsinck) — Thu, 03 Sep 2026 14:23:45 GMT

In het kort. De Kelderluik-factoren zijn vier gezichtspunten waarmee de rechter beoordeelt of het scheppen of laten voortbestaan van een gevaarlijke situatie onrechtmatig is: hoe waarschijnlijk het was dat anderen onoplettend of onvoorzichtig zouden zijn, hoe groot de kans op een ongeval daardoor was, hoe ernstig de gevolgen konden zijn, en hoe bezwaarlijk het was om veiligheidsmaatregelen te treffen. Zij komen uit het arrest van de Hoge Raad van 5 november 1965 (ECLI:NL:HR:1965:AB7079) en worden altijd in samenhang gewogen; geen van de vier is op zichzelf beslissend. Wordt aansprakelijkheid erkend, dan komen de kosten van juridische bijstand voor rekening van de aansprakelijke partij.

Gewond geraakt door een gevaarlijke situatie, of juist aangesproken omdat u die zou hebben laten bestaan?

Stuur een korte beschrijving met foto’s. U hoort binnen één werkdag of de Kelderluik-factoren in uw zaak de goede of de verkeerde kant op wijzen. Het eerste gesprek is kosteloos. Bespreek uw zaak of bel 035 203 11 62.

Wat gevaarzetting is

Een open kelderluik in een café, een natte vloer zonder bord, een steiger zonder afzetting, een losliggende kabel over een looproute. Steeds is de vraag dezelfde: mocht dit gevaar er zijn, of had degene die het schiep of liet voortbestaan maatregelen moeten nemen? Het Nederlandse recht beantwoordt die vraag sinds 1965 met de Kelderluik-factoren. Hieronder leest u wat die factoren zijn, hoe de rechter ze toepast en, minstens zo belangrijk, hoe zij in een concrete zaak uitpakken voor het slachtoffer en voor degene die wordt aangesproken.

Gevaarzetting houdt in dat iemand door zijn handelen of nalaten een risico voor anderen in het leven roept of laat voortbestaan, zonder daarbij voldoende rekening te houden met de kans dat schade ontstaat. De juridische grondslag is de open zorgvuldigheidsnorm van artikel 6:162 BW: een doen of nalaten is onrechtmatig als het in strijd is met wat volgens ongeschreven recht in het maatschappelijk verkeer betaamt.

Niet ieder risico is onrechtmatig. In het dagelijks verkeer worden voortdurend risico’s genomen die juridisch aanvaardbaar zijn, en dat ergens gevaar bestaat betekent nog niet dat iemand onrechtmatig heeft gehandeld. Beslissend is of het risico zo groot of zo onnodig was dat degene die het schiep onvoldoende rekening hield met de belangen van anderen. Waar het gevaar lichamelijk letsel betreft, leidt de zorgvuldigheidsnorm eerder tot aansprakelijkheid dan bij een beperkt of theoretisch risico. Daarom keert gevaarzetting terug in zaken over onveilige werkplekken, winkels en horeca, evenementen, sport, de openbare ruimte en gebrekkig toezicht. Hoe de algemene onrechtmatigheidstoets werkt, leest u in Wat is een onrechtmatige daad? en Wanneer is iets onrechtmatig?

Het Kelderluik-arrest

In de zaak die tot het arrest leidde, had een werknemer van Coca-Cola bij een levering aan een Amsterdams café het kelderluik open laten staan. De doorgang was slechts beperkt gemarkeerd. Een bezoeker die naar het toilet liep, viel in het luik en brak een been. De Hoge Raad oordeelde dat de vraag of dit onrechtmatig was alleen kan worden beantwoord in het licht van de omstandigheden van het geval, en formuleerde de gezichtspunten die sindsdien zijn naam dragen.

De kern van het arrest is dat wie een gevaarlijke situatie schept, rekening moet houden met de mogelijkheid dat anderen niet de vereiste oplettendheid en voorzichtigheid betrachten. Het recht gaat niet uit van een ideaal oplettende mens. Dat uitgangspunt maakt het arrest ruim zestig jaar later nog steeds het ijkpunt bij gevaarzetting.

De eerste factor: hoe waarschijnlijk is onoplettendheid

De eerste factor is de mate van waarschijnlijkheid waarmee kan worden verwacht dat anderen niet de vereiste oplettendheid en voorzichtigheid in acht nemen. Mensen zijn gehaast, afgeleid, onervaren of minder voorzichtig dan achteraf wenselijk lijkt. Van wie een gevaarlijke situatie creëert, mag worden verlangd dat hij met die menselijke werkelijkheid rekening houdt.

De context is hierbij doorslaggevend. In een druk café, een winkel, een schoolplein of een ziekenhuis is onoplettend gedrag veel beter voorstelbaar dan op een afgesloten terrein waar alleen ervaren vakmensen komen. Plaats, doelgroep en gebruiksomstandigheden bepalen dus hoeveel onoplettendheid moest worden ingecalculeerd.

De tweede factor: hoe groot is de kans op een ongeval

Niet iedere onoplettendheid leidt tot schade. De rechter kijkt daarom ook naar de kans dat uit die onoplettendheid werkelijk een ongeval ontstaat. Een kleine vergissing in een betrekkelijk onschuldige situatie hoeft geen juridisch relevante gevaarzetting op te leveren. Kan een kleine vergissing echter direct tot een ernstig incident leiden, dan wordt veel aannemelijker dat aanvullende maatregelen hadden moeten worden genomen.

De derde factor: hoe ernstig kunnen de gevolgen zijn

De derde factor is de ernst van de mogelijke gevolgen. Ook als de kans op een ongeval niet groot is, kan de ernst van het mogelijke letsel zodanig zijn dat extra voorzorg wordt verlangd. Denk aan valgevaar van hoogte, machines, verkeer, elektriciteit, gevaarlijke stoffen of situaties met kwetsbare personen. Het aansprakelijkheidsrecht is geen kansrekening: naarmate de mogelijke schade zwaarder is, stijgt de verwachting dat preventieve maatregelen worden genomen.

De vierde factor: hoe bezwaarlijk waren veiligheidsmaatregelen

De vierde factor is de bezwaarlijkheid van de te nemen veiligheidsmaatregelen: hoe eenvoudig, praktisch en redelijk was het om het gevaar te beperken of weg te nemen? Had een afzetting, een instructie, een fysieke beveiliging of een tijdelijke afsluiting het risico aanzienlijk verkleind tegen geringe kosten, dan wordt snel aangenomen dat het achterwege laten daarvan onzorgvuldig was. Het recht verlangt niet dat ieder risico wordt uitgesloten, maar wel dat reële en eenvoudig te beperken gevaren niet achteloos blijven bestaan.

Waarschuwen is niet altijd genoeg

Een waarschuwing is geen automatisch voldoende veiligheidsmaatregel. Beslissend is of redelijkerwijs mocht worden verwacht dat de waarschuwing ook werkelijk zou leiden tot gedrag waarmee het gevaar wordt vermeden. Een bord dat onvoldoende opvalt, een lint dat gemakkelijk wordt genegeerd of een mondelinge instructie die in de drukte verloren gaat, kan tekortschieten. Het gaat niet om de vraag óf is gewaarschuwd, maar of de waarschuwing het gevaar daadwerkelijk kon keren. In sommige situaties zijn daarom zwaardere maatregelen nodig: fysieke afscherming, toezicht of het tijdelijk sluiten van een ruimte.

De factoren wegen alleen in samenhang

De Kelderluik-factoren zijn geen checklist met vier vakjes. Een lage kans op een ongeval kan worden gecompenseerd door zeer ernstige mogelijke gevolgen of door de beschikbaarheid van eenvoudige maatregelen. Omgekeerd kan een risico aanvaardbaar blijven als het gevaar beperkt is, de kans op schade klein en de maatregelen onevenredig bezwaarlijk. Het gaat steeds om het totaalbeeld van voorzienbaarheid, risico, ernst en preventiemogelijkheden. Daarbij weegt sinds het Wilnis-arrest ook mee welke middelen en tijd degene die het gevaar beheerste redelijkerwijs beschikbaar had; bij gebrekkige gebouwen en wegen worden dezelfde gezichtspunten gebruikt onder artikel 6:174 BW, zoals u leest op onze pagina over aansprakelijkheid voor opstallen .

Hoe de factoren in de praktijk uitpakken

De theorie wordt pas bruikbaar bij toepassing op een concreet geval. Een natte vloer in een supermarkt vlak na het dweilen, zonder bord en op een looproute naar de kassa’s, scoort op alle vier de factoren tegen de exploitant: klanten kijken naar schappen en niet naar de vloer, een uitglijder is waarschijnlijk, een heupfractuur bij een oudere klant is ernstig, en een geel bord kost niets. Dezelfde natte vloer in een magazijn waar alleen ingewerkt personeel komt en dat weet dat er net is gedweild, ligt heel anders.

Op een bouwplaats geldt een eigen regime. Voor werknemers is de werkgever op grond van artikel 7:658 BW gebonden aan een strenge zorgplicht, waarbij de Kelderluik-gedachte dat met onoplettendheid van werknemers rekening moet worden gehouden extra zwaar weegt; lees daarover onze pagina over werkgeversaansprakelijkheid . Voor bezoekers, buren en voorbijgangers geldt artikel 6:162 BW met de Kelderluik-toets.

Bij sport en spel ligt de drempel juist hoger. Wie deelneemt aan een voetbalwedstrijd of een klimwand beklimt, aanvaardt de risico’s die bij die activiteit horen; een gedraging die buiten het spel onrechtmatig zou zijn, is dat binnen het spel niet zonder meer. De Kelderluik-factoren spelen dan vooral bij de organisator: was het materiaal in orde, was er toezicht, was de ondergrond veilig.

Bij evenementen en horeca ten slotte gaat het vaak om de combinatie van drukte, alcohol en tijdelijke constructies. Juist daar is onoplettendheid het meest voorzienbaar en zijn maatregelen doorgaans eenvoudig, zodat organisatoren en exploitanten in de praktijk snel aansprakelijk zijn als iets misgaat wat met een hek, een steward of betere verlichting te voorkomen was.

Eigen schuld van het slachtoffer

Wie zelf onoplettend was, verliest daarmee niet zijn vordering. De Kelderluik-factoren gaan er immers van uit dat met onoplettendheid rekening moest worden gehouden. Wel kan eigen onvoorzichtigheid via artikel 6:101 BW leiden tot een verdeling van de schade, waarbij de rechter afweegt in welke mate de gedragingen van beide partijen aan het ongeval hebben bijgedragen en of de billijkheid een andere verdeling vraagt. Bij ernstig letsel valt die billijkheidscorrectie regelmatig in het voordeel van het slachtoffer uit. Voor de aangesproken partij is eigen schuld omgekeerd vaak het verweer dat de schade halveert, ook als aansprakelijkheid zelf niet te betwisten valt.

Gevaarzetting, causaal verband en schade

Ook als aan de hand van de Kelderluik-factoren onrechtmatige gevaarzetting wordt aangenomen, is de zaak niet klaar. Daarna moet vaststaan dat juist die gevaarlijke situatie de schade heeft veroorzaakt en welke schade juridisch kan worden toegerekend. Daarover leest u meer op de pagina over causaal verband en bewijs en in Hoe berekent u uw schade? Pas als normschending, causaal verband en schade op elkaar aansluiten, ontstaat een houdbare vordering; en pas als een van de drie ontbreekt, een houdbaar verweer.

Wat u nu moet doen als u letsel heeft opgelopen

Leg de situatie vast zoals zij was op het moment van het ongeval: foto’s van de plek, het ontbrekende bord, de losse kabel, de verlichting, en de namen van getuigen. Gevaarlijke situaties worden na een ongeval snel hersteld en dan is het bewijs weg. Meld het ongeval bij de exploitant, werkgever of organisator en vraag om een schriftelijke bevestiging. Ga naar de huisarts of de spoedeisende hulp, ook bij letsel dat mee lijkt te vallen, zodat het medisch is gedocumenteerd.

Stel de verantwoordelijke partij daarna schriftelijk aansprakelijk. Wordt aansprakelijkheid erkend, dan komen de redelijke kosten van juridische bijstand op grond van artikel 6:96 BW voor rekening van de aansprakelijke partij en kost onze bijstand u niets. Wordt aansprakelijkheid betwist, dan is de Kelderluik-afweging precies het terrein waarop de zaak wordt beslist, en loont het om die afweging vroeg en scherp op papier te hebben. Meer over onze werkwijze leest u op de pagina letselschade .

Wat u nu moet doen als u wordt aangesproken

Erken niets voordat u de feiten kent. Bevestig de ontvangst van de aansprakelijkstelling en vraag om onderbouwing: waar precies, wanneer, welke omstandigheden, welk letsel. Meld de aanspraak direct bij uw bedrijfsaansprakelijkheidsverzekeraar of, als particulier, bij uw AVP; te laat melden kan dekking kosten. Heeft u een rechtsbijstandverzekering, dan heeft u bij een procedure recht op een advocaat van uw keuze; lees hoe u dat inroept op onze pagina over vrije advocaatkeuze .

Verzamel vervolgens alles wat laat zien welke maatregelen u wél had genomen: schoonmaakroosters, instructies, foto’s van borden en afzettingen, inspectierapporten, veiligheidsprotocollen, camerabeelden. De Kelderluik-toets is geen garantienorm; wie aantoont dat het risico beperkt was, de gevolgen niet voorzienbaar ernstig en de maatregelen redelijk, wint de zaak of beperkt haar aanzienlijk.

Wat wij voor u doen

Bij gevaarzetting wordt de zaak beslist door de vier factoren en door het bewijs van de situatie ter plaatse. Wij beoordelen dat, stellen aansprakelijk of voeren verweer, en nemen de discussie met de verzekeraar over.

Wat het u kost

Het eerste gesprek is kosteloos. Wanneer de aansprakelijke partij de kosten van bijstand draagt en welke afspraak wij maken zolang de aansprakelijkheid nog in geschil is, leest u op de pagina kosten .

Neem contact op

Stuur een korte beschrijving van wat er is gebeurd, met foto’s van de plek, naar info@vittorialaw.nl , of bel 035 – 203 11 62. U hoort binnen één werkdag of de Kelderluik-factoren in uw zaak de goede of de verkeerde kant op wijzen en wat de verstandige eerste stap is. Bespreek uw zaak

Veelgestelde vragen

Wat zijn de vier Kelderluik-factoren?

De waarschijnlijkheid dat anderen onoplettend of onvoorzichtig zijn, de kans dat daaruit een ongeval ontstaat, de ernst van de mogelijke gevolgen en de bezwaarlijkheid van veiligheidsmaatregelen. Zij worden altijd in samenhang gewogen.

Is een waarschuwingsbord voldoende om aansprakelijkheid te voorkomen?

Niet zonder meer. Een waarschuwing volstaat alleen als redelijkerwijs mocht worden verwacht dat zij het gevaarlijke gedrag ook werkelijk zou voorkomen. Een bord dat niet opvalt of in de praktijk wordt genegeerd, ontslaat de exploitant niet van zwaardere maatregelen.

Gelden de Kelderluik-factoren ook bij sport en spel?

Ja, maar met een hogere drempel. Deelnemers aanvaarden de risico’s die bij de sport horen, zodat gedrag binnen het spel minder snel onrechtmatig is. De factoren spelen dan vooral bij de vraag of de organisator voor veilig materiaal, een veilige ondergrond en toezicht heeft gezorgd.

Wat is het verschil met aansprakelijkheid voor een gebrekkige opstal?

Bij gevaarzetting (artikel 6:162 BW) gaat het om gedrag: iemand heeft een gevaar geschapen of laten bestaan. Bij een gebrekkige opstal (artikel 6:174 BW) gaat het om de toestand van een gebouw of werk, en is de bezitter aansprakelijk ook zonder dat hij van het gebrek wist. De gezichtspunten waarmee wordt beoordeeld of de opstal aan de eisen voldeed, zijn sinds het Wilnis-arrest wel dezelfde als de Kelderluik-factoren.

Ik was zelf onoplettend. Heb ik dan nog recht op schadevergoeding?

Meestal wel. De Kelderluik-factoren verlangen juist dat met onoplettendheid rekening wordt gehouden. Uw eigen onvoorzichtigheid kan via artikel 6:101 BW wel tot een verdeling van de schade leiden, maar bij ernstig letsel valt die verdeling vaak in uw voordeel uit.

Wie moet bewijzen dat de situatie gevaarlijk was?

In beginsel het slachtoffer. Hij moet de feiten stellen en zo nodig bewijzen waaruit volgt dat het gevaar voorzienbaar was en dat maatregelen redelijkerwijs mochten worden verlangd. Daarom is het vastleggen van de situatie direct na het ongeval zo belangrijk. Voor werknemers geldt op grond van artikel 7:658 BW een omgekeerde bewijslast: de werkgever moet aantonen dat hij aan zijn zorgplicht heeft voldaan.

Verwante onderwerpen

Beroepsziekte (rugklachten): hof wijst proportionele aansprakelijkheid af

tcwarnsinck@gmail.com (Tim Warnsinck) — Thu, 03 Sep 2026 12:04:42 GMT

Een werknemer met rugklachten stelde zijn werkgever aansprakelijk voor een beroepsziekte. Het gerechtshof 's-Hertogenbosch wees de vordering af (8 februari 2022, ECLI:NL:GHSHE:2022:295) en ook het beroep op proportionele aansprakelijkheid strandde. Het arrest laat scherp zien waar de grens ligt van de omkeringsregel bij beroepsziekten, en waarom een dossier op dit punt staat of valt.

In het kort

De omkeringsregel helpt de zieke werknemer alleen als hij aannemelijk maakt dat hij onder schadelijke omstandigheden heeft gewerkt én dat zijn klachten daardoor kunnen zijn veroorzaakt. Is het verband te onwaarschijnlijk, dan geldt het vermoeden niet. En proportionele aansprakelijkheid biedt geen uitweg wanneer de kans dat het werk de klachten veroorzaakte te klein is naast een andere oorzaak, in dit geval veroudering.

De regel die de werknemer helpt

Het hof stelt voorop dat wanneer een werknemer bij zijn werk is blootgesteld aan voor de gezondheid gevaarlijke omstandigheden en hij gezondheidsschade heeft opgelopen, het causaal verband tussen werk en schade in beginsel wordt aangenomen als de werkgever heeft nagelaten de maatregelen te treffen die redelijkerwijs nodig waren om die schade te voorkomen. Dat is de arbeidsrechtelijke omkeringsregel, ontwikkeld in onder meer HR 17 november 2000 (ECLI:NL:HR:2000:AA8369), HR 23 juni 2006 (ECLI:NL:HR:2006:AW6166) en HR 9 januari 2009 (ECLI:NL:HR:2009:BF8875).

Maar de werknemer moet eerst twee dingen aannemelijk maken

Voor toepassing van die regel is nodig dat de werknemer stelt en zo nodig bewijst dat hij zijn werk moest doen onder omstandigheden die schadelijk kunnen zijn voor de gezondheid, én dat hij lijdt aan klachten die daardoor kunnen zijn veroorzaakt. Het vermoeden rust op wat in het algemeen bekend is over de ziekte en haar oorzaken, in combinatie met de geschonden veiligheidsnorm. Is het verband tussen de klachten en het werk te onwaarschijnlijk, dan is voor dat vermoeden geen plaats.

Waarom deze zaak strandde

Uit het rapport van de arbeidsdeskundige bleek niet dat de functie rugbelastend was. Alleen bij duwen, trekken en het met regelmaat verslepen van zware lasten kon van enige belasting sprake zijn, terwijl er afwisseling van houding bestond en de werkgever technische maatregelen had genomen om rugbelasting te beperken. Dat het werk op onderdelen mogelijk in enige mate belastend was, maakt volgens het hof nog niet aannemelijk dat de rugklachten daardoor zijn ontstaan. Causaal verband werd niet aangetoond en van schadevergoeding kon het daarom niet komen.

Ook geen proportionele aansprakelijkheid

De werknemer bepleitte subsidiair proportionele aansprakelijkheid. Het hof wijst op HR 7 juni 2013 (ECLI:NL:HR:2013:BZ1721): die figuur is bedoeld voor gevallen waarin niet kan worden vastgesteld of de schade komt door de normschending van de aangesprokene, door een oorzaak die voor risico van de benadeelde komt, of door een combinatie daarvan. Daarbij mag de kans dat het werk de schade veroorzaakte niet heel klein zijn. Volgens de deskundigen was die kans hier te klein in verhouding tot veroudering als oorzaak, zodat ook dit beroep werd verworpen.

Wat dit betekent voor beroepsziektezaken

De uitspraak is geen streep door beroepsziektezaken, maar wel een waarschuwing dat de medische en arbeidskundige onderbouwing het fundament is. Wie kan laten zien dat de blootstelling structureel en substantieel was, dat de werkgever daartegen te weinig deed en dat het ziektebeeld daarbij past, staat sterk. Ontbreekt dat en ligt er een veelvoorkomende klacht met een leeftijdsgebonden verklaring, dan is de zaak kwetsbaar. Hoe de aansprakelijkheid bij beroepsziekten in het algemeen loopt, leest u op de pagina beroepsziekte: is uw werkgever aansprakelijk? ; de hoofdregels bij arbeidsongevallen staan in wanneer is een werkgever aansprakelijk voor een arbeidsongeval .

Uw beroepsziekte laten beoordelen

Denkt u dat uw klachten door uw werk zijn ontstaan? Wij beoordelen of de blootstelling voldoende hard te maken is, welke deskundigenrapportage nodig is en of een aansprakelijkstelling kans van slagen heeft. Het eerste gesprek is kosteloos. Bespreek uw zaak of bel 035 203 11 62.

mr. T.C. Warnsinck, advocaat

Wat vraagt de zorgplicht van artikel 7:658 BW van uw werkgever?

Thu, 03 Sep 2026 10:36:24 GMT

Wie letsel oploopt op het werk, hoort vaak twee dingen: van collega's dat de baas „altijd aansprakelijk” is, en van de verzekeraar van diezelfde baas dat het „eigen schuld” was. Geen van beide klopt. De wet legt de lat voor de werkgever hoog, maar niet oneindig hoog, en de vraag wanneer hij aansprakelijk is wordt beslist door één artikel en een paar decennia rechtspraak. Dit stuk legt uit hoe die beoordeling loopt en waar zaken in de praktijk op worden gewonnen of verloren.

In het kort

Op grond van artikel 7:658 BW is de werkgever aansprakelijk voor de schade die een werknemer lijdt in de uitoefening van zijn werkzaamheden, tenzij de werkgever aantoont dat hij zijn zorgplicht is nagekomen of dat de schade in belangrijke mate het gevolg is van opzet of bewuste roekeloosheid van de werknemer. De werknemer hoeft dus niet te bewijzen wat er fout ging; de werkgever moet bewijzen dat hij alles heeft gedaan wat redelijkerwijs van hem mocht worden verwacht.

Wat een arbeidsongeval is

De Arbeidsomstandighedenwet omschrijft een arbeidsongeval als een ongewilde, plotselinge gebeurtenis in verband met het verrichten van arbeid, die gezondheidsschade veroorzaakt. Voor de aansprakelijkheid is die definitie niet beslissend; artikel 7:658 BW spreekt over schade die de werknemer „in de uitoefening van zijn werkzaamheden” lijdt. Dat begrip is ruim. Het omvat het werk zelf, maar ook de gang naar de kantine, een klus bij een klant, een dienstreis en een door de werkgever georganiseerde activiteit, zolang er voldoende verband is met het werk. Het gewone woon-werkverkeer valt er in beginsel buiten. Bij een verkeersongeval tijdens het werk loopt de beoordeling grotendeels via de verzekeringsplicht die de Hoge Raad uit goed werkgeverschap heeft afgeleid; daarover leest u meer in een ongeval onderweg naar of voor uw werk .

De zorgplicht van de werkgever

De werkgever moet de lokalen, werktuigen en gereedschappen waarmee wordt gewerkt zo inrichten en onderhouden, en voor het verrichten van het werk zodanige maatregelen treffen en aanwijzingen geven, als redelijkerwijs nodig is om te voorkomen dat de werknemer schade lijdt. Die formule uit lid 1 van artikel 7:658 BW bevat vier verplichtingen die in de rechtspraak elk hun eigen invulling hebben gekregen.

De eerste is een veilige werkplek en veilig materieel: onderhouden machines met werkende beveiligingen, deugdelijke ladders en steigers, vloeren zonder onnodige gladheid, voldoende verlichting. De tweede is instructie: de werknemer moet weten hoe het werk veilig moet worden gedaan, en een instructie die alleen in een map op kantoor ligt telt niet. De derde is toezicht: de werkgever moet controleren dat instructies worden nageleefd en persoonlijke beschermingsmiddelen worden gedragen, want de ervaring leert dat werknemers in de routine van alledag zelf minder voorzichtig worden. De vierde is organisatie: werkdruk, bezetting, taakverdeling en de keuze wie welk werk mag doen.

De Hoge Raad heeft in het arrest Bayar/Wijnen (HR 11 november 2005, ECLI:NL:HR:2005:AU3313) benadrukt dat de werkgever bij een gevaarlijke machine niet steeds kan volstaan met waarschuwen, maar moet nagaan of een fysieke beveiliging of een veiliger werking van de machine mogelijk is, en dat hij er rekening mee moet houden dat ook een ervaren werknemer door routine onvoorzichtig wordt. Dat laatste is de rode draad: de zorgplicht bestaat juist om de werknemer te beschermen tegen zijn eigen dagelijkse onoplettendheid.

Wat de werkgever moet bewijzen

Zodra vaststaat dat het ongeval tijdens het werk is gebeurd, is het aan de werkgever om te bewijzen dat hij aan zijn zorgplicht heeft voldaan. Dat bewijs moet concreet zijn. De werkgever moet laten zien welke maatregelen hij heeft getroffen, welke instructies hij heeft gegeven, hoe hij daarop toezag en waarom dat in de gegeven omstandigheden voldoende was. Een risico-inventarisatie en -evaluatie (RI&E) die het risico niet benoemt, een instructie die niet aantoonbaar is gegeven, een beveiliging die was verwijderd of een toolboxmeeting waarvan geen presentielijst bestaat, zijn in de praktijk de punten waarop werkgevers het verliezen.

Ook als het ongeval een ongelukkige samenloop lijkt, blijft de vraag of de werkgever het risico had moeten zien en beperken. De rechter beoordeelt dat met de gezichtspunten die ook bij gevaarzetting gelden: hoe waarschijnlijk was onoplettendheid, hoe groot de kans op een ongeval, hoe ernstig de mogelijke gevolgen en hoe bezwaarlijk de maatregelen. Bij werk met machines, op hoogte, met zwaar materieel of met gevaarlijke stoffen liggen die gezichtspunten in de regel tegen de werkgever. Meer over die afweging leest u in de Kelderluik-factoren .

Opzet of bewuste roekeloosheid van de werknemer

De tweede ontsnapping voor de werkgever is dat de schade in belangrijke mate het gevolg is van opzet of bewuste roekeloosheid van de werknemer. Sinds het arrest Pollemans/Hoondert (HR 20 september 1996) legt de Hoge Raad die lat zeer hoog: de werknemer moet zich onmiddellijk voorafgaand aan het ongeval daadwerkelijk bewust zijn geweest van het roekeloze karakter van zijn gedrag. Een dakdekker die ondanks herhaalde waarschuwingen buiten de steigerplanken liep, haalde die lat niet. Gewone onvoorzichtigheid, haast, een verkeerde inschatting of het negeren van een instructie in de hitte van het werk is geen bewuste roekeloosheid.

Dat heeft een belangrijk gevolg. Anders dan bij een verkeersongeval of een val in een winkel wordt de schade bij een arbeidsongeval niet verdeeld naar de mate van eigen schuld. De werkgever is volledig aansprakelijk, of hij is het niet. Een verzekeraar die schrijft dat „de schade voor een deel voor uw eigen rekening blijft”, past een regel toe die bij artikel 7:658 BW niet bestaat.

Uitzendkrachten, zzp'ers en anderen zonder arbeidscontract

Lid 4 van artikel 7:658 BW breidt de bescherming uit tot iedereen die in de uitoefening van het bedrijf van een ander werkzaamheden verricht, ook zonder arbeidsovereenkomst met die ander. Uitzendkrachten, gedetacheerden, stagiairs, vrijwilligers en zzp'ers die feitelijk meedraaien in de organisatie van de opdrachtgever kunnen degene aanspreken die de zeggenschap over het werk had. Wie daaronder valt en wie niet, leest u in geldt de bescherming ook voor zzp'ers, uitzendkrachten en vrijwilligers .

Wat dit betekent als u letsel heeft

De bewijslastverdeling maakt dat de meeste arbeidsongevalzaken niet op de aansprakelijkheid maar op de feiten en de schade worden beslist. Wie kan aantonen dat het ongeval tijdens het werk is gebeurd, staat sterk; wie dat pas na maanden probeert te reconstrueren, staat zwak. Leg daarom direct vast wat er is gebeurd en laat de aansprakelijkstelling vroeg en goed onderbouwd uitgaan. Wat u precies moet bewijzen en hoe, leest u in de bewijslast bij een arbeidsongeval ; de concrete stappen in de eerste weken in een arbeidsongeval overkomen: wat moet u nu doen . Alles over de schade die u kunt verhalen en de kosten van bijstand staat op de pagina over het arbeidsongeval of bedrijfsongeval .

Veelgestelde vragen

Is de werkgever altijd aansprakelijk bij een ongeval op het werk?

Niet altijd, maar wel in de meeste gevallen. Hij ontkomt alleen als hij bewijst dat hij zijn zorgplicht volledig is nagekomen of dat u bewust roekeloos was. Beide worden door de rechter streng beoordeeld.

Ik heb zelf een fout gemaakt. Ben ik dan mijn recht kwijt?

Nee. Eigen onvoorzichtigheid telt bij een arbeidsongeval niet mee, tenzij zij bewust roekeloos was. De schade wordt niet verdeeld; de werkgever is volledig aansprakelijk of niet.

Geldt dit ook als ik al jaren ervaring heb?

Ja. De Hoge Raad heeft uitdrukkelijk overwogen dat juist ervaren werknemers door routine onvoorzichtig worden en dat de werkgever daar rekening mee moet houden. Ervaring ontslaat de werkgever niet van instructie, toezicht en beveiliging.

Wat als de werkgever zegt dat hij alles volgens de regels heeft gedaan?

Dan moet hij dat bewijzen, met stukken: RI&E, instructies, toolboxmeetings, keuringsrapporten, toezicht. Voldoen aan de Arbowet is bovendien niet altijd genoeg; de zorgplicht van artikel 7:658 BW kan verder gaan dan de wettelijke minimumnormen.

Bespreek uw arbeidsongeval

Bij een arbeidsongeval draait het om de vraag of uw werkgever kan bewijzen dat hij alles heeft gedaan om het ongeval te voorkomen. Wij beoordelen uw positie, stellen hem aansprakelijk en voeren de discussie met zijn verzekeraar.

Stuur een korte beschrijving van het ongeval, met foto's als u die heeft. U hoort binnen één werkdag of uw werkgever aansprakelijk is en wat de eerste stap is. Het eerste gesprek is kosteloos en bij erkende aansprakelijkheid betaalt de verzekeraar van uw werkgever onze kosten. Bespreek uw zaak of bel 035 203 11 62.

mr. T.C. Warnsinck, advocaat

Arbeidsongeval als zzp'er, uitzendkracht of vrijwilliger: wie is aansprakelijk?

Thu, 03 Sep 2026 10:36:21 GMT

Letsel opgelopen zonder arbeidscontract? Als uitzendkracht, stagiair, vrijwilliger of zzp’er bent u vaak beschermd zoals een werknemer. Stuur een korte beschrijving van het ongeval en uw werkrelatie; u hoort binnen één werkdag wie u kunt aanspreken. Het eerste gesprek is kosteloos. Bespreek uw zaak of bel 035 203 11 62.

Wie zonder arbeidscontract letsel oploopt op een werkplek, hoort van de opdrachtgever of het uitzendbureau vaak hetzelfde: „u bent geen werknemer van ons, dus wij zijn niet aansprakelijk.” Dat is in de meeste gevallen onjuist. De wet beschermt sinds 1999 ook uitzendkrachten, gedetacheerden, stagiairs, vrijwilligers en, onder voorwaarden, zzp'ers tegen onveilige werkomstandigheden bij degene voor wie zij werken. Dit stuk legt uit wie onder die bescherming valt, wie u kunt aanspreken en waar het in de praktijk op aankomt.

In het kort

Artikel 7:658 lid 4 BW bepaalt dat degene die in de uitoefening van zijn beroep of bedrijf werk laat verrichten door iemand met wie hij geen arbeidsovereenkomst heeft, tegenover die persoon dezelfde zorgplicht heeft als een werkgever tegenover zijn werknemer. Uitzendkrachten kunnen daardoor zowel het uitzendbureau als de inlener aanspreken, stagiairs en vrijwilligers de organisatie waar zij werken, en zzp'ers de opdrachtgever wanneer het werk tot diens bedrijf behoort en zij voor hun veiligheid van hem afhankelijk waren.

Waarom de wet verder gaat dan het arbeidscontract

De gedachte achter lid 4 is eenvoudig: wie de werkplek beheerst, de machines levert, de instructies geeft en het toezicht organiseert, draagt de verantwoordelijkheid voor de veiligheid, ongeacht op welk papier de relatie staat. Een inlener die een uitzendkracht aan een onbeveiligde zaag zet, mag zich niet verschuilen achter het feit dat het loon door het uitzendbureau wordt betaald. Daarom geldt voor deze groep dezelfde zware zorgplicht en dezelfde bewijslastverdeling als voor werknemers: de gewonde hoeft alleen aan te tonen dat hij schade heeft geleden bij het werk, waarna de aangesprokene moet bewijzen dat hij alles heeft gedaan om het ongeval te voorkomen. Hoe die zorgplicht wordt ingevuld, leest u in wanneer is een werkgever aansprakelijk voor een arbeidsongeval .

Uitzendkrachten en gedetacheerden

De uitzendkracht heeft twee partijen die hij kan aanspreken. Het uitzendbureau is zijn formele werkgever en aansprakelijk op grond van lid 1 van artikel 7:658 BW; het kan zich niet onttrekken door te wijzen op de inlener, al kan het in de praktijk weinig invloed uitoefenen op de werkplek. De inlener is aansprakelijk op grond van lid 4, omdat hij de feitelijke zeggenschap over het werk heeft. Beide zijn hoofdelijk aansprakelijk, wat betekent dat u de volledige schade bij elk van beide kunt vorderen en zij onderling maar moeten uitmaken wie uiteindelijk betaalt. In de praktijk is het verstandig beide aansprakelijk te stellen; verzekeraars van uitzendbureaus en inleners wijzen graag naar elkaar, en wie maar één van beide heeft aangeschreven, verliest tijd. Hetzelfde geldt voor gedetacheerden en payrollwerknemers.

Stagiairs en vrijwilligers

Een stagiair heeft meestal geen arbeidsovereenkomst, maar verricht wel werkzaamheden in het bedrijf van het stagebedrijf en valt daarmee onder lid 4. Juist bij stagiairs weegt de zorgplicht zwaar, omdat zij onervaren zijn en de werkgever daarmee rekening moet houden in instructie en toezicht.

Voor vrijwilligers heeft de Hoge Raad in 2017 uitgemaakt dat lid 4 ook geldt (HR 15 december 2017, ECLI:NL:HR:2017:3142). In die zaak viel een vrijwilliger van een parochie van het dak van de kerk bij het plaatsen van verlichting. De Hoge Raad oordeelde dat het niet uitmaakt dat de vrijwilliger onbetaald werkte: beslissend is of het werk behoorde tot de bedrijfsuitoefening van de organisatie en of de vrijwilliger voor zijn veiligheid van die organisatie afhankelijk was. Sportverenigingen, kerken, scholen en zorginstellingen die met vrijwilligers werken, zijn daarmee even aansprakelijk als een commerciële werkgever.

Zzp'ers: de toets van Davelaar/Allspan

Voor zelfstandigen ligt het genuanceerder. De Hoge Raad heeft in het arrest Davelaar/Allspan (HR 23 maart 2012, ECLI:NL:HR:2012:BV0616) twee voorwaarden gesteld. De werkzaamheden moeten hebben plaatsgevonden in de uitoefening van het beroep of bedrijf van de opdrachtgever, wat ruim wordt uitgelegd: ook werk dat de opdrachtgever normaal door eigen personeel laat doen of dat in het verlengde van zijn bedrijf ligt, telt mee. En de zzp'er moet voor zijn veiligheid mede afhankelijk zijn geweest van de opdrachtgever, wat afhangt van de feitelijke verhouding: wie bepaalde hoe het werk werd gedaan, wie leverde het materieel, wie had zeggenschap over de werkplek.

In de zaak zelf ging het om een zzp'er die bij reparatiewerk aan een vezelverwerkingsmachine ernstig beenletsel opliep. De Hoge Raad achtte lid 4 in beginsel van toepassing, ook al werkte de man als zelfstandige. De praktijk sindsdien laat zien dat de zzp'er die op de bouwplaats van een aannemer meewerkt, in het magazijn van een opdrachtgever rijdt of in een fabriek onderhoud doet, meestal onder de bescherming valt, terwijl de zelfstandige adviseur of de zzp'er die het werk geheel naar eigen inzicht en met eigen materieel uitvoert, er vaker buiten valt. De grens wordt per geval getrokken en dat is precies waar de discussie met de verzekeraar over gaat.

Als lid 4 niet van toepassing is

Valt u er niet onder, dan bent u niet rechteloos. De opdrachtgever kan aansprakelijk zijn op grond van artikel 6:162 BW als hij een gevaarlijke situatie heeft laten bestaan, en voor gebrekkige machines of gebouwen op grond van de risicoaansprakelijkheid van de artikelen 6:173 en 6:174 BW. Het verschil is dat u dan zelf moet bewijzen wat er verkeerd was, en dat eigen schuld tot een verdeling van de schade kan leiden. Ook daarom loont het om eerst zorgvuldig te beoordelen of lid 4 toch van toepassing is.

Wat u nu moet doen

De stappen zijn dezelfde als voor een werknemer: laat het letsel dezelfde dag door een arts vastleggen, meld het ongeval schriftelijk bij de opdrachtgever of inlener én bij het uitzendbureau, leg de plek vast met foto's en noteer wie het heeft gezien. Bewaar de overeenkomst van opdracht, de uitzendovereenkomst of de vrijwilligersafspraken, want daaruit blijkt wie de zeggenschap had. Stel daarna beide mogelijke aansprakelijke partijen schriftelijk aansprakelijk, of laat ons dat doen. De volledige lijst staat in een arbeidsongeval overkomen: wat moet u nu doen .

Als zzp'er heeft u een extra aandachtspunt: uw inkomensschade. Anders dan een werknemer heeft u geen loondoorbetaling bij ziekte, zodat het verlies aan inkomen direct begint en vaak de grootste schadepost is. Daarvoor zijn uw jaarcijfers, facturen en agenda van de maanden voor het ongeval het bewijs; verzamel die meteen. Meer daarover leest u op de pagina letselschade voor zzp'ers en zelfstandigen .

Veelgestelde vragen

Ik ben uitzendkracht. Moet ik het uitzendbureau of de inlener aanspreken?

Beide. Het uitzendbureau is aansprakelijk als formele werkgever, de inlener op grond van lid 4. Zij zijn hoofdelijk aansprakelijk; u kunt de volledige schade bij elk van beide vorderen.

Ik werk als zzp'er met mijn eigen gereedschap. Val ik dan nog onder de bescherming?

Dat hangt af van de feitelijke verhouding. Werkte u mee in de organisatie van de opdrachtgever, op zijn werkplek en onder zijn regie, dan meestal wel, ook met eigen gereedschap. Bepaalde u zelf volledig hoe, waar en wanneer het werk werd gedaan, dan vaak niet, en geldt de gewone onrechtmatige daad.

Geldt de bescherming ook voor een vrijwilliger bij een vereniging?

Ja. Sinds het arrest van de Hoge Raad van 15 december 2017 vallen vrijwilligers onder lid 4 wanneer het werk tot de bedrijfsuitoefening van de organisatie behoort en zij voor hun veiligheid van die organisatie afhankelijk waren.

De opdrachtgever zegt dat ik zelf verantwoordelijk was voor mijn veiligheid. Klopt dat?

Als lid 4 van toepassing is, geldt dezelfde regel als voor werknemers: gewone onvoorzichtigheid telt niet mee en alleen opzet of bewuste roekeloosheid bevrijdt de opdrachtgever. Een contractuele bepaling dat u „op eigen risico” werkt, doet daar niet aan af; van artikel 7:658 BW kan niet ten nadele van de werkende worden afgeweken.

Bespreek uw arbeidsongeval

Wie u kunt aanspreken, hangt af van de feitelijke verhouding op de werkplek: wie gaf de instructies, wie leverde het materieel, wie hield toezicht. Wij beoordelen dat en stellen de juiste partijen aansprakelijk.

Stuur een korte beschrijving van het ongeval en van uw werkrelatie, met foto's als u die heeft. U hoort binnen één werkdag wie u kunt aanspreken en wat de eerste stap is. Het eerste gesprek is kosteloos en bij erkende aansprakelijkheid betaalt de verzekeraar onze kosten. Meer over uw rechten leest u op de pagina arbeidsongeval en werkgeversaansprakelijkheid . Bespreek uw zaak of bel 035 203 11 62.

mr. T.C. Warnsinck, advocaat

Hoe breed is het begrip werkzaamheden bij een arbeidsongeval?

Thu, 03 Sep 2026 10:36:11 GMT

Niet alleen strikt opgedragen taken kunnen onder art. 7:658 BW vallen. In dit artikel leest u hoe ruim het begrip werkzaamheden wordt opgevat.

Een terugkerend verweer in arbeidsongevallenzaken is dat het letsel niet zou zijn ontstaan „in de uitoefening van de werkzaamheden”. De werkgever stelt dan dat de werknemer afweek van de opdracht, op een andere plek bezig was dan bedoeld, of iets deed wat niet strikt tot zijn takenpakket hoorde. Juist op dat punt is de rechtspraak gunstiger voor werknemers dan velen denken: het begrip werkzaamheden wordt ruim uitgelegd, omdat artikel 7:658 BW een beschermende strekking heeft.

In het kort

Voor de bescherming van artikel 7:658 BW is niet beslissend of u precies de opgedragen handeling verrichtte op precies de aangewezen plek. Beslissend is of er voldoende functioneel verband bestond met het werk. Een beperkte afwijking van de opdracht, een informele instructie, een klus op een andere locatie of een verplicht onderdeel van een zakelijk programma kan daar nog onder vallen.

Niet alleen de letterlijke taakomschrijving telt

De wet beschermt de werknemer niet uitsluitend tijdens de exact opgedragen handeling. Werkzaamheden omvatten ook de vervulling van de arbeidsovereenkomst in bredere zin. Dat is ook logisch: veel werknemers werken met een zekere zelfstandigheid, en als iedere kleine afwijking van een instructie de bescherming zou wegnemen, blijft van die bescherming weinig over.

Een beperkte afwijking van de opdracht valt er vaak nog onder

Het bekendste voorbeeld is het arrest Van Uitert/Jalas. Een dakdekker werkte op een ander dak dan het dak waarvoor hij volgens de werkgever opdracht had gekregen. De Hoge Raad oordeelde dat nog steeds sprake was van werkzaamheden in de zin van artikel 7:658 BW: de werknemer mocht redelijkerwijs aannemen dat ook die activiteit tot zijn werk behoorde. Niet iedere afwijking van een opdracht haalt de zaak dus onderuit.

Bedrijfsuitjes en activiteiten met een werkverband

Ook buiten de klassieke werkvloer kan sprake zijn van werkzaamheden: een verplicht sociaal onderdeel van een zakelijke reis, een activiteit die deel uitmaakt van een werkprogramma of een andere gebeurtenis met voldoende functioneel verband met de arbeid. Hoe sterker de werkgever de activiteit organiseerde, aanmoedigde of verwachtte, hoe eerder zij binnen het bereik van de zorgplicht valt.

Waarom het functionele verband beslissend is

De rechter kijkt naar de context van het incident. Was de werknemer nog bezig in het kader van het werk? Was de activiteit voorzienbaar of gebruikelijk? Lag zij in de lijn van de arbeid? Bestond er nog verband met de organisatie of de verwachting van de werkgever? Die feitelijke context bepaalt of iets nog onder werkzaamheden valt, en maakt dit onderwerp bewijsgevoelig maar ook kansrijker dan werknemers vooraf aannemen.

Ook het begrip werkplek is ruim

Niet alleen de directe werkruimte telt. Ook bouwterreinen, trappenhuizen, de openbare ruimte rondom het bedrijf en andere plekken waar de werknemer in het kader van zijn werk moet komen, kunnen eronder vallen. Een ongeval buiten de vaste werkplek kan daardoor nog steeds binnen het bereik van artikel 7:658 BW liggen.

Waarom dit voor uw zaak uitmaakt

Veel claims worden te vroeg afgewezen met het argument dat de werknemer „eigenlijk iets anders aan het doen was”. Dat is meestal te simpel. Bij een bredere werksituatie, een kleine afwijking van de opdracht, een informele instructie of een activiteit met functioneel verband met het werk kan de werkgever nog altijd aansprakelijk zijn. Hoe die aansprakelijkheid dan wordt beoordeeld, leest u in wanneer is een werkgever aansprakelijk voor een arbeidsongeval ; wat u moet kunnen aantonen in de bewijslast bij een arbeidsongeval .

Bespreek uw arbeidsongeval

Krijgt u te horen dat uw ongeval „niet tijdens het werk” gebeurde? Leg die stelling niet zomaar naast u neer. Wij beoordelen of er voldoende functioneel verband met het werk bestond en stellen uw werkgever zo nodig aansprakelijk. Het eerste gesprek is kosteloos en bij erkende aansprakelijkheid betaalt de verzekeraar van uw werkgever onze kosten. Meer over uw rechten leest u op de pagina arbeidsongeval en werkgeversaansprakelijkheid . Bespreek uw zaak of bel 035 203 11 62.

mr. T.C. Warnsinck, advocaat

Kan psychische schade ook een arbeidsongeval of werkgerelateerde schade opleveren?

Thu, 03 Sep 2026 10:36:09 GMT

Niet elk arbeidsongeval laat een litteken na. Een burn-out na maanden van structurele overbelasting, een angststoornis na een overval of een agressieve klant, een depressie na jarenlange intimidatie door een leidinggevende: ook dat is schade door het werk, en ook daarvoor kan de werkgever aansprakelijk zijn. De drempel ligt hoger dan bij een gebroken been, omdat het verband tussen werk en klachten moeilijker te bewijzen is. Maar de wet maakt geen onderscheid, en de rechtspraak evenmin. Dit stuk legt uit wanneer een werkgever aansprakelijk is voor psychische schade, wat u moet aantonen en wat u nu kunt doen.

In het kort

De zorgplicht van artikel 7:658 BW geldt ook voor psychische schade; de Hoge Raad heeft dat in 2005 uitdrukkelijk beslist. De werknemer moet aannemelijk maken dat zijn klachten in relevante mate door het werk zijn veroorzaakt en dat de werkgever van het risico wist of had moeten weten. Daarna moet de werkgever bewijzen dat hij voldoende heeft gedaan om dat risico te beperken. Bij een plotselinge gebeurtenis zoals een overval, een ongeval of geweld ligt het bewijs eenvoudiger dan bij sluipende overbelasting.

De wet maakt geen onderscheid tussen lichaam en geest

Artikel 7:658 BW spreekt over „schade” die de werknemer in de uitoefening van zijn werkzaamheden lijdt, zonder beperking tot lichamelijk letsel. De Hoge Raad heeft in het arrest ABN AMRO/Nieuwenhuys (HR 11 maart 2005, ECLI:NL:HR:2005:AR6657) beslist dat de zorgplicht van de werkgever ook ziet op het voorkomen van psychische schade. In die zaak ging het om een werknemer die na jaren van hoge werkdruk en een reorganisatie arbeidsongeschikt raakte. Sindsdien staat vast dat de werkgever ook moet waken voor overbelasting, en de Arbowet verplicht hem sinds 2007 uitdrukkelijk beleid te voeren tegen psychosociale arbeidsbelasting: werkdruk, agressie en geweld, pesten, seksuele intimidatie en discriminatie.

Drie soorten situaties

De eerste is de plotselinge gebeurtenis: een overval op de winkel of het tankstation, een gewelddadige patiënt of cliënt, een bedreiging, een ernstig ongeval van een collega waarvan u getuige was. Hier is het verband tussen gebeurtenis en klachten meestal duidelijk en gaat de discussie over de vraag of de werkgever het risico had moeten beperken: met beveiliging, met protocollen, met voldoende bezetting, met training en met opvang achteraf. Een werkgever in een risicosector die geen agressieprotocol en geen nazorg heeft, staat zwak.

De tweede is structurele overbelasting: te veel werk, te weinig mensen, onbereikbare targets, jarenlang overwerk. De zorgplicht verlangt dat de werkgever signalen serieus neemt. Wie herhaaldelijk heeft aangegeven dat het niet meer ging, wie een bedrijfsarts heeft gezien die waarschuwde, wie ziekmeldingen achter de rug heeft die door werkdruk werden veroorzaakt, heeft de werkgever gewaarschuwd. Blijft de werkgever dan stilzitten, dan schendt hij zijn zorgplicht. Het bewijs zit in uw eigen e-mails, de verslagen van functioneringsgesprekken, de adviezen van de bedrijfsarts en de verzuimhistorie.

De derde is intimidatie, pesten en discriminatie door leidinggevenden of collega's. De werkgever is verplicht daartegen op te treden zodra hij ervan weet, met een vertrouwenspersoon, een klachtenregeling en concrete maatregelen. Meldingen die zonder gevolg blijven, zijn het sterkste bewijs dat u heeft.

Wat u moet aantonen

Anders dan bij een val of een machineongeval is bij psychische schade het causaal verband het zwaartepunt. U moet aannemelijk maken dat uw klachten in relevante mate door het werk zijn veroorzaakt en niet, of niet alleen, door omstandigheden thuis of een aanleg. Daarvoor zijn de verslagen van de huisarts, de bedrijfsarts, de psycholoog of psychiater bepalend, en de volgorde in de tijd: klachten die ontstaan na een overval of na een periode van aantoonbare overbelasting, pleiten voor u. Daarnaast moet u laten zien dat de werkgever van het risico wist of had moeten weten. Dat is de reden waarom uw eigen meldingen zo belangrijk zijn.

Is dat aannemelijk, dan verschuift de bewijslast naar de werkgever: hij moet aantonen welke maatregelen hij heeft genomen en waarom die voldoende waren. Een risico-inventarisatie die werkdruk niet benoemt, een agressieprotocol dat niet bestaat of een vertrouwenspersoon die niemand kent, zijn dan de punten waarop hij verliest. Blijft er onzekerheid over het aandeel van het werk in de klachten, dan kan de rechter de aansprakelijkheid proportioneel vaststellen. Meer over die bewijsvraag leest u in wat is causaal verband .

Wat u nu moet doen

Ga naar de huisarts en laat vastleggen wat er speelt en dat het met het werk te maken heeft; vraag zo nodig een verwijzing naar een psycholoog. Meld de situatie schriftelijk bij uw werkgever, ook als u dat al mondeling heeft gedaan, en bewaar de e-mail. Vraag een gesprek met de bedrijfsarts aan en zorg dat werkdruk, agressie of intimidatie in het verslag komt. Bewaar alles wat de situatie documenteert: roosters, urenoverzichten, berichten van leidinggevenden, meldingen bij de vertrouwenspersoon, verslagen van gesprekken. Bij een overval of geweldsincident doet u aangifte en vraagt u het incidentrapport van de werkgever op.

Wacht niet te lang met de aansprakelijkstelling. De vordering verjaart vijf jaar nadat u bekend werd met de schade en de aansprakelijke partij, maar het bewijs van een sluipend proces wordt met elk jaar zwakker. De praktische stappen staan in een arbeidsongeval overkomen: wat moet u nu doen .

Welke schade u kunt verhalen

Dezelfde schade als bij lichamelijk letsel: het verschil tussen uw loon en de uitkering of het lagere loon na ziekte, therapiekosten en eigen risico, huishoudelijke hulp, pensioenschade en smartengeld. Bij langdurige arbeidsongeschiktheid is het verlies aan verdienvermogen de grootste post. Bij erkende aansprakelijkheid komen de kosten van juridische bijstand op grond van artikel 6:96 BW voor rekening van de verzekeraar van de werkgever.

Veelgestelde vragen

Is een burn-out een arbeidsongeval?

Niet in de zin van de Arbowet, die van een plotselinge gebeurtenis uitgaat, maar wel schade waarvoor de werkgever op grond van artikel 7:658 BW aansprakelijk kan zijn, als de burn-out in relevante mate door het werk is veroorzaakt en de werkgever onvoldoende tegen de overbelasting heeft gedaan.

Ik heb nooit officieel geklaagd. Heb ik dan een zaak?

Dat maakt het moeilijker, maar niet onmogelijk. De werkgever moet ook zonder klacht signalen oppikken die hij redelijkerwijs had moeten zien: structureel overwerk, uitval van collega's, adviezen van de bedrijfsarts, een risico-inventarisatie die werkdruk als risico noemt.

Ik ben overvallen op mijn werk. Is mijn werkgever aansprakelijk voor mijn angstklachten?

Als hij het risico onvoldoende heeft beperkt, ja. In risicosectoren zoals detailhandel, horeca, zorg en openbaar vervoer wordt van de werkgever beveiliging, protocollen, training en nazorg verwacht. Daarnaast kunt u een beroep doen op het Schadefonds Geweldsmisdrijven en op de strafzaak tegen de dader.

Mijn werkgever zegt dat mijn klachten privé zijn. Wat nu?

Dat is het standaardverweer. De vraag is niet of er privéomstandigheden waren, maar of het werk in relevante mate heeft bijgedragen. Uw medisch dossier, de tijdlijn en uw meldingen beslissen die vraag, en bij blijvende onzekerheid kan de rechter de schade verdelen.

Bespreek uw situatie

Bij psychische schade draait het om het verband tussen werk en klachten en om wat de werkgever wist of had moeten weten. Wij beoordelen dat, brengen het bewijs op orde en stellen de werkgever aansprakelijk.

Stuur een korte beschrijving van wat er op het werk is gebeurd en welke klachten u heeft. U hoort binnen één werkdag of een aansprakelijkstelling kansrijk is en wat u nu moet vastleggen. Het eerste gesprek is kosteloos en vertrouwelijk. Meer over uw rechten leest u op de pagina arbeidsongeval en werkgeversaansprakelijkheid . Bespreek uw zaak of bel 035 203 11 62.

mr. T.C. Warnsinck, advocaat

Wanneer is de wegbeheerder aansprakelijk?

tcwarnsinck@gmail.com (Tim Warnsinck) — Thu, 13 Aug 2026 11:53:51 GMT

Wanneer is de wegbeheerder aansprakelijk?

Een gat in het wegdek, een verzakte stoeptegel, een fietspad omhooggedrukt door een boomwortel: wie daardoor ten val komt, kijkt al snel naar de wegbeheerder. Die aansprakelijkheid bestaat, maar zij is niet absoluut. Niet elke oneffenheid is een gebrek, en niet elk ongeval op een slechte weg komt voor rekening van de gemeente. Dit artikel zet het juridische kader op een rij; voor de deelvragen verwijst het naar de verdiepende artikelen op deze site.

Twee grondslagen: artikel 6:174 en artikel 6:162 BW

De aansprakelijkheid van de wegbeheerder rust op twee pijlers. De belangrijkste is artikel 6:174 BW, de risicoaansprakelijkheid voor gebrekkige opstallen . Een openbare weg is een opstal, en voldoet die weg niet aan de eisen die men er in de gegeven omstandigheden aan mag stellen, dan is de wegbeheerder in beginsel aansprakelijk voor de schade die daardoor ontstaat. Schuld is niet vereist, en het doet er in beginsel evenmin toe of de wegbeheerder het gebrek kende of hoe het is ontstaan.

Daarnaast staat de gewone onrechtmatige daad van artikel 6:162 BW open. Dat is een schuldaansprakelijkheid: daar moet juist wél worden aangetoond dat de wegbeheerder verwijtbaar heeft gehandeld, bijvoorbeeld door een bekend gevaar te laten voortbestaan. Die route blijft van belang waar artikel 6:174 BW niet reikt. Onverharde wegen worden naar de heersende opvatting niet als opstal aangemerkt, al is daarover in de literatuur discussie; wie op een onverhard pad ten val komt, is in de praktijk aangewezen op artikel 6:162 BW. Hetzelfde geldt voor waterwegen.

Wie is de wegbeheerder?

Voor openbare wegen wijst artikel 6:174 lid 2 BW het overheidslichaam aan dat moet zorgen dat de weg in goede staat verkeert. Dat is in de regel de gemeente waarin de weg ligt, tenzij de weg door het Rijk of de provincie wordt onderhouden of een waterschap met de zorg voor de weg is belast. Welke instantie welke weg onderhoudt, is voor wegen buiten de bebouwde kom te vinden in de wegenlegger van de gemeente — een document dat bij een aansprakelijkstelling nog wel eens over het hoofd wordt gezien, terwijl het de juiste wederpartij aanwijst.

Het begrip openbare weg is daarbij ruimer dan het wegdek alleen: ook het weglichaam — de constructieve ondergrond — en de weguitrusting vallen eronder, mits die met de verkeersfunctie van de weg samenhangt. Vangrails, lichtmasten, verkeersborden en verkeersheuvels horen erbij; bomen in beginsel niet, en een berm alleen wanneer wegdek en berm zo op elkaar zijn afgestemd dat zij als één geheel moeten worden beschouwd.

Wanneer is een weg gebrekkig?

Dit is in vrijwel elke zaak het werkelijke geschilpunt. De wet spreekt van de eisen die men in de gegeven omstandigheden aan de weg mag stellen, en de Hoge Raad heeft dat criterium ingekleurd in het Wilnis-arrest (HR 17 december 2010, ECLI:NL:HR:2010:BN6236). Het komt neer op een afweging waarin onder meer meetellen: de aard en functie van de weg, het te verwachten gebruik, de grootte van de kans op ongevallen, de kenbaarheid van het gebrek, en de mogelijkheid en bezwaarlijkheid van maatregelen — in de kern de gezichtspunten uit het Kelderluik-arrest .

Een verhoogde kans op schade levert nog geen gebrek op, en het voldoen aan veiligheidsvoorschriften sluit een gebrek niet uit. De maat is bovendien afhankelijk van de weg: aan een doorgaande weg mogen hogere eisen worden gesteld dan aan een rustige weg in het buitengebied. Wanneer een oneffenheid juridisch een gebrek is, staat uitgewerkt in een gat in het fietspad of een verzakte stoeptegel: wanneer is dat juridisch een gebrek . Voor gladheid, olie, bladeren en losliggende voorwerpen — zaken óp de weg in plaats van ván de weg — geldt artikel 6:174 BW in beginsel niet en moet de vordering op artikel 6:162 BW worden gebouwd; zie valt dat onder artikel 6:174 BW .

Beleidsvrijheid, geld en de CROW-richtlijnen

Bij een overheidslichaam als wegbeheerder wegen twee omstandigheden mee die bij een gewone opstalbezitter geen rol spelen: de beleidsvrijheid bij het prioriteren van onderhoud, en de beschikbare financiële middelen. De wegbeheerder mag kiezen welke weg eerst wordt aangepakt, en de weggebruiker mag niet verwachten dat elke weg op elk moment in onberispelijke staat verkeert.

Die vrijheid is echter begrensd. Hoe concreter de norm, hoe minder ruimte er overblijft — en juist daar spelen de CROW-richtlijnen een grote rol. Zij zijn niet bindend, maar bevatten objectieve aanknopingspunten voor wat van het wegonderhoud mag worden verwacht, en rechters nemen ze geregeld tot maatstaf. Een beroep op beperkte middelen slaagt bovendien niet met de enkele stelling dat het budget op was: de wegbeheerder moet onderbouwen welke keuzes binnen dat budget zijn gemaakt en waarom de aanpak van dit concrete gevaar daar niet in paste (HR 4 april 2014, ECLI:NL:HR:2014:831). Zelfs het noemen van het jaarbudget voor wegonderhoud is daarvoor onvoldoende. Hoe waarschuwingsborden en richtlijnen in deze afweging doorwerken, leest u in de rol van waarschuwingen, bebording en CROW-richtlijnen .

De tenzij-clausule: het gebrek dat net was ontstaan

Artikel 6:174 BW is een risicoaansprakelijkheid, maar geen absolute. De tenzij-clausule bepaalt dat aansprakelijkheid ontbreekt wanneer die er op grond van artikel 6:162 BW ook niet zou zijn geweest als de wegbeheerder het gevaar op het moment van ontstaan had gekend. Praktisch betekent dit vooral iets bij gebreken die vlak vóór het ongeval zijn ontstaan: ontstaat door extreme regenval een verzakking en rijdt op datzelfde moment een automobilist in het gat, dan kan de wegbeheerder zich op de clausule beroepen. De marge is smal — in de rechtspraak slaagde het beroep bij een fietser die enkele minuten na het ontstaan van een gat in het fietspad daarin reed, terwijl enkele uren tussen ontstaan en ongeval al te veel wordt geacht. De wegbeheerder moet daarbij wél aantonen dat de weg regelmatig werd gecontroleerd. Hoe deze clausule werkt, staat uitgebreider op onze pagina over risicoaansprakelijkheid .

Wat de weggebruiker zelf moet doen

Tegenover de zorgplicht van de wegbeheerder staat de eigen oplettendheid van de weggebruiker. De wegbeheerder moet er rekening mee houden dat niet iedereen steeds de vereiste voorzichtigheid betracht, maar hoeft geen rekening te houden met verkeer dat op de weg niet thuishoort of met bewuste, grove overtredingen. Omgekeerd moet de weggebruiker zijn gedrag aanpassen aan wat hij kan zien: wie bekend is met de slechte staat van een weg en er toch te hard rijdt, krijgt eigen schuld tegengeworpen. Dat verweer voert de wegbeheerder vrijwel standaard; zie wat moet een weggebruiker zelf doen .

Wie moet wat bewijzen?

De benadeelde moet stellen en zo nodig bewijzen dat de weg gebrekkig was, dat die daardoor gevaar opleverde en dat dit gevaar zich heeft verwezenlijkt. Daarbij komt de rechtspraak de benadeelde op een belangrijk punt tegemoet: wie zich op het causaal verband tussen de gevaarlijke toestand van de weg en het ongeval beroept, hoeft niet de precieze toedracht van het ongeval aannemelijk te maken — voldoende is dat een gevaar dat uit die toestand voortvloeit zich heeft verwezenlijkt (HR 19 december 2008, ECLI:NL:HR:2008:BG1890). Juist daarom wint of verliest zo'n dossier op wat er in de eerste dagen is vastgelegd: foto's met iets ter referentie van de afmetingen, de exacte locatie, getuigen, en eerdere meldingen over dezelfde plek.

Voor rechtsbijstandverzekeraars en andere regresnemers geldt overigens een eigenaardigheid: op grond van artikel 6:197 BW kunnen gesubrogeerde verzekeraars zich niet op artikel 6:174 BW beroepen en moeten zij hun verhaal op artikel 6:162 BW bouwen. Voor het slachtoffer zelf geldt die beperking niet.

In de praktijk

Hoe een zaak tegen de gemeente verloopt, leest u in wanneer is de gemeente aansprakelijk voor een ongeval door een gebrekkige weg . Een praktijkvoorbeeld staat in de uitspraak over het fietspad met de boomwortel . Bij letselschade kan de aansprakelijkheidsvraag bovendien versneld aan de rechter worden voorgelegd in een deelgeschilprocedure .

Uw zaak laten beoordelen

Vittoria Law beoordeelt of de staat van de weg in uw geval een gebrek oplevert en of de wegbeheerder daarvoor aansprakelijk is te houden. Neem gerust contact op .

No cure no pay bij letselschade: mag dat?

Tue, 05 May 2026 08:28:40 GMT

In het kort. In letselschade- en overlijdensschadezaken mag een advocaat onder voorwaarden een resultaatgerelateerde beloning afspreken; buiten die zaken is dat niet toegestaan. Het is geen recht en geen verplichting, en het is zelden de gunstigste route. Staat de aansprakelijkheid vast of is zij voldoende aannemelijk, dan komen de redelijke kosten van rechtsbijstand op grond van artikel 6:96 lid 2 BW immers voor rekening van de aansprakelijke partij en betaalt u zelf niets. Hieronder leest u wanneer welke afspraak past. Het eerste gesprek is kosteloos.

Wie letselschade heeft opgelopen, wil vaak eerst weten of juridische hulp betaalbaar is. Dat is begrijpelijk. Een letselschadezaak kan lang duren en de uitkomst is niet altijd meteen zeker. Tegelijk kan goede juridische bijstand nodig zijn om aansprakelijkheid, schade en causaliteit goed te beoordelen.

Een veelgestelde vraag is daarom of een letselschadeadvocaat op basis van no cure no pay mag werken. Het korte antwoord is: in letselschade- en overlijdensschadezaken kan een resultaatgerelateerde beloningsafspraak onder voorwaarden mogelijk zijn. Dat is geen algemene regel voor alle advocatenzaken en ook geen verplichting voor de advocaat of de cliënt.

De Nederlandse Orde van Advocaten vermeldt dat advocaten in letselschade- en overlijdensschadezaken onder bepaalde voorwaarden een resultaatafhankelijke beloningsafspraak mogen maken. Daarbij kan worden afgesproken dat de cliënt geen honorarium betaalt als het afgesproken resultaat niet wordt behaald. Wordt het resultaat wél behaald, dan mag het honorarium onder strikte voorwaarden afhankelijk zijn van het behaalde resultaat. ( Nederlandse Orde van Advocaten )

Wat betekent no cure no pay bij letselschade?

In gewone taal betekent no cure no pay dat de cliënt geen honorarium betaalt als het vooraf afgesproken resultaat niet wordt behaald. Bij letselschade wordt dit meestal aangeduid als een resultaatgerelateerde beloning. Het gaat dan om een beloningsafspraak waarbij het financiële risico van de zaak deels anders wordt verdeeld dan bij betaling op uurbasis.

Dat betekent niet dat iedere letselschadezaak automatisch op no cure no pay kan worden behandeld. Er moet eerst worden gekeken naar de aard van de zaak, de bewijspositie, de onzekerheden, de omvang van de schade en de vraag of deze beloningsvorm verantwoord is.

Voor welke zaken is dit bedoeld?

De regeling is bedoeld voor letselschade- en overlijdensschadezaken waarin onzekerheid bestaat over de uitkomst. De Orde noemt als relevante onzekerheden onder meer discussie over aansprakelijkheid, causaal verband of de aanwezigheid van schade. Met andere woorden: er moet daadwerkelijk een juridisch of feitelijk geschil zijn over de vraag of en in welke omvang schadevergoeding kan worden verkregen.

Dat past bij veel letselschadezaken waarin nog discussie bestaat over de toedracht, de aansprakelijkheid, medische causaliteit, blijvende beperkingen of verlies van inkomen. Als aansprakelijkheid volledig erkend is en alleen nog eenvoudige schadeafwikkeling resteert, ligt een resultaatgerelateerde beloningsafspraak minder voor de hand.

Wie meer wil lezen over het bewijs van schade en causaliteit kan verder met Wat is causaal verband en waarom is het zo belangrijk bij schadevergoeding? en Hoe bewijs je causaal verband?

Is een advocaat verplicht om no cure no pay aan te bieden?

Nee. Een advocaat is niet verplicht om een resultaatgerelateerde beloning aan te bieden. Ook een cliënt is niet verplicht om daarmee in te stemmen. Het is dus altijd een keuze die per zaak moet worden beoordeeld.

Dat is belangrijk. Een resultaatgerelateerde afspraak kan aantrekkelijk lijken, maar is niet in iedere zaak de beste optie. Soms is betaling op uurbasis, betaling door een aansprakelijke verzekeraar, vergoeding van buitengerechtelijke kosten of een andere afspraak passender.

Op de pagina Kosten leest u hoe Vittoria Law in algemene zin omgaat met kosten, tarieven en afspraken vooraf.

Welke grenzen gelden voor de beloning?

Bij resultaatgerelateerde beloning gelden strikte grenzen. De afspraken moeten schriftelijk worden vastgelegd en moeten voldoen aan de regels uit de Verordening op de advocatuur. De Orde vermeldt onder meer dat bij het behalen van het afgesproken resultaat het gebruikelijke uurtarief onder voorwaarden mag worden verhoogd, en dat het honorarium nooit meer mag bedragen dan 25% of 35% van het behaalde resultaat. Welk maximum geldt, hangt onder meer af van de vraag of de advocaat bepaalde kosten, zoals kosten voor medisch onderzoek, deurwaarders of griffierechten, zelf voorfinanciert.

Als de advocaat geen kosten voorfinanciert en die kosten dus door de cliënt worden betaald, geldt volgens de Orde een lager maximum dan wanneer de advocaat die kosten wél voorfinanciert. Juist omdat deze regels gedetailleerd zijn, moet een resultaatgerelateerde beloningsafspraak altijd zorgvuldig en schriftelijk worden vastgelegd.

Welke kosten kunnen daarnaast spelen?

Een letselschadezaak kan naast advocaatkosten ook andere kosten meebrengen. Denk aan kosten voor medische informatie, een medisch adviseur, deskundigenonderzoek, griffierecht of deurwaarderskosten. Bij resultaatgerelateerde beloning moet vooraf duidelijk zijn hoe met zulke kosten wordt omgegaan.

Soms worden bepaalde kosten door de cliënt betaald. Soms kan worden afgesproken dat de advocaat bepaalde kosten voorfinanciert. Die keuze heeft gevolgen voor de toegestane beloningsafspraak en moet daarom vooraf helder worden vastgelegd.

Wanneer is no cure no pay aantrekkelijk?

Een resultaatgerelateerde beloningsafspraak kan aantrekkelijk zijn wanneer een slachtoffer een reële letselschadezaak heeft, maar het financiële risico van juridische kosten niet goed kan dragen. Dat kan vooral spelen als de aansprakelijkheid nog wordt betwist of als onzeker is of de schade uiteindelijk kan worden aangetoond.

Ook kan deze vorm van beloning relevant zijn voor mensen die niet in aanmerking komen voor gefinancierde rechtsbijstand, maar voor wie het risico van hoge advocaatkosten bij een onzekere uitkomst te groot is. De Orde noemt deze groep nadrukkelijk als doelgroep van de regeling. Ook mensen die wél in aanmerking komen voor gefinancierde rechtsbijstand mogen er gebruik van maken.

Wanneer ligt no cure no pay minder voor de hand?

No cure no pay ligt minder voor de hand wanneer de zaak eenvoudig is, de aansprakelijkheid al volledig is erkend, de schade beperkt is of het verwachte resultaat niet in verhouding staat tot de werkzaamheden en risico’s.

Ook kan het zijn dat een andere route gunstiger is. In letselschadezaken kunnen redelijke buitengerechtelijke kosten onder omstandigheden door de aansprakelijke partij of diens verzekeraar worden vergoed. Dat moet per zaak worden beoordeeld.

Wie meer wil lezen over schadeposten en schadeberekening kan verder met Hoe bereken je schade? , Wat is verlies van arbeidsvermogen en hoe wordt inkomensschade berekend? en Wanneer heb ik recht op smartengeld?

Wat moet schriftelijk worden afgesproken?

Bij een resultaatgerelateerde beloningsafspraak moet vooraf duidelijk zijn wat het afgesproken resultaat is, welk uurtarief geldt, welke verhoging bij succes geldt, welk maximumpercentage wordt gehanteerd, welke kosten wel of niet worden voorgefinancierd en wat er gebeurt als het resultaat niet wordt behaald.

Ook moet duidelijk zijn wat onder het behaalde resultaat wordt verstaan. Gaat het om een schadevergoeding in geld? Gaat het om een voorschot? Worden kosten meegenomen? Hoe wordt omgegaan met tussentijdse beëindiging? Zulke vragen moeten vooraf worden besproken en vastgelegd, zodat achteraf geen discussie ontstaat.

Wat betekent dit voor uw letselschadezaak?

Of een resultaatgerelateerde beloningsafspraak mogelijk is, hangt af van de concrete zaak. Daarbij zijn vooral relevant: de ernst van het letsel, de omvang van de schade, de bewijspositie, discussie over aansprakelijkheid, discussie over causaal verband, de verwachte werkzaamheden en de vraag of deze vorm van beloning in het belang van de cliënt is.

Bij medische aansprakelijkheid, arbeidsongevallen, verkeersongevallen, geweldszaken of overlijdensschade kan de schade aanzienlijk zijn, maar de uitkomst onzeker. In zulke zaken moet eerst worden beoordeeld of de juridische en financiële voorwaarden aanwezig zijn om verantwoord een resultaatgerelateerde afspraak te maken.

Voor inhoudelijke verdieping kunt u verder lezen in Letselschade en slachtofferrecht , Werkgeversaansprakelijkheid bij een arbeidsongeval , Hoe bewijst u dat een medische fout uw schade heeft veroorzaakt? en Slachtofferrecht en schadevergoeding na een misdrijf .

Waarom Vittoria Law?

Vittoria Law behandelt zaken waarin aansprakelijkheid, schade, bewijs en causaliteit samenkomen. Juist bij letselschade is het belangrijk om vooraf duidelijkheid te hebben over de juridische positie én over de kosten van de behandeling van de zaak.

In sommige letsel- en overlijdensschadezaken kan een resultaatgerelateerde beloningsafspraak worden onderzocht. Dat gebeurt niet standaard, maar alleen als de zaak zich daarvoor leent en de afspraken zorgvuldig kunnen worden vastgelegd.

Bespreek uw zaak

Wilt u weten welke kostenafspraak in uw letselschadezaak mogelijk is? Vittoria Law kan beoordelen of uw zaak geschikt is voor behandeling op basis van een resultaatgerelateerde beloning, een reguliere kostenafspraak of een andere passende route.

Neem contact op.

Schadevergoeding na mishandeling: wat kunt u vorderen?

Fri, 01 May 2026 09:29:25 GMT

In het kort. Wie letsel oploopt door geweld kan zijn schade langs drie wegen verhalen: als benadeelde partij in de strafzaak tegen de verdachte, in een civiele procedure, en — als de dader onbekend blijft of niets te bieden heeft — met een tegemoetkoming van het Schadefonds Geweldsmisdrijven . De strafzaak is doorgaans de snelste en goedkoopste route, maar stelt eisen aan de onderbouwing: de rechter beslist alleen over schade die zich zonder onevenredige belasting van het strafgeding laat vaststellen. Wat u in de eerste weken vastlegt, bepaalt daarom in belangrijke mate wat er aan het eind overblijft. Bij een geweldsmisdrijf is onze bijstand voor u kosteloos.

Welke schade een geweldsmisdrijf oplevert

De schade valt uiteen in twee soorten. Materieel gaat het om alles wat aantoonbaar geld heeft gekost: het eigen risico van de zorgverzekering, medische kosten die niet worden vergoed, tandheelkundige behandeling, fysiotherapie, psychologische hulp, reiskosten naar arts en ziekenhuis, kleding, bril of telefoon die bij het incident is vernield, en inkomen dat u door uitval bent misgelopen. Ook kosten die uw naasten voor u maken tellen mee; artikel 6:107 BW geeft hun het recht om die verplaatste schade zelf te vorderen, en in de praktijk worden verzorging door een partner en gemiste werkdagen van ouders regelmatig toegewezen.

Immateriële schade is het smartengeld: de vergoeding voor pijn, angst, verdriet en verlies van levensvreugde, waarop artikel 6:106 BW recht geeft bij lichamelijk letsel en bij aantasting in de persoon. Juist bij geweld is dit vaak de zwaarste post, ook wanneer het zichtbare letsel meevalt. Een klap in het gezicht die één hechting kost maar tot maandenlange vermijding en slaapproblemen leidt, is voor de begroting een andere zaak dan een gebroken pols zonder verdere gevolgen.

Hoe de hoogte van het smartengeld wordt bepaald

De rechter begroot het smartengeld naar billijkheid en kijkt daarbij naar de aard en de ernst van het geweld, de aard van het letsel, de duur van de klachten, de behandeling die nodig was, blijvende gevolgen zoals littekens of beperkingen, en de doorwerking in werk, studie, sport en gezinsleven. Daarnaast wordt aangesloten bij wat in vergelijkbare zaken is toegekend . Een vordering die niet meer doet dan een bedrag noemen, wordt zelden volledig gevolgd. Wat wél overtuigt, is een beschrijving die het incident verbindt met wat er sindsdien is veranderd, gedragen door stukken van de huisarts, de psycholoog of de werkgever.

Wat u zelf moet vastleggen

Laat letsel zo snel mogelijk door een arts zien en vraag om vastlegging in het dossier, ook als u geen behandeling nodig heeft. Fotografeer letsel en beschadigde spullen op de dag zelf en enkele dagen later, wanneer blauwe plekken pas goed zichtbaar worden. Bewaar facturen, betalingsbewijzen, loonstroken en reiskostenoverzichten, noteer welke klachten u wanneer heeft en wat u daardoor niet meer kunt, en houd de gegevens van getuigen bij. Bij psychische klachten is behandeling niet alleen goed voor uzelf maar ook bepalend voor de vordering: klachten die nergens zijn vastgelegd, laten zich later moeilijk hardmaken.

De vordering in de strafzaak

Als het Openbaar Ministerie vervolgt, kunt u zich op grond van artikel 51f Sv voegen als benadeelde partij . U dient uw schadeopgave met bewijsstukken in bij het Openbaar Ministerie, dat het formulier doorgeleidt naar de rechtbank; de strafrechter beslist bij hetzelfde vonnis over de straf en over uw vordering. Voorwaarde is dat de schade rechtstreeks door het bewezenverklaarde feit is veroorzaakt, en dat de behandeling van de vordering geen onevenredige belasting van het strafgeding oplevert (artikel 361, derde lid, Sv). Loopt de vordering op dat laatste stuk, dan verklaart de rechter u niet-ontvankelijk en kunt u dat deel alsnog bij de civiele rechter vorderen. Dat is geen inhoudelijk oordeel over uw schade en geen verloren zaak; het is een verwijzing naar de juiste procedure.

Beroving, overval en afpersing

Bij een beroving of overval — strafrechtelijk diefstal met geweld (artikel 312 Sr) of afpersing (artikel 317 Sr) — laat de aangifte zich verleidelijk beperken tot wat er is weggenomen. Dat is bijna altijd het kleinste deel van de schade. Wie op straat wordt beroofd of achter de toonbank een wapen op zich gericht krijgt, houdt daar vaak maanden aan over: schrikreacties, vermijding van de plek of van het werk, slaapproblemen, uitval. Die gevolgen horen in de vordering, en ze horen er vroeg in, omdat een aanvulling later in de procedure lastiger is dan een goed opgezette opgave aan het begin.

Daarnaast loont het om verder te kijken dan de dader. Een inboedel- of reisverzekering dekt soms de weggenomen zaken, en wie tijdens het werk wordt overvallen kan zijn werkgever aanspreken op grond van artikel 7:658 BW wanneer die onvoldoende heeft gedaan om het risico te beperken — denk aan een tankstation of avondwinkel zonder afgeschermde kassa, zonder alarmering of zonder instructie. Die routes staan naast de strafzaak en sluiten elkaar niet uit; wat u van de een ontvangt, wordt op de ander in mindering gebracht.

Betaling: de schadevergoedingsmaatregel en het voorschot

Wijst de strafrechter uw vordering toe, dan legt hij daarnaast vrijwel altijd de schadevergoedingsmaatregel op (artikel 36f Sr). Daarmee wordt de verplichting tot betaling een verplichting jegens de Staat, en int het Centraal Justitieel Incassobureau het bedrag bij de veroordeelde; u hoeft zelf geen deurwaarder in te schakelen. Betaalt de veroordeelde niet of niet volledig binnen acht maanden nadat het vonnis onherroepelijk is geworden, dan keert de Staat het openstaande bedrag aan u uit en verhaalt het daarna zelf op de dader (artikel 6:4:2, zevende lid, Sv). U hoeft daar niets voor te doen: het incassobureau bericht u uit zichzelf.

Aan dat voorschot zit één grens. Na een veroordeling voor onder meer mishandeling, diefstal met geweld, afpersing, doodslag, moord en de zedenmisdrijven keert de Staat het volledige openstaande bedrag uit; in alle overige gevallen geldt een maximum van 5.000 euro (artikel 4:14 Besluit tenuitvoerlegging strafrechtelijke beslissingen). Rechtspersonen vallen buiten de regeling, een eenmanszaak niet.

Als de dader onbekend is of niets te bieden heeft

Blijft de dader onbekend, wordt de zaak geseponeerd of volgt vrijspraak, dan is de strafrechtelijke route afgesloten maar de schade niet. Het Schadefonds Geweldsmisdrijven keert een tegemoetkoming uit aan slachtoffers van een opzettelijk geweldsmisdrijf die daaraan ernstig letsel hebben overgehouden, zonder dat een dader hoeft te zijn gevonden of veroordeeld. Bepalend is niet of het feit bewezen is, maar of het aannemelijk is.

Kosteloze bijstand bij een geweldsmisdrijf

Slachtoffers van een geweldsmisdrijf met ernstig letsel krijgen van de Raad voor Rechtsbijstand een toevoeging op grond van artikel 44, vierde lid, van de Wet op de rechtsbijstand. Anders dan bij een gewone toevoeging wordt niet naar uw inkomen of vermogen gekeken en betaalt u geen eigen bijdrage. Is er nog geen verdachte in beeld, dan staan wij u eerst bij op basis van een lichte adviestoevoeging, die wordt omgezet zodra de verdachte bekend is. Nabestaanden vallen onder dezelfde regeling wanneer het slachtoffer door het misdrijf is overleden. U betaalt in die zaken dus niets voor de bijstand van een slachtofferadvocaat .

Wat wij voor u doen

Wij beoordelen welke schadeposten in uw zaak kansrijk zijn, verzamelen de medische en financiële stukken die de vordering moeten dragen, stellen de schadeopgave op en dienen die tijdig in bij het Openbaar Ministerie. Op zitting lichten wij de vordering toe en verweren wij ons tegen het standpunt van de verdediging. Blijft een deel liggen omdat de strafrechter het te ingewikkeld vindt, dan zetten wij dat deel civiel door. En loopt de inning vast, dan bewaken wij de termijn waarop de Staat moet voorschieten. Het kantoor komt voort uit de schadepraktijk van verzekeraars; wij kennen daardoor de argumenten waarmee een vordering aan de andere kant van de tafel wordt afgebroken.

Neem contact op

U hoeft nog niet te weten wat u wilt. Een eerste gesprek is kosteloos en verplicht u tot niets; wij zeggen u eerlijk of wij iets voor u kunnen betekenen. Telefoon 035 - 203 11 62, een bericht via WhatsApp, of e-mail info@vittorialaw.nl. U hoort binnen één werkdag van ons.

Veelgestelde vragen

Geldt dit ook bij huiselijk geweld?

Ja, met dit verschil dat daar naast de schade de veiligheid op korte termijn speelt en dat artikel 304 Sr het strafmaximum verhoogt. Lees verder .

En bij online bedreiging of verspreide beelden?

Ook daar kunt u zich voegen, maar het bewijs en de strafbaarstelling zijn anders, en verwijdering van de beelden vraagt een eigen route. Lees verder .

Wat als de verdachte wordt vrijgesproken?

Dan wordt u niet-ontvankelijk verklaard in uw vordering; de civiele rechter kijkt echter anders naar bewijs dan de strafrechter. Lees verder .

Wat als de dader gevlucht of onbekend is?

Zonder verdachte is er geen strafzaak, maar het Schadefonds en soms een derde blijven over. Lees verder .

Wat als mijn schade na de uitspraak nog toeneemt?

Voor schade die bij de uitspraak nog niet bekend was, kunt u onder voorwaarden alsnog naar de civiele rechter. Lees verder .

Wat als ik mijn schade nu nog niet kan berekenen?

Dan kunt u een deel vorderen en de rest openhouden; hoe u dat doet zonder rechten te verspelen, staat apart uitgewerkt. Lees verder .

Hoeveel smartengeld kan ik krijgen?

Dat hangt af van het letsel en van wat rechters in vergelijkbare zaken toekennen. Lees verder .

Wat zijn mijn rechten als slachtoffer?

Naast de schadevordering heeft u recht op informatie, inzage, bijstand, bescherming en spreekrecht. Lees verder .

Wanneer krijgt u ook bijkomende kosten vergoed bij bedrijfsschade?

Wed, 29 Apr 2026 09:02:49 GMT

Wanneer krijgt u bijkomende kosten vergoed?

Bij bedrijfsschade gaat de aandacht vaak eerst uit naar herstelkosten, vervangingskosten en omzetverlies. Toch worden in zakelijke dossiers vaak ook andere kosten gemaakt die financieel substantieel kunnen zijn. Denk aan noodmaatregelen, tijdelijke voorzieningen, expertisekosten, interne uren, juridisch voorwerk en andere uitgaven die nodig zijn om verdere schade te voorkomen of de schade goed in kaart te brengen.

De wet erkent dat deze bijkomende kosten onder omstandigheden mede voor vergoeding in aanmerking kunnen komen. Daarbij gaat het om redelijke kosten ter voorkoming of beperking van schade, redelijke kosten ter vaststelling van schade en aansprakelijkheid, en redelijke buitengerechtelijke kosten. Voor al deze categorieën geldt de dubbele redelijkheidstoets: zowel het maken van de kosten als de omvang ervan moet redelijk zijn. Ook interne kosten kunnen vergoedbaar zijn.

Kosten ter voorkoming of beperking van schade

Wanneer een onderneming wordt getroffen door lekkage, brand, technische uitval of een andere verstoring, is het vaak noodzakelijk om meteen maatregelen te nemen. Noodreparaties, vervangende opslag, extra beveiliging, tijdelijke apparatuur of spoedtransport kunnen nodig zijn om verdere schade te voorkomen. Zulke kosten zijn juridisch relevant juist omdat zij niet zien op luxe of comfort, maar op schadebeperking.

Dat is in de praktijk belangrijk. Een ondernemer die adequaat handelt om erger te voorkomen, moet niet worden afgestraft omdat hij kosten maakt. Wel blijft het van belang om te kunnen uitleggen waarom de maatregel nodig was en waarom de kosten redelijk waren.

Kosten ter vaststelling van schade en aansprakelijkheid

Ook de kosten die nodig zijn om de schade en aansprakelijkheid goed vast te stellen, kunnen voor vergoeding in aanmerking komen. In bedrijfsschadezaken gaat het dan vaak om technische expertise, financiële analyse, accountantsondersteuning, schade-expertise, juridisch voorwerk of andere noodzakelijke hulp om het dossier deugdelijk op te bouwen.

In veel zakelijke dossiers zijn zulke kosten geen luxe, maar een voorwaarde om de schade überhaupt verantwoord te kunnen begroten. Juist wanneer de schade complex is of de oorzaak ter discussie staat, zijn deskundige rapportages en analyses onmisbaar.

Buitengerechtelijke kosten

Daarbij kunnen ook buitengerechtelijke kosten vergoedbaar zijn. Dat zijn kosten die worden gemaakt om buiten rechte verhaal te zoeken, de zaak te regelen of de aansprakelijkheid en schade te laten beoordelen zonder dat al direct een procedure loopt. In bedrijfsschadezaken kan deze fase omvangrijk zijn, juist omdat er vaak veel moet worden uitgezocht voordat een zaak regelingrijp of procesrijp is.

Ook interne kosten kunnen meetellen

Een belangrijk praktisch punt is dat niet alleen externe facturen relevant zijn. Ook interne kosten kunnen onder omstandigheden voor vergoeding in aanmerking komen. Denk aan reguliere werktijd van medewerkers die substantieel wordt besteed aan schadebeperking, coördinatie, gegevensverzameling of schadevaststelling. De enkele omstandigheid dat de kosten intern zijn gemaakt, staat op zichzelf niet aan vergoeding in de weg. Wel blijven de redelijkheid en de onderbouwing van belang.

Niet automatisch alles is verhaalbaar

Dat bijkomende kosten juridisch vergoedbaar kunnen zijn, betekent niet dat elke uitgave vanzelf wordt toegewezen. De rechter kijkt naar noodzaak, redelijkheid, samenhang met het incident en de omvang van de kosten. Juist daarom moeten ondernemers zulke posten niet alleen maken, maar ook goed administreren en koppelen aan het schadegeval.

Bijkomende kosten horen bij het totale schadebeeld

Veel dossiers worden te smal benaderd doordat de focus alleen ligt op herstelkosten of gederfde winst. In werkelijkheid vormen bijkomende kosten vaak een wezenlijk onderdeel van het totale schadebeeld. Daarom moet deze blog ook in samenhang worden gelezen met Bedrijfsschade en gevolgschade , Welke schadeposten vallen onder bedrijfsschade? en Hoe bewijst u gederfde winst en omzetverlies?

Wanneer de zaak zich al in de fase van aansprakelijkstelling of verweer bevindt, kan ook Wat moet u doen als u aansprakelijk gesteld wordt? een logische vervolgstap zijn.

Neem contact op

Wilt u weten welke bijkomende kosten in uw bedrijfsschadedossier juridisch verhaalbaar zijn? Vittoria Law kan beoordelen welke posten standhouden en hoe die het best worden onderbouwd. Neem contact op.

Hoe bewijst u gederfde winst en omzetverlies?

Wed, 29 Apr 2026 08:55:40 GMT

In het kort. Gederfde winst is vermogensschade en komt op grond van artikel 6:96 lid 1 BW voor vergoeding in aanmerking, maar zij laat zich nooit met zekerheid bewijzen: de vraag is steeds wat er zonder het schadeveroorzakende feit waarschijnlijk zou zijn gebeurd. Artikel 6:97 BW laat de rechter die schade begroten en, wanneer de omvang niet nauwkeurig valt vast te stellen, schatten — maar hij doet dat alleen op een dossier dat hem daarvoor iets geeft: cijfers over de normale bedrijfsvoering, marges, lopende opdrachten en de omstandigheden van de markt. Omzetverlies is daarbij niet hetzelfde als winstderving, en een schadeopstelling die dat onderscheid niet maakt, wordt vrijwel altijd juist op dat punt aangevallen. Het eerste gesprek is kosteloos; in zakelijke dossiers geldt een uurtarief van € 250 exclusief btw of, bij omvangrijker werk, een vooraf afgesproken vaste prijs per fase.

Twijfelt u of uw omzetverlies en gederfde winst voldoende bewijsbaar zijn? Leg uw zaak kosteloos voor; u spreekt een advocaat, geen intakeformulier. Bespreek uw zaak .

Begin bij de normale bedrijfsvoering

Een overtuigend dossier over winstderving begint niet bij het incident, maar bij de vraag hoe de onderneming daarvóór functioneerde. Daar hoort een beeld bij van de omzet die gewoonlijk werd gerealiseerd en van de marges die daarbij gebruikelijk waren, van de opdrachten en reserveringen die al liepen, van de bezettingsgraad of de productiecapaciteit, en van de vraag of het bedrijf te maken had met seizoensinvloed, met groei of juist met afbouw. Zonder die basis blijft een beroep op gederfde winst hangen in de algemene stelling dat de omzet is teruggevallen, en dat is te weinig, omdat de rechter aanknopingspunten nodig heeft om zich een waarschijnlijkheidsoordeel te kunnen vormen.

Hoe gederfde winst zich verhoudt tot het direct geleden verlies en tot de bijkomende kosten, staat in welke schadeposten onder bedrijfsschade vallen .

Omzetverlies is niet hetzelfde als winstderving

In de praktijk worden omzetverlies en winstderving vaak door elkaar gehaald, en juridisch is dat onzuiver. Mist een onderneming omzet, dan betekent dat niet dat die gemiste omzet zonder meer als schade kan worden gevorderd. Wat telt is de werkelijke uitwerking op het resultaat, en daarbij spelen de marge, de vaste lasten die gewoon doorliepen, de kosten die door het wegvallen van de omzet juist zijn bespaard en de aard van de bedrijfsvoering allemaal een rol.

Een schadeopstelling die het verschil tussen omzet en winst niet maakt, is kwetsbaar: de wederpartij hoeft er maar één keer op te wijzen om de hele berekening in twijfel te trekken. De schade moet daarom niet alleen boekhoudkundig kloppen, maar ook juridisch zijn doordacht.

De rechter mag schatten, maar niet zonder basis

Artikel 6:97 BW bepaalt dat de rechter de schade begroot op de wijze die het meest met de aard ervan in overeenstemming is, en dat hij haar schat wanneer de omvang niet nauwkeurig kan worden vastgesteld. Dat is in bedrijfsschadezaken van groot belang, want er hoeft niet te worden gewacht tot elke euro exact is bewezen. Daar staat tegenover dat ook een schatting een grondslag nodig heeft, omdat schadevergoeding ertoe strekt de benadeelde zoveel mogelijk te brengen in de toestand waarin hij zonder het schadeveroorzakende feit zou hebben verkeerd.

U moet de rechter dus iets geven om op voort te bouwen: jaarstukken en financiële cijfers, orderinformatie en marges, gegevens over eerdere jaren, externe marktfactoren en andere objectieve aanwijzingen. Hoe die posten zich tot elkaar verhouden binnen een bedrijfsschadeclaim, staat op bedrijfsschade en gevolgschade .

Ook een jonge onderneming kan winstderving bewijzen

Het bewijs is lastiger wanneer de onderneming nog jong is, wanneer zij in een groeifase verkeerde of wanneer de omzet sterk projectmatig en wisselend is. Onmogelijk is het niet. In zulke gevallen wegen andere aanknopingspunten zwaarder: reeds getekende opdrachten, structurele klanten, geoffreerde projecten die met redelijke waarschijnlijkheid zouden zijn gegund, marktontwikkelingen en uitbreidingsplannen die al vóór het incident in gang waren gezet. Hoe concreter die stukken zijn, hoe minder ruimte er overblijft voor het verweer dat de gestelde winst niet meer is dan een verwachting.

Winstderving speelt ook bij beroepsfouten en wanprestatie

Winstderving is geen onderwerp dat tot brand- en waterschade beperkt blijft. Ook bij een fout van een adviseur, bij niet-nakoming van een overeenkomst of bij ondeugdelijk uitgevoerd werk bestaat de schade vaak juist uit misgelopen winst, terwijl er nauwelijks directe schade valt aan te wijzen. Wie in zo'n geval kan worden aangesproken, staat in wanneer een opdrachtnemer aansprakelijk is voor een beroepsfout en wie een beroepsfout moet bewijzen ; voor de zakelijke context als geheel is contractuele geschillen en schade voor ondernemers het vertrekpunt.

Onzekerheid maakt een vordering niet kansloos

Veel ondernemers haken te vroeg af, in de overtuiging dat winstderving toch niet precies te bewijzen valt. Dat is te kort door de bocht. Het schadevergoedingsrecht erkent nu juist dat bepaalde schadeposten alleen langs de weg van aannemelijkheid en waarschijnlijkheid kunnen worden vastgesteld. De lat ligt daarmee niet laag, maar een goede onderbouwing weegt zwaarder dan het onhaalbare streven naar zekerheid.

Betreft de onzekerheid niet de omvang maar de kans zelf, dan komt kansschade in beeld. Gaat het geschil over de vraag of het incident de teruggelopen winst wel heeft veroorzaakt, dan is causaal verband en bewijs de eerste horde. En omdat gederfde winst zelden op zichzelf staat, hoort zij in de claim thuis naast het directe verlies en de bijkomende kosten die bij bedrijfsschade voor vergoeding in aanmerking komen .

Wat wij voor u doen

Vittoria Law bouwt uw schadeopstelling op vanaf het punt waar de discussie werkelijk wordt beslist — het onderscheid tussen omzet en winst, en de vergelijking met de situatie zoals die zonder het incident zou zijn geweest — en waar een berekening door een deskundige nodig is, wordt daarin voorzien en over de vraagstelling meegedacht. U spreekt de advocaat die uw dossier ook voert.

Wat het u kost

Het eerste gesprek is kosteloos. Staat de aansprakelijkheid vast of is zij voldoende aannemelijk, dan komen de redelijke kosten ter vaststelling van schade en aansprakelijkheid en ter verkrijging van voldoening buiten rechte op grond van artikel 6:96 lid 2 BW voor rekening van de aansprakelijke partij. Is de aansprakelijkheid nog in geschil, dan wordt vooraf een heldere afspraak gemaakt: op uurbasis, of bij een omvangrijk dossier tegen een vaste prijs per fase. Wat dat in uw geval betekent, staat op kosten .

Neem contact op

Bel 035 – 203 11 62 of mail info@vittorialaw.nl . U hoort binnen één werkdag van ons. U kunt uw zaak ook hier kosteloos voorleggen .

Veelgestelde vragen

Moet ik mijn gederfde winst tot op de euro bewijzen?

Nee. Artikel 6:97 BW staat de rechter toe de schade te schatten wanneer de omvang niet nauwkeurig kan worden vastgesteld. Wel moet u genoeg aanleveren om die schatting te dragen; zonder cijfers over de normale bedrijfsvoering is er niets om op voort te bouwen.

Kan ik de volledige gemiste omzet vorderen?

Nee. Vergoed wordt de winst die u bent misgelopen, niet de omzet. Van de gemiste omzet gaan de kosten af die u door het wegvallen daarvan niet hebt hoeven maken.

Mijn bedrijf bestond nog maar kort. Heeft een claim dan zin?

Ja, maar de onderbouwing moet dan uit andere stukken komen dan uit jaarcijfers. Getekende opdrachten, vaste klanten, uitgebrachte offertes en concrete plannen die al liepen, zijn in dat geval het bewijs.

Telt het mee dat ik na het incident kosten heb bespaard?

Ja. Kosten die door het wegvallen van de omzet niet zijn gemaakt, komen op de schade in mindering. Wie die kant zelf inzichtelijk maakt, staat sterker dan wie afwacht tot de wederpartij het onderwerp opwerpt.

Wie betaalt de kosten van een schade-expert?

Redelijke kosten ter vaststelling van schade en aansprakelijkheid komen op grond van artikel 6:96 lid 2 BW voor vergoeding in aanmerking. Of zij daadwerkelijk worden vergoed, hangt af van de aansprakelijkheid en van de vraag of het inschakelen van die deskundige redelijk was.

Hoe lang heb ik om mijn schade te claimen?

Een vordering tot schadevergoeding verjaart in beginsel vijf jaar nadat u bekend bent geworden met zowel de schade als de aansprakelijke partij, en in elk geval twintig jaar na de gebeurtenis. Meer daarover staat op verjaring van schadevergoeding .Verwante onderwerpen

Welke schadeposten vallen onder bedrijfsschade?

Wed, 29 Apr 2026 08:46:02 GMT

Welke schadeposten vallen onder bedrijfsschade?

Bij bedrijfsschade denken ondernemers vaak eerst aan de directe schade: een beschadigd pand, kapotte inventaris, stilgevallen productie of beschadigde voorraad. Maar in de praktijk blijkt de werkelijke schade meestal breder. Juist daarom is het van belang om vroeg vast te stellen welke schadeposten juridisch onder bedrijfsschade kunnen vallen.

In de kern bestaat vermogensschade uit geleden verlies en gederfde winst. Dat wettelijk onderscheid is in zakelijke dossiers niet theoretisch, maar praktisch beslissend. Geleden verlies ziet op concrete vermogensvermindering. Gederfde winst ziet op voordeel dat zonder de schadeveroorzakende gebeurtenis waarschijnlijk zou zijn gerealiseerd.

Directe schade: geleden verlies

Geleden verlies is de schade die zich rechtstreeks vertaalt in een vermogensvermindering. Denk aan herstelkosten, vervangingskosten, beschadigde inventaris, verloren voorraad, inhuur van noodoplossingen of extra logistieke uitgaven. Dit is vaak de eerste laag van een bedrijfsschadedossier.

Maar ook bij directe schade geldt dat niet iedere uitgave automatisch voor vergoeding in aanmerking komt. De post moet in voldoende verband staan met de gebeurtenis en redelijk en noodzakelijk zijn. Voor het bredere kader van bedrijfsschade is deze blog daarom bedoeld als verdieping op Bedrijfsschade en gevolgschade .

Indirecte schade: gederfde winst en omzetverlies

De tweede laag is meestal moeilijker, maar financieel vaak zwaarder: gederfde winst of omzetverlies. Bij een gesloten winkel, stilgevallen productie, onderbroken dienstverlening of uitgevallen zakelijke kans kan de werkelijke schade vooral daar liggen. Juist omdat winst die zonder het incident zou zijn gemaakt nooit met absolute zekerheid kan worden bewezen, werkt het recht hier met een waarschijnlijkheidsbenadering.

Wie deze post wil verhalen, moet daarom niet alleen wijzen op een daling in omzet, maar de schade onderbouwen tegen de achtergrond van eerdere resultaten, marges, capaciteit, bestellingen en de normale bedrijfsvoering. Voor dat bewijsprobleem sluit deze blog direct aan op Hoe bewijst u gederfde winst en omzetverlies?

Extra kosten ter beperking van schade

Bij bedrijfsschade worden vaak kosten gemaakt om verdere schade te voorkomen of te beperken. Denk aan noodreparaties, vervangende opslag, tijdelijke inhuur, extra transport of interne uren voor schadebeperking. Zulke kosten kunnen onder omstandigheden voor vergoeding in aanmerking komen, mits zij redelijk zijn. Ook de redelijkheid van de omvang van de kosten speelt daarbij een rol.

Dat is juridisch belangrijk, omdat goed schadebeperkingsgedrag niet alleen de onderneming helpt, maar vaak ook de verhaalspositie versterkt.

Kosten van vaststelling en buitengerechtelijke kosten

Daarnaast kunnen ook kosten voor onderzoek, expertise en juridische of andere bijstand ter vaststelling van schade en aansprakelijkheid worden verhaald, net als redelijke buitengerechtelijke kosten. In zakelijke dossiers gaat het vaak om accountantsondersteuning, schade-expertise, technische rapportages en juridisch voorwerk. Ook interne kosten kunnen vergoedbaar zijn als zij redelijk zijn en voldoende verband houden met de schadeafwikkeling.

Niet te smal begroten

Veel ondernemers begroten hun schade in eerste instantie te smal. Zij kijken alleen naar het zichtbare herstelbedrag en laten omzetverlies, extra personeelskosten, uitwijkkosten, contractuele boetes of andere gevolgschade buiten beeld. Daarmee wordt het dossier al vroeg verzwakt.

Juist daarom is een brede en juridisch correcte schadeinventarisatie van belang. Wie daarnaast met een aansprakelijkstelling of verweer te maken krijgt, kan ook verder lezen in Wat moet u doen als u aansprakelijk gesteld wordt?

Interne verwijzingen in de lopende tekst

Neem contact op

Wilt u weten welke schadeposten in uw zakelijke dossier werkelijk verhaalbaar zijn? Vittoria Law kan uw schadeopstelling juridisch beoordelen en aanscherpen. Neem contact op.

Ouderdomsclausule en exoneratie bij woningkoop: bent u dan rechteloos?

Thu, 23 Apr 2026 16:49:20 GMT

Betekent een ouderdomsclausule of exoneratie dat u bij verborgen gebreken geen rechten meer heeft? Lees hoe dat juridisch ligt.

Een ouderdomsclausule is geen vrijbrief

Bij aankoop van oudere woningen bevat de koopakte vaak een ouderdomsclausule of een andere beperking van aansprakelijkheid. Veel kopers denken daardoor dat zij bij verborgen gebreken helemaal geen rechten meer hebben. Dat is te kort door de bocht. Zulke clausules zijn juridisch relevant, maar niet automatisch beslissend in ieder geschil.

Wat doet een exoneratie eigenlijk?

Een exoneratie of ouderdomsclausule wil meestal duidelijk maken dat de koper rekening moet houden met een hogere kans op gebreken die samenhangen met de leeftijd en onderhoudstoestand van de woning. Daarmee wordt de verwachting van de koper dus mede ingekleurd. Maar dat betekent nog niet dat iedere ernstige tekortkoming of ieder verzwegen gebrek buiten beeld verdwijnt.

Ook dan blijft de context beslissend

De werking van zo’n clausule hangt af van de tekst, de omstandigheden van de koop, de aard van het gebrek en de verdere verklaringen van partijen. Juist daarom is het onjuist om te denken dat een ouderdomsclausule altijd ieder beroep op non-conformiteit uitsluit.

Ernstige gebreken kunnen de zaak anders maken

Zeker wanneer een woning ondanks zo’n clausule toch niet geschikt blijkt voor normaal gebruik, of wanneer de verkoper relevante informatie kende en niet heeft gedeeld, kan de juridische beoordeling anders uitvallen. Bij een ernstig dakgebrek speelt dit vaak scherp.

Waarom deze clausules vaak worden overschat

In de praktijk wordt de betekenis van ouderdomsclausules vaak overschat, vooral in de communicatie van de wederpartij. Het enkele bestaan van zo’n beding maakt een zaak niet kansloos. Er moet altijd worden gekeken naar de concrete situatie, het soort gebrek en de overige omstandigheden van de koop.

*Ouderdomsclausules en exoneraties spelen een belangrijke rol bij woningkoop, maar zij zijn niet automatisch beslissend bij verborgen gebreken. Lees daarom ook: Lekkend of gebrekkig dak na aankoop woning: wanneer is sprake van non-conformiteit? , Onderzoeksplicht of mededelingsplicht: wie draagt het risico bij een verborgen gebrek? , Wanneer beantwoordt een woning niet aan de overeenkomst? en Wanneer kunt u ontbinding of prijsvermindering vorderen bij een verborgen gebrek aan een woning?

Neem contact op

Staat in uw koopakte een ouderdomsclausule of exoneratie en wilt u weten of u ondanks een ernstig gebrek toch nog rechten heeft? Vittoria Law kan beoordelen hoe sterk die clausule in uw zaak werkelijk is. Neem contact op!

Wanneer kunt u ontbinding of prijsvermindering vorderen bij een verborgen gebrek aan een woning?

Thu, 23 Apr 2026 16:43:56 GMT

Wanneer kunt u ontbinding of prijsvermindering vorderen bij een verborgen gebrek aan een woning? Lees welke factoren daarbij een rol spelen.

Niet ieder gebrek leidt direct tot ontbinding

Bij verborgen gebreken denken kopers vaak direct aan volledige ontbinding van de koop of aan een forse verlaging van de koopprijs. Dat is begrijpelijk, maar juridisch niet altijd de eerste of meest haalbare route. De ernst van het gebrek, de herstelmogelijkheden, de omvang van de schade en de verdere omstandigheden van de koop spelen allemaal een rol.

Wanneer komt prijsvermindering in beeld?

Prijsvermindering ligt vooral voor de hand wanneer het gebrek wel ernstig genoeg is om compensatie te rechtvaardigen, maar niet zó ingrijpend dat de hele koop moet worden teruggedraaid. In dakzaken kan dat spelen wanneer het gebrek leidt tot aanzienlijke herstelkosten of waardevermindering, terwijl de woning verder wel bruikbaar blijft.

Wanneer is ontbinding een serieuze optie?

Ontbinding is een zwaarder middel. Daarvoor moet het gebrek in de kern zo ernstig zijn dat het de koop wezenlijk aantast. Bij woningen ligt die lat in de praktijk hoog. Toch kan ontbinding in uitzonderlijke gevallen wel degelijk in beeld komen, bijvoorbeeld wanneer sprake is van zeer ernstige gebreken die normaal gebruik uitsluiten of de woning veel ingrijpender aantasten dan de koper hoefde te verwachten.

De ernst van het gebrek is beslissend

Juist daarom moet altijd scherp worden vastgesteld wat de werkelijke impact van het gebrek is. Een lekkend dak dat met beperkte kosten kan worden hersteld leidt juridisch tot een andere uitkomst dan een dak waarvan de volledige constructie ondeugdelijk blijkt. Ook de verhouding tussen herstelkosten, koopprijs en gebruiksmogelijkheden speelt daarbij mee.

Waarom dit meestal geen eerste stap is

In de praktijk wordt bij verborgen gebreken vaak eerst ingezet op aansprakelijkstelling, bewijsopbouw, schadeonderbouwing en overleg over herstelkosten. Ontbinding of prijsvermindering komt meestal pas scherper in beeld wanneer duidelijk is hoe ernstig het gebrek werkelijk is en welke andere oplossingen niet of onvoldoende passend blijken.

*Ontbinding of prijsvermindering kan bij verborgen gebreken aan een woning aan de orde zijn, maar pas na een zorgvuldige beoordeling van de ernst van het gebrek en de verdere omstandigheden van de zaak. Lees daarom ook: Lekkend of gebrekkig dak na aankoop woning: wanneer is sprake van non-conformiteit? , Wanneer beantwoordt een woning niet aan de overeenkomst? , Kunt u de verkoper aanspreken op herstelkosten van een dak? en Ouderdomsclausule en exoneratie bij woningkoop: bent u dan rechteloos?

Neem contact op

Overweegt u prijsvermindering of zelfs ontbinding van de koop vanwege een ernstig verborgen gebrek aan een woning? Vittoria Law kan beoordelen of die route juridisch kansrijk is en hoe u die het best onderbouwt. Neem contact op!

Kunt u de verkoper aanspreken op herstelkosten van een dak?

Thu, 23 Apr 2026 16:38:27 GMT

unt u de verkoper aanspreken op herstelkosten van een dak na aankoop van een woning? Lees wanneer u die kosten kunt verhalen.

Herstelkosten zijn vaak de belangrijkste schadepost

Bij een ernstig dakgebrek gaat het juridisch al snel over geld. Niet in abstracte zin, maar heel concreet: wat kost het om het dak weer in de staat te brengen die de koper mocht verwachten? In de praktijk vormen de herstelkosten daarom vaak de belangrijkste schadepost in een woninggeschil.

Dat kan gaan om plaatselijke reparaties, maar ook om volledige vervanging van dakbedekking, herstel van houtconstructies, nieuwe isolatie, herstel van goten en aansluitingen, of bijkomende kosten als steigerwerk en noodvoorzieningen.

Niet iedere dakreparatie is verhaalbaar

Dat een koper kosten maakt, betekent nog niet automatisch dat al die kosten juridisch op de verkoper verhaald kunnen worden. Er moet eerst worden vastgesteld dat sprake is van non-conformiteit en dat het gebrek al bij de koop aanwezig was of in de kooprelatie aan de verkoper kan worden toegerekend. Daarna komt de vraag welke herstelmaatregelen redelijk en noodzakelijk waren.

Wanneer zijn herstelkosten juridisch toewijsbaar?

Herstelkosten zijn vooral goed verhaalbaar als zij aansluiten op een deugdelijke technische vaststelling van het gebrek en op een redelijke herstelmethode. Daarom is een onderbouwde offerte of een deskundigenrapport vaak essentieel. Een dakzaak verliest snel aan kracht als alleen globale bedragen worden genoemd zonder technisch fundament.

Laat de schade goed onderbouwen

Wie herstelkosten wil verhalen, moet niet alleen aantonen dát er een gebrek is, maar ook waarom de gekozen herstelmaatregel nodig is en welke kosten daaraan redelijkerwijs verbonden zijn. Juist bij daken is het verschil tussen een noodreparatie, groot onderhoud en volledige vervanging vaak onderwerp van discussie.

Wat als een noodreparatie al nodig was?

Soms kan niet worden gewacht en moet direct worden ingegrepen om verdere schade te voorkomen. Dat is begrijpelijk en soms zelfs noodzakelijk. Maar ook dan blijft het belangrijk om vooraf of direct daarna de situatie zo goed mogelijk te documenteren, zodat later nog kan worden vastgesteld wat de aard van het gebrek was en waarom snelle actie nodig was.

*Herstelkosten van een dak kunnen alleen goed worden beoordeeld als eerst vaststaat dat sprake is van non-conformiteit of een verborgen gebrek. Daarna moet zorgvuldig worden gekeken naar de technische onderbouwing en de redelijkheid van de herstelmaatregelen. Lees daarom ook: Lekkend of gebrekkig dak na aankoop woning: wanneer is sprake van non-conformiteit? , Lekkend dak na aankoop van een woning: is dat een verborgen gebrek? , Wanneer beantwoordt een woning niet aan de overeenkomst? en Wanneer kunt u ontbinding of prijsvermindering vorderen bij een verborgen gebrek aan een woning?

Neem contact op

Heeft u te maken met forse herstelkosten aan een dak na aankoop van een woning en wilt u weten of u die op de verkoper kunt verhalen? Vittoria Law kan beoordelen welke kosten juridisch houdbaar zijn en hoe die het best worden onderbouwd. Neem contact op!

Onderzoeksplicht of mededelingsplicht: wie draagt het risico bij een verborgen gebrek?

Thu, 23 Apr 2026 16:02:54 GMT

Wie draagt het risico bij een verborgen gebrek aan een woning? Lees hoe onderzoeksplicht en mededelingsplicht zich tot elkaar verhouden.

De koper moet opletten, maar niet alles

Bij aankoop van een woning rust op de koper een zekere onderzoeksplicht. Dat betekent dat de koper niet volledig passief mag blijven als er duidelijke signalen zijn dat iets mis kan zijn. Zichtbare vochtplekken, scheurvorming, verzakkingen, een verouderd dak of eerdere reparaties kunnen aanleiding geven tot nader onderzoek.

Maar die onderzoeksplicht gaat niet onbeperkt ver. De koper hoeft niet zonder concrete aanwijzingen ieder verborgen gebrek zelf op te sporen of ieder technisch risico zelfstandig uit te sluiten.

De verkoper moet relevante informatie delen

Daar staat tegenover dat op de verkoper een mededelingsplicht rust ten aanzien van relevante, hem bekende informatie over de staat van de woning. Als de verkoper weet dat het dak structureel lekt, dat eerdere reparaties zijn mislukt of dat een bepaald gebrek steeds terugkeert, dan mag hij dat niet stilzwijgend achterhouden.

In de praktijk weegt die mededelingsplicht vaak zwaar. Zeker wanneer de verkoper informatie kende die de koper niet eenvoudig zelf kon achterhalen, kan het verzwijgen daarvan de positie van de koper aanzienlijk versterken.

Wat als beide partijen iets te verwijten valt?

Veel woninggeschillen zijn niet zwart-wit. De koper had misschien beter moeten kijken of een bouwkundige keuring moeten laten uitvoeren, terwijl de verkoper tegelijk relevante informatie niet volledig heeft gedeeld. Dan moet per geval worden beoordeeld welke omstandigheid zwaarder weegt en in hoeverre dat doorwerkt in de uiteindelijke aansprakelijkheid.

Waarom dit in de praktijk vaak de kern is

In verborgen-gebrekenzaken draait het zelden alleen om het gebrek zelf. Vaak is het echte geschilpunt: wie had wat moeten weten, wie had wat moeten melden en wie had wat nader moeten onderzoeken? Daarom is dit onderwerp zo belangrijk voor vrijwel iedere woningzaak.

Dakgebreken zijn een klassiek voorbeeld

Bij dakgebreken komt dit spanningsveld vaak scherp naar voren. Was een oude waterplek zichtbaar bij bezichtiging? Heeft de verkoper eerdere lekkages gemeld? Was het dak vanaf buiten duidelijk aan vervanging toe? Of was juist sprake van een probleem dat alleen van binnenuit of na hevige regenval zichtbaar werd? Juist daarom sluit deze blog direct aan op Lekkend dak na aankoop van een woning: is dat een verborgen gebrek?

*Bij verborgen gebreken aan een woning moet steeds worden gekeken naar de verhouding tussen onderzoeksplicht en mededelingsplicht. Dat geldt bij dakgebreken, vochtproblemen, houtrot en constructieve gebreken evenzeer. Lees daarom ook: Lekkend of gebrekkig dak na aankoop woning: wanneer is sprake van non-conformiteit? , Lekkend dak na aankoop van een woning: is dat een verborgen gebrek? , Wanneer beantwoordt een woning niet aan de overeenkomst? en Ouderdomsclausule en exoneratie bij woningkoop: bent u dan rechteloos?

Neem contact op

Heeft u een verborgen gebrek ontdekt en wilt u weten of de verkoper iets had moeten melden, of juist of u zelf meer onderzoek had moeten doen? Vittoria Law kan uw positie juridisch beoordelen en scherp afbakenen. Neem contact op!

Wanneer beantwoordt een woning niet aan de overeenkomst?

Thu, 23 Apr 2026 15:57:24 GMT

Wanneer is een woning juridisch non-conform? Lees wanneer een woning niet aan de overeenkomst beantwoordt en welke rechten u als koper heeft.

Non-conformiteit bij woningkoop

Wie een woning koopt, mag verwachten dat die woning de eigenschappen bezit die voor normaal gebruik als woning nodig zijn, tenzij uit de overeenkomst of uit de omstandigheden iets anders volgt. Dat is de kern van non-conformiteit bij woningkoop. De woning moet dus niet perfect zijn, maar wel voldoen aan wat de koper op grond van de koopovereenkomst redelijkerwijs mocht verwachten.

Bij geschillen over daken, funderingen, vocht, schimmel, houtrot, installaties of constructies draait het vaak uiteindelijk om precies deze vraag: beantwoordt de woning aan de overeenkomst?

Normaal gebruik is vaak de kern

In de praktijk wordt bij woningkoop veel gewicht toegekend aan de vraag of de woning geschikt is voor normaal gebruik. Dat betekent niet alleen dat er theoretisch in gewoond kan worden, maar ook dat geen sprake is van ernstige gebreken die dat gebruik wezenlijk aantasten. Een dak dat structureel lekt, een vloer die doorzakt of ernstige vochtproblemen kunnen dat normale gebruik direct raken.

Daarom sluit deze blog direct aan op lekkend of gebrekkig dak na aankoop woning: wanneer is sprake van non-conformiteit?

Oudere woningen zijn niet automatisch uitgesloten

Bij oudere woningen moet de koper rekening houden met leeftijd, slijtage en onderhoudstoestand. Maar dat betekent niet dat de verkoper zich altijd achter ouderdom kan verschuilen. Ook een oudere woning moet nog steeds aan de redelijke verwachtingen beantwoorden die uit de overeenkomst voortvloeien. De leeftijd van de woning is dus een factor, maar niet automatisch het einde van de discussie.

Wat mocht de koper verwachten?

Die verwachting wordt bepaald door een combinatie van factoren: de koopakte, eventuele clausules, zichtbare toestand, mededelingen van de verkoper, informatie uit de vragenlijst, een bouwkundige keuring en het karakter van de woning zelf. Daarom is woningkooprecht sterk casuïstisch. Twee daken van vergelijkbare leeftijd kunnen juridisch toch heel verschillend worden beoordeeld, afhankelijk van wat partijen over en weer wisten en mochten aannemen.

Waarom dit het fundament is van veel woninggeschillen

Vrijwel ieder geschil over een verborgen gebrek aan een woning begint bij de vraag of de woning aan de overeenkomst beantwoordde. Pas daarna komen de vervolgvragen aan de orde: wie draagt het risico, welke bewijzen zijn nodig, welke rechten heeft de koper en welke schade kan worden gevorderd?

*Wie wil beoordelen of een woning juridisch non-conform is, moet dus niet alleen naar het gebrek kijken, maar ook naar de verwachtingen die uit de overeenkomst voortvloeien. Lees daarom ook: Lekkend of gebrekkig dak na aankoop woning: wanneer is sprake van non-conformiteit? , Lekkend dak na aankoop van een woning: is dat een verborgen gebrek? , Onderzoeksplicht of mededelingsplicht: wie draagt het risico bij een verborgen gebrek? en Wanneer kunt u ontbinding of prijsvermindering vorderen bij een verborgen gebrek aan een woning?

Neem contact op

Twijfelt u of een woning die u heeft gekocht juridisch wel aan de overeenkomst beantwoordt? Vittoria Law kan beoordelen of sprake is van non-conformiteit en welke route voor u het meest kansrijk is. Neem contact op!

Lekkend dak na aankoop van een woning: is dat een verborgen gebrek?

Thu, 23 Apr 2026 15:51:15 GMT

In het kort. Een dak dat kort na de overdracht lekt, is juridisch pas een gebrek wanneer de woning daardoor niet de eigenschappen bezit die u op grond van de koopovereenkomst mocht verwachten — in de kern: of het dak nog geschikt was voor normale bewoning. Dat het dak oud is, is op zichzelf geen verweer van de verkoper; dat u het probleem bij de bezichtiging of de keuring had kunnen zien, is dat wel. Uw positie is het sterkst wanneer de verkoper de lekkage kende en daarover heeft gezwegen, en het zwakst wanneer het bouwkundig rapport er al voor waarschuwde. Belangrijker dan beide is de tijd: klaagt u niet binnen bekwame tijd na ontdekking bij de verkoper, dan vervalt uw aanspraak hoe sterk die inhoudelijk ook was. Het eerste gesprek is kosteloos en daarna wordt vooraf een heldere afspraak gemaakt over de kosten.

Twijfelt u of uw dakschade een verborgen gebrek is? Leg uw zaak kosteloos voor. U spreekt een advocaat, geen intakeformulier. Bel 035 – 203 11 62 of mail info@vittorialaw.nl .

Wanneer is een lekkend dak juridisch een gebrek?

De term verborgen gebrek komt in de wet niet voor. Wat de wet wel kent, is de eis van artikel 7:17 BW dat de afgeleverde zaak aan de overeenkomst beantwoordt: de woning moet de eigenschappen bezitten die u op grond van de koop mocht verwachten, en in elk geval de eigenschappen die voor een normaal gebruik daarvan nodig zijn. Daarmee verschuift de vraag van de lekkage naar de woning als geheel. Niet ieder vochtplekje maakt een woning ongeschikt om in te wonen, maar een dak dat bij elke regenbui doorlaat, waarvan de bedekking aan vervanging toe is of waaronder het houtwerk is weggerot, raakt precies aan wat een koper zonder nadere waarschuwing mag aannemen.

De modelkoopakte die bij vrijwel iedere woningverkoop wordt gebruikt, versterkt dat uitgangspunt: de verkoper staat er doorgaans voor in dat de woning bij de overdracht de eigenschappen bezit die voor normaal gebruik als woonhuis nodig zijn, ook als hij van een gebrek niet op de hoogte was. Die bepaling is voor de koper vaak waardevoller dan de wet zelf, omdat zij de discussie loskoppelt van de vraag wat de verkoper wist. Wat de woning precies aan de overeenkomst moet beantwoorden, werkt onze pagina wanneer beantwoordt een woning niet aan de overeenkomst? verder uit.

Wat mocht u van dít dak verwachten?

De maatstaf is niet abstract, maar wordt ingevuld door de woning die u hebt gekocht. Bouwjaar, vraagprijs, de staat van het overige onderhoud en wat er tijdens de bezichtiging te zien was, bepalen samen hoeveel u mocht verwachten. Van een dak uit de jaren zeventig dat zichtbaar aan het einde van zijn levensduur is, mag u geen nieuwstaat verlangen; van een woning die als volledig gerenoveerd is aangeboden wel degelijk meer. Artikel 7:17 lid 5 BW voegt daaraan een harde begrenzing toe: op een gebrek dat u ten tijde van de koop kende of redelijkerwijs had kunnen kennen, kunt u zich niet beroepen.

Daar loopt in de praktijk veel mis. Een bouwkundige keuring die de dakbedekking als matig of gedateerd kwalificeert, maakt het lastig om achteraf te stellen dat u van niets wist — maar zij ontneemt u uw positie niet automatisch, omdat een waarschuwing voor slijtage nog geen waarschuwing is voor een constructief gebrek of voor een lekkage die al jaren werd weggewerkt. Staat er bovendien een ouderdoms- of exoneratieclausule in de akte, dan hangt veel af van de precieze formulering; wat zo een clausule wel en niet afdekt, leest u in ouderdomsclausule en exoneratie bij woningkoop: bent u dan rechteloos?

Wat wist de verkoper, en wat had hij moeten melden?

Uw zaak wordt aanzienlijk sterker zodra blijkt dat de verkoper het probleem kende en er niet over heeft gesproken. Eerdere herstelpogingen, een emmer op zolder, een overgeschilderde vochtkring, offertes voor dakvervanging in de la of buren die zich de steigers nog herinneren: het zijn allemaal aanwijzingen dat de lekkage niet na de sleuteloverdracht is ontstaan. De mededelingsplicht van de verkoper gaat in beginsel vóór uw eigen onderzoeksplicht, zodat een verkoper die welbewust heeft gezwegen zich er doorgaans niet op kan beroepen dat u beter had moeten kijken.

Die rangorde is zelden vanzelfsprekend en vormt in dakzaken bijna altijd de kern van het geschil. Hoe de rechter de beide plichten tegen elkaar afweegt, behandelen wij op onderzoeksplicht of mededelingsplicht: wie draagt het risico bij een verborgen gebrek?

Waarom u niet mag wachten met klagen

Dit is het punt waarop goede zaken stuklopen. Artikel 7:23 BW bepaalt dat u zich er niet meer op kunt beroepen dat de woning niet aan de overeenkomst beantwoordt, wanneer u de verkoper daarvan niet binnen bekwame tijd na ontdekking — of nadat u het redelijkerwijs had behoren te ontdekken — op de hoogte hebt gesteld. Hoeveel tijd bekwaam is, hangt af van de omstandigheden, en juist bij een dak verstrijkt die termijn ongemerkt: eerst wordt een dakdekker gebeld, dan een tweede offerte opgevraagd, en pas maanden later valt het woord aansprakelijkheid. Vanaf de kennisgeving loopt bovendien een verjaringstermijn van twee jaren.

De les is eenvoudig. Stel de verkoper schriftelijk en aantoonbaar op de hoogte zodra u vermoedt dat het gebrek al bij de koop bestond, ook wanneer de oorzaak nog niet vaststaat en het herstelbedrag nog niet bekend is. Die brief houdt uw rechten open terwijl het onderzoek loopt, en kost u niets.

Waarom de oorzaak zwaarder weegt dan de lekkage zelf

Een waterplek bewijst dat het dak lekt, niet dat het dak gebrekkig was op de dag van de overdracht. Juist dat laatste moet u aannemelijk maken, en daarvoor is technische onderbouwing nodig: een deskundige die vaststelt of het gaat om normale slijtage dan wel om ondeugdelijke detaillering, verkeerd uitgevoerde aansluitingen, achterstallig herstel of doorgerot hout, en die kan inschatten hoe lang dat proces al gaande is. Zonder dat oordeel verzandt het geschil in de stelling van de verkoper dat het dak nu eenmaal oud was.

Leg daarom de schade vast vóórdat u herstelt: foto’s van binnen en buiten, opnames tijdens regen, de bouwkundige keuring, de koopakte en alle correspondentie. Geef de verkoper waar mogelijk gelegenheid het gebrek zelf te bezichtigen, zodat hij later niet kan aanvoeren dat hem het bewijs is ontnomen. Herstel dat onvermijdelijk is om erger te voorkomen, mag u uiteraard uitvoeren — documenteer dan wat er is aangetroffen. Dezelfde vragen spelen bij een dak dat pas na een verbouwing gaat lekken; dan is niet de verkoper maar de uitvoerder de aangewezen wederpartij, waarover onze pagina over een geschil met de aannemer gaat.

Wat u van de verkoper kunt vorderen

Staat vast dat de woning niet aan de overeenkomst beantwoordde, dan ligt de vordering tot vergoeding van de herstelkosten het meest voor de hand, vermeerderd met de gevolgschade aan plafonds, vloeren, isolatie en inboedel. Is herstel niet of slechts gedeeltelijk mogelijk, dan wordt in plaats daarvan naar de waardevermindering gekeken: het verschil tussen de waarde van de woning zoals zij is en zoals zij had moeten zijn. Bij werkelijk ernstige gebreken komen ontbinding van de koop of vermindering van de koopprijs in beeld, al is dat bij woningen een zware route. Wanneer die route open staat, zetten wij uiteen op wanneer kunt u ontbinding of prijsvermindering vorderen bij een verborgen gebrek aan een woning? en de dakspecifieke kant daarvan op kunt u de verkoper aanspreken op herstelkosten van een dak?

Wat wij voor u doen

Wij beoordelen uw dossier vanaf het leerstuk dat uw zaak beslist — de vraag of de woning geschikt was voor normaal gebruik — en niet vanaf de hoogte van de offerte. Daarbij wordt voorzien in een technisch oordeel over de oorzaak van de lekkage en wordt meegedacht over de vraagstelling aan de deskundige, omdat daarmee de uitkomst van het geschil vaak al vastligt. Wij bewaken de klachttermijn, stellen de verkoper aansprakelijk en bekijken per zaak welke route het snelst tot betaling leidt. U spreekt daarbij de advocaat die uw dossier ook zelf voert. Dit onderwerp maakt deel uit van onze praktijk rond verborgen gebreken en woningkoop .

Wat het u kost

Het eerste gesprek is kosteloos en vrijblijvend: u weet daarna of uw zaak juridisch hout snijdt. Gaan wij verder, dan geldt voor civiele zaken als deze een uurtarief van € 250 exclusief btw, en voor omvangrijke dossiers kan vooraf een vaste prijs per fase worden afgesproken, zodat u weet waar u aan toe bent. Heeft u een rechtsbijstandverzekering, dan bestaat vrije advocaatkeuze zodra er geprocedeerd wordt en kunnen wij uw zaak op kosten van de verzekeraar voeren. Een volledig overzicht staat op onze pagina over de kosten .

Neem contact op

Ontdekt u lekkage na de aankoop van uw woning en wilt u weten of de verkoper daarvoor aansprakelijk is? Bel 035 – 203 11 62 of mail info@vittorialaw.nl . U hoort binnen één werkdag van ons wat uw positie waard is en wat de eerstvolgende stap moet zijn.

Veelgestelde vragen

Hoe lang na de aankoop kan ik de verkoper nog aanspreken?

Er staat geen vaste termijn in de wet: bepalend is dat u binnen bekwame tijd na ontdekking klaagt en dat u daarna binnen twee jaren handelt. Ook jaren na de overdracht kan een vordering dus nog slagen, mits u vanaf het moment van ontdekking voortvarend bent geweest.

Ik heb een bouwkundige keuring laten doen. Verlies ik daarmee mijn rechten?

Nee. Een keuring werkt beide kanten op: waarvoor het rapport uitdrukkelijk waarschuwde, kunt u moeilijk als verborgen presenteren, maar wat de keurder niet kon zien, blijft in beginsel voor risico van de verkoper. Wie geen keuring liet doen, staat niet zonder meer sterker.

In de koopakte staat een ouderdomsclausule. Sta ik dan met lege handen?

Niet noodzakelijk. Zo een clausule verlaagt wat u van de bouwkundige staat mocht verwachten, maar dekt in de regel niet af dat de woning ongeschikt is voor normale bewoning, en zij beschermt een verkoper die een hem bekend gebrek verzweeg doorgaans niet.

Moet ik het dak eerst laten repareren of eerst de verkoper aanspreken?

Meld het gebrek eerst schriftelijk, ook als u het herstel niet kunt uitstellen. Voert u noodzakelijk herstel uit, leg dan vast wat er is aangetroffen, want daarna is de oorzaak niet meer te onderzoeken.

Kan ik ook de makelaar of de bouwkundig keurder aanspreken?

Dat kan aan de orde zijn wanneer zij onjuiste informatie hebben verstrekt of een gebrek over het hoofd zagen dat zij hadden moeten opmerken. Die route staat los van de vordering op de verkoper en wordt in de beoordeling meegenomen.

Verwante onderwerpen

Wat moet u doen als u aansprakelijk gesteld wordt?

tcwarnsinck@gmail.com (Tim Warnsinck) — Tue, 14 Apr 2026 18:29:54 GMT

Aansprakelijk gesteld? Dit doet u eerst

In het kort. Een aansprakelijkstelling is een standpunt, geen vaststelling. Wie u aanspreekt zal moeten onderbouwen wat u heeft gedaan of nagelaten, waarom dat verwijtbaar is, welke schade daaruit is voortgekomen en waarom die schade aan u kan worden toegerekend – en in de praktijk sneuvelen claims vaker op die laatste twee punten dan op het eerste. Wat u de komende dagen doet, weegt daarbij zwaarder dan wat er in de brief staat. Stuur ons de aansprakelijkstelling en u weet binnen één werkdag hoe sterk de claim werkelijk is en wat uw verstandigste eerste stap is. Dat eerste gesprek is kosteloos en verplicht u tot niets.

Aansprakelijk gesteld?

Leg uw zaak kosteloos voor. U spreekt een advocaat, geen intakeformulier. Bel 035 – 203 11 62 of mail info@vittorialaw.nl. Bespreek uw zaak

Een aansprakelijkstelling is nog geen aansprakelijkheid

Wie u aansprakelijk stelt, heeft daarmee nog niets bewezen. Op elk van de vier punten die hij moet aandragen kan een claim stranden, en het gebeurt zelden op het punt waar de brief het hardst op inzet. De fout zelf staat vaak nog wel vast; het verband tussen die fout en de gestelde schade, en de omvang van die schade, veel minder vaak.

De toon van de brief zegt daarover niets. Een stellig geformuleerde sommatie van een advocaat kan juridisch mager zijn, en een vriendelijk verzoek kan een serieus probleem verhullen. Dat verschil is van buitenaf niet te zien, en juist daarom is die eerste beoordeling zo bepalend.

De drie fouten die in de eerste week worden gemaakt

De eerste is dat u iets erkent zonder het te merken. Een verontschuldigend bericht, een mail waarin u schrijft dat u er samen wel uitkomt, een toezegging dat de schade natuurlijk vergoed wordt: het zijn menselijke reacties die later tegen u worden gebruikt. Bovendien verbieden vrijwel alle aansprakelijkheidspolissen het erkennen van aansprakelijkheid, zodat u met zo’n bericht niet alleen uw juridische positie maar ook uw dekking op het spel zet.

De tweede is dat u te laat meldt bij uw verzekeraar. Particuliere aansprakelijkheidsverzekeringen, WA-verzekeringen en zakelijke AVB-polissen verlangen dat een claim tijdig wordt gemeld. Wie eerst maandenlang zelf correspondeert en pas meldt als het misgaat, belandt in een discussie over dekking die volstrekt vermijdbaar was.

De derde is dat u zelf een uitgebreide inhoudelijke reactie schrijft. Daarin legt u vast wat er volgens u is gebeurd, en die versie van de feiten blijft in het dossier, ook als later blijkt dat zij onvolledig of ongelukkig geformuleerd was. Een beheerste ontvangstbevestiging houdt alle deuren open; een uitgebreid verweer op basis van onvolledige informatie sluit er een aantal.

Wat u nu wel het beste kunt doen

Reageer wel, maar houd het kort. Bevestig dat u de aansprakelijkstelling heeft ontvangen, dat u de kwestie onderzoekt en dat u zo nodig uw verzekeraar inschakelt. Meld de claim daarna bij uw verzekeraar, ook als u denkt dat er geen dekking is: die beoordeling is niet aan u.

Leg vervolgens het dossier vast nu het nog kan. Wat is er gebeurd en wanneer, wie waren erbij betrokken, welke communicatie is erover gevoerd, en welke foto’s, rapporten, camerabeelden, offertes of contracten bestaan er? Bewijs dat u vandaag eenvoudig veiligstelt, is over drie maanden vaak verdwenen.Wat u aan ons heeft

Wat u aan ons heeft

De vraag is niet of u de brief kunt lezen, maar of u ziet wat er niet in staat. Wij leggen de aansprakelijkstelling langs vier lijnen. Allereerst de grondslag: beroept de wederpartij zich op wanprestatie , op onrechtmatige daad of op een risicoaansprakelijkheid , en past die keuze bij de feiten? Vervolgens het causaal verband en de toerekening, vaak het zwakste punt van een claim en zelden het punt waarop zonder advocaat verweer wordt gevoerd. Daarna de schadeposten : welke zijn onderbouwd, welke zijn dubbel opgevoerd en welke komen redelijkerwijs niet voor uw rekening. En ten slotte uw dekking: welke polis in beeld komt en wat u moet melden.

Die laatste vraag beoordelen wij vanaf beide kanten van de tafel. Wij werkten jarenlang op de schadeafdeling van verzekeraars en traden als advocaat voor verzekeraars op, en weten daardoor hoe een dossier aan die kant wordt gelezen en op welk moment een claim daar wordt losgelaten.

Daarna weet u drie dingen: hoe sterk de claim werkelijk is, wat de verstandigste eerste zet is, en waar deze zaak naartoe loopt. In een deel van de gevallen luidt de conclusie dat u ons niet nodig heeft. Dat hoort u dan ook.

Wat het u kost

Het eerste gesprek is kosteloos en verplicht u tot niets. In veel zaken betaalt u daarna zelf niets: is er dekking onder uw aansprakelijkheidsverzekering, dan neemt uw verzekeraar het verweer en de kosten in beginsel over, en wij bewaken dat uw belangen daarbij scherp blijven. Heeft u een rechtsbijstandverzekering, dan hoeft u geen genoegen te nemen met de jurist van uw verzekeraar: zodra er wordt geprocedeerd heeft u recht op vrije advocaatkeuze , en wij verzorgen dat overleg en de aanvraag van de dekking voor u.

Is er geen dekking, dan spreken wij vooraf een vaste prijs per fase af, zodat u van tevoren weet waar u aan toe bent en de rekening niet meebeweegt met het aantal uren dat wij eraan besteden. Wat wij rekenen, en wat een procedure daarnaast aan griffierecht en deurwaarderskosten meebrengt, staat overzichtelijk bij kosten en tarieven .

Wacht niet tot er een dagvaarding ligt

Een aansprakelijkstelling die blijft liggen, verdwijnt niet. Er volgt een herinnering, de toon wordt scherper, en op enig moment ligt er een dagvaarding of wordt uw verzekeraar rechtstreeks benaderd. Vanaf dat moment loopt u achter de feiten aan: het bewijs is dan wat het is, de dekkingsdiscussie is dan wat zij is, en de kosten lopen op.

Wie in de eerste weken handelt, houdt de regie. Er is dan nog ruimte om feiten vast te leggen, dekking te onderzoeken, bewijs veilig te stellen en een verdedigbare koers te bepalen. Dat verschil is in aansprakelijkheidszaken vaak groter dan het verschil in juridisch gelijk.

Waarvoor wordt u aansprakelijk gesteld?

De juridische beoordeling verschilt sterk per soort zaak. Gaat het verwijt over een fout in uw beroepsuitoefening, dan speelt daarnaast de vraag of uw beroepsaansprakelijkheidsverzekering die claim dekt; wat u dan als eerste moet doen, staat bij aansprakelijk gesteld voor een beroepsfout . Gaat het om een ongeval of om letsel, dan gelden eigen maatstaven en een eigen schadebegroting, uitgewerkt bij letselschade . Ligt het geschil in een overeenkomst of in geleverd werk, dan vindt u het vertrekpunt bij voor ondernemers . En wie eerst het algemene kader wil begrijpen, leest wat een onrechtmatige daad is en hoe causaal verband wordt bewezen .

Neem contact op

Bent u aansprakelijk gesteld en wilt u weten hoe sterk de claim werkelijk is? Stuur ons de brief. U hoort binnen één werkdag wat uw positie is, welke verzekering in beeld komt en wat de verstandigste eerste stap is.

Bel 035 – 203 11 62 of mail de stukken naar info@vittorialaw.nl . Liever dat wij u bellen? Laat uw gegevens achter via contact .

Veelgestelde vragen

Moet ik reageren op een aansprakelijkstelling?

Ja, maar kort. Een beheerste ontvangstbevestiging waarin u meldt dat u de kwestie onderzoekt en zo nodig uw verzekeraar inschakelt, houdt alle deuren open. Zwijgen levert u niets op, en een uitgebreid verweer op basis van onvolledige informatie kost u meestal iets.

Wat gebeurt er als ik niets doe?

Er volgt een herinnering, daarna vaak een sommatie van een advocaat en uiteindelijk een dagvaarding. Ondertussen loopt de wettelijke rente door en lopen de kosten op. Reageren is vrijwel altijd goedkoper dan afwachten.

Ben ik aansprakelijk als ik mij verontschuldigd heb?

Een verontschuldiging is juridisch geen erkenning van aansprakelijkheid, maar zij wordt er in een procedure wel graag voor aangezien. Bovendien verbieden vrijwel alle aansprakelijkheidspolissen het erkennen van aansprakelijkheid. Laat de juridische kwalificatie daarom over aan uw advocaat of uw verzekeraar.

Moet ik het melden bij mijn verzekeraar, ook als ik denk dat ik niet aansprakelijk ben?

Ja. Of er dekking is en of de claim standhoudt, is niet aan u om te beoordelen. Te laat melden levert een dekkingsdiscussie op die volstrekt vermijdbaar was.

Mag ik zelf contact opnemen met de tegenpartij?

Dat mag, maar doe het pas als u weet waar u staat. Wat u in die eerste gesprekken zegt of schrijft, blijft in het dossier, ook wanneer u het later anders bedoeld blijkt te hebben.

Hoe lang kan iemand mij nog aansprakelijk stellen?

In beginsel vijf jaar nadat de benadeelde bekend is geworden met zowel de schade als met u als aansprakelijke partij, en in elk geval twintig jaar na de gebeurtenis . Een aansprakelijkstelling stuit die termijn, waarna een nieuwe termijn gaat lopen.

Wat gebeurt er met de kosten als ik de procedure verlies?

Dan wordt u in de regel veroordeeld in de proceskosten van de wederpartij . Dat is een forfaitair bedrag en zelden de volledige rekening van de andere kant, maar het is wel een reden om vooraf nuchter naar de slaagkans te kijken. Dat is precies wat wij in de eerste beoordeling doen.

Wat is kansschade?

tcwarnsinck@gmail.com (Tim Warnsinck) — Fri, 10 Apr 2026 18:55:22 GMT

Wat is kansschade?

In het kort. Soms is niet te bewijzen dat u zonder de fout een beter resultaat had gehad, maar wel dat die fout u een reële kans op dat betere resultaat heeft ontnomen. Die verloren kans is dan zelf de schade. De rechter schat hoe groot de kans was en kent een evenredig deel toe: was de gemiste vordering € 100.000 waard en de kans op succes veertig procent, dan is de schade € 40.000. Het speelt vooral bij beroepsfouten — een verzuimd hoger beroep, een verjaring die niet is gestuit. Staat de aansprakelijkheid vast, dan komen de kosten van rechtsbijstand op grond van artikel 6:96 lid 2 BW voor rekening van de tegenpartij. Het eerste gesprek is kosteloos.

Kansschade is een juridisch leerstuk dat in beeld komt wanneer niet met zekerheid kan worden vastgesteld dat zonder een fout een beter eindresultaat zou zijn bereikt, maar wel aannemelijk is dat door die fout een reële kans op dat betere resultaat verloren is gegaan. Het gaat dus niet om zekerheid over de uitkomst zelf, maar om het verlies van een serieuze mogelijkheid die economische waarde vertegenwoordigde.

Dat maakt kansschade vooral relevant in zaken waarin een beroepsfout is gemaakt. Denk aan een advocaat die nalaat hoger beroep in te stellen, een jurist die een verjaring niet tijdig stuit, of een belangenbehartiger die een procedure niet op de juiste manier aanhangig maakt. Achteraf is dan vaak niet meer met zekerheid vast te stellen hoe de zaak zonder die fout zou zijn geëindigd. Toch kan er wel degelijk schade zijn geleden: niet omdat succes vaststond, maar omdat de kans daarop verloren is gegaan. Wie eerst het bredere kader van fout, aansprakelijkheid en beroepsnorm wil lezen, kan verder met wanneer een opdrachtnemer aansprakelijk is voor een beroepsfout en de norm van de redelijk bekwaam en redelijk handelend beroepsbeoefenaar .

Wat is verlies van een kans?

Bij gewone schadebegroting wordt vaak gevraagd of de schade ook zou zijn ontstaan als de fout niet was gemaakt. Bij kansschade ligt de vraag anders. Dan staat centraal of door de fout een kans op een beter resultaat verloren is gegaan. De rechter hoeft dan dus niet vast te stellen dat dat betere resultaat zeker zou zijn ingetreden. Voldoende is dat sprake was van een reële, niet-verwaarloosbare kans.

Het leerstuk is juist ontwikkeld voor situaties waarin die laatste stap naar zekerheid niet meer kan worden gezet, omdat de fout zelf dat onmogelijk heeft gemaakt. Als hoger beroep nooit is ingesteld, zal immers nooit meer met zekerheid kunnen worden vastgesteld hoe het hof had beslist. Maar dat betekent niet dat de benadeelde rechteloos is.

Kansschade moet worden onderscheiden van proportionele aansprakelijkheid. Bij kansschade staat vast dat door een fout een reële kans op een beter resultaat verloren is gegaan. Bij proportionele aansprakelijkheid is juist onzeker of de schade zelf door de fout is veroorzaakt of door een andere oorzaak die voor risico van de benadeelde komt. Juist op dit punt sluit kansschade nauw aan op het causaal verband , omdat ook daar de vraag centraal staat welk juridisch verband tussen fout en schade nog voldoende aannemelijk is.

Het klassieke voorbeeld: de gemiste proceskans

Het bekendste voorbeeld van kansschade is de gemiste proceskans. Stel dat een vordering in eerste aanleg is afgewezen, maar dat er een serieuze kans bestond dat hoger beroep wel tot succes had geleid. Als de advocaat vervolgens nalaat tijdig hoger beroep in te stellen, is die kans verloren. De cliënt kan dan niet meer bewijzen dat hij het hoger beroep zeker zou hebben gewonnen, maar mogelijk wel dat hij een substantiële kans op succes is kwijtgeraakt.

Hetzelfde geldt bij het laten verjaren van een vordering. Als een advocaat of rechtsbijstandsverlener verzuimt een verjaring tijdig te stuiten, kan de onderliggende zaak definitief verloren gaan. Ook dan verschuift de discussie naar de vraag hoe kansrijk die onderliggende vordering eigenlijk was. Bij dat soort dossiers is ook de vraag wie een beroepsfout moet bewijzen relevant, omdat de waardering van de verloren kans vaak niet los kan worden gezien van stelplicht, bewijslast en de kwaliteit van de onderliggende zaak.

Niet iedere gemiste mogelijkheid is kansschade

Niet iedere teleurstelling of gemiste mogelijkheid levert kansschade op. Het moet gaan om een serieuze en juridisch relevante kans. Een puur theoretische mogelijkheid is niet genoeg. Wie stelt dat hij door een fout kansschade heeft geleden, zal dus aannemelijk moeten maken dat zonder die fout een wezenlijke kans op een gunstiger resultaat bestond.

Daarmee is kansschade geen noodverband voor zwakke zaken. Juist integendeel: het leerstuk vraagt om een nauwkeurige beoordeling van de zaak die zonder fout had moeten worden gevoerd. Hoe sterk was die zaak? Hoe groot was de kans op toewijzing? Welke verweren lagen voor de hand? En hoe zou een rechter of hof daar vermoedelijk mee zijn omgegaan? Daarmee raakt kansschade ook aan de redelijke toerekening en aan artikel 6:99 BW , omdat ook daar wordt uitgewerkt hoe onzekerheid over oorzaak, uitkomst en toerekening juridisch wordt benaderd.

Hoe begroot de rechter kansschade?

Daar zit in de praktijk het zwaartepunt. De rechter moet reconstrueren hoe de situatie zonder fout zich waarschijnlijk zou hebben ontwikkeld. Daarbij wordt niet gedaan alsof succes zeker was, maar ook niet alsof de kans waardeloos was. De rechter maakt een inschatting van de goede en kwade kansen en begroot de schade naar rato daarvan.

Als een gemiste vordering bijvoorbeeld € 100.000 waard was en de rechter aannemelijk acht dat zonder de fout een kans van veertig procent op succes bestond, dan kan de schade in beginsel worden gewaardeerd op € 40.000. Dat is de kern van kansschade: niet het volle hypothetische voordeel, maar de economische waarde van de verloren kans daarop.

Waarom is kansschade juridisch zo relevant?

Omdat veel beroepsfouten anders nauwelijks verhaalbaar zouden zijn. Juist de fout zelf maakt vaak dat de oorspronkelijke procedure, vordering of rechtsgang nooit meer kan worden afgemaakt. Als de benadeelde dan alleen zou mogen slagen wanneer hij de gemiste uitkomst volledig zeker kan bewijzen, zou het leerstuk in veel gevallen leeg zijn.

Kansschade voorkomt dus dat de aansprakelijke beroepsbeoefenaar profiteert van de onzekerheid die door zijn eigen fout is ontstaan. Tegelijk blijft het leerstuk terughoudend, omdat alleen de kans wordt vergoed en niet zonder meer het volledige gemiste eindresultaat.

In welke zaken speelt kansschade vaak?

Kansschade komt vooral voor bij beroepsfouten van advocaten, juristen, rechtsbijstandsverleners en andere professionele dienstverleners. In de praktijk gaat het om het niet instellen van hoger beroep, het laten verjaren van een vordering, het niet tijdig uitbrengen van een dagvaarding, het missen van een klacht- of vervaltermijn, het voeren van een procedure op een juridisch onhoudbare manier, of het nalaten van processuele handelingen waardoor een kans op succes verloren gaat.

Waar draait de discussie meestal om?

In kansschadezaken draait de discussie meestal niet om de vraag óf een fout is gemaakt, maar om de vraag wat de waarde van de verloren kans was. Dat betekent dat de focus vaak verschuift naar de kwaliteit van de onderliggende zaak. Hoe kansrijk was de vordering? Hoe waarschijnlijk was het dat een rechter anders zou hebben beslist? Welke kansen waren er op schikking, toewijzing of vernietiging van een eerdere uitspraak?

Dat maakt dit soort zaken inhoudelijk vaak complex. De rechter moet als het ware een procedure beoordelen die nooit heeft plaatsgevonden. Juist daarom is een zorgvuldige juridische reconstructie van de gemiste kans zo belangrijk. Kansschade is het leerstuk van de verloren mogelijkheid: wie ermee te maken heeft, moet niet alleen kijken naar de fout zelf, maar vooral naar de vraag welke kans daardoor verloren is gegaan en hoe groot die kans juridisch en financieel moet worden gewaardeerd.

Wat het u kost

Is een ander aansprakelijk voor de fout, dan behoren de redelijke kosten van rechtsbijstand op grond van artikel 6:96 lid 2 BW tot de schade die hij moet vergoeden. Wat wij rekenen als de aansprakelijkheid nog in geschil is, staat op de pagina over kosten . Het eerste gesprek is kosteloos.

Bespreek uw zaak

Een kansschadezaak valt of staat bij de reconstructie van de zaak die nooit is gevoerd: hoe sterk was die vordering, en hoe groot was de kans werkelijk? Dat is het werk dat wij doen. Bel 035 – 203 11 62 of mail info@vittorialaw.nl ; u hoort binnen één werkdag van ons.

Bespreek uw zaak

Verwante onderwerpen

Wanneer is er sprake van ongelukkige samenloop van omstandigheden?

tcwarnsinck@gmail.com (Tim Warnsinck) — Thu, 09 Apr 2026 14:10:25 GMT

Wanneer is sprake van een ongelukkige samenloop van omstandigheden?

Niet iedere schade leidt tot aansprakelijkheid. Dat is voor veel mensen lastig te begrijpen. Iemand loopt letsel op, er ontstaat schade en toch volgt geen schadevergoeding. In het aansprakelijkheidsrecht komt dat geregeld doordat de gebeurtenis juridisch wordt gezien als een ongelukkige samenloop van omstandigheden. Daarmee wordt bedoeld dat weliswaar schade is ontstaan, maar dat die schade niet het gevolg is van gedrag dat als juridisch onrechtmatig kan worden aangemerkt. Volgens vaste rechtspraak is van aansprakelijkheid uit onrechtmatige daad geen sprake wanneer het letsel het gevolg is van een min of meer toevallige ongelukkige samenloop van omstandigheden.

Dat uitgangspunt past binnen het Nederlandse aansprakelijkheidsrecht. De enkele omstandigheid dat een ongeval heeft plaatsgevonden, betekent nog niet dat iemand anders zijn zorgplicht heeft geschonden of onrechtmatig heeft gehandeld. Een zekere mate van pech, onvoorzichtigheid en alledaags risico hoort nu eenmaal bij het maatschappelijk verkeer. Niet ieder ongeluk kan daarom op een ander worden afgewenteld.

Wat wordt bedoeld met een ongelukkige samenloop van omstandigheden?

Met een ongelukkige samenloop van omstandigheden wordt meestal gedoeld op een situatie waarin schade ontstaat door een ongelukkige combinatie van factoren, zonder dat de gedraging van de ander juridisch de grens naar aansprakelijkheid overschrijdt. Het gaat dan vaak om betrekkelijk gewone menselijke handelingen in alledaagse, informele of sportieve situaties, waarbij achteraf bezien iets misgaat, maar waarbij niet gezegd kan worden dat degene die handelde onrechtmatig heeft gehandeld.

De enkele omstandigheid dat iemand letsel oploopt, is dus niet voldoende. Voor aansprakelijkheid is ook vereist dat het letsel of de schade juridisch aan het handelen van een ander kan worden toegerekend . Over dat verband leest u meer in onze blog over causaal verband .

Waarom leidt niet iedere schade tot aansprakelijkheid?

Het aansprakelijkheidsrecht is geen algemene pechverzekering. Het recht aanvaardt dat in het dagelijks leven ongelukken kunnen gebeuren zonder dat iemand daarvoor juridisch verantwoordelijk is. Dat geldt niet alleen in de privésfeer, maar ook op het werk, in sport- en spelsituaties en in andere contexten waarin mensen zich bewegen, reageren, uitglijden, botsen of elkaar onbedoeld raken.

In de ambtelijke context oordeelde de Centrale Raad van Beroep bijvoorbeeld dat een politieambtenaar die uitgleed in een plas koffie bij een kopieerapparaat het slachtoffer was geworden van een ongelukkige samenloop van omstandigheden. Het enkele feit dat geen waarschuwingen waren gegeven en niet voortdurend werd geïnspecteerd, betekende nog niet dat de zorgplicht was geschonden. Ook in een andere zaak, waarin een ambtenaar knieletsel opliep doordat een hek onverwacht terugsloeg tijdens een alarmmelding, werd geoordeeld dat sprake was van een ongelukkige samenloop van omstandigheden, mede omdat het handelen bij alarmmeldingen regelmatig werd geoefend.

In welke situaties komt dit vaak voor?

De literatuur laat zien dat dit leerstuk vooral vaak opkomt in sport- en spelsituaties en in andere informele dagelijkse situaties. In sport en spel geldt dat niet ieder letsel automatisch leidt tot aansprakelijkheid. Als twee voetballers bijvoorbeeld tegelijk omhoog springen om een bal te koppen en daarbij met de hoofden tegen elkaar komen, zal van aansprakelijkheid niet snel sprake zijn. Het letsel is dan in juridische zin eerder een ongelukkig toeval dan het gevolg van onrechtmatig handelen.

Ook buiten sport en spel komt deze lijn terug. Een voorbeeld is een meisje dat in een zwembad letsel opliep doordat een jongen direct na haar van de glijbaan afging en in haar nek terechtkwam, een kind dat in een Ikea-ballenbak letsel opliep door een speelse duw , een bezoeker die in een escaperoom zijn hoofd stootte en een situatie waarin een teruggegooide tennisbal in het gezicht van een hondenbezitter terechtkwam. In al deze gevallen speelde de gedachte dat het letsel was ontstaan door een tragische of ongelukkige samenloop van omstandigheden, zonder dat daarmee automatisch aan de eisen voor aansprakelijkheid was voldaan.

Waarom dit verweer bij een arbeidsongeval zelden opgaat

Op de werkvloer ligt dit wezenlijk anders. Waar bij een onrechtmatige daad de benadeelde moet aantonen dat de ander onzorgvuldig heeft gehandeld, keert artikel 7:658 BW die verhouding grotendeels om. De werknemer hoeft slechts te stellen en, bij betwisting, aannemelijk te maken dat hij schade heeft geleden in de uitoefening van zijn werkzaamheden. Staat dat vast, dan is het aan de werkgever om te bewijzen dat hij aan zijn zorgplicht heeft voldaan. Lukt dat niet, dan is hij aansprakelijk, ook als de toedracht op het eerste gezicht op ongelukkig toeval lijkt.

Het verweer dat sprake was van een ongelukkige samenloop van omstandigheden brengt een werkgever daarom zelden verder. Alleen wanneer hij bewijst dat de schade in belangrijke mate het gevolg is van opzet of bewuste roekeloosheid van de werknemer, blijft aansprakelijkheid achterwege, en met die uitzondering is de rechtspraak al jarenlang uiterst terughoudend. Een werknemer die op het werk van een trap of ladder valt , hoeft zich dus niet neer te leggen bij de mededeling dat het nu eenmaal pech was. Meer over dat kader leest u op onze pagina over werkgeversaansprakelijkheid .

De uitspraken van de Centrale Raad van Beroep die hierboven aan de orde kwamen, zijn in dat licht met terughoudendheid te lezen. Zij zijn gewezen binnen het ambtenarenrecht, waarin een eigen normenkader geldt. Zij zeggen daarom weinig over de uitkomst van een civiele vordering van een werknemer tegen zijn werkgever.

Wanneer is het geen ongelukkige samenloop meer?

Dat een zaak zich in de sfeer van pech of toeval afspeelt, betekent niet dat aansprakelijkheid altijd ontbreekt. De grens wordt overschreden wanneer het gedrag van de ander, gelet op alle omstandigheden, wel als juridisch onzorgvuldig of onrechtmatig moet worden beschouwd. Dan is niet langer sprake van louter alledaagse pech, maar van gedrag dat een ander niet hoefde te dulden.

De feitelijke context kan dan doorslaggevend zijn. Zo is er bijvoorbeeld ook een zwembadzaak waarin de rechter juist wél tot aansprakelijkheid kwam in een situatie die op het eerste gezicht leek op een andere zaak waarin geen aansprakelijkheid was aangenomen. De feitelijke toedracht, en in het bijzonder de vraag of het aanwezige knipperlicht op groen of rood stond, bleek daar beslissend. Dat laat zien dat het uiteindelijk steeds aankomt op een nauwkeurige beoordeling van de omstandigheden van het geval.

Wat is het verschil met gevaarzetting?

Een ongelukkige samenloop van omstandigheden wordt vaak aangevoerd in zaken waarin achteraf de vraag rijst of iemand een ontoelaatbaar risico heeft genomen. Niet elk risico is echter onrechtmatig. Het dagelijks leven brengt een zekere mate van gevaar en onvoorspelbaarheid mee. Pas wanneer iemand méér risico in het leven roept dan onder de omstandigheden aanvaardbaar is, kan sprake zijn van gevaarzetting die wel tot aansprakelijkheid leidt . Bij die beoordeling geven de kelderluikfactoren de doorslag: de kans op een ongeval, de aard en ernst van de mogelijke schade en de bezwaarlijkheid van voorzorgsmaatregelen.

Juist daarom is het belangrijk om niet te snel te redeneren vanuit de ernst van het letsel. Ernstige schade kan ook ontstaan zonder aansprakelijkheid. Andersom kan relatief beperkt letsel wel degelijk voortvloeien uit juridisch onaanvaardbaar gedrag. Niet de ernst van de uitkomst is dus beslissend, maar de aard van het gedrag en de omstandigheden waarin dat gedrag plaatsvond.

Waarom is dit verweer zo belangrijk?

In de praktijk is het verweer dat sprake is van een ongelukkige samenloop van omstandigheden vaak krachtig, juist omdat het de zaak terugbrengt naar de kernvraag of er überhaupt een juridisch verwijtbaar handelen was. Voor verzekeraars en aansprakelijk gestelden is het een manier om duidelijk te maken dat niet iedere nare gebeurtenis een schadeplicht schept. Voor benadeelden is het tegelijk een belangrijk waarschuwingspunt: wie schade wil verhalen, moet meer doen dan alleen aantonen dat een ongeluk is gebeurd.

Dat maakt feitelijke onderbouwing essentieel. De precieze toedracht, de setting, eventuele waarschuwingen, toezicht, de aard van de handeling en de voorzienbaarheid van het risico zijn allemaal van belang. Een zaak kan dus niet worden beoordeeld op basis van het letsel alleen. Er moet scherp worden gekeken naar wat er precies is gebeurd en waarom dat handelen wel of niet juridisch verwijtbaar was.

Conclusie

Van een ongelukkige samenloop van omstandigheden is sprake wanneer schade of letsel ontstaat door een min of meer toevallige combinatie van factoren, zonder dat het gedrag van de ander juridisch onrechtmatig is. Volgens vaste rechtspraak ontbreekt in zulke gevallen aansprakelijkheid uit onrechtmatige daad. Dat geldt niet alleen in sport- en spelsituaties , maar ook in allerlei alledaagse contexten waarin pech, toeval en gewone risico’s een rol spelen. De enkele omstandigheid dat een ongeval heeft plaatsgevonden, betekent dus nog niet dat iemand anders aansprakelijk is.

Veelgestelde vragen

Wie moet bewijzen dat er géén sprake was van toeval?

Bij een vordering uit onrechtmatige daad ligt die last bij de benadeelde: die moet stellen en zo nodig bewijzen dat de ander onzorgvuldig heeft gehandeld. Bij een arbeidsongeval is dat vrijwel omgekeerd, omdat artikel 7:658 BW de werkgever laat bewijzen dat hij aan zijn zorgplicht heeft voldaan.

Betekent ernstig letsel dat er wel iemand aansprakelijk moet zijn?

Nee. De ernst van het letsel zegt niets over de vraag of het gedrag dat eraan voorafging juridisch onaanvaardbaar was. Ernstige schade kan ontstaan zonder aansprakelijkheid, en beperkt letsel kan wel degelijk voortkomen uit onrechtmatig handelen.

Geldt dit ook bij sport en spel?

Juist daar. In sport- en spelsituaties aanvaarden deelnemers over en weer een verhoogd risico, en gedragingen die daarbuiten onzorgvuldig zouden zijn, leveren binnen het spel niet snel aansprakelijkheid op. De grens ligt bij gedrag dat ook binnen de context van het spel niet meer te verwachten viel.

De verzekeraar beroept zich hierop. Wat kan ik doen?

Vraag om een onderbouwing van de toedracht. Dit verweer valt of staat bij de feiten: wat er precies gebeurde, welke waarschuwingen er waren, welk toezicht er was en hoe voorzienbaar het risico was. Een enkele verwijzing naar “pech” is geen standpunt maar een conclusie.

Letsel opgelopen?

Heeft u letsel opgelopen, maar stelt de wederpartij of verzekeraar dat sprake is van een ongelukkige samenloop van omstandigheden? Vittoria Law beoordeelt of werkelijk sprake is van alledaagse pech, of dat de grens naar aansprakelijkheid wel degelijk is overschreden.

Neem CONTACT op.

Wie moet een beroepsfout bewijzen?

Thu, 09 Apr 2026 06:53:54 GMT

Bij een beroepsfout ligt de bewijslast in beginsel bij de opdrachtgever. De verzwaarde stelplicht van de professional verschuift dat zwaartepunt, en in de praktijk beslist dat de zaak vaker dan de fout zelf.

Inleiding

Veel cliënten voelen intuïtief aan dat een advocaat, notaris, arts, makelaar of andere professional steken heeft laten vallen. Toch blijkt in procedures over beroepsaansprakelijkheid vaak dat gevoel alleen niet genoeg is. De vraag rijst dan al snel wie precies moet bewijzen dat een fout is gemaakt. Die vraag is juridisch van groot belang, omdat veel zaken niet stranden op de norm, maar op het bewijs.

In beginsel rust de bewijslast van de tekortkoming in beginsel op de opdrachtgever. Dat volgt uit de hoofdregel van art. 150 Rv: wie zich beroept op de rechtsgevolgen van gestelde feiten, moet die feiten bewijzen. De opdrachtgever die schadevergoeding vordert wegens een beroepsfout, zal dus in beginsel moeten stellen en zo nodig bewijzen dat de opdrachtnemer in zijn zorgplicht is tekortgeschoten.

Wat moet de opdrachtgever dan precies bewijzen?

De opdrachtgever moet in beginsel aantonen dat de dienstverlener is tekortgeschoten in een concrete verplichting. Dat betekent dat moet worden uitgewerkt welke zorgplicht gold, wat de beroepsbeoefenaar had moeten doen, wat hij daadwerkelijk heeft gedaan of nagelaten en waarom dat beneden de professionele standaard bleef. Daarna komt pas de vraag aan de orde of daardoor schade is ontstaan.

In de praktijk is dat vaak lastig. Juist de beroepsbeoefenaar beschikt meestal over het dossier, de aantekeningen, de correspondentie en de kennis van de wijze waarop de opdracht is uitgevoerd. Dat levert voor de opdrachtgever gemakkelijk bewijsnood op.

Wat is een verzwaarde stelplicht?

Om die bewijsnood te ondervangen, is in de rechtspraak ontwikkeld dat in bepaalde gevallen op de opdrachtnemer een verzwaarde stelplicht rust. Dat betekent niet dat de bewijslast formeel wordt omgekeerd, maar wel dat de opdrachtnemer zijn betwisting veel concreter en informatiever moet onderbouwen. Doet hij dat niet, dan kan de rechter de stellingen van de opdrachtgever als onvoldoende betwist aanmerken of voorshands bewezen achten, behoudens tegenbewijs.

De verzwaarde stelplicht is met name bekend uit het medische aansprakelijkheidsrecht, maar kan zij ook buiten dat terrein worden toegepast, bijvoorbeeld bij notarissen en andere opdrachtnemers. Dat maakt deze regel in de praktijk zeer relevant. Zij dwingt de professionele partij om openheid van zaken te geven wanneer de relevante informatie zich voornamelijk in zijn domein bevindt.

Worden vaak deskundigen gebruikt?

Ja. Bij de beoordeling van het handelen van de beroepsbeoefenaar wordt vaak gebruik gemaakt van deskundigen. Dat is ook logisch. De rechter kan vaak niet zonder meer zelf beoordelen of een arts, notaris, accountant of andere specialist beneden de professionele standaard is gebleven. Deskundigenrapportage speelt daarom in beroepsaansprakelijkheidszaken regelmatig een belangrijke rol.

Die bewijsproblematiek sluit direct aan bij de blog over causaal verband. Ook daar geldt dat een juridische norm pas iets oplevert als de feitelijke onderbouwing en de bewijspositie op orde zijn.

Betekent dit dat de cliënt altijd zwak staat?

Nee. De hoofdregel dat de opdrachtgever moet bewijzen, betekent niet dat de cliënt per definitie kansloos is. Juist waar de dienstverlener zijn dossier slecht heeft bijgehouden, essentiële informatie niet kan overleggen of onvoldoende uitlegt hoe hij heeft gehandeld, kan de verzwaarde stelplicht een groot verschil maken. De bewijslast blijft dan formeel bij de opdrachtgever, maar de processuele positie van de opdrachtnemer verzwakt aanzienlijk als hij onvoldoende openheid geeft.

Daarom is het in dit soort zaken van groot belang om al vroeg te kijken naar dossiervorming, correspondentie, waarschuwingen, concepten, interne notities en andere stukken waaruit blijkt wat wel of niet is gedaan. Veel procedures worden in feite gewonnen of verloren op dat niveau.

Conclusie

Bij beroepsaansprakelijkheid rust de bewijslast van de tekortkoming in beginsel op de opdrachtgever. Die moet dus stellen en zo nodig bewijzen dat de opdrachtnemer in zijn zorgplicht is tekortgeschoten. Tegelijk kan op de opdrachtnemer een verzwaarde stelplicht rusten, juist omdat hij vaak de partij is die over de relevante informatie beschikt. Dat maakt bewijs in beroepsaansprakelijkheidszaken complex, maar zeker niet kansloos.

Wilt u weten of een beroepsfout juridisch bewijsbaar is? Vittoria Law beoordeelt uw bewijspositie, de dossierstukken en de vraag of op de dienstverlener een verzwaarde stelplicht rust. Neem contact op.

Wat betekent de norm van de redelijk bekwaam en redelijk handelend beroepsbeoefenaar?

Thu, 09 Apr 2026 06:46:05 GMT

Wat betekent de norm van de redelijk bekwaam en redelijk handelend beroepsbeoefenaar? Lees hoe deze maatstaf werkt bij beroepsaansprakelijkheid.

Inleiding

Wie een deskundige inschakelt, verwacht niet alleen inzet maar ook professionaliteit. Toch gaat het aansprakelijkheidsrecht niet uit van foutloos handelen. De rechter verlangt in beginsel niet dat een beroepsbeoefenaar perfect presteert, maar wel dat hij handelt zoals van een redelijk bekwaam en redelijk handelend vakgenoot mag worden verwacht. Dat is de maatstaf die in de rechtspraak centraal staat bij beroepsaansprakelijkheid.

De formulering klinkt abstract, maar is in de praktijk van grote betekenis. Zij bepaalt immers wanneer een beroepsfout juridisch relevant wordt. Niet iedere mislukte uitkomst is een beroepsfout, maar ook niet ieder beroep op professionele vrijheid slaagt. Beslissend is of het handelen van de dienstverlener onder de professionele ondergrens is gebleven.

Waar komt deze norm vandaan?

De norm is inhoudelijk identiek aan de zorgplicht van art. 7:401 BW. Voor beroepsbeoefenaren wordt de wettelijke plicht om de zorg van een goed opdrachtnemer in acht te nemen dus ingevuld via het criterium van de redelijk bekwaam en redelijk handelend beroepsgenoot. Die maatstaf is in de rechtspraak terug te vinden bij artsen, advocaten, notarissen, accountants en assurantietussenpersonen.

Daarmee maakt de rechtspraak duidelijk dat de lat niet willekeurig wordt gelegd. De vraag is niet of de cliënt achteraf ontevreden is, maar of de dienstverlener beneden het niveau van een zorgvuldig professional is gebleven.

Waarom is deze maatstaf belangrijk?

Deze norm voorkomt twee uitersten. Enerzijds voorkomt zij dat een beroepsbeoefenaar al aansprakelijk is zodra iets anders loopt dan gehoopt. Anderzijds beschermt zij cliënten tegen slordig, onvoldoende doordacht of onvoldoende waarschuwend handelen. Het criterium brengt dus balans aan tussen professionele beoordelingsruimte en de gerechtvaardigde verwachting dat een deskundige zorgvuldig optreedt.

Daarbij telt de context zwaar mee. Wat van een arts, advocaat of notaris mag worden verwacht, hangt af van de aard van de opdracht, de kenbare risico’s, de belangen van de cliënt en de overige omstandigheden. Benadrukt wordt dat bij de beoordeling van een zorgplichtschending op alle relevante omstandigheden van het geval moet worden gelet.

Wat houdt deze norm concreet in?

In de praktijk betekent deze norm vaak dat een beroepsbeoefenaar moet waarschuwen voor reële risico’s, tijdig moet ingrijpen, zorgvuldig moet controleren, moet doorvragen als informatie onduidelijk is en de cliënt in staat moet stellen om goed geïnformeerd te beslissen. Dat blijkt ook uit de in Asser besproken rechtspraak over advocaten, notarissen, accountants en andere dienstverleners.

Juist daarom gaat het bij beroepsaansprakelijkheid vaak niet om één spectaculaire misslag, maar om een serie kleinere nalatigheden die samen maken dat de professionele standaard niet is gehaald. Die gedachte loopt ook door in de blog over wat onder een medische fout valt , waar evenmin iedere ongunstige uitkomst reeds een fout oplevert.

Is de norm voor iedere beroepsgroep hetzelfde?

De kern is gelijk, maar de concrete invulling verschilt per beroep en per opdracht. Voor een notaris ligt de nadruk bijvoorbeeld sterk op controles en het bereiken van het beoogde rechtsgevolg van de akte. Voor een advocaat speelt zwaar mee dat hij de rechtmatige belangen van de cliënt naar behoren moet behartigen en de cliënt goed moet informeren en waarschuwen. Voor een assurantietussenpersoon ligt de nadruk op het bewaken van de verzekeringsbelangen van de cliënt.

Dat betekent dat de norm altijd concreet moet worden ingevuld. Het is dus niet genoeg om te zeggen dat iemand “niet goed heeft opgelet”. Er moet worden gekeken naar de specifieke professionele standaard die in deze situatie gold.

Conclusie

De norm van de redelijk bekwaam en redelijk handelend beroepsbeoefenaar is de kernmaatstaf bij beroepsaansprakelijkheid. Zij bepaalt of een dienstverlener heeft gehandeld zoals van een zorgvuldig professional mocht worden verwacht. Die norm is inhoudelijk gelijk aan de zorgplicht van art. 7:401 BW, maar krijgt pas betekenis door een concrete toets aan de omstandigheden van het geval en aan de professionele standaard van de betrokken beroepsgroep.

Wilt u laten beoordelen of een beroepsbeoefenaar beneden de professionele standaard heeft gehandeld? Vittoria Law beoordeelt uw zaak scherp aan de hand van de geldende zorgplicht en de relevante rechtspraak. Neem contact op.

Wanneer is een opdrachtnemer aansprakelijk voor een beroepsfout?

Thu, 09 Apr 2026 06:37:40 GMT

Wanneer is een opdrachtnemer aansprakelijk voor een beroepsfout? Lees hoe art. 7:401 BW, de zorgplicht en beroepsaansprakelijkheid in de praktijk werken.

Inleiding

Niet alleen na een verkeersongeval, medische fout of geweldsincident kan aansprakelijkheid ontstaan. Ook een dienstverlener of beroepsbeoefenaar kan aansprakelijk zijn wanneer hij zijn werk niet zorgvuldig uitvoert. Dat geldt bijvoorbeeld voor een advocaat die een termijn laat verlopen, een notaris die een akte ondeugdelijk afwikkelt, een makelaar die onjuiste informatie verstrekt of een adviseur die een wezenlijk risico onbesproken laat. In zulke zaken draait het juridisch meestal niet in de eerste plaats om een gewone onrechtmatige daad , maar om de vraag of de opdrachtnemer is tekortgeschoten in de uitvoering van de opdracht.

De wettelijke basis ligt in art. 7:401 BW. Die bepaling brengt mee dat de opdrachtnemer bij zijn werkzaamheden de zorg van een goed opdrachtnemer in acht moet nemen. In de rechtspraak wordt dat bij beroepsbeoefenaren veelal uitgewerkt aan de hand van de norm van de redelijk bekwaam en redelijk handelend beroepsbeoefenaar. Daarmee staat meteen vast dat niet iedere tegenvallende uitkomst een beroepsfout oplevert. De doorslaggevende vraag is of de dienstverlener heeft gehandeld zoals van een zorgvuldig vakgenoot mocht worden verwacht.

Wat is de juridische grondslag van aansprakelijkheid?

Aansprakelijkheid van de opdrachtnemer berust in beginsel op wanprestatie. Dat is logisch, omdat tussen partijen doorgaans een overeenkomst van opdracht bestaat. De fout bestaat dan uit een tekortkoming in een concrete contractuele verplichting of in de uit art. 7:401 BW voortvloeiende zorgplicht. Alleen wanneer hetzelfde gedrag ook los van de overeenkomst een zelfstandige normschending vormt, kan daarnaast ook op grond van onrechtmatige daad worden geageerd.

Dat onderscheid is belangrijk. Het maakt duidelijk dat een zaak over beroepsaansprakelijkheid meestal begint met de vraag welke verplichtingen precies op de dienstverlener rustten. Niet elk verwijt achteraf is juridisch relevant. Er moet worden vastgesteld wat van deze opdrachtnemer in deze concrete opdracht mocht worden verwacht en op welk punt hij daarin is tekortgeschoten.

Wanneer is sprake van een beroepsfout?

Er is van een schending van de zorgplicht alleen sprake als kan worden aangewezen welke concrete verplichting uit die zorgplicht voortvloeide en waarin de opdrachtnemer vervolgens is tekortgeschoten. Het gaat dus niet om algemene onvrede, maar om een toets aan een concrete norm in de gegeven omstandigheden. Daarbij moet rekening worden gehouden met alle relevante feiten van het geval.

Bij beroepsbeoefenaren wordt die norm ingevuld aan de hand van het handelen van de redelijk bekwaam en redelijk handelend beroepsgenoot. Dat is de maatstaf die onder meer geldt voor advocaten, notarissen, accountants, assurantietussenpersonen en andere professionele dienstverleners. Wie daaronder presteert, kan aansprakelijk zijn voor de daardoor veroorzaakte schade.

Gaat het alleen om wat letterlijk is afgesproken?

Nee. Juist bij beroepsaansprakelijkheid is van belang dat de opdrachtnemer zich niet altijd mag beperken tot alleen datgene wat uitdrukkelijk is gevraagd. In de door Asser besproken jurisprudentie komt naar voren dat een beroepsbeoefenaar die een opdracht tot belangenbehartiging aanneemt, ook alle rechtmatige belangen van de cliënt met betrekking tot die zaak naar behoren moet behartigen en zo nodig eigener beweging moet handelen. Dat betekent dat ook een nalaten om te waarschuwen, door te vragen of in te grijpen een beroepsfout kan opleveren.

Dat sluit goed aan bij de blog over makelaars en brochures , waarin eveneens zichtbaar wordt dat onjuiste of onvolledige informatieverstrekking onder omstandigheden aansprakelijkheid kan dragen.

Bij welke beroepsgroepen speelt dit vaak?

Er zijn veel voorbeelden op dit gebied. De advocaat moet de rechtmatige belangen van de cliënt naar behoren behartigen en de cliënt in staat stellen goed geïnformeerd te beslissen. De notaris moet controles en handelingen verrichten om te verzekeren dat de akte daadwerkelijk het beoogde rechtsgevolg bereikt. De accountant kan aansprakelijk zijn voor een ondeugdelijke controle of onjuist advies. Ook voor de assurantietussenpersoon geldt een civielrechtelijke zorgplicht om voor de belangen van de verzekeringnemer te waken.

Die voorbeelden laten zien dat beroepsaansprakelijkheid geen nicheonderwerp is. Het komt in uiteenlopende rechtsverhoudingen voor, maar steeds draait het om dezelfde kernvraag: is gehandeld zoals van een zorgvuldig vakgenoot mocht worden verwacht?

Conclusie

Een opdrachtnemer is aansprakelijk voor een beroepsfout wanneer hij tekortschiet in een concrete verplichting uit de overeenkomst of in de uit art. 7:401 BW voortvloeiende zorgplicht. Bij beroepsbeoefenaren wordt daarbij getoetst aan de maatstaf van de redelijk bekwaam en redelijk handelend beroepsbeoefenaar. Niet de enkele teleurstelling van de cliënt is beslissend, maar de vraag of de opdrachtnemer in de gegeven omstandigheden heeft gehandeld zoals van een zorgvuldig professional mocht worden verwacht.

Denkt u dat een advocaat, notaris, makelaar, accountant, arts of andere dienstverlener een beroepsfout heeft gemaakt? Vittoria Law beoordeelt of sprake is van een toerekenbare tekortkoming en of schadevergoeding haalbaar is. Neem contact op.

Lees in dit kader ook;

Wat is causaal verband? Wat is kansschade?

Een (on)rechtmatig handelend makelaar; brochures en aansprakelijkheid Wat valt onder een medische fout?

Wanneer zijn ouders aansprakelijk voor schade door hun kind?

Wed, 08 Apr 2026 17:44:40 GMT

Wanneer zijn ouders aansprakelijk voor schade door hun kind? | Vittoria Law

Wanneer een kind schade veroorzaakt, ontstaat vaak direct discussie. Is het kind zelf aansprakelijk? Moeten de ouders betalen? En hoe zit het als de schade ontstaat op school, tijdens het sporten of in het verkeer? Juist omdat het om minderjarigen gaat, gelden in het aansprakelijkheidsrecht bijzondere regels. De uitkomst hangt daarom niet alleen af van wat er precies is gebeurd, maar ook van de leeftijd van het kind en de omstandigheden van het geval.

De hoofdregel bij schade door kinderen

In het aansprakelijkheidsrecht geldt als uitgangspunt dat degene die een onrechtmatige daad pleegt en daardoor schade veroorzaakt, die schade moet vergoeden. Bij kinderen ligt dat anders. De wet houdt er rekening mee dat jonge kinderen hun gedrag en de gevolgen daarvan nog niet altijd goed kunnen overzien. Daarom bevat de wet een bijzondere regeling voor aansprakelijkheid van ouders en verzorgers. Die regeling maakt een belangrijk onderscheid tussen kinderen jonger dan veertien jaar, kinderen van veertien en vijftien jaar en minderjarigen van zestien jaar en ouder. Dat onderscheid is in de praktijk vaak beslissend.

Kind jonger dan 14 jaar: ouders in beginsel aansprakelijk

Als een kind jonger is dan veertien jaar en schade veroorzaakt door een onrechtmatige gedraging, zijn de ouders of verzorgers in beginsel aansprakelijk. Dat is een strenge regeling. De benadeelde hoeft in dat geval niet eerst te bewijzen dat de ouders zelf iets verkeerd hebben gedaan. De wet legt het risico in beginsel bij de ouders.

Dat betekent dat ouders bijvoorbeeld aansprakelijk kunnen zijn als een jong kind een ruit vernielt, schade veroorzaakt aan een auto, iemand verwondt tijdens het spelen of op een andere manier schade toebrengt aan een ander. De gedachte daarachter is dat jonge kinderen nog niet volledig verantwoordelijk kunnen worden gehouden voor hun handelen en dat de benadeelde niet met de schade mag blijven zitten.

Voor de praktijk is dit een belangrijk uitgangspunt. Wie schade lijdt door toedoen van een kind onder de veertien, moet meestal niet alleen naar het kind kijken, maar juist naar de aansprakelijkheid van de ouders.

Kind van 14 of 15 jaar: ouders niet altijd automatisch aansprakelijk

Bij kinderen van veertien en vijftien jaar ligt het juridisch genuanceerder. Ook in die leeftijdscategorie kunnen ouders aansprakelijk zijn, maar daar bestaat meer ruimte voor verweer. De wet gaat er namelijk vanuit dat een kind van die leeftijd meer eigen inzicht en verantwoordelijkheid heeft dan een jonger kind.

Ouders kunnen in zo’n geval onder omstandigheden aan aansprakelijkheid ontkomen als zij aannemelijk maken dat hun niet kan worden verweten dat zij het gedrag van hun kind niet hebben verhinderd. In de praktijk draait het dan vaak om vragen als: hadden de ouders rekening moeten houden met dit gedrag, waren er eerdere incidenten, hadden zij meer toezicht moeten houden en was de schade voorzienbaar? Juist bij deze leeftijdsgroep hangt veel af van de concrete feiten. Niet ieder incident leidt automatisch tot aansprakelijkheid van de ouders, maar een geslaagd verweer is ook zeker niet vanzelfsprekend.

Vanaf 16 jaar: het kind is in beginsel zelf aansprakelijk

Vanaf zestien jaar geldt in beginsel het gewone aansprakelijkheidsrecht. Dat betekent dat het kind zelf aansprakelijk kan zijn voor de schade die het veroorzaakt. De bijzondere wettelijke regeling die ouders in beeld brengt vanwege de minderjarigheid van het kind, speelt dan veel minder of niet meer.

Dat betekent overigens niet dat ouders in het geheel nooit meer een rol kunnen spelen. Wel verschuift het juridische uitgangspunt vanaf zestien jaar naar de eigen aansprakelijkheid van de jongere zelf. In de praktijk wordt dan ook gekeken naar de feitelijke toedracht, de financiële verhaalsmogelijkheden en de vraag of er een aansprakelijkheidsverzekering is.

Hoe zit het als de schade ontstaat op school?

Veel mensen denken dat de school automatisch aansprakelijk is als een kind onder schooltijd schade veroorzaakt. Dat is niet juist. Het enkele feit dat een incident op school plaatsvindt, betekent nog niet dat de school ook juridisch aansprakelijk is.

De vraag is dan of de school, leerkracht of toezichthouder is tekortgeschoten in toezicht, organisatie of veiligheid. Soms ligt de aansprakelijkheid nog steeds primair bij het kind of de ouders. In andere gevallen kan juist de school aansprakelijk zijn, bijvoorbeeld als onvoldoende toezicht is gehouden, als bekende risico’s zijn genegeerd of als een gevaarlijke situatie had moeten worden voorkomen.

Daarom moet bij schade op school altijd zorgvuldig worden gekeken naar de precieze omstandigheden van het incident. Wie was aanwezig, wat was bekend, welke instructies waren gegeven en had de schade kunnen worden voorkomen? Op dat punt kan ook onze blog over een ongeval tijdens gymles relevant zijn.

Schade tijdens sport en spel

Bij kinderen die spelen of sporten geldt dat niet iedere botsing, duw of ongelukkige actie tot aansprakelijkheid leidt. Binnen sport- en spelsituaties wordt een zekere mate van onvoorzichtigheid of impulsief gedrag eerder aanvaard dan daarbuiten. Dat geldt bij kinderen vaak nog sterker dan bij volwassenen.

Dat betekent echter niet dat alles is toegestaan. Als sprake is van opzettelijk gevaarlijk gedrag, evident roekeloos handelen of gedrag dat duidelijk buiten de normale spel- of sportsituatie valt, kan wel degelijk aansprakelijkheid ontstaan. Ook dan blijven leeftijd, context en voorzienbaarheid van de schade van groot belang.

Schade door een kind in het verkeer

Ook in het verkeer kunnen kinderen schade veroorzaken, bijvoorbeeld als fietser, voetganger of bestuurder van een voertuig. Tegelijk gelden in het verkeersrecht soms juist bijzondere beschermingsregels voor jonge slachtoffers. Daardoor lopen aansprakelijkheidsvragen rond kinderen en verkeer in de praktijk regelmatig door elkaar.

Het is daarom belangrijk scherp te onderscheiden tussen de vraag wie de schade heeft veroorzaakt en de vraag wie de schade juridisch moet dragen. Meer daarover leest u ook in onze blog over wie er aansprakelijk is tijdens een verkeersongeval .

Speelt de verzekering een rol?

In veel gevallen wordt schade door kinderen gemeld bij de particuliere aansprakelijkheidsverzekering voor particulieren, de AVP. Dat is praktisch van belang, maar juridisch moet eerst worden vastgesteld of daadwerkelijk sprake is van aansprakelijkheid. De verzekering beantwoordt namelijk de dekkingsvraag, niet de aansprakelijkheidsvraag.

Dat onderscheid is belangrijk. Het feit dat een verzekeraar dekking weigert, betekent niet automatisch dat er geen aansprakelijkheid bestaat. Andersom geldt ook dat het bestaan van een verzekering niet automatisch betekent dat een claim juridisch terecht is. Eerst moet worden vastgesteld of de schade op grond van de wet kan worden verhaald.

Wat moet u doen als een kind schade heeft veroorzaakt?

Wie schade heeft geleden door een kind, doet er goed aan om de feiten direct vast te leggen. De leeftijd van het kind is essentieel, maar ook de toedracht van het incident, verklaringen van getuigen, foto’s, camerabeelden, correspondentie en een goede onderbouwing van de schade zijn van belang. In letselschadezaken geldt daarnaast dat ook medische informatie en een duidelijke beschrijving van klachten en beperkingen nodig zijn.

Voor ouders die worden aangesproken geldt hetzelfde. Ook dan is het belangrijk om snel vast te leggen wat er precies is gebeurd, of wel sprake was van een onrechtmatige gedraging, hoe het met het causaal verband zit en of de schade wel voldoende is onderbouwd. Juist in aansprakelijkheidszaken draait het niet alleen om de vraag wie iets heeft gedaan, maar ook om de vraag of de schade juridisch aan die gedraging kan worden toegerekend. Meer daarover leest u in onze blog over causaal verband bij schade .

Conclusie

De vraag of ouders aansprakelijk zijn voor schade door hun kind is dus niet in algemene zin te beantwoorden. Bij kinderen jonger dan veertien jaar zijn ouders in beginsel snel aansprakelijk. Bij kinderen van veertien en vijftien jaar wordt de beoordeling genuanceerder en hangt veel af van de concrete omstandigheden. Vanaf zestien jaar ligt de eigen aansprakelijkheid van het kind meer voor de hand.

Daarnaast kunnen ook andere partijen een rol spelen, zoals een school, sportvereniging of verzekeraar. Daarom is het verstandig om een zaak over schade door een kind juridisch scherp te laten beoordelen. Alleen dan wordt duidelijk tegen wie de schade het beste kan worden verhaald, welke verweren relevant zijn en hoe de schade moet worden onderbouwd.

Heeft u schade geleden door een kind, of bent u als ouder aansprakelijk gesteld voor schade die uw kind zou hebben veroorzaakt? Vittoria Law beoordeelt uw zaak scherp op aansprakelijkheid, causaliteit en schade, en adviseert u over de beste aanpak richting wederpartij of verzekeraar.

Neem contact op.

Wanneer heb ik recht op shockschade of affectieschade?

Mon, 06 Apr 2026 07:06:47 GMT

Shockschade en affectieschade zijn niet hetzelfde. In dit artikel leest u wanneer naasten of nabestaanden daarvoor schadevergoeding kunnen vorderen.

Shockschade en affectieschade worden in de praktijk vaak door elkaar gehaald. Dat is begrijpelijk, omdat beide zien op immateriële schade van anderen dan het directe slachtoffer. Juridisch gaat het echter om twee verschillende figuren, met een andere grondslag, andere voorwaarden en vaak ook een andere bewijspositie.

Wat is affectieschade?

Affectieschade is de vergoeding voor het verdriet van naasten en nabestaanden doordat een dierbare overlijdt of ernstig en blijvend letsel oploopt. Sinds 1 januari 2019 is affectieschade wettelijk geregeld. De wet omschrijft ook wie daarvoor in aanmerking komen. Het gaat dus niet om een open categorie van iedereen die zich geraakt voelt, maar om een afgebakende kring van gerechtigden. Lees hier meer over affectieschade en de hoogte van bedragen .

Wat is shockschade?

Shockschade is iets anders. Daarbij gaat het om geestelijk letsel dat ontstaat doordat iemand een schokkende gebeurtenis direct waarneemt of onmiddellijk wordt geconfronteerd met de ernstige gevolgen daarvan. De grondslag ligt dus niet alleen in verdriet om wat een ander is overkomen, maar in de eigen psychische beschadiging door die confrontatie. Daardoor zijn de eisen ook anders dan bij affectieschade.

Waarom is het verschil belangrijk?

Omdat de juridische beoordeling anders verloopt. Bij affectieschade ligt de nadruk op de relatie met het slachtoffer en de wettelijke kring van gerechtigden. Bij shockschade ligt de nadruk veel meer op de aard van de confrontatie en de psychische gevolgen voor de benadeelde zelf. In sommige zaken kunnen beide figuren naast elkaar spelen, maar dat hoeft niet. Juist daarom is een precieze kwalificatie belangrijk.

Hoe werkt dit in de praktijk?

In de praktijk lopen deze onderwerpen vaak mee in dossiers met overlijden, ernstig letsel of geweldsdelicten. Daar sluit dit onderwerp direct aan op Wat zijn mijn rechten als nabestaande in een strafzaak? en op Welke schade kan worden vergoed als iemand overlijdt door een ongeval of fout? Wie in een strafzaak een eigen positie wil innemen, moet bovendien goed kijken welke grondslag voor de schadevordering precies wordt gekozen.

Waarom is bewijs hier zo belangrijk?

Omdat niet voldoende is dat een gebeurtenis schokkend of verdrietig was. De feitelijke context, de relatie tot het slachtoffer, de aard van de confrontatie en de medische of psychische gevolgen kunnen beslissend zijn. Zeker bij shockschade is goede onderbouwing dus onmisbaar.

Tot slot

Shockschade en affectieschade lijken op elkaar, maar zijn juridisch niet uitwisselbaar. Juist daarom moet goed worden beoordeeld welke schadevorm in uw situatie werkelijk aan de orde is en hoe die het best wordt onderbouwd.

Shockschade of affectieschade laten beoordelen? Vittoria Law helpt u graag bij de beoordeling of u als naaste of nabestaande recht heeft op shockschade of affectieschade. Vraag advies aan.

Kan ik smartengeld krijgen en hoe bepaalt de rechter de hoogte?

Mon, 06 Apr 2026 07:00:31 GMT

Smartengeld is de vergoeding van immateriële schade. In dit artikel leest u wanneer daarop recht bestaat en welke factoren de hoogte beïnvloeden.

Smartengeld is de vergoeding van immateriële schade. Het gaat dan om pijn, verdriet, angst, verlies van levensvreugde, blijvende beperkingen, schaamte, onzekerheid en andere niet rechtstreeks in geld meetbare gevolgen van letsel of persoonsaantasting. Veel slachtoffers denken dat smartengeld vooral symbolisch is. Dat is niet juist. Juist bij ernstig of blijvend letsel vormt smartengeld een wezenlijk onderdeel van de totale schadevergoeding.

Wanneer bestaat recht op smartengeld?

Recht op smartengeld bestaat niet in iedere zaak automatisch. Er moet een juridische grondslag zijn voor vergoeding van immateriële schade. In de praktijk komt dat vooral in beeld bij lichamelijk letsel, geestelijk letsel, aantasting in de persoon op andere wijze en in bepaalde gevallen van ernstige normschending. Smartengeld staat dus naast materiële schade zoals inkomensverlies of medische kosten. Het is een zelfstandige schadepost met een eigen afwegingskader.

Hoe bepaalt de rechter de hoogte?

Er is geen vaste rekensom. De literatuur noemt een reeks factoren die voor de begroting van smartengeld van belang zijn. Daarbij horen onder meer de aard en ernst van het letsel, de duur en intensiteit van de pijn, de medische behandelingen, de mate van blijvende invaliditeit, de psychische gevolgen, de leeftijd van het slachtoffer, de invloed op werk en privéleven en de manier waarop het herstel verloopt. Ook de aard van de aansprakelijkheid en de ernst van het verwijt kunnen in de praktijk meespelen.

Wat is de Rotterdamse Schaal?

Sinds september 2025 is er de Rotterdamse Schaal: een door onderzoekers van de Erasmus Universiteit Rotterdam ontwikkelde ordening van smartengeldbedragen bij letsel en andere persoonsaantastingen. De schaal is bedoeld om de rechtspraktijk meer houvast, consistentie en inzichtelijkheid te geven. Zij werkt met categorieën en bandbreedtes per soort letsel of persoonsaantasting. Vanaf 1 januari 2026 hanteert de Rechtspraak daarnaast aanbevelingen voor de begroting van smartengeld als aanvulling op deze schaal. Die aanbevelingen gaan onder meer over meervoudig letsel, leeftijd en verwijtbaarheid. Je leest hier meer over de Rotterdamse Schaal.

Betekent dat dat de uitkomst nu vaststaat?

Nee. De Rotterdamse Schaal is geen tarieflijst die de rechter mechanisch toepast. De schaal biedt vooral een vertrekpunt en een ordenend kader. De officiële aanbevelingen benadrukken juist dat de grenzen van de bandbreedtes kunnen worden overschreden als de omstandigheden van het geval daartoe aanleiding geven. De persoon van het slachtoffer en de concrete impact van het letsel blijven dus essentieel. Wie smartengeld vordert, moet daarom nog steeds goed onderbouwen wat het letsel in het echte leven heeft veranderd.

Waarom is goede onderbouwing zo belangrijk?

Omdat smartengeld in de praktijk vaak te laag wordt ingestoken als alleen het medisch dossier wordt overgelegd. De rechter kijkt niet alleen naar de diagnose, maar ook naar de gevolgen. Hoe ziet het dagelijks leven er nu uit? Welke activiteiten zijn weggevallen? Welke psychische of sociale gevolgen zijn er? Welke behandelingen zijn ondergaan? Hoe lang duurt het herstel? Juist die concrete inkleuring bepaalt vaak of een zaak onderin, middenin of juist bovenin een bandbreedte uitkomt. Dat sluit inhoudelijk aan op Hoe vraag ik schadevergoeding aan als slachtoffer van een ongeval of misdrijf? en Wanneer krijg je schadevergoeding bij een onrechtmatige daad?

Hoe verhoudt smartengeld zich tot shock- en affectieschade?

Bij overlijden of ernstig letsel van een naaste kunnen daarnaast affectieschade en soms shockschade in beeld komen. Dat zijn geen varianten van gewoon smartengeld voor het slachtoffer zelf, maar aparte immateriële schadevormen voor naasten en nabestaanden. Voor dat onderscheid leest u ook Wanneer heb ik recht op shockschade of affectieschade?

Tot slot

Smartengeld is geen vrijblijvende bijpost. Het is de juridische erkenning van niet-financiële schade. De Rotterdamse Schaal geeft daar sinds 2025 meer structuur aan, maar het blijft mensenwerk: de concrete gevolgen van het letsel blijven beslissend voor een billijke vergoeding.

Smartengeld laten beoordelen? Vittoria Law helpt u graag bij de beoordeling en onderbouwing van een vordering tot smartengeld, inclusief de positionering binnen de Rotterdamse Schaal. Neem contact op.

Kan ik processtukken inzien of zelf stukken toevoegen als slachtoffer?

Sun, 05 Apr 2026 20:23:53 GMT

Slachtoffers hebben onder omstandigheden recht op kennisneming van processtukken en kunnen ook zelf stukken aan het dossier laten toevoegen.

Veel slachtoffers denken dat het strafdossier volledig buiten hun bereik ligt. Dat is niet juist. Slachtoffers hebben onder voorwaarden recht op kennisneming van processtukken en kunnen daarnaast in bepaalde situaties zelf relevante stukken aan het dossier laten toevoegen. Juist die procesrechten zijn in de afgelopen jaren belangrijker geworden, omdat slachtoffers niet meer alleen worden gezien als toeschouwer, maar als procesdeelnemer met eigen belangen. Wie eerst het algemene kader wil zien, leest ook Wat zijn mijn rechten als slachtoffer?

Wanneer mag u processtukken inzien?

Op verzoek kan de officier van justitie toestemming verlenen om kennis te nemen van processtukken die voorhet slachtoffer van belang zijn. Dat recht is niet meer alleen gekoppeld aan voeging als benadeelde partij. Ook buiten de schadevordering om kan een slachtoffer dus belang hebben bij inzage, bijvoorbeeld om de procedure te begrijpen of om een civiele vervolgstap te beoordelen.

Betekent dit dat u altijd het hele dossier krijgt?

Nee. Het recht is beperkt tot processtukken die voor het slachtoffer van belang zijn. Daarnaast kan kennisneming worden geweigerd wanneer het om geen processtukken gaat of wanneer zwaarwegende belangen zich daartegen verzetten. Ook de procedure rond die beoordeling is in de praktijk niet altijd eenvoudig. Juist daarom is juridische begeleiding op dit punt vaak nuttig. Daarbij speelt ook privacy een rol, zodat dit onderwerp inhoudelijk goed aansluit op Wat gebeurt er met mijn gegevens en privacy als slachtoffer?

Kunt u ook zelf stukken laten toevoegen?

Ja. Slachtoffers kunnen ook zelf stukken aanleveren die relevant zijn voor hun positie, bijvoorbeeld medische informatie, schadeonderbouwing of andere documenten die van belang zijn voor de beoordeling van de zaak of de schadevordering. Dat maakt dit onderwerp rechtstreeks relevant voor Hoe voeg ik mij als benadeelde partij in het strafproces?

Waarom is dit praktisch zo belangrijk?

Omdat inzage en toevoeging van stukken niet alleen juridisch-technische rechten zijn. Zij bepalen vaak of het slachtoffer grip krijgt op de zaak, begrijpt waarom bepaalde beslissingen worden genomen en tijdig kan reageren als belangrijke informatie ontbreekt of onjuist is weergegeven. Ook voor de voorbereiding van spreekrecht of een civiele vervolgstap kan dit beslissend zijn.

Waarom inzage het verschil maakt

Processtukken en dossierstukken zijn niet alleen iets van de verdachte en het Openbaar Ministerie. Ook slachtoffers hebben daar een positie in, mits de juiste verzoeken worden gedaan en de belangen goed worden onderbouwd.

Wilt u dossierinzage of stukken toevoegen? Vittoria Law helpt u bij verzoeken om kennisneming van processtukken en bij het strategisch toevoegen van relevante stukken aan het dossier. Vraag advies aan. Wat een advocaat in een strafzaak voor u kan doen, staat op de pagina over de slachtofferadvocaat .

Wanneer moet ik na de strafzaak alsnog naar de civiele rechter?

Sun, 05 Apr 2026 20:17:45 GMT

Niet iedere schadeclaim kan volledig in het strafproces worden afgewikkeld. In dit artikel leest u wanneer de civiele rechter alsnog nodig is.

Veel slachtoffers hopen dat de strafzaak ook meteen het hele schadevraagstuk oplost. Dat gebeurt soms, maar niet altijd. Het strafproces biedt belangrijke mogelijkheden, maar kent ook grenzen. In sommige zaken is de civiele rechter uiteindelijk de juiste of zelfs de enige plek waar de volledige schadeclaim goed kan worden behandeld. De verhouding tussen voeging in het strafproces en het civiele recht is daarom een kernonderwerp binnen het slachtofferrecht. Wie eerst wil zien hoe de strafrechtelijke route begint, leest ook Hoe voeg ik mij als benadeelde partij in het strafproces?

Wanneer is de civiele route nodig?

Dat kan het geval zijn als de strafrechter de vordering geheel of gedeeltelijk niet-ontvankelijk verklaart, als de verdachte wordt vrijgesproken, of als de schade te complex is voor behandeling in de strafzaak. Ook wanneer het strafproces inhoudelijk te weinig ruimte biedt voor bewijslevering of discussie over omvangrijke schadeposten, kan een civiele procedure beter passen. Dat sluit logisch aan op Kunt u schadevergoeding krijgen bij vrijspraak van de dader?

Is dat een stap terug?

Niet per se. De civiele rechter heeft juist méér ruimte voor bewijs, causaliteit, deskundigenonderzoek en ingewikkelde schadebegroting. Waar de strafrechter snelheid en focus op het strafbare feit moet bewaken, kan de civiele rechter de schadeclaim breder en dieper beoordelen. Dat maakt de civiele route niet automatisch minder gunstig, maar wel anders.

Wanneer moet u daar vroeg al rekening mee houden?

Eigenlijk al vanaf het begin. Een goede schadeopbouw moet zo worden ingericht dat een eventuele civiele vervolgstap mogelijk blijft. Dat betekent: bewijs veiligstellen, schade onderbouwen, verklaringen goed vastleggen en niet uitsluitend redeneren vanuit de strafzaak. Op dat punt sluit dit onderwerp direct aan op Hoe vraag ik schadevergoeding aan als slachtoffer van een ongeval of misdrijf? en ook op Wanneer moet ik een slachtofferadvocaat inschakelen?

Waarom kiezen slachtoffers soms te laat voor de civiele route?

Omdat een strafzaak vaak voelt als de hoofdzaak, terwijl de civiele route wordt gezien als een reserveoptie. Juridisch is dat begrijpelijk, maar strategisch niet altijd verstandig. In sommige dossiers moet de civiele mogelijkheid vanaf dag één worden meegewogen, juist om later niet met een onvolledig of slecht gedocumenteerd dossier te blijven zitten.

Tot slot

De civiele rechter is niet alleen een uitweg als de strafzaak mislukt. In sommige zaken is het gewoon de juiste plek om schade serieus en volledig te laten beoordelen.

Twijfelt u of civiel procederen nodig is? Vittoria Law beoordeelt graag of uw zaak nog in de strafprocedure past of dat een civiele route sterker en realistischer is. Neem contact op.

Lees ook: Wanneer is mijn schadevordering in de strafzaak ontvankelijk?

De schadevergoedingsmaatregel: wat als de dader niet betaalt?

Sun, 05 Apr 2026 19:15:39 GMT

Wat is de schadevergoedingsmaatregel en wat heeft u daaraan als slachtoffer?

Veel slachtoffers denken dat een toegewezen schadevordering in de strafzaak automatisch betekent dat het geld ook vanzelf binnenkomt. Zo eenvoudig is het niet. Juist daarom is de schadevergoedingsmaatregel in de praktijk zo belangrijk. Deze maatregel is ingevoerd om de positie van slachtoffers in het strafproces te versterken en maakt van schadeverhaal niet alleen een juridische, maar ook een praktisch beter uitvoerbare route.

De schadevergoedingsmaatregel is één van de manieren waarop een toegewezen schadevergoeding praktisch kan worden geïnd. Zij staat niet los van de schadeclaim zelf. Eerst moet de schade voldoende worden onderbouwd en door de strafrechter worden toegewezen. Voor het bredere kader leest u ook Slachtofferrecht en schadevergoeding na een misdrijf en Voegen als benadeelde partij: hoe werkt een schadeclaim in de strafzaak?

Wat is de schadevergoedingsmaatregel precies?

De schadevergoedingsmaatregel is een strafrechtelijke sanctie waarbij de veroordeelde wordt verplicht een geldbedrag aan de Staat te betalen ten behoeve van het slachtoffer. Dat is iets anders dan de civiele vordering van de benadeelde partij. Die vordering is een civielrechtelijke route binnen het strafproces; de schadevergoedingsmaatregel is een zelfstandige strafrechtelijke maatregel. Het grote praktische voordeel is dat de inning vervolgens niet volledig op het slachtoffer zelf neerkomt.

Waarom is dit voor slachtoffers zo belangrijk?

De schadevergoedingsmaatregel is één van de grootste voordelen van schadeverhaal via het strafproces. De Staat en in de praktijk het CJIB nemen het incassotraject grotendeels over. Dat scheelt slachtoffers niet alleen werk, maar ook de last van een directe incassostrijd met de veroordeelde. Juist in gewelds- en zedenzaken is dat niet alleen praktisch, maar ook emotioneel van groot belang.

Hoe verhoudt dit zich tot uw gewone schadeclaim?

De schadevergoedingsmaatregel komt meestal in beeld naast de toewijzing van de vordering van de benadeelde partij. Wie de schade in de strafzaak goed wil laten meenemen, moet dus nog steeds zorgen voor een sterke, goed onderbouwde vordering. De maatregel vervangt die voorbereiding niet, maar versterkt vooral de uitvoeringskant. Daarom sluit dit onderwerp logisch aan op Hoe vraag ik schadevergoeding aan als slachtoffer van een ongeval of misdrijf?

En wat als de dader niet betaalt?

Juist dan wordt het belang van de maatregel zichtbaar. De tenuitvoerlegging loopt dan via de minister en wordt feitelijk via het CJIB uitgevoerd. Er kunnen incassomaatregelen volgen en de wet kent bovendien een voorschotregeling voor slachtoffers die geen rechtspersoon zijn als niet binnen de wettelijke termijn volledig wordt betaald.

Als de dader niet betaalt of geen verhaal biedt, is het belangrijk om te beoordelen welke andere mogelijkheden bestaan. Soms kan het Schadefonds Geweldsmisdrijven relevant zijn. Soms moet worden gekeken naar een civiele rout e of aansprakelijkheid van een derde. Voor die situaties sluit Dader onbekend, gevlucht of onvermogend : hoe krijgt u toch schadevergoeding ? direct op deze blog aan.

Tot slot

De schadevergoedingsmaatregel is voor veel slachtoffers het verschil tussen een papieren toewijzing en een route die ook werkelijk op betaling is gericht. Juist daarom moet in een strafzaak niet alleen naar de vraag worden gekeken óf schadevergoeding kan worden gevorderd, maar ook hoe de inning zo sterk mogelijk wordt gezekerd.

Wilt u weten of in uw zaak een schadevergoedingsmaatregel mogelijk is? Vittoria Law beoordeelt graag hoe uw schadevordering in de strafzaak het best wordt opgebouwd en of de schadevergoedingsmaatregel in beeld kan komen. Neem contact op.

Lees ook: Wat doet de officier van justitie met uw schadeclaim als slachtoffer?

Wanneer ben je aansprakelijk voor fouten van een zzp’er of opdrachtnemer?

Fri, 03 Apr 2026 14:20:53 GMT

Wanneer ben je aansprakelijk voor fouten van een zzp’er of opdrachtnemer?

Veel ondernemers en opdrachtgevers denken dat zij alleen risico lopen voor fouten van hun eigen werknemers. Dat is te beperkt. Ook wanneer werkzaamheden worden uitbesteed aan een zelfstandige opdrachtnemer of zzp’er kan onder omstandigheden toch aansprakelijkheid van de opdrachtgever in beeld komen. Juist daarom is het onderscheid tussen art. 6:170 BW en art. 6:171 BW in de praktijk belangrijk. De literatuur over art. 6:170 BW maakt in elk geval scherp dat niet iedere opdrachtnemer een ondergeschikte is; de aannemer, notaris, advocaat en andere zelfstandige contractant vallen in beginsel buiten art. 6:170 BW. Daarmee komt het andere aansprakelijkheidsregime in beeld.

Waarom valt een zzp’er meestal niet onder art. 6:170 BW?

Art. 6:170 BW draait om ondergeschiktheid en gezag. De kernvraag is of iemand niet zelfstandig optreedt, maar werkt onder leiding of aanwijzing van een ander. De Asser-literatuur noemt juist als voorbeelden van personen die in beginsel géén ondergeschikten zijn: de aannemer, onderaannemer, notaris, advocaat en andere contractanten die voor eigen rekening werken. Dat is van belang omdat een opdrachtgever anders vaak te snel denkt dat iedere werkrelatie automatisch onder werkgeversaansprakelijkheid valt. Voor de achtergrond daarvan kun je ook Wanneer is iemand een ondergeschikte en wanneer is de werkgever dan aansprakelijk? erbij lezen.

Wanneer komt art. 6:171 BW dan in beeld?

Art. 6:171 BW is bedoeld voor fouten van niet-ondergeschikte opdrachtnemers die worden ingeschakeld voor werkzaamheden ter uitoefening van het bedrijf van de opdrachtgever. De gedachte daarachter is dat derden niet steeds hoeven uit te zoeken of zij te maken hebben met eigen personeel of met een ingeschakelde zelfstandige. Voor de buitenwereld kunnen die werkzaamheden immers onderdeel lijken van één bedrijfsuitoefening. Dat sluit inhoudelijk aan bij de risicoverdeling die ook bij art. 6:170 BW zichtbaar is, al is de juridische grondslag anders. De literatuur signaleert bovendien expliciet dat regres- en draagplichtvragen ook kunnen spelen in het geval van art. 6:171 BW.

Waarom is het onderscheid met art. 6:170 BW zo belangrijk?

Omdat de verkeerde kwalificatie de zaak op het verkeerde spoor zet. Wie te snel van ondergeschiktheid uitgaat, mist mogelijk de zelfstandige positie van de opdrachtnemer. Wie te snel denkt dat zelfstandigheid aansprakelijkheid van de opdrachtgever uitsluit, ziet art. 6:171 BW over het hoofd. In de praktijk moet daarom eerst worden vastgesteld of sprake is van gezag en ondergeschiktheid, en zo niet, of de werkzaamheden toch zó in het bedrijf van de opdrachtgever zijn ingebed dat aansprakelijkheid voor niet-ondergeschikten aan de orde kan zijn. Dat past binnen dezelfde juridische nauwkeurigheid als besproken in Wanneer is iets onrechtmatig? De drie gronden van art. 6:162 BW.

Neem contact op

Wilt u weten of een opdrachtgever aansprakelijk is voor schade die is veroorzaakt door een zelfstandige opdrachtnemer of zzp’er? Vittoria Law beoordeelt graag de juiste grondslag.

Lees ook; Wanneer is iemand een ondergeschikte en wanneer is de werkgever dan aansprakelijk?

Kan een werkgever de schade verhalen op de werknemer?

Fri, 03 Apr 2026 14:03:11 GMT

Kan een werkgever de schade verhalen op de werknemer?

Wanneer een werkgever op grond van art. 6:170 BW schade aan een derde moet vergoeden, ligt de vraag voor de hand of hij dat bedrag vervolgens kan verhalen op de werknemer die de fout maakte. Veel mensen denken dat dit vanzelf spreekt. Het Nederlandse recht kiest echter nadrukkelijk voor een andere benadering. De hoofdregel is juist dat de werkgever in beginsel geen regres op de werknemer heeft.

Heeft de werkgever een regresrecht?

Art. 6:170 lid 3 BW bepaalt dat de werkgever die de schade van een derde heeft vergoed, die schade in beginsel niet kan verhalen op de ondergeschikte. Alleen wanneer de schade het gevolg is van opzet of bewuste roekeloosheid van de werknemer, ontstaat in beginsel ruimte voor regres. Die regeling sluit aan bij de gedachte dat fouten nu eenmaal binnen arbeid en bedrijfsvoering kunnen voorkomen en dat het onbillijk is om normale beroepsfouten volledig bij de individuele werknemer neer te leggen. Wie wil zien waarom de wet de werkgever überhaupt als risicoaansprakelijke aanwijst, leest ook Wanneer is een werkgever aansprakelijk voor fouten van een ondergeschikte?

Waarom draagt de werkgever in beginsel zelf de schade?

De literatuur wijst erop dat een behoorlijke vervulling van werkzaamheden niet uitsluit dat werknemers af en toe fouten maken. Bij sommige functies, zoals chauffeurs of andere beroepen met voortdurende beslismomenten onder tijdsdruk, is het menselijkerwijs nauwelijks mogelijk om ieder risico volledig uit te sluiten. Juist daarom heeft zich in het recht de overtuiging ontwikkeld dat het onbillijk is om de volledige schade zonder meer op de werknemer af te wentelen. Dat past ook bij de gedachte van bedrijfsrisico en organisatorische verantwoordelijkheid. In die zin vormt deze regeling een praktische uitwerking van de risicoaansprakelijkheid van de werkgever.

Wat is bewuste roekeloosheid?

Bewuste roekeloosheid wordt restrictief uitgelegd. Daarvan is niet al sprake zodra een werknemer onvoorzichtig of zelfs ernstig onvoorzichtig heeft gehandeld. Vereist is in de kern dat de werknemer zich tijdens de onmiddellijk aan het ongeval of de fout voorafgaande gedraging daadwerkelijk bewust was van het roekeloze karakter daarvan. Dat is een zware maatstaf. Daardoor zal regres in veel gevallen niet eenvoudig kunnen worden aangenomen. Voor de bredere civielrechtelijke context is het zinvol dit ook te lezen naast Wat betekent toerekenbaarheid bij een onrechtmatige daad?

Kan aansprakelijkheid contractueel worden uitgesloten?

De literatuur merkt op dat de aansprakelijkheid van de werkgever jegens de benadeelde in beginsel contractueel kan worden uitgesloten. Ook kan een werknemer zich soms beroepen op een exoneratie die ten gunste van de werkgever geldt. Maar dat is iets anders dan de interne verhouding tussen werkgever en werknemer. Daar blijft art. 6:170 lid 3 BW richtinggevend, naast de bijzondere regels van het arbeidsrecht. Juist daarom moet steeds worden onderscheiden tussen aansprakelijkheid jegens de derde en de draagplicht in de interne verhouding. Dat onderscheid sluit mooi aan op Wat is relativiteit bij aansprakelijkheid? , waar eveneens zichtbaar wordt dat civiele aansprakelijkheid en juridische afbakening meerlagig zijn.

Waarom is dit in de praktijk belangrijk?

Omdat werkgevers vaak te snel aannemen dat zij betaalde schade eenvoudig kunnen doorschuiven naar de werknemer, terwijl werknemers soms juist vrezen dat iedere fout financieel op hen zal worden verhaald. De wet kiest bewust voor een beschermende benadering van de werknemer. Tegelijk blijft in uitzonderlijke gevallen, vooral bij opzet of bewuste roekeloosheid, ruimte voor regres bestaan. Juist daarom moet in elk concreet dossier nauwkeurig worden onderzocht wat de aard van de fout was, in welke context zij is gemaakt en welke regels de interne verhouding tussen werkgever en werknemer beheersen.

Neem contact op

Regres op een werknemer of verweer daartegen?Speelt de vraag of een werkgever betaalde schade op een werknemer kan verhalen, of juist of een werknemer daarvoor kan worden aangesproken? Vittoria Law adviseert over de juiste civielrechtelijke positie.

Wanneer is iemand een ondergeschikte en wanneer is de werkgever dan aansprakelijk?

Fri, 03 Apr 2026 13:58:53 GMT

Wanneer is iemand een ondergeschikte en wanneer is de werkgever dan aansprakelijk?

In veel zaken is niet de fout zelf het lastigste punt, maar de vraag of degene die de fout maakte wel als ondergeschikte in de zin van art. 6:170 BW kan worden aangemerkt. Dat lijkt soms eenvoudig, maar in de praktijk is het een juridisch scherp afbakeningsvraagstuk. Niet iedereen die werkzaamheden voor een ander verricht, is automatisch een ondergeschikte.

Wanneer is iemand een ondergeschikte?

De kern ligt in de gezagsverhouding. Volgens de literatuur is beslissend of aan iemand werkzaamheden zijn opgedragen die hij volgens aanwijzing van een ander moet verrichten, waarbij die ander kan ingrijpen in de wijze waarop de taak wordt uitgevoerd. Dat betekent niet dat de ondergeschikte voortdurend onder direct toezicht hoeft te staan of geen enkele zelfstandigheid mag hebben. Ook leidinggevend personeel, artsen in dienstverband en andere functionarissen die hun werk grotendeels zelfstandig verrichten, kunnen ondergeschikten zijn zolang een juridische gezagsverhouding bestaat.

Wie is géén ondergeschikte?

Niet iedereen die in opdracht van een ander werkt, valt onder art. 6:170 BW. De klassieke onafhankelijke opdrachtnemer, de aannemer, de notaris of de advocaat zijn in beginsel geen ondergeschikten van hun opdrachtgever. Juist daar zit het verschil tussen art. 6:170 BW en andere aansprakelijkheidsfiguren, zoals aansprakelijkheid voor niet-ondergeschikte opdrachtnemers. Het feit dat iemand voor een ander werkt, is dus onvoldoende; het gaat om de mate van zelfstandigheid en het bestaan van gezag of instructiebevoegdheid. Dat sluit aan bij de meer algemene vraag naar de juiste juridische grondslag, zoals besproken in Wanneer is iets onrechtmatig? De drie gronden van art. 6:162 BW.

Wanneer is er voldoende verband tussen de fout en de opgedragen taak?

Niet iedere fout van een werknemer leidt automatisch tot aansprakelijkheid van de werkgever. Vereist is dat er voldoende verband bestaat tussen de fout en de opgedragen taak. De wet werkt daarbij met twee elementen: de kans op de fout moet door de opdracht tot het verrichten van de taak zijn vergroot, en de werkgever moet zeggenschap hebben gehad over de gedragingen waarin de fout was gelegen. Dat wordt ook wel functioneel verband genoemd. Een fout in de privésfeer, geheel los van het werk, zal daarom meestal buiten art. 6:170 BW vallen. Maar zodra de werkzaamheden de gelegenheid, de middelen of de positie hebben verschaft waardoor de fout kon worden gemaakt, kan aansprakelijkheid juist wel in beeld komen. Dat raakt inhoudelijk aan Wat is gevaarzetting en wanneer ben je aansprakelijk?, omdat ook daar wordt gekeken naar risicovergroting door een bepaalde taak of situatie.

Hoe zit het met uitgeleende of ter beschikking gestelde werknemers?

Bij uitzend- en inleensituaties wordt het nog interessanter. Dan rijst de vraag of de formele werkgever, de inlener of misschien beiden aansprakelijk zijn. De Asser-literatuur laat zien dat in beginsel de formele werkgever aansprakelijk blijft, maar dat daarnaast ook aansprakelijkheid van de inlener kan bestaan als deze feitelijk instructiebevoegdheid en zeggenschap over de relevante gedragingen had. Slechts in uitzonderingsgevallen kan de formele werkgever buiten beeld raken. In de praktijk is dit dus sterk afhankelijk van de overeenkomst en de wijze waarop feitelijk aan de arbeidsrelatie uitvoering werd gegeven. Dat maakt een zorgvuldige dossieranalyse onmisbaar.

Waarom is deze afbakening zo belangrijk?

Omdat op dit punt veel zaken worden gewonnen of verloren. Wie te snel aanneemt dat iemand een ondergeschikte is, kiest mogelijk de verkeerde grondslag. Wie te snel het tegendeel aanneemt, laat misschien een verhaalbare aansprakelijke partij liggen. Juist daarom moet steeds nauwkeurig worden gekeken naar de gezagsverhouding, de taak, de zeggenschap en het verband tussen het werk en de fout.

Neem contact op

Is hier sprake van een ondergeschikte? Twijfelt u of de foutmaker juridisch als ondergeschikte moet worden gezien en of art. 6:170 BW van toepassing is? Vittoria Law beoordeelt graag de juiste grondslag.

Wat is een rechtvaardigingsgrond bij onrechtmatige daad?

Fri, 03 Apr 2026 11:21:21 GMT

Wat is een rechtvaardigingsgrond bij onrechtmatige daad?

Niet ieder gedrag dat schade veroorzaakt, is ook juridisch onrechtmatig. Soms is een gedraging naar haar aard schadelijk of ingrijpend, maar bestaat daarvoor een rechtvaardiging. In dat geval ontbreekt onrechtmatigheid. Dat klinkt technisch, maar is in de praktijk van groot belang. Het bepaalt of een gedraging ondanks het nadeel toch rechtmatig kan zijn.

Wat is een rechtvaardigingsgrond?

Een rechtvaardigingsgrond is een omstandigheid die maakt dat een gedraging, hoewel zij op zichzelf onder een onrechtmatigheidscategorie zou kunnen vallen, toch niet als onrechtmatig wordt aangemerkt. De wet noemt uitdrukkelijk dat van een onrechtmatige daad slechts sprake is behoudens de aanwezigheid van een rechtvaardigingsgrond. Daarmee is duidelijk dat onrechtmatigheid nooit los kan worden gezien van de context van het handelen. Dat uitgangspunt moet steeds worden meegelezen met Wanneer is iets onrechtmatig? De drie gronden van art. 6:162 BW.

Wanneer speelt dit in de praktijk?

Dat kan spelen bij bevoegd optreden, noodsituaties, gerechtvaardigde belangenafwegingen en andere omstandigheden waarin een gedraging wel nadeel veroorzaakt, maar juridisch niet ongeoorloofd is. Het enkele feit dat schade ontstaat, is dus niet genoeg. Er moet ook worden beoordeeld of degene die handelde daartoe in de gegeven omstandigheden gerechtigd was.

Waarom is dit onderscheid zo belangrijk?

Omdat anders te snel wordt geconcludeerd dat schade automatisch onrechtmatig is toegebracht. Het aansprakelijkheidsrecht verlangt een zuiver onderscheid tussen schade, onrechtmatigheid en rechtvaardiging. Juist dat maakt het systeem evenwichtig. Niet alle schadetoebrenging is verboden, en niet alle ingrijpende handelingen dragen zonder meer een schadevergoedingsplicht. In die zin vormt dit onderwerp ook een correctie op een te snelle lezing van Wat is een onrechtmatige daad? Uitleg van art. 6:162 BW .

Hoe werkt dit in een civiele procedure?

In een procedure moet goed worden uitgewerkt waarom de wederpartij zich wel of niet op een rechtvaardigingsgrond kan beroepen. Het gaat dan om de aard van de bevoegdheid, de omstandigheden van het geval en de grens tussen toelaatbaar en ontoelaatbaar handelen. Dat vraagt vaak om een precieze juridische analyse. Op dat punt sluit dit onderwerp inhoudelijk goed aan op Wat is misbruik van bevoegdheid? , omdat ook daar de grens tussen toelaatbaar gebruik en ontoelaatbare inzet van een bevoegdheid centraal staat.

Neem contact op

Was het handelen echt onrechtmatig? Twijfelt u of de wederpartij zich kan beroepen op een rechtvaardigingsgrond? Vittoria Law beoordeelt of onrechtmatigheid in uw zaak daadwerkelijk kan worden aangenomen.

Wat is gevaarzetting en wanneer ben je aansprakelijk?

Fri, 03 Apr 2026 11:15:34 GMT

Wat is gevaarzetting en wanneer ben je aansprakelijk?

Veel aansprakelijkheidszaken draaien niet om een rechtstreeks verbod, maar om het scheppen of laten voortbestaan van een gevaarlijke situatie. In zulke zaken valt vaak het woord gevaarzetting. Dat begrip is praktisch belangrijk, omdat veel letsel- en zaakschade ontstaat door gedrag dat niet expliciet verboden was, maar wel onaanvaardbaar risicovol bleek.

Wat is gevaarzetting?

Gevaarzetting houdt in dat iemand door zijn gedrag een risico voor anderen creëert of laat voortbestaan, terwijl hij daarmee onvoldoende rekening houdt met de kans dat schade ontstaat. In juridische zin wordt zulke aansprakelijkheid meestal beoordeeld via de open zorgvuldigheidsnorm van art. 6:162 BW. Het gaat dan niet om een automatische aansprakelijkheid voor ieder risico, maar om de vraag of het gedrag, gelet op het gevaar voor anderen, maatschappelijk onbetamelijk was. Wie de zorgvuldigheidsnorm in bredere zin wil plaatsen, leest daarbij ook Wanneer is iets onrechtmatig? De drie gronden van art. 6:162 BW .

Wanneer wordt een risico juridisch onaanvaardbaar?

Niet ieder risico is onrechtmatig. In het maatschappelijk verkeer nemen mensen voortdurend risico’s die juridisch aanvaardbaar zijn. Beslissend is of het risico zó groot of zó onnodig was dat degene die het in het leven riep daarmee onvoldoende rekening hield met de belangen van anderen. Daarbij spelen onder meer een rol de kans op ongevallen, de ernst van de mogelijke gevolgen en de vraag of eenvoudige veiligheidsmaatregelen mogelijk waren.

Waarom speelt gevaarzetting vaak in letselschadezaken?

Omdat juist bij lichamelijk letsel de gevolgen ernstig kunnen zijn. Waar gedragingen gevaar opleveren voor personen, zal de zorgvuldigheidsnorm eerder tot aansprakelijkheid leiden dan wanneer het risico slechts zeer beperkt of louter theoretisch is. Daarom komt gevaarzetting terug in zaken over onveilige situaties, gebrekkig toezicht, gevaarlijke werkomgevingen, ongelukken in de openbare ruimte en allerlei letselschadezaken waarin de kernvraag is of voldoende voorzorg is genomen. Juist op dat punt sluit dit onderwerp inhoudelijk aan op Kan niets doen ook onrechtmatig zijn? Over nalaten en aansprakelijkheid , omdat gevaarzetting vaak bestaat uit onvoldoende ingrijpen of onvoldoende beveiligen.

Hoe bouw je een zaak over gevaarzetting goed op?

Een goede aansprakelijkheidsstelling moet concreet maken welk gevaar is geschapen, waarom dat gevaar voorzienbaar was, welke maatregelen redelijkerwijs genomen hadden moeten worden en hoe dat samenhangt met de opgetreden schade. Zonder die concretisering blijft gevaarzetting al snel een te abstract verwijt. In de verdere afbakening van aansprakelijkheid raakt dit onderwerp ook aan Wat is een rechtvaardigingsgrond bij onrechtmatige daad? , omdat de context van het handelen medebepalend blijft voor de vraag of een risico juridisch ontoelaatbaar was.

Neem contact op

Denkt u dat schade is ontstaan doordat iemand een gevaarlijke situatie heeft gecreëerd of laten voortbestaan? Vittoria Law beoordeelt of aansprakelijkheid op grond van gevaarzetting mogelijk is.

Wat is relativiteit bij aansprakelijkheid

Fri, 03 Apr 2026 11:05:13 GMT

Wat is relativiteit bij aansprakelijkheid?

Een van de lastigste onderdelen van een aansprakelijkheidszaak is het relativiteitsvereiste. Veel cliënten begrijpen goed dat een norm is overtreden en dat daardoor schade is ontstaan. Toch kan een vordering dan nog stranden. De reden is dat het recht niet iedere normschending jegens iedere benadeelde wil sanctioneren met schadevergoeding. De geschonden norm moet juist strekken tot bescherming van het belang waarin de eiser is getroffen.

Wat betekent relativiteit?

Relativiteit betekent dat er een beschermingsverband moet bestaan tussen de overtreden norm en de schade die wordt gevorderd. Met andere woorden: niet genoeg is dat iemand in algemene zin fout heeft gehandeld. De vraag is of de geschonden regel juist bedoeld was om deze soort schade bij deze soort benadeelde te voorkomen. Zonder die koppeling ontbreekt aansprakelijkheid, ook al staat de normschending op zichzelf vast. Wie de algemene basis van de aansprakelijkheidsvordering wil terugzien, kan hier goed Wat is een onrechtmatige daad? Uitleg van art. 6:162 BW naast leggen .

Waarom is dit vereiste zo belangrijk?

Het relativiteitsvereiste voorkomt dat aansprakelijkheid onbeperkt wordt. Anders zou iedere onregelmatigheid of formele overtreding in potentie een schadeclaim van allerlei derden kunnen dragen. Het recht verlangt daarom een inhoudelijke toets: welk belang beschermt de norm, wie valt onder dat beschermingsbereik en welke schade is daarmee beoogd te voorkomen? Deze beperking is fundamenteel voor de afbakening van aansprakelijkheid. Dat zie je vooral scherp terug in zaken waarin de eiser zich beroept op een concrete wettelijke norm, zoals ook blijkt uit Strijd met een wettelijke plicht: wanneer leidt een wetschending tot aansprakelijkheid?

Wanneer gaat het mis op relativiteit?

Dat gebeurt vaak bij formele wetschendingen of bij normen die wel een ordende of publieke functie hebben, maar niet rechtstreeks bescherming bieden aan het concrete vermogens- of persoonsbelang van de eiser. In zulke zaken helpt het niet om alleen te stellen dat een regel is overtreden. De eiser moet ook uitleggen waarom die regel juist hem tegen deze schade behoorde te beschermen. Het ontbreken van die stap maakt veel aansprakelijkstellingen juridisch te dun.

Hoe verhoudt relativiteit zich tot causaliteit?

In de literatuur wordt erop gewezen dat relativiteit, causaliteit en toerekening in de praktijk dicht tegen elkaar aan kunnen liggen. Toch zijn het verschillende vragen. Causaliteit ziet op het verband tussen gedraging en schade. Relativiteit ziet op het beschermingsbereik van de norm. Juist daarom moet een goede vordering beide lijnen apart uitwerken. Wie dat niet doet, loopt het risico dat een ogenschijnlijk sterke zaak op een technisch, maar beslissend punt strandt. Voor de causaliteitskant van dit verhaal ligt daarom een directe verbinding met Wanneer krijg je schadevergoeding bij een onrechtmatige daad? , terwijl bij risicovolle gedragingen ook Wat is gevaarzetting en wanneer ben je aansprakelijk? goed aansluit.

Neem contact op

Strandt uw zaak op relativiteit? Wilt u weten of de geschonden norm in uw zaak juist uw belang beschermt? Vittoria Law beoordeelt of aan het relativiteitsvereiste is voldaan.

Wat betekent toerekenbaarheid bij een onrechtmatige daad?

Fri, 03 Apr 2026 10:59:20 GMT

Wat betekent toerekenbaarheid bij een onrechtmatige daad?

Dat een gedraging onrechtmatig is, betekent nog niet automatisch dat zij ook voor rekening van de dader komt. Juist daar komt het vereiste van toerekenbaarheid in beeld. In de praktijk is dat een cruciale schakel. Veel mensen denken dat alleen opzettelijk of bewust verkeerd handelen tot aansprakelijkheid leidt. Het civiele recht ligt anders. Toerekenbaarheid is ruimer dan schuld in alledaagse zin.

Wat is toerekenbaarheid?

Toerekenbaarheid betekent dat een onrechtmatige daad juridisch aan de dader kan worden toegeschreven. Art. 6:162 BW sluit daarbij aan bij een systeem waarin niet alleen schuld beslissend is, maar ook de wet en de verkeersopvattingen een zelfstandige rol spelen. Daardoor kan aansprakelijkheid ook bestaan in gevallen waarin geen klassieke morele verwijtbaarheid aanwezig is, maar waarin het recht toch oordeelt dat de gevolgen voor rekening van de betrokkene moeten komen. Wie eerst de basis van deze aansprakelijkheidsvorm wil teruglezen, vindt die in Wat is een onrechtmatige daad? Uitleg van art. 6:162 BW.

Is schuld altijd nodig?

Nee. Dat is juist een van de belangrijkste punten van het civiele aansprakelijkheidsrecht. Schuld is wel een belangrijke grondslag voor toerekening, maar niet de enige. Het ontbreken van schuld betekent dus niet automatisch dat aansprakelijkheid ontbreekt. De verkeersopvattingen kunnen meebrengen dat een gedraging toch aan iemand wordt toegerekend. Daarmee onderscheidt het civiele recht zich ook van het strafrecht, dat veel sterker werkt met gradaties van opzet en schuld. Wie wil zien hoe dit past binnen de bredere systematiek van art. 6:162 BW, kan daarbij ook Wanneer is iets onrechtmatig?

Maakt het verschil of iemand opzettelijk of onvoorzichtig handelde?

In het civiele recht meestal niet voor de vraag óf aansprakelijkheid bestaat. Opzet, grove schuld en lichte schuld leiden in beginsel tot dezelfde aansprakelijkheid voor de ontstane schade. Wel kan de mate van verwijtbaarheid later een rol spelen bij de omvang van de schadevergoeding, de toerekening van schade of andere correcties binnen het aansprakelijkheidsrecht. Daarmee is schuld niet onbelangrijk, maar zij staat niet centraal op dezelfde manier als in het strafrecht. Dat werkt vervolgens door in de vraag welke schade uiteindelijk vergoed moet worden, zoals uitgebreider aan de orde komt in Wanneer krijg je schadevergoeding bij een onrechtmatige daad?

Waarom is dit in de praktijk belangrijk?

Voor benadeelden is dit van belang omdat een zaak niet te snel moet worden opgegeven wanneer de wederpartij stelt dat hem persoonlijk geen ernstig verwijt treft. Voor de aangesproken partij is het even belangrijk, omdat toerekenbaarheid niet automatisch uit de fout volgt. Er moet steeds worden bekeken op welke grond het recht de gedraging voor zijn rekening laat komen. Juist daardoor is toerekenbaarheid geen formaliteit, maar een zelfstandige juridische toets. In dat opzicht vormt dit onderwerp ook een brug naar Wat is relativiteit bij aansprakelijkheid? , omdat pas na de vraag of een gedraging kan worden toegerekend, scherp kan worden gekeken naar de vraag of de norm de geleden schade ook werkelijk beschermt.

Neem contact op

Twijfel over toerekenbaarheid? Wilt u weten of een onrechtmatige daad in uw zaak juridisch aan de wederpartij kan worden toegerekend? Vittoria Law beoordeelt graag uw positie.

Wanneer is iets onrechtmatig? De drie gronden van art. 6:162 BW

Fri, 03 Apr 2026 10:11:29 GMT

Wanneer is iets onrechtmatig?

De vraag wanneer iets juridisch onrechtmatig is, wordt vaak gesteld en terecht. Veel mensen voelen goed aan dat bepaald gedrag niet door de beugel kan, maar weten niet of dat juridisch ook genoeg is. Het Nederlandse aansprakelijkheidsrecht geeft daarop een precies antwoord. Een gedraging is onrechtmatig wanneer zij een inbreuk op een recht vormt, in strijd is met een wettelijke plicht, of in strijd is met hetgeen volgens ongeschreven recht in het maatschappelijk verkeer betaamt.

Wat betekent onrechtmatig in juridische zin?

Onrechtmatigheid betekent in het civiele recht niet simpelweg dat iets onfatsoenlijk of onbehoorlijk is. Het gaat om een juridisch oordeel dat past binnen de systematiek van art. 6:162 BW. Die bepaling vraagt om een nauwkeurige kwalificatie van het gedrag. Het is daarom niet genoeg om te stellen dat iets “niet mocht”. De eiser moet ook duidelijk maken langs welke juridische route dat oordeel wordt bereikt.

Voor de basis van dit leerstuk leest u ook ons artikel over wat een onrechtmatige daad is .

Welke drie gronden noemt art. 6:162 BW?

De eerste grond is de inbreuk op een recht. Daarbij kan worden gedacht aan aantasting van eigendom, lichamelijke integriteit, eer en goede naam of privacy. De tweede grond is strijd met een wettelijke plicht. Dat betreft het handelen of nalaten in strijd met een wettelijk gebod of verbod. De derde grond is strijd met hetgeen volgens ongeschreven recht in het maatschappelijk verkeer betaamt. Dat is de open zorgvuldigheidsnorm, die in de praktijk een groot deel van de onrechtmatige daadszaken draagt.

Wat veranderde door Lindenbaum/Cohen?

Het klassieke arrest Lindenbaum/Cohen markeert de ommekeer in het Nederlandse onrechtmatigheidsbegrip. Daarvoor werd onrechtmatigheid te eng uitgelegd, alsof alleen een expliciete wetschending voldoende was. Met Lindenbaum/Cohen erkende de Hoge Raad dat ook handelen in strijd met maatschappelijke zorgvuldigheid onrechtmatig kan zijn. Die verruiming is later in art. 6:162 lid 2 BW gecodificeerd. Daarmee kreeg het aansprakelijkheidsrecht de flexibiliteit om ook gedragingen te sanctioneren die niet letterlijk in een wetsbepaling zijn omschreven, maar wel duidelijk ontoelaatbaar zijn.

Waarom is de juiste juridische grondslag zo belangrijk?

Het maakt in de praktijk uit of onrechtmatigheid wordt gebaseerd op rechtsinbreuk, wetschending of maatschappelijke onzorgvuldigheid. Die keuze beïnvloedt vaak de verdere beoordeling van bewijs, relativiteit en schadeomvang. Een zaak die juridisch op het verkeerde spoor wordt gezet, verliest scherpte. Omgekeerd wint een aansprakelijkheidsstelling aan kracht wanneer precies wordt benoemd welke norm is geschonden en waarom het recht die schending in dit geval als onrechtmatig kwalificeert. Meer over de categorie rechtsinbreuk leest u in ons artikel over i nbreuk op een recht en subjectieve rechten .

Hoe werkt dit in een concrete aansprakelijkheidszaak?

In concrete zaken is het vaak nodig om meerdere gronden naast elkaar te bekijken. Eenzelfde gedraging kan bijvoorbeeld zowel in strijd zijn met een wettelijke norm als met maatschappelijke zorgvuldigheid. Toch blijft het van belang dat de juridische analyse onderscheid maakt tussen die routes. Dat voorkomt slordigheid in de opbouw van de vordering en helpt de rechter om de zaak langs de juiste lijnen te beoordelen.

Voor zaken waarin een duidelijke norm is overtreden, leest u ook ons artikel over strijd met een wettelijke plicht en civiele aansprakelijkheid .

Neem contact op

W ilt u weten of bepaald gedrag juridisch als onrechtmatige daad kwalificeert? Wij beoordelen graag de juiste grondslag van uw vordering of verweer.

Kan niets doen ook onrechtmatig zijn? Over nalaten en aansprakelijkheid

Fri, 03 Apr 2026 10:11:28 GMT

Kan niets doen ook onrechtmatig zijn?

Een veelvoorkomend misverstand is dat alleen actief handelen een onrechtmatige daad kan opleveren. Dat is niet juist. Ook nalaten kan tot aansprakelijkheid leiden. Het recht erkent dat het soms juist het niet-optreden is dat schade veroorzaakt of laat voortbestaan. Toch is de juridische toets bij nalaten scherper dan bij actief handelen.

Kan nalaten een onrechtmatige daad zijn?

Ja, onder het begrip “daad” in art. 6:162 BW valt niet alleen een doen, maar ook een nalaten. Dat betekent echter niet dat ieder passief gedrag juridisch onrechtmatig is. Beslissend is of op de betrokkene in de gegeven omstandigheden een verplichting rustte om wél te handelen. Zonder zo’n normatieve basis blijft het enkele niet-optreden in beginsel juridisch neutraal.

Wanneer bestaat een plicht om te handelen?

Een plicht om te handelen kan voortvloeien uit een wettelijke norm, uit een bijzondere rechtsverhouding, uit een toezichts- of zorgplicht, uit een eerdere gedraging of uit algemene maatschappelijke zorgvuldigheid. De juridische analyse spitst zich dan toe op de vraag waarom juist deze persoon gehouden was in te grijpen, te waarschuwen, toezicht te houden of een gevaarlijke toestand te beëindigen. Dat maakt zaken over nalaten vaak sterk feitelijk en contextafhankelijk.

Voor de algemene grondslagen van onrechtmatigheid leest u ook ons artikel over wanneer iets onrechtmatig is volgens art. 6:162 BW .

Waarom is niet ieder passief gedrag onrechtmatig?

Het recht verlangt terughoudendheid, omdat anders ieder gemis aan hulpvaardigheid of initiatief tot aansprakelijkheid zou kunnen leiden. De enkele constatering dat iemand had kunnen ingrijpen, is onvoldoende. Er moet ook juridisch kunnen worden verantwoord dat men dat van hem mocht verlangen. Juist daarom vormen zaken over nalaten vaak een combinatie van feitelijke macht, voorzienbaarheid van schade en normatieve verantwoordelijkheid.

Welke vragen zijn in de praktijk beslissend?

De praktijkvragen zijn vaak concreet. Wist de betrokkene of moest hij weten dat schade dreigde? Had hij feitelijk de mogelijkheid om in te grijpen? Bestond er een bijzondere positie van toezicht of verantwoordelijkheid? Was het gevaar door zijn eigen eerdere handelen mede ontstaan? En zou optreden de schade kunnen hebben voorkomen? Dit zijn de vragen die uiteindelijk richting geven aan het oordeel of nalaten juridisch onrechtmatig was.

Wanneer nalaten samenhangt met het laten voortbestaan van een overlastsituatie, leest u ook ons artikel over onrechtmatige hinder, overlast en burenruzies .

Wanneer speelt nalaten een rol bij letselschade en aansprakelijkheid?

Nalaten speelt een grote rol in letselschadezaken, medische dossiers, werkgeverszaken, toezichtskwesties en burengeschillen. Het verwijt is dan niet dat iemand actief schade heeft toegebracht, maar dat hij niet heeft gedaan wat onder de omstandigheden van hem mocht worden verwacht. Juist daarom moet in zulke zaken nauwkeurig worden uitgewerkt welke verplichting bestond en hoe de schade daarmee samenhangt.

Voor de verdere vereisten van schadevergoeding leest u ook ons artikel over toerekening, causaliteit en schadevergoeding .

Neem contact op

Meent u dat iemand aansprakelijk is omdat hij niet heeft gewaarschuwd, niet heeft ingegrepen of geen toezicht heeft gehouden? Vittoria Law beoordeelt uw juridische positie.

Wat is een inbreuk op een recht? Over eigendom, privacy en lichamelijke integriteit

Fri, 03 Apr 2026 10:11:25 GMT

Wat is een inbreuk op een recht?

Binnen art. 6:162 BW vormt de inbreuk op een recht een zelfstandige grond van onrechtmatigheid. Die formulering klinkt eenvoudig, maar vraagt om precisie. Het gaat niet om een algemeen gevoel van onrecht, maar om een aantasting van een subjectief recht van een ander.

Wat is een inbreuk op een recht?

Met een inbreuk op een recht wordt bedoeld een aantasting van een subjectief recht van een ander. Het gaat dan om rechten die het recht als eigen rechtspositie van een persoon erkent en die tegenover anderen kunnen worden ingeroepen. Denk aan eigendom, lichamelijke integriteit, eer en goede naam, privacy en andere persoonlijkheidsrechten. De gedachte daarachter is dat sommige gedragingen al door hun aard onrechtmatig zijn, omdat zij rechtstreeks treden in een exclusieve rechtspositie van een ander. Voor het bredere kader leest u ook ons artikel over de drie gronden van art. 6:162 BW .

Welke rechten vallen hieronder?

De literatuur noemt onder meer eigendomsrechten en persoonlijkheidsrechten als belangrijke voorbeelden. Bij persoonlijkheidsrechten gaat het om rechten als lichamelijke integriteit, eer en goede naam en bescherming van de persoonlijke levenssfeer. Bij vermogensrechten gaat het in het bijzonder om absolute rechten, zoals eigendom en beperkte rechten. Die positie maakt dat een ongeoorloofde aantasting daarvan zelfstandig als onrechtmatig kan worden aangemerkt.

Wanneer is sprake van een echte rechtsinbreuk?

Van een echte rechtsinbreuk is vooral sprake wanneer de gedraging zelf rechtstreeks inbreuk maakt op de rechtspositie van een ander. Denk aan het ongeoorloofd gebruiken van een zaak van een ander, het in bezit nemen en houden van andermans goed, of een directe aantasting van iemands privacy of lichamelijke integriteit. Dan ligt het onrechtmatigheidsoordeel besloten in de aard van de aantasting zelf.

Waarom moet het begrip niet te ruim worden gebruikt?

Juist hier is nuance nodig. Niet ieder letsel of iedere zaakschade moet automatisch als “rechtsinbreuk” worden benoemd. In de literatuur wordt benadrukt dat het begrip inbreuk niet te ruim mag worden toegepast. Wanneer een gedraging niet zelf als aantasting van een subjectief recht kwalificeert, maar slechts schade tot gevolg heeft, ligt de beoordeling eerder op het terrein van wettelijke plicht of maatschappelijke zorgvuldigheid. Die begrenzing voorkomt dat aansprakelijkheid te snel en te ruim wordt aangenomen.

Dat onderscheid speelt ook sterk in hinderzaken. Meer daarover leest u in ons artikel over onrechtmatige hinder en de grenzen van wat buren van elkaar moeten dulden .

Wat betekent dit voor een schadevordering?

Voor de praktijk betekent dit dat de juridische kwalificatie van groot belang is. Een zaak wint aan kracht wanneer precies wordt benoemd welk recht is geschonden en hoe de gedraging daarin ingreep. Omgekeerd verliest een vordering scherpte wanneer zonder noodzaak wordt gewerkt met algemene termen als “onbehoorlijk” of “onzorgvuldig”, terwijl in werkelijkheid een echte rechtsinbreuk aan de orde is.

Voor de algemene aansprakelijkheidsstructuur leest u ook ons artikel over wat een onrechtmatige daad is .

Neem contact op

Meer weten over of iets een inbreuk op een recht is? Neem contact op met Vittoria Law.

Strijd met een wettelijke plicht: wanneer leidt een wetschending tot aansprakelijkheid?

Fri, 03 Apr 2026 10:11:24 GMT

Wanneer leidt een wetschending tot aansprakelijkheid?

Een schending van een wettelijke norm is vaak een krachtig uitgangspunt voor aansprakelijkheid. Toch betekent ook dat niet dat de zaak daarmee automatisch is gewonnen. De civiele aansprakelijkheidsvraag is breder dan de enkele constatering dat een regel is overtreden.

Wat is strijd met een wettelijke plicht?

Een van de drie gronden van art. 6:162 BW is dat iemand handelt in strijd met een wettelijke plicht. Daaronder valt het handelen of nalaten in strijd met een wettelijk gebod of verbod. Dat begrip moet ruim worden opgevat. Het kan gaan om een wet in formele zin, maar ook om andere algemeen bindende voorschriften, en onder omstandigheden om vergunningvoorschriften of handelen zonder vereiste vergunning.

Welke regels vallen onder een wettelijke plicht?

De categorie omvat onder meer strafrechtelijke normen, bestuursrechtelijke voorschriften en andere rechtsregels die burgers of ondernemingen binden. In de praktijk gaat het vaak om veiligheidsnormen, verkeersnormen, vergunningsvoorwaarden of andere duidelijke regels waarvan de inhoud concreet bepaalbaar is. Dat is in bewijsrechtelijk opzicht aantrekkelijk, omdat een concrete norm vaak eenvoudiger te stellen en te bewijzen is dan een open zorgvuldigheidsnorm.

Voor het bredere kader leest u ook ons artikel over wanneer iets onrechtmatig is volgens art. 6:162 B W .

Leidt een wetschending automatisch tot aansprakelijkheid?

Nee. Een wetschending maakt de gedraging doorgaans onrechtmatig, maar voor een toewijsbare vordering is meer nodig. Er moet ook schade zijn, toerekenbaarheid, causaal verband en relativiteit. Juist dat laatste vereiste is vaak doorslaggevend. De overtreden norm moet strekken tot bescherming van het belang waarin de benadeelde is getroffen. Zonder die koppeling blijft een formele normschending civielrechtelijk soms zonder gevolg.

Waarom zijn relativiteit en causaliteit ook hier belangrijk?

Zelfs wanneer onrechtmatigheid vaststaat, blijft de vraag welke schade nog juridisch aan de normschending kan worden toegerekend. Niet iedere schade die zich na een overtreding voordoet, valt binnen het bereik van de aansprakelijkheid. Het debat verschuift dan naar de vraag welk belang de norm beschermt en of de concrete schade in voldoende verband staat tot de schending.

Meer daarover leest u in ons artikel over toerekening, causaliteit en schadevergoeding .

Hoe gebruikt u een wetschending in een civiele zaak?

In civiele procedures is het doorgaans verstandig om een wetschending niet alleen te noemen, maar ook te duiden. Welke norm is overtreden? Welk belang beschermt die norm? Welke schade is daardoor ontstaan? En waarom valt juist deze schade binnen het beschermingsbereik? Een aansprakelijkheidsstelling die die vragen concreet beantwoordt, staat juridisch veel sterker dan een brief die zich beperkt tot het citeren van één artikel.

Voor de algemene basis leest u ook ons artikel over wat een onrechtmatige daad is .

Neem contact op

Wat is onrechtmatige hinder? Over geluidsoverlast, stank en burenruzies

Fri, 03 Apr 2026 10:11:23 GMT

Wat is onrechtmatige hinder?

Hinderzaken behoren tot de meest herkenbare civiele conflicten. Toch is niet iedere overlast juridisch onrechtmatig. Het recht verlangt een beoordeling waarin belangen, omstandigheden en de ernst van de overlast worden afgewogen.

Wat is onrechtmatige hinder?

Van onrechtmatige hinder is sprake wanneer de overlast de grens overschrijdt van wat men in het maatschappelijk verkeer van elkaar moet dulden. Het recht aanvaardt dat buren en anderen een zekere mate van hinder van elkaar ondervinden. Pas wanneer die grens wordt overschreden, ontstaat ruimte voor aansprakelijkheid, schadevergoeding of een verbodsvordering. De beoordeling hangt daarbij af van de aard, de ernst en de duur van de hinder en van de verdere omstandigheden van het geval.

Welke vormen van hinder kent het recht?

Het recht noemt klassieke vormen van hinder zoals geluidsoverlast, stank, rook, gassen en trillingen. Daarnaast vallen ook het onthouden van licht of lucht en het ontnemen van steun onder het wettelijke hinderbegrip. Art. 5:37 BW verwijst daarbij voor de beoordeling van onrechtmatigheid naar art. 6:162 BW. Dat betekent dat hinder doorgaans wordt getoetst aan de maatstaf van maatschappelijke zorgvuldigheid.

Wanneer hinder samenhangt met het laten voortbestaan van een gevaarlijke of belastende situatie, leest u ook ons artikel over nalaten en aansprakelijkheid .

Wanneer overschrijdt hinder de toelaatbare grens?

Die vraag laat zich niet in een vaste formule vangen. Het hangt af van de concrete context. Geluid dat op een bedrijventerrein nog aanvaardbaar is, kan in een rustige woonwijk onrechtmatig zijn. Evenzo maakt het verschil of hinder incidenteel is of structureel, of partijen alternatieven hadden en of zij redelijkerwijs rekening hadden moeten houden met elkaars belangen. Juist daardoor zijn hinderzaken vaak feitelijk intensief. De omstandigheden bepalen de uitkomst.

Waarom is hinder vaak een kwestie van omstandigheden?

De reden is dat hinder niet in abstracto kan worden beoordeeld. Het recht verlangt een afweging van belangen en omstandigheden. Niet alleen de mate van overlast is van belang, maar ook de omgeving, de aard van het gebruik van de betrokken percelen en de duur en frequentie van de hinder. Dat maakt het lastig om zonder juridisch advies in te schatten of een zaak voldoende sterk is.

Meer over de kwalificatie van rechtsinbreuk leest u ook in ons artikel over inbreuk op een recht en subjectieve rechten .

Wat kunt u juridisch doen tegen ernstige overlast?

Bij ernstige hinder kan worden gedacht aan een vordering tot schadevergoeding, maar ook aan een verbodsvordering of een bevel om de hinderlijke situatie te beëindigen. Het succes daarvan hangt af van de vraag of de overlast juridisch als onrechtmatig kan worden gekwalificeerd en hoe goed de feiten zijn vastgelegd.

Neem contact op

Heeft u te maken met ernstige overlast of wordt u aangesproken wegens hinder? Wij beoordelen of juridisch sprake is van onrechtmatige hinder en welke stappen mogelijk zijn.

Wanneer krijg je schadevergoeding bij een onrechtmatige daad?

Fri, 03 Apr 2026 10:11:21 GMT

Wanneer krijgt u schadevergoeding bij een onrechtmatige daad?

De meeste schadevorderingen stranden niet op de vraag of de tegenpartij een fout heeft gemaakt. Zij stranden op alles wat daarna komt. Dat de wederpartij onzorgvuldig heeft gehandeld, staat in veel dossiers binnen een paar weken vast; of uw schade daarmee ook verhaalbaar is, is een heel andere vraag, en die wordt beantwoord aan de hand van vier zelfstandige vereisten die elk afzonderlijk fataal kunnen zijn.

Wie dat vroeg onderkent, richt zijn dossier anders in. Wie het pas bij de conclusie van antwoord ontdekt, is meestal te laat.

De vijf vereisten van artikel 6:162 BW

Voor een toewijsbare vordering uit onrechtmatige daad moeten vijf dingen vaststaan: een onrechtmatige gedraging, toerekenbaarheid, schade, causaal verband tussen de gedraging en die schade, en relativiteit. Ontbreekt één van deze vijf, dan wordt de vordering afgewezen — ook als de andere vier onbetwist zijn.

De eerste horde, wanneer iets onrechtmatig is , is meestal de laagste. De wet onderscheidt daarbij drie categorieën: een inbreuk op een recht , een doen of nalaten in strijd met een wettelijke plicht , en handelen in strijd met de maatschappelijke betamelijkheid — waaronder het leerstuk van de gevaarzetting valt. Ontbreekt de onrechtmatigheid door een rechtvaardigingsgrond , dan komt u aan de rest niet toe. Voor de basis van dit leerstuk leest u ons artikel over wat een onrechtmatige daad is .

Hieronder gaat het om wat daarna gebeurt — en daar wordt de zaak in de praktijk beslist.

Toerekenbaarheid: schuld is niet vereist

Toerekenbaarheid betekent dat de daad juridisch voor rekening van de dader komt. Dat kan omdat zij aan zijn schuld te wijten is, maar op grond van artikel 6:162 lid 3 BW ook omdat de wet of de in het verkeer geldende opvattingen dat meebrengen.

Dat onderscheid is praktisch van groot belang. Wie zich verweert met de stelling dat hem persoonlijk niets te verwijten valt, heeft daarmee de aansprakelijkheid nog niet afgeweerd. Het verweer dat sprake was van een ongelukkige samenloop van omstandigheden slaagt zelden zodra de verkeersopvattingen het risico bij de aangesprokene leggen. Datzelfde geldt voor wie wordt aangesproken voor het handelen van een ander: een werkgever kan aansprakelijk zijn voor fouten van een ondergeschikte of zelfs van een ingeschakelde zzp'er , en ouders kunnen aansprakelijk zijn voor schade door hun kind .

Causaal verband: twee vragen, niet één

Het causaliteitsdebat verloopt in twee stappen, en die worden in de praktijk voortdurend door elkaar gehaald.

De eerste stap is het conditio sine qua non-verband: zou de schade zonder de normschending zijn uitgebleven? Is het antwoord nee, dan is de vordering meteen ten einde. De tweede stap is artikel 6:98 BW: vergoedbaar is alleen de schade die in zodanig verband staat met de gebeurtenis dat zij, mede gezien de aard van de aansprakelijkheid en van de schade, redelijkerwijs aan de aansprakelijke kan worden toegerekend. Hoe die twee zich tot elkaar verhouden, werken wij uit in redelijke toerekening en condicio sine qua non uitgelegd .

Bij letselschade wordt ruim toegerekend; bij zuivere vermogensschade van derden juist terughoudend. Blijft het causaal verband onzeker, dan bieden de omkeringsregel , de proportionele aansprakelijkheid en het leerstuk van de kansschade soms alsnog uitkomst. Over de bewijsvoering op dit punt — vaak het zwaartepunt van de procedure — leest u meer bij hoe bewijst u causaal verband en in ons overzicht causaal verband en bewijs .

Relativiteit: waar vorderingen het vaakst sneuvelen

Artikel 6:163 BW bepaalt dat geen verplichting tot schadevergoeding bestaat wanneer de geschonden norm niet strekt tot bescherming tegen de schade zoals de benadeelde die heeft geleden. Het gaat dus niet om de vraag óf een norm is geschonden, maar om de vraag wie en wat die norm beoogde te beschermen.

Het bekendste voorbeeld is het Duwbak Linda-arrest van de Hoge Raad uit 2004. De keuringsvoorschriften voor schepen waren geschonden, maar zij strekten tot bescherming van de veiligheid, niet tot bescherming van het vermogen van willekeurige derden die door het zinken van het schip schade leden. De vordering werd afgewezen ondanks een vaststaande normschending. Zie voor de systematiek achter dit vereiste wat relativiteit bij aansprakelijkheid inhoudt .

Juist bij vorderingen tegen overheden, toezichthouders, keuringsinstanties en andere professionele derden is dit het scherpste verweer dat u kunt verwachten. Een vordering die dat verweer niet vooraf adresseert, is niet af.

Schade: welke posten zijn werkelijk verhaalbaar?

Vergoedbaar is op grond van artikel 6:95 en 6:96 BW de vermogensschade — geleden verlies en gederfde winst — en, voor zover de wet daar recht op geeft, ander nadeel. Onder vermogensschade vallen ook de redelijke kosten ter vaststelling van schade en aansprakelijkheid en ter verkrijging van voldoening buiten rechte. Smartengeld is alleen toewijsbaar in de gevallen van artikel 6:106 BW.

Welke posten dat concreet oplevert, verschilt sterk per zaak: bij letsel gaat het al snel om verlies van arbeidsvermogen , huishoudelijke hulp en verlies van zelfwerkzaamheid , bij ondernemers om gederfde winst en omzetverlies . Voor de systematiek van de begroting zelf verwijzen wij naar hoe bereken je schade .

Twee correcties worden stelselmatig onderschat. De eerste is eigen schuld : artikel 6:101 BW verdeelt de schade naar de mate waarin ieders gedrag daaraan heeft bijgedragen, en een geslaagd verweer op dit punt kan een overigens kansrijke vordering halveren. De tweede is de schadebeperkingsplicht , die van de benadeelde zelf een actieve houding vraagt. Daarnaast kan toekomstige schade op grond van artikel 6:105 BW worden begroot en hoeft dus niet te worden afgewacht.

Een schadeopstelling is daarom geen boekhoudkundige exercitie. Zij moet per post laten zien waarom juist die schade het gevolg is van juist deze normschending en binnen het beschermingsbereik van juist deze norm valt. Dat is waar de meeste vorderingen aan onderbouwing tekortschieten.

Zijn er meerdere aansprakelijken?

Is de schade door meer dan één partij veroorzaakt, dan bent u niet gehouden te kiezen: op grond van artikel 6:102 BW zijn zij hoofdelijk aansprakelijk en kunt u het geheel bij de meest verhaalbare partij neerleggen. De onderlinge verdeling is vervolgens hun probleem, niet het uwe. Zie wie kan ik aanspreken als meerdere partijen aansprakelijk zijn en, voor de vervolgvraag tussen verzekeraars en aansprakelijken onderling, regres .

Let op de verjaring

Een vordering tot schadevergoeding verjaart op grond van artikel 3:310 BW vijf jaar nadat de benadeelde bekend is geworden met zowel de schade als de daarvoor aansprakelijke persoon, en in elk geval twintig jaar na de schadeveroorzakende gebeurtenis. Die termijn loopt door terwijl u nog aan het onderhandelen bent en wordt niet gestuit door een enkele klacht.

Bij medische fouten is dat bijzonder scherp, omdat het moment van bekendheid daar zelden samenvalt met het moment van de behandeling. Ook wie zijn zaak bij een rechtsbijstandsverzekeraar heeft liggen, kan te laat zijn door een te late melding . Wie wacht met juridisch advies, verliest zijn vordering soms zonder dat er ooit inhoudelijk over is geoordeeld.

Wat kost het om dit te laten beoordelen?

Vaker dan gedacht: niets. Staat de aansprakelijkheid vast, dan komen de redelijke kosten van rechtsbijstand op grond van artikel 6:96 lid 2 BW voor rekening van de aansprakelijke partij — de verzekeraar van de tegenpartij betaalt dan uw advocaat, zoals uitgewerkt bij de kosten van een letselschadeadvocaat . Heeft u een rechtsbijstandsverzekering , dan kunt u zich beroepen op de vrije advocaatkeuze en draagt uw verzekeraar de kosten. En bij letselschade is onder voorwaarden ook een resultaatafhankelijke afspraak mogelijk, zoals uitgewerkt in No cure no pay bij letselschade .

Uw zaak laten beoordelen

Wilt u weten of uw schade juridisch verhaalbaar is, welke posten voor vergoeding in aanmerking komen en welke verweren u kunt verwachten? Vittoria Law is gespecialiseerd in aansprakelijkheidsrecht en schade , en beoordeelt uw positie voordat u kosten maakt. Loopt de discussie met de wederpartij vast op één deelvraag, dan is de deelgeschilprocedure vaak de snelste route naar een beslissing.

Neem contact op — aan een eerste beoordeling van uw zaak zijn geen kosten verbonden.

Hoe bewijst u dat een medische fout uw schade heeft veroorzaakt?

Tue, 31 Mar 2026 18:17:57 GMT

In het kort. Voor schadevergoeding na een medische fout moet vaststaan dat de zorgverlener is tekortgeschoten én dat uw schade daardoor is ontstaan. Dat tweede, het causaal verband, is in medische zaken meestal het moeilijkste onderdeel, omdat de situatie na de fout moet worden vergeleken met wat er zonder de fout zou zijn gebeurd. Het bewijs begint bij het volledige medisch dossier en vraagt vrijwel altijd om een medische beoordeling. Is niet zeker wat er zonder de fout was gebeurd, dan kunnen kansschade of proportionele aansprakelijkheid uitkomst bieden. Wordt aansprakelijkheid erkend, dan komen de kosten van juridische bijstand voor rekening van de aansprakelijke partij.

Vermoedt u dat uw schade door een medische fout is veroorzaakt?

Leg uw zaak kosteloos voor. U spreekt een advocaat, geen intakeformulier. Bespreek uw zaak of bel 035 203 11 62.

Waarom het bewijs bij een medische fout zo lastig is

Wie vermoedt dat sprake is van een medische fout, loopt vaak tegen dezelfde vraag aan: hoe bewijst u dat uw schade daadwerkelijk door die fout is veroorzaakt? Dat is in medische aansprakelijkheidszaken meestal het moeilijkste onderdeel van de zaak. Het is niet genoeg dat een behandeling anders is verlopen dan verwacht. Ook een slechte medische uitkomst betekent niet automatisch dat de arts, het ziekenhuis of een andere zorgverlener aansprakelijk is.

Voor schadevergoeding moet in beginsel worden aangetoond dat sprake is van een medische fout én dat de schade daardoor is ontstaan. Die tweede stap wordt het causaal verband genoemd. Juist daar ontstaat vaak discussie. De zorgverlener of diens verzekeraar zal regelmatig aanvoeren dat de klachten ook zonder de gestelde fout zouden zijn ontstaan, bijvoorbeeld door de onderliggende ziekte, een complicatie, een bestaande kwetsbaarheid of een onvermijdelijk behandelrisico.

Vittoria Law behandelt zaken over medische aansprakelijkheid, letselschade en zorgschade waarin bewijs, causaliteit en schadeonderbouwing centraal staan. Deze blog legt uit hoe het bewijs bij een medische fout wordt opgebouwd, welke rol het medisch dossier speelt en wat er mogelijk is als niet met volledige zekerheid kan worden vastgesteld wat er zonder de fout zou zijn gebeurd.

Wie eerst het bredere kader wil lezen, kan beginnen bij Medische fouten en zorgschade . Daar wordt uitgelegd wanneer een medische behandeling juridisch als fout kan worden aangemerkt. Deze blog gaat een stap verder: hoe bewijst u vervolgens dat die fout ook tot schade heeft geleid?

Een slechte uitkomst is niet automatisch een medische fout

Een belangrijk uitgangspunt is dat geneeskunde geen resultaatgarantie biedt. Een operatie kan tegenvallen zonder dat er een fout is gemaakt. Een behandeling kan complicaties hebben zonder dat de arts onzorgvuldig heeft gehandeld. Een diagnose kan moeilijk zijn zonder dat een vertraging automatisch verwijtbaar is.

De juridische vraag is of de zorgverlener heeft gehandeld zoals van een redelijk bekwaam en redelijk handelend vakgenoot mocht worden verwacht. Daarbij wordt gekeken naar de professionele standaard op het moment van handelen. Relevante factoren kunnen zijn: medische richtlijnen, de klachtenpresentatie, beschikbare informatie, alarmsymptomen, de noodzaak van aanvullend onderzoek, de timing van verwijzing of behandeling, informed consent en de vraag of de patiënt voldoende is geïnformeerd over risico’s en alternatieven.

Een medische fout kan bijvoorbeeld bestaan uit een gemiste diagnose, te late verwijzing, onjuiste behandeling, operatiefout, medicatiefout, onvoldoende controlebeleid, gebrekkige nazorg of onvoldoende informatie voorafgaand aan een ingreep. Maar ook als een fout aannemelijk is, volgt daaruit nog niet automatisch dat alle schade voor vergoeding in aanmerking komt. Daarvoor moet ook worden beoordeeld welk verschil de fout heeft gemaakt.

Eerst moet duidelijk worden wat er medisch is gebeurd

Het bewijs begint vrijwel altijd met het medisch dossier. Zonder volledig dossier is het moeilijk om de gang van zaken goed te reconstrueren. In het dossier kunnen onder meer consultverslagen, operatieverslagen, verpleegkundige rapportages, correspondentie tussen zorgverleners, labuitslagen, beeldvorming, medicatieoverzichten, ontslagbrieven, verwijzingen en behandelplannen staan.

Dat dossier is nodig om te kunnen beoordelen welke klachten zijn gemeld, welke onderzoeken zijn verricht, welke diagnose is gesteld, welke behandeling is gekozen en welke informatie aan de patiënt is gegeven. Soms blijkt uit het dossier direct waar het mis is gegaan. Vaker is een medische beoordeling nodig om te kunnen vaststellen of de zorgverlener anders had moeten handelen.

Wie nog niet beschikt over het volledige dossier, doet er verstandig aan dat eerst op te vragen. Het medisch dossier is niet alleen belangrijk om de fout te beoordelen, maar ook om het causaal verband en de schade te onderbouwen.

De eerste bewijsstap: wat had de zorgverlener moeten doen?

Nadat het dossier is verzameld, moet worden bepaald welke norm gold. Met andere woorden: wat had een redelijk bekwaam en redelijk handelend arts, specialist, verpleegkundige of andere zorgverlener in dezelfde situatie moeten doen?

Die norm kan voortvloeien uit medische richtlijnen, professionele standaarden, protocollen, algemene zorgvuldigheid, de stand van de wetenschap op dat moment en de concrete omstandigheden van de patiënt. Bij een gemiste diagnose is bijvoorbeeld van belang welke klachten er waren, of er alarmsignalen bestonden, welk onderzoek aangewezen was en of verwijzing naar een specialist had moeten plaatsvinden. Bij een operatiefout gaat het eerder om voorbereiding, techniek, uitvoering en nazorg. Bij informed consent draait het om de vraag of de patiënt voldoende is geïnformeerd om een weloverwogen beslissing te kunnen nemen.

De beoordeling van deze norm is vaak medisch-inhoudelijk. Een advocaat kan het juridische kader bepalen en het dossier structureren, maar heeft vaak input nodig van een medisch adviseur of deskundige om te beoordelen of de professionele standaard is geschonden.

De tweede bewijsstap: wat is er feitelijk gebeurd?

Daarna moet worden vastgesteld wat er feitelijk is gebeurd. Dat lijkt eenvoudig, maar is in medische zaken vaak juist ingewikkeld. Het medisch dossier is niet altijd volledig, gebeurtenissen zijn soms niet goed vastgelegd en patiënt en zorgverlener kunnen de gang van zaken verschillend herinneren.

Daarom is een chronologische reconstructie belangrijk. Wanneer meldde de patiënt zich? Welke klachten werden genoemd? Welke onderzoeken zijn gedaan? Welke diagnose werd gesteld? Wanneer werd verwezen? Welke behandeling is uitgevoerd? Wanneer zijn complicaties of klachten gemeld? En welke informatie is achteraf verstrekt?

Bij bewijsproblemen kan niet alleen het dossier zelf van belang zijn, maar ook wat daarin ontbreekt. Als cruciale informatie niet is vastgelegd, kan dat in bepaalde gevallen vragen oproepen over de dossiervoering of over de aannemelijkheid van de lezing van de zorgverlener. Toch blijft voorzichtigheid nodig: een onvolledig dossier betekent niet automatisch dat aansprakelijkheid vaststaat. Het kan wel aanleiding zijn om het dossier kritisch te laten beoordelen.

De derde bewijsstap: is de schade door de fout veroorzaakt?

De kern van de meeste medische aansprakelijkheidszaken is het causaal verband. Daarbij gaat het om de vraag wat er zou zijn gebeurd als de medische fout niet was gemaakt. Zou de patiënt dan volledig zijn hersteld? Zou de aandoening eerder zijn ontdekt? Zou een andere behandeling zijn gekozen? Zou de schade minder ernstig zijn geweest? Of zou dezelfde schade ook zonder de fout zijn ontstaan?

Dit is de moeilijkste vergelijking in medische aansprakelijkheid. De feitelijke situatie na de fout moet worden afgezet tegen de hypothetische situatie zonder fout. Die hypothetische situatie is per definitie onzeker. Toch moet voldoende aannemelijk worden gemaakt dat de schade door de fout is veroorzaakt.

Daarom is het van belang om onderscheid te maken tussen schade die voortvloeit uit de medische fout en schade die ook zonder die fout zou zijn ontstaan door de oorspronkelijke aandoening, een complicatie of een ander medisch risico. Voor de algemene juridische uitleg hierover is de pagina over causaal verband en bewijs de relevante vervolgstap.

Voorbeeld: te late diagnose

Bij een te late diagnose is niet alleen de vertraging zelf relevant. De belangrijkste vraag is wat de gevolgen van die vertraging zijn geweest. Had eerdere diagnose geleid tot een betere behandeling? Zou de ziekte in een minder vergevorderd stadium zijn behandeld? Was de kans op herstel groter geweest? Waren klachten, beperkingen of blijvende schade voorkomen?

Als de uitkomst bij tijdige diagnose waarschijnlijk hetzelfde zou zijn geweest, ontbreekt mogelijk causaal verband. Als aannemelijk is dat eerdere diagnose tot een betere uitkomst had geleid, kan schadevergoeding in beeld komen. Soms staat niet vast dat de uiteindelijke schade volledig zou zijn voorkomen, maar wel dat de patiënt een reële kans op een betere uitkomst heeft verloren. Dan kan het leerstuk van kansschade relevant worden.

Voorbeeld: operatiefout of behandelfout

Bij een operatiefout of behandelfout speelt vaak een andere causaliteitsvraag. Dan moet worden onderzocht of de schade is veroorzaakt door de fout tijdens de ingreep of behandeling, of dat sprake is van een complicatie die ook bij zorgvuldig handelen kon optreden.

Dat verschil is belangrijk. Een complicatie is niet automatisch een fout. Maar als de complicatie is ontstaan door onzorgvuldig handelen, verkeerde techniek, onvoldoende voorbereiding, onjuiste nazorg of het niet tijdig herkennen van alarmsignalen, kan aansprakelijkheid alsnog aan de orde zijn.

Ook dan moet de schade worden afgebakend. Welke klachten zijn veroorzaakt door de fout? Welke klachten waren al aanwezig? Welke klachten horen bij het normale herstelverloop? En welke beperkingen zouden zonder de fout niet zijn ontstaan?

Wat als niet zeker is wat er zonder de fout zou zijn gebeurd?

In medische aansprakelijkheidszaken is volledige zekerheid vaak niet mogelijk. Dat betekent niet automatisch dat een zaak kansloos is. Het recht kent verschillende manieren om met onzekerheid om te gaan, maar die moeten zorgvuldig van elkaar worden onderscheiden.

Soms gaat het om kansschade. Dan staat centraal dat de patiënt door de fout een reële kans op een betere uitkomst heeft verloren. Denk aan een te late diagnose, te late behandeling of gemiste verwijzing waardoor de kans op herstel, genezing of een minder ernstige uitkomst is verminderd. In dat geval bestaat de schade uit het verlies van die kans. Wie hierover verder wil lezen, kan terecht bij Wat is kansschade?

In andere gevallen gaat het om proportionele aansprakelijkheid. Dan is onzeker of de schade is veroorzaakt door de medische fout of door een andere oorzaak die voor risico van de patiënt komt, zoals het onderliggende ziektebeeld, aanleg, veroudering of andere medische factoren. In uitzonderlijke gevallen kan schade dan naar verhouding worden toegerekend aan de kans dat de fout de schade heeft veroorzaakt. Dat leerstuk wordt terughoudend toegepast. De blog Wat is proportionele aansprakelijkheid? legt uit wanneer dat aan de orde kan zijn.

Het onderscheid is belangrijk. Bij kansschade gaat het om verlies van een kans op een beter resultaat. Bij proportionele aansprakelijkheid gaat het om onzekerheid over de oorzaak van de schade zelf. Een medische zaak moet daarom vanaf het begin goed juridisch worden gekwalificeerd.

De rol van een medisch adviseur of deskundige

Bij medische aansprakelijkheid is een medisch adviseur of deskundige vaak onmisbaar. De juridische vraag of een zorgverlener aansprakelijk is, kan niet goed worden beantwoord zonder medische beoordeling van het dossier.

Een medisch adviseur kan beoordelen of het handelen van de zorgverlener afweek van de professionele standaard. Ook kan hij of zij inschatten of de schade medisch gezien door de fout kan zijn veroorzaakt. In sommige gevallen is een onafhankelijk deskundigenbericht nodig, bijvoorbeeld wanneer partijen blijven verschillen over de vraag of de behandeling medisch juist was of over het causaal verband.

Een deskundige kan bijvoorbeeld antwoord geven op vragen als: was de diagnose tijdig gesteld, was aanvullend onderzoek aangewezen, had verwijzing moeten plaatsvinden, was de behandeling volgens de professionele standaard, welke gevolgen had de vertraging, en welke schade zou zonder de fout waarschijnlijk zijn voorkomen?

Welke schade moet worden onderbouwd?

Als aansprakelijkheid en causaal verband voldoende aannemelijk zijn, moet de schade worden uitgewerkt. Bij medische fouten kan de schade bestaan uit medische kosten, reiskosten, huishoudelijke hulp, mantelzorg, verlies van inkomen, verlies van arbeidsvermogen, pensioenschade, studievertraging, aanpassingskosten, kosten van begeleiding en smartengeld.

Bij ernstige of blijvende klachten ligt het zwaartepunt vaak bij toekomstige schade. Dan moet worden beoordeeld welke beperkingen blijven bestaan, welke gevolgen dat heeft voor werk, inkomen, zelfredzaamheid en dagelijks functioneren, en hoe die schade moet worden begroot.

Voor de verdere schade-uitwerking sluit de pagina schadevergoeding bij letselschade direct op deze blog aan. Voor immateriële schade is ook Kan ik smartengeld krijgen? relevant.

Veelgemaakte fouten bij het bewijzen van medische aansprakelijkheid

Een veelgemaakte fout is dat de zaak te snel wordt ingestoken op het gevoel dat “er iets fout is gegaan”, zonder dat het medisch dossier volledig is opgevraagd en beoordeeld. Dat maakt een claim kwetsbaar. De wederpartij zal vragen welke professionele norm is geschonden en waarom de schade daardoor is ontstaan.

Een tweede fout is dat alle klachten automatisch aan de medische fout worden toegeschreven. Zeker bij patiënten die al ziek waren of al klachten hadden, moet zorgvuldig worden onderscheiden tussen de oorspronkelijke medische situatie en de extra schade door de fout.

Een derde fout is dat het causaal verband wordt overgeslagen. Een medische fout zonder aantoonbare schade leidt niet tot een substantiële schadeclaim. Omgekeerd leidt schade zonder aantoonbare fout ook niet zonder meer tot aansprakelijkheid.

Een vierde fout is te lang wachten. Medische aansprakelijkheidszaken kennen verjaringsrisico’s. Bovendien wordt bewijs na verloop van tijd moeilijker. Medische informatie, herinneringen, correspondentie en behandelgegevens zijn vaak het sterkst wanneer zij tijdig worden veiliggesteld. Wie zich afvraagt of een claim nog tijdig is, kan verder lezen op de pagina over verjaring van schadevergoeding .

Wanneer is juridische hulp verstandig?

Juridische hulp is vooral verstandig wanneer sprake is van ernstig letsel, blijvende klachten, psychische schade, inkomensverlies, overlijden, discussie met het ziekenhuis of de verzekeraar, een complexe medische voorgeschiedenis of onzeker causaal verband.

In zulke zaken moet niet alleen worden vastgesteld of een zorgverlener een fout heeft gemaakt. Er moet ook worden beoordeeld welke schade daadwerkelijk door die fout is veroorzaakt, welke medische onderbouwing nodig is en welke juridische route het beste past. Soms is overleg met de zorgverlener of diens verzekeraar voldoende. Soms is een onafhankelijke deskundige nodig. En soms moet worden beoordeeld of een procedure zinvol is.

Wat wij voor u doen

Vittoria Law richt zich op aansprakelijkheid, schade en civiele geschillen waarin bewijs, causaliteit en schadeonderbouwing samen het verschil maken. Medische aansprakelijkheidszaken vragen precies om die combinatie. De medische kant van de zaak moet worden begrepen, maar de juridische beoordeling moet scherp blijven.

Of het nu gaat om een gemiste diagnose, operatiefout, behandelfout, onvoldoende informatie, te late verwijzing, kansschade of proportionele aansprakelijkheid: nodig is een aanpak waarin medische feiten, juridische norm, causaal verband en schade zorgvuldig op elkaar worden afgestemd.

Wat het u kost

Het eerste gesprek is kosteloos. Wordt aansprakelijkheid erkend, dan komen de redelijke kosten van juridische bijstand op grond van artikel 6:96 BW voor rekening van de aansprakelijke partij. Welke afspraak wij maken zolang de aansprakelijkheid nog in geschil is, leest u op de pagina kosten .

Neem contact op

Vermoedt u dat uw schade is veroorzaakt door een medische fout? Of wilt u weten of het medisch dossier voldoende aanknopingspunten biedt voor aansprakelijkheid? Vittoria Law kan beoordelen welke bewijsstukken nodig zijn, hoe sterk het causaal verband is en welke vervolgstap het meest voor de hand ligt.

Bel 035 – 203 11 62 of mail naar info@vittorialaw.nl . U hoort binnen één werkdag wat de verstandige eerste stap is. Bespreek uw zaak

Veelgestelde vragen

Is een slechte uitkomst na een behandeling een medische fout?

Niet zonder meer. Geneeskunde biedt geen resultaatgarantie. Beslissend is of de zorgverlener heeft gehandeld zoals een redelijk bekwaam en redelijk handelend vakgenoot op dat moment zou hebben gedaan.

Wat moet ik bewijzen om schadevergoeding te krijgen?

Dat de zorgverlener is tekortgeschoten en dat uw schade door die tekortkoming is ontstaan. Dat tweede, het causaal verband, is in de meeste medische zaken het eigenlijke strijdpunt.

Waarom is het medisch dossier zo belangrijk?

Het dossier is het vertrekpunt van de reconstructie: welke klachten zijn gemeld, welk onderzoek is gedaan en welke informatie is gegeven. Ook wat er niet in staat kan van betekenis zijn, al staat aansprakelijkheid daarmee nog niet vast.

Wat als niet zeker is dat de fout mijn schade heeft veroorzaakt?

Dan is de zaak niet per definitie kansloos. Heeft de fout u een reële kans op een betere uitkomst ontnomen, dan kan kansschade uitkomst bieden. Is onzeker of de fout of een andere oorzaak de schade veroorzaakte, dan kan in uitzonderlijke gevallen proportionele aansprakelijkheid worden aangenomen.

Heb ik een medisch adviseur nodig?

Vrijwel altijd. Of het handelen afweek van de professionele standaard en of de schade daardoor is ontstaan, laat zich zonder medische beoordeling van het dossier niet goed beantwoorden. Soms is daarnaast een onafhankelijk deskundigenbericht nodig.

Verwante onderwerpen

Meerdere oorzaken van schade: hoe werkt art. 6:99 BW?

Tue, 31 Mar 2026 13:56:31 GMT

Meerdere oorzaken van schade: hoe werkt art. 6:99 BW?

In het kort. Staat vast dat uw schade door één van meerdere gebeurtenissen is veroorzaakt, en is voor elk daarvan een ander aansprakelijk, maar valt niet te achterhalen welke het was? Dan is op grond van artikel 6:99 BW ieder van hen voor het geheel aansprakelijk. U hoeft dus niet te bewijzen wie het was; wie eronderuit wil, moet zelf bewijzen dat het zijn gebeurtenis niet was. Hun onderlinge verdeling is hun probleem en u hoeft die niet af te wachten. Het artikel geldt alleen voor die specifieke situatie, niet voor elk ingewikkeld feitencomplex. Staat de aansprakelijkheid vast, dan komen de kosten van rechtsbijstand op grond van artikel 6:96 lid 2 BW voor rekening van de tegenpartij. Het eerste gesprek is kosteloos.

Wat artikel 6:99 BW regelt

Soms staat vast dat schade door één van meerdere partijen is veroorzaakt, maar niet door wie precies. Voor zulke gevallen kent de wet artikel 6:99 BW. De bepaling zegt dat wanneer de schade het gevolg kan zijn van twee of meer gebeurtenissen waarvoor telkens een ander aansprakelijk is, en vaststaat dat zij door ten minste één daarvan is ontstaan, de verplichting tot vergoeding op ieder van die personen rust — tenzij hij bewijst dat de schade niet het gevolg is van de gebeurtenis waarvoor hijzelf aansprakelijk is.

De achtergrond daarvan is begrijpelijk. Het zou onbillijk zijn dat een benadeelde met lege handen staat terwijl vaststaat dat de schade door één van meerdere aansprakelijke personen is veroorzaakt, maar juist door de bijzondere feitelijke situatie niet kan worden bewezen wie dat was. De wet doorbreekt daarom de hoofdregel dat u exact moet aantonen wie de schade heeft veroorzaakt. Dat is geen algemene versoepeling van het causaliteitsvereiste , maar een bijzondere regeling voor een specifieke categorie gevallen.

Wanneer het artikel geldt en wanneer niet

Er moet goed worden onderscheiden tussen verschillende causaliteitsproblemen. Er is verschil tussen een situatie waarin meerdere oorzaken cumulatief hebben bijgedragen aan dezelfde schade, een situatie waarin één van meerdere partijen de schade heeft veroorzaakt maar niet vaststaat wie, en een situatie waarin het bewijs van causaliteit in het algemeen tekortschiet. Alleen de tweede valt onder artikel 6:99 BW.

Niet ieder ingewikkeld feitencomplex komt dus voor deze route in aanmerking, en een zorgvuldige kwalificatie is de eerste stap. Waar het artikel niet past, blijven de gewone bewijslast, de omkeringsregel , kansschade of proportionele aansprakelijkheid over.

Wie zich eraan wil onttrekken, moet zelf bewijzen

Dat is het scharnierpunt van de bepaling. Normaal draagt u als benadeelde de bewijslast van het causaal verband. Onder artikel 6:99 BW verschuift die last volledig: elk van de aangesproken partijen is voor het geheel aansprakelijk, tenzij zij zelf bewijst dat de schade niet uit háár gebeurtenis is voortgekomen. Dat is een zwaar verweer, en dat is ook de bedoeling.

Praktisch betekent dat twee dingen. U kunt iedere aansprakelijke partij voor het geheel aanspreken en hoeft niet te kiezen. En u hoeft niet af te wachten hoe zij het onderling verdelen; die interne verhouding is hun zaak. Wie eerst voldoende verhaal biedt, betaalt, en verhaalt daarna zelf op de anderen.

Wat dit voor uw zaak betekent

In de praktijk komt dit terug in complexe letsel- en aansprakelijkheidszaken, bij meerdere betrokkenen of bij onduidelijkheid over het precieze schadeveroorzakende moment. Dan moet nauwkeurig worden gekeken naar de feiten, de stelplicht, de bewijslast en de ratio van de bijzondere wettelijke regeling.

Ook strategisch is dat van belang. Soms is artikel 6:99 BW het krachtigste aanknopingspunt dat u heeft, en soms ligt de nadruk juist op gewone bewijslevering of op een debat over redelijke toerekening. Die keuze maakt u aan het begin, want zij bepaalt welke feiten u moet verzamelen en wie u aanspreekt.

Wat het u kost

Is een van de aangesproken partijen aansprakelijk, dan behoren de redelijke kosten van rechtsbijstand op grond van artikel 6:96 lid 2 BW tot de schade die zij moet vergoeden. Onze tarieven staan op de pagina over kosten . Het eerste gesprek is kosteloos.

Bespreek uw zaak

Zijn er meerdere partijen in beeld en verwijzen zij naar elkaar? Dan is de eerste vraag niet wie het was, maar of artikel 6:99 BW van toepassing is — want dan hoeft u die vraag niet te beantwoorden. Bel 035 – 203 11 62 of mail info@vittorialaw.nl ; u hoort binnen één werkdag van ons.

Bespreek uw zaak

Verwante onderwerpen

Olie, gladheid of voorwerp op de weg: wie is aansprakelijk?

Mon, 30 Mar 2026 18:24:29 GMT

Olie, gladheid of voorwerp op de weg: wie is aansprakelijk?

Veel mensen denken dat de wegbeheerder altijd aansprakelijk is als zich iets gevaarlijks op de weg bevindt. Juridisch is dat onderscheid subtieler. Er bestaat een belangrijk verschil tussen een gebrekkige weg in de zin van artikel 6:174 BW en gevaar op de weg door een vreemd voorwerp of een tijdelijke toestand, waarvoor eerder artikel 6:162 BW in beeld komt.

Voor de hoofdregels over aansprakelijkheid van de wegbeheerder verwijs ik naar dit overzicht over de gebrekkige weg.

Wat maakt de weg gebrekkig?

Waarschuwingen, bebording en veiligheidsmaatregelen spelen hierbij vaak een grote rol

Niet ieder voorwerp op de weg kan worden gezien als onderdeel van de weg zelf. Een autoband, olie, glasscherven, verloren lading of andere willekeurige objecten maken de weg niet zonder meer “gebrekkig” in de zin van artikel 6:174 BW. In zulke gevallen draait de zaak meestal niet om de kwaliteit van de opstal, maar om de vraag of de wegbeheerder op grond van onrechtmatige daad voldoende heeft gedaan om gevaarlijke situaties te voorkomen of te beëindigen. Alleen wanneer een voorwerp een zodanig nauw verband heeft met de weg of de weginrichting, bijvoorbeeld een losgeraakt onderdeel van de weg, een putdeksel, split of wegklinkers, kan dat anders liggen.

En bij gladheid?

Ook bij gladheid is de rechtspraak terughoudend. In de rechtspraak is uitgemaakt dat een wegdek dat glad wordt door ijzel niet alleen daarom als gebrekkig in de zin van artikel 6:174 BW wordt aangemerkt. Dat geldt ook voor zeer open asfaltbeton, ook al kan dat type wegdek eerder glad worden en lastiger te bestrijden zijn. De gedachte daarachter is dat aan zulke situaties geen ander gevaar is verbonden dan het algemeen bekende gevaar van gladheid bij winterse omstandigheden. Voor evident gevaar hoeft niet steeds afzonderlijk te worden gewaarschuwd. Daarmee is ook verklaard waarom niet tijdig strooien niet automatisch tot aansprakelijkheid leidt. Alleen in bijzondere omstandigheden kan anders worden geoordeeld, bijvoorbeeld wanneer reeds met strooien is begonnen maar een concreet weggedeelte ten onrechte is overgeslagen.

Welke factoren zijn van belang?

Wanneer een stoep of fietspad wel als juridisch gebrek kan gelden

Voor slachtoffers maakt dit onderscheid groot verschil. Wie uitglijdt over olie, bladeren of ijzel heeft juridisch een andere zaak dan iemand die ten val komt door een constructief of onderhoudstechnisch gebrek van de weg zelf. In de eerste categorie zal vaker moeten worden onderzocht hoe lang de gevaarlijke situatie bestond, of de wegbeheerder daarvan wist of had moeten weten, hoe het toezicht of de inspectie was ingericht en of in redelijkheid maatregelen hadden moeten worden genomen. In de tweede categorie ligt de focus juist meer op de inherente toestand van de weg of de weginrichting.

Dat maakt deze zaken vaak technisch en feitelijk ingewikkeld. Soms wordt te snel aangenomen dat een claim kansloos is “omdat het alleen maar glad was”, terwijl de concrete omstandigheden toch aanleiding kunnen geven tot aansprakelijkheid. Soms gebeurt juist het omgekeerde: er wordt een beroep gedaan op artikel 6:174 BW terwijl het juridisch veel logischer is om de zaak te beoordelen via artikel 6:162 BW.

Wat moet je uitzoeken en vastleggen?

Een zorgvuldige kwalificatie van de toedracht is daarom essentieel. Wat lag er precies op de weg? Hoorde dat voorwerp bij de weg of juist niet? Was de gladheid uitzonderlijk of evident? Waren er eerdere meldingen? Was sprake van een onderhouds- of inspectietekort? Dat zijn de vragen die bepalen welke juridische route moet worden gevolgd en hoe groot de kans op succes is.

Wie schade lijdt door olie, gladheid, losse voorwerpen of andere gevaarlijke omstandigheden op de weg, doet er dus goed aan om niet alleen de situatie te documenteren, maar ook direct juridisch te laten beoordelen op welke grondslag de zaak het beste kan worden ingestoken. De juiste juridische kwalificatie bepaalt vaak de uitkomst.

Neem gerust contact op.

Uitgegleden door olie, bladeren, ijzel of een voorwerp op de weg? Vittoria Law beoordeelt welke aansprakelijkheidsgrondslag in uw zaak het meest kansrijk is.

Verder lezen; Wanneer is de gemeente aansprakelijk voor een ongeval bij een gebrekkige weg? en De rol van waarschuwingen, bebording en CROW-richtlijnen bij aansprakelijkheid van de wegbeheerder

De rol van waarschuwingen, bebording en CROW-richtlijnen bij aansprakelijkheid van de wegbeheerder

Mon, 30 Mar 2026 18:18:13 GMT

CROW-richtlijnen en waarschuwingen bij wegschade | Vittoria Law

In aansprakelijkheidszaken tegen wegbeheerders draait het lang niet altijd alleen om de fysieke toestand van de weg. Minstens zo belangrijk is de vraag of voldoende is gewaarschuwd voor het concrete gevaar. Een gevaarlijke situatie kan soms worden ondervangen door tijdige, duidelijke en specifieke bebording of markering. Als zulke maatregelen ontbreken of ondeugdelijk zijn, kan dat zwaar wegen bij de aansprakelijkheidsvraag.

Wie wil weten wanneer een wegbeheerder in algemene zin aansprakelijk is, leest eerst dit overzicht over de gebrekkige weg en artikel 6:174 BW.

De verplichtingen van de wegbeheerder

Wat een weggebruiker zelf moet doen en wanneer eigen schuld een rol speelt

De verplichting van de wegbeheerder verder reikt dan uitsluitend onderhoud. Een wegbeheerder moet voor onveilige verkeerssituaties passende beveiligingsmaatregelen nemen, waaronder waarschuwingen. Daarbij is niet voldoende dat er “iets” is geplaatst. Waarschuwingen moeten specifiek en effectief zijn. Een algemene melding dat de verkeerssituatie is gewijzigd, is niet altijd genoeg als het werkelijke gevaar bijvoorbeeld schuilt in een bussluis, een roadblocker of een andere atypische inrichting van de weg. In de rechtspraak is meermaals benadrukt dat zoveel mogelijk specifiek voor specifieke gevaren moet worden gewaarschuwd.

Relevantie CROW-richtlijnen

Op dit punt zijn CROW-richtlijnen vaak relevant. Hoewel CROW-richtlijnen geen formele wettelijke normen zijn, vormen zij wel een belangrijk objectief aanknopingspunt in de beoordeling van de veiligheid van wegen, bermen, markeringen, bebakening en onderhoud. Rechters gebruiken die richtlijnen geregeld als gezichtspunt bij de vraag of een weg voldoet aan de daaraan te stellen eisen en welke veiligheidsmaatregelen redelijkerwijs mochten worden verlangd. Tegelijk betekent het niet naleven van een CROW-richtlijn niet automatisch dat aansprakelijkheid vaststaat. Andersom sluit naleving van de richtlijn aansprakelijkheid ook niet uit. De richtlijn is dus geen alles-of-niets-criterium, maar een zwaarwegende factor in de totaalafweging.

Een gat in het fietspad of een verzakte stoeptegel

In de praktijk is juist die nuance van belang. Een gemeente kan soms gegronde redenen hebben om van een richtlijn af te wijken. Maar dan zal wel moeten worden beoordeeld of die afwijking, gelet op alle omstandigheden, nog verdedigbaar was. Andersom kan een formeel juiste inrichting toch onveilig zijn in een specifieke lokale situatie, bijvoorbeeld door verkeersdrukte, beperkte zichtbaarheid of een ongebruikelijke combinatie van verkeersstromen.

Olie, bladeren, losliggende voorwerpen en gladheid vallen juridisch vaak anders uit

Wat moet je als slachtoffer meteen doen?

Voor slachtoffers en hun belangenbehartigers is het daarom vaak zinvol om niet alleen de locatie te documenteren, maar ook na te gaan welke richtlijnen op de situatie van toepassing waren. Dat kan gaan over hoogteverschillen in wegverharding, visuele inspectienormen, werk-in-uitvoering-bebakening, markeringen, bebording en afzettingen. Juist wanneer sprake is van wegwerkzaamheden, tijdelijke verkeerssituaties of technische obstakels op de weg, kan dit verschil maken.

Waarschuwingen moeten bovendien niet alleen bestaan, maar ook daadwerkelijk begrijpelijk en tijdig zijn voor de gemiddelde weggebruiker. Dat laatste is juridisch essentieel. De maatstaf is niet hoe een zeer ervaren of juridisch geschoolde lezer een bord interpreteert, maar of een normale weggebruiker de waarschuwing tijdig waarneemt, begrijpt en daarnaar kan handelen.

Daarmee zijn waarschuwingen en CROW-richtlijnen vaak de spil van het geschil. Wie in een letselschadezaak alleen focust op het gebrek in het wegdek, mist regelmatig de helft van de zaak. Juist de combinatie van fysieke situatie, voorzienbaarheid van gevaar en kwaliteit van de beveiligingsmaatregelen bepaalt vaak de uitkomst.

Neem contact op!

Heeft u schade geleden door een onduidelijke of ondeugdelijke verkeerssituatie, wegwerkzaamheden of gebrekkige waarschuwing? Vittoria Law onderzoekt de juridische en technische uitgangspunten van uw zaak.

Niet ieder gevaar op de weg leidt tot aansprakelijkheid: wat moet een weggebruiker zelf doen?

Mon, 30 Mar 2026 18:12:22 GMT

Eigen oplettendheid op de weg en aansprakelijkheid | Vittoria Law

Een veelgemaakte fout in zaken over ongevallen op de openbare weg is de gedachte dat ieder risico automatisch voor rekening van de wegbeheerder komt. De rechtspraak laat juist zien dat weggebruikers ook zelf een verantwoordelijkheid dragen. Wegen hoeven niet vrij te zijn van ieder denkbaar risico en van een normaal oplettende weggebruiker mag worden verlangd dat hij zijn gedrag aanpast aan de omstandigheden.

Voor het algemene kader over de aansprakelijkheid van de gemeente of andere wegbeheerder verwijs ik naar dit overzicht over de gebrekkige weg.

Waar moet een weggebruiker rekening mee houden?

Wanneer een stoeptegel of fietspad juridisch als gebrekkig geldt

Een weggebruiker moet er rekening mee houden dat wegen niet altijd in perfecte staat verkeren. Dat geldt voor de gelijkmatigheid van het wegdek, de stroefheid, plasvorming, plaatselijke hoogteverschillen en andere onvolkomenheden die in het verkeer niet uitzonderlijk zijn. In verschillende uitspraken werd daarom geen aansprakelijkheid aangenomen, juist omdat van de betrokken weggebruiker meer oplettendheid mocht worden verwacht. Dat gold bijvoorbeeld in situaties waarin de toestand van de weg goed zichtbaar was, waarin het gevaar niet bijzonder of onverwacht was, of waarin de gebruiker bekend was met de locatie.

Met welk gedrag moet wegbeheerder rekening houden?

Daarmee samen hangt de vraag met welk gedrag de wegbeheerder rekening moet houden. De wegbeheerder moet niet alleen uitgaan van ideale verkeersdeelnemers, maar ook van het feit dat mensen niet altijd optimaal opletten. Die verplichting gaat echter niet onbeperkt ver. Wie zich evident roekeloos gedraagt, een voor de hand liggend risico negeert of een weg gebruikt op een wijze waarvoor die zichtbaar ongeschikt is, kan de gevolgen daarvan niet zonder meer afwentelen op de overheid. De rechtspraak maakt dus een onderscheid tussen gewone menselijke onoplettendheid, waarmee de wegbeheerder rekening moet houden, en gedrag dat zo onvoorzichtig is dat het buiten de verantwoordelijkheid van de wegbeheerder valt.

Dat onderscheid is in de praktijk van groot belang. Een fietser die met normale snelheid rijdt en wordt verrast door een slecht zichtbaar gebrek staat juridisch heel anders dan iemand die ter plaatse bekend is, hard rijdt en een duidelijk waarneembaar gevaar negeert. Ook een automobilist die een kennelijk ongeschikte weg met een zwaar voertuig gebruikt, zal minder snel met succes een aansprakelijkheidsvordering kunnen instellen. Hetzelfde geldt wanneer de verkeerssituatie zodanig duidelijk was dat zelfs een minder oplettende weggebruiker had moeten begrijpen dat extra voorzichtigheid geboden was.

Elke situatie is uniek

De betekenis van waarschuwingen, bebording en CROW-richtlijnen

Dat betekent niet dat slachtoffers snel met lege handen staan. Het betekent wel dat elke zaak inhoudelijk moet worden opgebouwd. De vraag is steeds: was dit gevaar zo normaal, zichtbaar of voorzienbaar dat de weggebruiker zich daarop had moeten instellen? Of was juist sprake van een verkeerssituatie die de wegbeheerder had moeten onderkennen en beveiligen? Pas na beantwoording van die vraag ontstaat zicht op de kans van slagen van een claim.

Voor de bewijsvoering is daarom niet alleen de toestand van de weg van belang, maar ook het gebruik dat van de weg werd gemaakt. Snelheid, zicht, bekendheid met de plek, weersomstandigheden, markeringen en verkeersborden spelen allemaal mee. In procedures over letselschade door een gebrekkige weg wordt de discussie daardoor vaak net zozeer gevoerd over het gedrag van het slachtoffer als over het gebrek zelf.

Wie een ongeval op de openbare weg meemaakt, moet dus weten dat aansprakelijkheid niet alleen wordt bepaald door de toestand van het wegdek, maar ook door de vraag wat in redelijkheid van de weggebruiker mocht worden verwacht. Juist in dat spanningsveld ligt het juridische hart van deze zaken.

Neem contact op!

Heeft de verzekeraar of gemeente aangevoerd dat u zelf onvoldoende heeft opgelet? Vittoria Law beoordeelt of dat verweer juridisch standhoudt.

Lees verder: Wanneer is de gemeente aansprakelijk voor een gebrekkige weg? en De rol van waarschuwing, bebordingen en CROW-richtlijnen.

Een gat in het fietspad of een verzakte stoeptegel: wanneer is dat juridisch een gebrek?

Mon, 30 Mar 2026 18:06:47 GMT

Gat in fietspad of stoeptegel? Wanneer is de weg juridisch gebrekkig?

In de praktijk ontstaan veel letselschadezaken door relatief alledaagse situaties. Een fietser komt ten val door een kuil in het fietspad. Een voetganger struikelt over een verzakte tegel. Een scootmobielgebruiker rijdt vast door scheefliggende bestrating. De intuïtieve reactie is vaak dat de weg “dus” gebrekkig was. Toch is dat juridisch niet vanzelfsprekend.

Wie eerst het algemene juridische kader wil lezen, kan hier lezen wanneer de gemeente aansprakelijk is voor een ongeval door een gebrekkige weg.

Wanneer is een weg, fietspad of stoep gebrekkig?

De vraag of een weg, fietspad of trottoir gebrekkig is, wordt niet abstract beantwoord. De rechter kijkt steeds naar de concrete omstandigheden. Het geüploade hoofdstuk laat zien dat de maatstaf is of de weg voldeed aan de eisen die men daaraan in die omstandigheden mocht stellen. Dat betekent dat een klein hoogteverschil voor een automobilist geen relevant gevaar hoeft te zijn, terwijl dezelfde afwijking voor een fietser of gebruiker van een instabiel hulpmiddel veel ernstiger kan uitpakken. Anders gezegd: de beoordeling van het gebrek hangt mede af van het soort weggebruiker met wie de wegbeheerder rekening moest houden.

Niet ieder gevaar op de weg leidt tot aansprakelijkheid

Tegelijk laat de rechtspraak zien dat van weggebruikers ook oplettendheid mag worden verwacht. Wegen hoeven niet perfect te zijn. Van fietsers, voetgangers en automobilisten mag in beginsel worden verlangd dat zij hun gedrag aanpassen aan de onderhoudstoestand van de weg, de overzichtelijkheid van de situatie en de weersomstandigheden. Wie bekend is met een bepaalde situatie, zal vaak nog minder snel met succes kunnen stellen dat de weg juridisch gebrekkig was. De rechter houdt dus niet alleen de wegbeheerder een norm voor, maar ook de weggebruiker zelf. Dat maakt dit type zaken vaak feitelijk en bewijsrechtelijk complex.

De grenzen qua gevaarzetting

De rol van waarschuwingen en CROW-richtlijnen bij aansprakelijkheid van de wegbeheerder

Toch zijn er uiteraard grenzen. Als de afwijking in het wegdek groter, gevaarlijker en minder goed waarneembaar is, stijgt de kans dat sprake is van een juridisch relevant gebrek. In de rechtspraak zijn bijvoorbeeld duidelijke hoogteverschillen, ernstig uitstekende putdeksels en substantiële verzakkingen wel aangemerkt als omstandigheden die aansprakelijkheid kunnen dragen. Bovendien neemt de kans op aansprakelijkheid toe wanneer een eenvoudige maatregel mogelijk was, zoals herstel, markering of een waarschuwing.

Welke omstandigheden zijn van belang?

Voor slachtoffers is daarom van belang om de discussie niet te laten verzanden in algemene termen als “slechte weg” of “gevaarlijke stoep”. De juridische beoordeling vraagt om precisie. Hoe groot was het hoogteverschil? Was de situatie zichtbaar? Ging het om een druk gebruikt fietspad of om een rustige landweg? Ging het om een gewone voetganger, een wielrenner, een scootmobielgebruiker of een automobilist? Waren er eerdere meldingen? Hoe lang bestond de situatie al? Dat zijn precies de vragen waarop een rechter zijn oordeel baseert.

Dit moet je doen bij een ongeval

Veel claims stranden omdat direct na het ongeval onvoldoende bewijs wordt verzameld. Een goede foto met schaal, een plattegrond, gegevens over de locatie, getuigenverklaringen en informatie over het moment van de val zijn vaak essentieel. In veel gevallen moet bovendien worden onderzocht welke instantie precies verantwoordelijk is voor het beheer van de weg of stoep. Dat kan een gemeente zijn, maar ook een provincie, waterschap of private partij.

Wie letsel heeft opgelopen door een gat in het fietspad of een verzakte stoeptegel doet er dus goed aan om de zaak niet te simpel te benaderen. Juridisch draait het niet om de vraag of de weg ideaal was, maar of de toestand ervan zodanig beneden de norm lag dat de wegbeheerder aansprakelijk is voor de schade die daaruit is voortgevloeid.

Neem contact op

Twijfelt u of een stoep, fietspad of weg juridisch als gebrekkig kan worden aangemerkt? Vittoria Law beoordeelt uw zaak inhoudelijk en praktisch.

Verder lezen? Wanneer is de gemeente aansprakelijk voor een gebrekkige weg?

Wanneer is de gemeente aansprakelijk voor een ongeval door een gebrekkige weg?

Mon, 30 Mar 2026 18:00:41 GMT

Gemeente aansprakelijk voor gebrekkige weg? | Vittoria Law

Wanneer iemand ten val komt door een gat in het fietspad, een verzakking in het trottoir of een gevaarlijke weginrichting, wordt al snel gedacht dat de gemeente aansprakelijk is. Juridisch ligt dat genuanceerder. Niet ieder ongeval op de openbare weg betekent dat sprake is van aansprakelijkheid. De centrale vraag is of de weg of de weginrichting in de gegeven omstandigheden voldeed aan de eisen die daaraan mochten worden gesteld.

Risico-aansprakelijkheid gebrekkige opstal

De wettelijke basis ligt vaak in artikel 6:174 BW. Dat artikel regelt de risicoaansprakelijkheid van de bezitter van een opstal, waaronder ook openbare wegen kunnen vallen. Voor aansprakelijkheid is vereist dat sprake is van een gebrekkige opstal, dat die opstal daardoor gevaar voor personen of zaken oplevert en dat dat gevaar zich heeft verwezenlijkt. Daarmee is meteen duidelijk dat niet iedere oneffenheid of ieder risico op de weg automatisch een juridisch gebrek vormt. Het enkele feit dat een weg gevaar oplevert, is nog niet genoeg. Het gaat om de vraag of de weg, gelet op alle omstandigheden van het geval, niet voldoet aan de eisen die men daaraan mocht stellen.

Wanneer een gat in het fietspad of een verzakte stoeptegel juridisch een gebrek oplevert

Factoren die van belang zijn

Bij die beoordeling spelen meerdere factoren een rol. Van belang zijn onder meer de aard van de weg, de functie van de weg, het te verwachten gebruik, de verkeersdrukte, de zicht- en weersomstandigheden en de vraag hoe groot de kans op verwezenlijking van het gevaar was. Ook wordt gekeken naar de mogelijkheid om relatief eenvoudige veiligheidsmaatregelen te nemen en naar de vraag of het gevaar objectief kenbaar was. Dat sluit aan bij de bekende gezichtspunten uit het Wilnis-arrest van de Hoge Raad, waarin de beoordeling van gebrekkigheid nadrukkelijk is ingekaderd. In zaken tegen overheden weegt daarnaast mee dat een overheid een zekere beleidsvrijheid heeft en niet onbeperkt over middelen beschikt, al mag een gemeente zich niet zonder serieuze onderbouwing verschuilen achter een algemeen beroep op gebrek aan budget.

De rol van de eigen oplettendheid van de weggebruiker

Dat betekent in de praktijk dat een klein hoogteverschil, enkele verzakte tegels of een onvolkomenheid in de weg niet zonder meer tot aansprakelijkheid leiden. De rechtspraak laat zien dat relatief beperkte afwijkingen soms worden beschouwd als normale imperfecties waarmee weggebruikers rekening moeten houden. Anders kan het liggen als sprake is van duidelijke en gevaarlijke hoogteverschillen, ernstige verzakkingen, structurele onveiligheid of situaties waarin eenvoudige maatregelen mogelijk waren maar achterwege zijn gebleven. Vooral wanneer bekend is dat op een bepaalde plek vaker vergelijkbare ongevallen gebeuren, neemt de kans toe dat een wegbeheerder maatregelen had moeten treffen.

Wat moet je doen bij een ongeval?

De rol van waarschuwingen, bebording en CROW-richtlijnen

Voor slachtoffers is daarom vooral van belang dat niet alleen het ongeval zelf wordt vastgelegd, maar ook de precieze toestand van de weg. Foto’s direct na het ongeval, verklaringen van getuigen, informatie over eerdere meldingen of eerdere ongevallen en gegevens over onderhoud of inspectie kunnen doorslaggevend zijn. Zonder die onderbouwing blijft een claim vaak steken in de algemene stelling dat de weg “gevaarlijk” was, terwijl juist juridisch moet worden aangetoond waarom die situatie in de concrete omstandigheden beneden het aanvaardbare niveau lag.

Gladheid, olie en voorwerpen op de weg vallen niet altijd onder artikel 6:174 BW

De conclusie is dus dat de gemeente of andere wegbeheerder zeker aansprakelijk kán zijn voor schade door een gebrekkige weg, maar dat dit afhangt van een nauwkeurige juridische toets. Juist omdat het geen automatisme is, loont het om een zaak vroeg scherp te analyseren. In aansprakelijkheidskwesties rond openbare wegen gaat het uiteindelijk niet om de vraag of het slachtoffer is gevallen, maar om de vraag of de wegbeheerder in juridisch relevante zin tekort is geschoten in de veiligheid die van de weg mocht worden verwacht.

Neem contact op!

Bent u gevallen door een slechte weg, losliggende tegel of gevaarlijke verkeerssituatie? Vittoria Law beoordeelt of de wegbeheerder aansprakelijk is en welke schade kan worden verhaald.

Verder lezen: Bij deelvragen over een gat in het fietspad, een verzakte stoeptegel , eigen schuld van de weggebruiker , waarschuwingen en CROW-richtlijnen of gladheid en voorwerpen op de weg , verwijs ik ook naar de afzonderlijke verdiepende artikelen op deze website.

Kansschade na een beroepsfout: recente uitspraak over ARAG, verjaring en gemiste proceskansen

Mon, 30 Mar 2026 09:21:22 GMT

Kansschade na beroepsfout advocaat of rechtsbijstandverlener

Wie zoekt op termen als kansschade, beroepsfout advocaat of gemiste proceskans, zoekt meestal geen theorie, maar een antwoord op een concrete vraag. Krijg ik nog schadevergoeding als mijn advocaat of rechtsbijstandverlener een fout heeft gemaakt, maar niet zeker is of ik de oorspronkelijke zaak zou hebben gewonnen? Een recente uitspraak van het Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden van 10 maart 2026 laat goed zien hoe de rechter met die vraag omgaat. In deze zaak had ARAG een vordering van een verzekerde op een derde laten verjaren. Vervolgens moest het hof beoordelen of, en zo ja in welke omvang, ARAG daardoor schadeplichtig was. Het hof kwam niet tot volledige vergoeding van de oorspronkelijke schade, maar paste de leer van de kansschade toe. Dat maakt deze uitspraak bijzonder relevant voor iedereen die te maken heeft met een beroepsfout van een advocaat, jurist of rechtsbijstandverlener.

Kern van de zaak

De zaak draaide oorspronkelijk om een geschil over een gebrekkig aangelegde vloerverwarming. Volgens de verzekerde was de aannemer tekortgeschoten, maar die vordering was verjaard geraakt. Daarop richtte de verzekerde zich tot ARAG, met het verwijt dat deze als juridisch belangenbehartiger een beroepsfout had gemaakt door de claim te laten verjaren. Daarmee ontstond een klassiek probleem dat in veel aansprakelijkheidszaken terugkomt. Er is wel een fout gemaakt, maar de vraag wat zonder die fout zou zijn gebeurd, laat zich achteraf niet meer met zekerheid beantwoorden. Juist in dat spanningsveld komt kansschade in beeld.

Wat is kansschade?

Kansschade is aan de orde wanneer niet met zekerheid kan worden vastgesteld dat een benadeelde zonder de fout een bepaald voordeel zou hebben behaald of een bepaald nadeel zou hebben vermeden, maar wel aannemelijk is dat hij een reële kans op een betere uitkomst heeft verloren. De schade bestaat dan niet uit het volledige gemiste voordeel, maar uit de waarde van die verloren kans. Dat betekent dat de rechter de hypothetische uitkomst niet zwart-wit benadert. De rechter vraagt niet alleen of de zaak zeker gewonnen zou zijn, maar ook hoe groot de kans daarop was.

Dat is een wezenlijk onderscheid. In zaken over beroepsaansprakelijkheid wordt door aangesproken partijen vaak aangevoerd dat niet vaststaat dat de cliënt de oorspronkelijke procedure zou hebben gewonnen. Dat verweer is op zichzelf begrijpelijk, maar het betekent niet dat er dan dus geen schade is. Als een fout ertoe heeft geleid dat een serieuze kans op succes verloren is gegaan, dan kan juist die kans voor vergoeding in aanmerking komen. De recente uitspraak bevestigt dat nog eens op duidelijke wijze.

Wat besliste het hof precies?

Het hof had al in eerdere tussenarresten geoordeeld dat de schade van de verzekerde moest worden berekend via de leer van de kansschade, omdat niet concreet kon worden vastgesteld hoe het hoger beroep in de oorspronkelijke procedure tegen de aannemer zou zijn afgelopen als ARAG de vordering niet had laten verjaren. Daarna heeft het hof een deskundige benoemd om te onderzoeken of sprake was van een gebrek in de vloerverwarmingsinstallatie en wat herstel daarvan zou kosten. De deskundige concludeerde dat de installatie inderdaad niet aan de overeenkomst voldeed, dat sprake was van een ontwerpfout en dat de herstelkosten in 2011 ongeveer € 13.255,48 inclusief btw bedroegen. Het hof nam die conclusie over.

Daarmee stond echter nog niet vast dat de verzekerde zonder de fout van ARAG de volledige schade op de aannemer had kunnen verhalen. Er waren immers nog verschillende verweren denkbaar in de oorspronkelijke procedure, waaronder een beroep op finale kwijting en discussie over de precieze proceskansen in hoger beroep. Juist omdat die hypothetische uitkomst niet meer met zekerheid kon worden gereconstrueerd, heeft het hof de goede en kwade kansen gewogen. Uiteindelijk schatte het hof de kans dat het hoger beroep van de verzekerde gunstiger zou zijn afgelopen op 40%. Dat leidde tot een schadevergoeding van 40% van de vastgestelde schade, dus € 5.302,19, te vermeerderen met wettelijke rente vanaf 1 januari 2011.

Waarom is deze kansschade-uitspraak belangrijk?

De betekenis van deze uitspraak reikt verder dan deze ene zaak. Het hof laat hier zien dat een benadeelde niet met lege handen hoeft te staan wanneer door een beroepsfout onzeker is geworden wat de uitkomst van een eerdere procedure zou zijn geweest. Dat is een belangrijk punt. Juist door de fout van de juridische dienstverlener is immers vaak niet meer exact vast te stellen hoe de zaak zonder die fout zou zijn geëindigd. Het zou onbillijk zijn als die onzekerheid vervolgens volledig ten nadele van de benadeelde werkt.

Dat neemt niet weg dat kansschade ook grenzen kent. De rechter kent niet automatisch de volledige onderliggende vordering toe. De benadeelde moet wel aannemelijk maken dat sprake was van een reële, niet verwaarloosbare kans op een beter resultaat. In deze zaak kwam het hof uit op 40%. Daarmee laat de uitspraak goed zien dat kansschade een tussenweg vormt tussen volledige afwijzing en volledige toewijzing.

Dat is precies de reden waarom deze zaak ook voor de letselschade- en aansprakelijkheidspraktijk relevant is. Denk aan situaties waarin een advocaat een verjaringstermijn laat verlopen, een procedure inhoudelijk verkeerd insteekt, een essentieel verweer nalaat of een kansrijke vordering onvoldoende onderbouwt. In al die gevallen kan de vraag rijzen of de cliënt een kans op een betere uitkomst heeft verloren. Dan is kansschade vaak het juridisch juiste beoordelingskader.

De juridische lijn achter kansschade

Interessant is ook dat het hof in deze uitspraak verwijst naar vaste rechtspraak van de Hoge Raad over schadebegroting en kansschade. Op het slotblad van het arrest verwijst het hof onder meer naar HR 28 maart 2003, ECLI:NL:HR:2003:AF3067, HR 26 april 2002, ECLI:NL:HR:2002:AD9339, HR 26 september 2025, ECLI:NL:HR:2025:1388 en HR 16 januari 2026, ECLI:NL:HR:2026:53. Daarmee plaatst het hof deze beslissing nadrukkelijk binnen de bestaande lijn dat schade wegens een verloren kans onder omstandigheden voor vergoeding in aanmerking komt en dat aan de stelplicht van de benadeelde in de hypothetische situatie niet te zware eisen mogen worden gesteld, juist omdat de fout hem de mogelijkheid heeft ontnomen om daarover volledige zekerheid te verschaffen.

Dat is juridisch van gewicht. In procedures over beroepsaansprakelijkheid speelt vaak de neiging om de hypothetische situatie te streng te beoordelen. De aangesproken partij zegt dan: bewijs maar dat u de zaak zeker zou hebben gewonnen. Het leerstuk van de kansschade corrigeert die benadering. Het gaat niet om absolute zekerheid, maar om een redelijke waardering van de verloren kans.

Geen volledige schadevergoeding, maar ook geen nihil

Voor de praktijk is misschien wel het belangrijkste inzicht dat kansschade vaak uitkomt op een gedeeltelijke schadevergoeding. Dat voelt voor cliënten soms onbevredigend, omdat zij de fout van hun belangenbehartiger ervaren als de reden waarom zij hun volledige aanspraak niet meer kunnen realiseren. Toch sluit de leer van de kansschade juist aan bij de juridische werkelijkheid. Als de uitkomst van de oorspronkelijke zaak onzeker was, zou volledige vergoeding kunnen leiden tot overcompensatie. Omgekeerd zou afwijzing tot nihil vaak te hard zijn. De rechter zoekt daarom naar een redelijke middenpositie.

Dat is precies wat hier is gebeurd. Het hof stelde vast dat de oorspronkelijke zaak inhoudelijk zeker niet kansloos was. Integendeel, uit het deskundigenbericht volgde dat van een gebrek sprake was en dat schade bestond. Maar tegelijkertijd waren er voldoende onzekerheden om niet uit te gaan van een volledige winstkans. Daarom werd de kans geschat op 40%. Daarmee bevestigt het hof dat kansschade in wezen een vorm van schadebegroting is, toegespitst op een hypothetische procesuitkomst.

Wanneer is sprake van een vergoedbare gemiste proceskans?

De uitspraak laat zich ook lezen als een praktisch toetsingskader. Wie een advocaat, jurist of rechtsbijstandverlener aansprakelijk wil stellen wegens een beroepsfout, zal doorgaans moeten aantonen dat daadwerkelijk een fout is gemaakt, dat zonder die fout een reële kans bestond op een beter resultaat en dat die kans voldoende concreet kan worden gewaardeerd. Dat vergt meestal een reconstructie van de onderliggende zaak. Hoe sterk was die zaak inhoudelijk? Welke verweren lagen voor de hand? Hoe was de bewijslast verdeeld? Waren er stukken of deskundigen die de vordering ondersteunden? En bestonden er processuele of contractuele obstakels, zoals finale kwijting of een bewijsprobleem?

Juist daarom is dit soort zaken juridisch specialistisch werk. De discussie gaat zelden alleen over de fout zelf. Vaak moet als het ware een tweede procedure worden gevoerd over de vraag hoe de eerste procedure waarschijnlijk zou zijn afgelopen. De recente uitspraak van het hof laat dat treffend zien.

Conclusie

Deze recente kansschade-uitspraak maakt duidelijk dat een beroepsfout van een rechtsbijstandverlener of advocaat niet alleen tot aansprakelijkheid kan leiden wanneer de gemiste zaak zeker zou zijn gewonnen. Ook wanneer slechts sprake is van een reële kans op een beter resultaat, kan schadevergoeding volgen. De rechter zal die kans dan waarderen en de schade daarop afstemmen.

Voor slachtoffers van beroepsfouten is dat een belangrijke boodschap. Een gemiste termijn, een verjaarde vordering of een verkeerd gevoerde procedure betekent niet automatisch dat verhaal onmogelijk is. Tegelijkertijd laat de uitspraak zien dat de rechter kritisch blijft kijken naar de daadwerkelijke succeskans van de oorspronkelijke zaak. Kansschade is dus geen verkapte route naar volledige vergoeding, maar een juridisch verfijnde manier om schade te begroten in situaties waarin de fout juist de zekerheid over de uitkomst heeft weggenomen.

Heeft uw advocaat, jurist of rechtsbijstandverlener een fout gemaakt waardoor een claim is verjaard of een procedurekans verloren is gegaan? Dan is het verstandig om te laten beoordelen of sprake is van vergoedbare kansschade. Vittoria Law adviseert over beroepsaansprakelijkheid, gemiste proceskansen en schadebegroting bij verloren verhaalsmogelijkheden. Neem contact op!

Wat is proportionele aansprakelijkheid?

tcwarnsinck@gmail.com (Tim Warnsinck) — Thu, 19 Mar 2026 17:01:35 GMT

Wat is proportionele aansprakelijkheid?

In het kort. Staat vast dat een norm is geschonden, maar blijft onzeker of uw schade daardoor komt of door een oorzaak die voor uw eigen risico komt, dan hoeft de rechter niet te kiezen tussen alles of niets. Hij kan de aansprakelijkheid verdelen naar de kans dat de fout de schade heeft veroorzaakt: is die kans veertig procent, dan volgt vergoeding van veertig procent. De Hoge Raad aanvaardde dat in Nefalit/Karamus en maant sindsdien tot terughoudendheid — het leerstuk is bedoeld voor het tussengebied, niet voor elk bewijsprobleem. Staat de aansprakelijkheid vast, dan komen de kosten van rechtsbijstand op grond van artikel 6:96 lid 2 BW voor rekening van de tegenpartij. Het eerste gesprek is kosteloos.

In het aansprakelijkheidsrecht moet niet alleen worden vastgesteld dat iemand een fout heeft gemaakt. Er moet ook voldoende verband bestaan tussen die fout en de schade. Dat verband heet het causaal verband , en in veel zaken is juist dát het moeilijkste onderdeel van de discussie.

Soms staat vast dat een partij een norm heeft geschonden, maar blijft onzeker of de schade daardoor is veroorzaakt. De schade kan ook geheel of gedeeltelijk zijn ontstaan door een andere oorzaak die voor risico van de benadeelde komt. Denk aan roken, genetische aanleg, veroudering, een al bestaande medische kwetsbaarheid, een hartaanval of een oorzaak van buitenaf. In zulke gevallen kan het onredelijk zijn om de schade volledig bij de benadeelde te laten, omdat wél vaststaat dat een norm is geschonden die juist bedoeld was om schade te voorkomen. Tegelijk kan het ook onredelijk zijn om de aansprakelijke partij de volledige schade te laten betalen, omdat er een reële kans bestaat dat de schade ook zonder de normschending zou zijn ontstaan. Voor dat soort uitzonderlijke situaties is het leerstuk van proportionele aansprakelijkheid ontwikkeld.

Wat betekent proportionele aansprakelijkheid?

Proportionele aansprakelijkheid betekent dat de aansprakelijke partij niet de volledige schade hoeft te vergoeden, maar alleen een deel daarvan. Dat deel wordt bepaald aan de hand van de kans dat de schade door de normschending is veroorzaakt. Als de rechter bijvoorbeeld oordeelt dat er een kans van veertig procent bestaat dat de schade door de fout is veroorzaakt, kan de aansprakelijke partij voor veertig procent van de schade aansprakelijk worden gehouden.

Het gaat niet om een gewone schatting van schadeposten, maar om een oplossing voor onzekerheid over het causaal verband. De rechter weet niet met voldoende zekerheid of de normschending de schade heeft veroorzaakt, maar kan wel vaststellen dat er een reële kans bestaat dat dit zo is.

Wanneer speelt proportionele aansprakelijkheid?

Vooral wanneer twee soorten oorzaken tegenover elkaar staan. Aan de ene kant is er een normschending door de aangesproken partij. Aan de andere kant zijn er omstandigheden die voor risico van de benadeelde komen.

Dat speelt bij gezondheidsschade: een werknemer met klachten waarbij zowel de arbeidsomstandigheden als veroudering of aanleg een rol kunnen spelen, of een patiënt bij wie onduidelijk is of de schade komt door een medische fout of door de oorspronkelijke aandoening. Ook bij blootstelling aan gevaarlijke stoffen naast privéfactoren, en bij een letselschadezaak waarin een aansprakelijke gebeurtenis samenloopt met een medische kwetsbaarheid, is het causale verband zelden zwart-wit. Zie voor de medische kant medische fouten en zorgschade .

De achtergrond: Nefalit/Karamus

Het klassieke arrest over proportionele aansprakelijkheid is Nefalit/Karamus. In die zaak stond vast dat de werkgever zijn zorgplicht had geschonden door de werknemer aan asbest bloot te stellen. Tegelijk was er onzekerheid over de oorzaak van de longkanker, omdat de werknemer ook had gerookt. De Hoge Raad aanvaardde dat de schade naar verhouding mocht worden toegerekend: de werkgever hoefde niet de volledige schade te vergoeden, maar wel het deel dat overeenkwam met de kans dat de ziekte door de asbestblootstelling was veroorzaakt.

De gedachte daarachter is evenwichtig. Het zou te hard zijn om de werknemer helemaal met lege handen te laten, terwijl de werkgever een norm had geschonden die juist gezondheidsrisico's moest voorkomen. Maar het zou ook te ver gaan om de werkgever de volledige schade te laten dragen, terwijl een serieuze kans bestond dat de ziekte door roken was veroorzaakt. In latere rechtspraak is die gedachte uitgewerkt tot de regel dat het uit overwegingen van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar kan zijn om de onzekerheid over het causaal verband volledig op één van beide partijen af te wentelen.

Terughoudende toepassing

Proportionele aansprakelijkheid is geen algemene oplossing voor ieder bewijsprobleem. De Hoge Raad heeft juist benadrukt dat dit leerstuk terughoudend moet worden toegepast. Dat is begrijpelijk: het kan ertoe leiden dat iemand aansprakelijk wordt gehouden voor schade die hij mogelijk niet, of niet in de door de rechter geschatte mate, heeft veroorzaakt.

Daarom moet de rechter voorzichtig zijn. De kans dat de schade door de normschending is veroorzaakt mag niet zeer klein zijn, maar ook niet zo groot dat gewone volledige aansprakelijkheid voor de hand ligt. Proportionele aansprakelijkheid is juist bedoeld voor de tussencategorie: zaken waarin het causaal verband onzeker blijft, maar waarin zowel volledige afwijzing als volledige toewijzing onredelijk zou zijn.

Het verschil met kansschade

Proportionele aansprakelijkheid en kansschade worden in de praktijk vaak door elkaar gehaald. Dat is begrijpelijk, want in beide gevallen wordt met kansen gewerkt, maar juridisch is het onderscheid belangrijk.

Bij proportionele aansprakelijkheid is er onzekerheid over de oórzaak van de schade. De schade is er, maar het is onzeker of zij is veroorzaakt door de fout of door een oorzaak die voor risico van de benadeelde komt; de schade wordt dan toegerekend naar de kans dat de fout haar heeft veroorzaakt. Bij kansschade staat juist vast dat door een fout een kans verloren is gegaan. De schade bestaat dan niet uit de nadelige uitkomst zelf, maar uit het verlies van een reële kans op een beter resultaat — een advocaat die een termijn laat verlopen, een arts die te laat verwijst. Kort gezegd: proportionele aansprakelijkheid gaat over onzekerheid over de oorzaak, kansschade over verlies van een kans.

Bij medische aansprakelijkheid en beroepsziekten

In medische zaken stelt de patiënt dat schade is ontstaan door een fout, terwijl het ziekenhuis aanvoert dat dezelfde schade ook door de onderliggende aandoening zou zijn ontstaan. Bij beroepsziekten geldt hetzelfde patroon: klachten kunnen door de arbeidsomstandigheden komen, maar ook door aanleg, veroudering of oorzaken buiten het werk.

Niet iedere onzekerheid leidt dan tot proportionele aansprakelijkheid. Eerst moet worden onderzocht of het gewone causaal verband kan worden vastgesteld. Lukt dat niet, dan hangt de route af van de aard van de onzekerheid: gaat het om de vraag of de fout de schade heeft veroorzaakt of dat het ziektebeeld dat deed, dan komt proportionele aansprakelijkheid in beeld; gaat het om de vraag of de patiënt door de fout een betere behandelkans heeft verloren, dan ligt kansschade meer voor de hand. Dat maakt goede medische en arbeidsdeskundige onderbouwing essentieel; zonder aanknopingspunten voor een reële causale bijdrage slaagt een beroep op dit leerstuk niet.

Hoe bepaalt de rechter het percentage?

Als proportionele aansprakelijkheid wordt aangenomen, moet de rechter bepalen welk percentage van de schade voor rekening van de aansprakelijke partij komt. Dat percentage hangt af van de kans dat de schade door de normschending is veroorzaakt, en de rechter mag die kans schatten. Vaak speelt deskundigenonderzoek daarbij een belangrijke rol: medische deskundigen kunnen aangeven in welke mate een blootstelling of fout de kans op schade heeft vergroot.

De rechter moet zijn beslissing motiveren. Daarbij kunnen de aard van de normschending, de strekking van de geschonden norm en de aard van de schade meewegen. Een norm die juist strekt tot voorkoming van letsel- of gezondheidsschade weegt in die beoordeling zwaar.

Toekomstige schade en looptijd

Bij toekomstige schade moet eerst de volledige schade worden begroot, voordat proportionele toerekening plaatsvindt. Dat is vooral van belang bij duurschade: blijvend letsel, verlies van arbeidsvermogen, klachten die zich over jaren uitstrekken. De looptijd bepaalt dan mede de omvang van de totale schade, en bij asbestschade of andere medische situaties kunnen levensverwachting en sterftekansen daarin meewegen. Pas daarna wordt bepaald welk percentage van die totale schade aan de aansprakelijke partij wordt toegerekend.

Wat het u kost

Is de aansprakelijkheid erkend of voldoende aannemelijk, dan komen de redelijke kosten van rechtsbijstand op grond van artikel 6:96 lid 2 BW voor rekening van de aansprakelijke partij. Dat geldt ook voor het medisch of arbeidsdeskundig onderzoek dat de causale bijdrage moet onderbouwen — en juist in dit soort zaken is dat de bepalende post. Onze tarieven staan op de pagina over kosten . Het eerste gesprek is kosteloos.

Bespreek uw zaak

Wordt tegengeworpen dat uw klachten ook een andere oorzaak kunnen hebben, of wordt u juist aangesproken terwijl andere oorzaken meespelen? De keuze tussen gewoon causaal verband, kansschade en proportionele aansprakelijkheid bepaalt de uitkomst, en die keuze maakt u aan het begin. Bel 035 – 203 11 62 of mail info@vittorialaw.nl ; u hoort binnen één werkdag van ons.

Bespreek uw zaak

Verwante onderwerpen

Schokschade na het Hoogeveen-arrest: is een nauwe relatie nog wel vereist?

Tue, 17 Mar 2026 19:02:33 GMT

Schokschade; wanneer is vergoeding mogelijk?

Wie geconfronteerd wordt met een ernstig ongeval, een dodelijk geweldsincident of de directe gevolgen daarvan, kan daardoor zelf ook ernstige psychische schade oplopen. In het aansprakelijkheidsrecht wordt dan gesproken van schokschade. Lange tijd was de rechtspraak op dit punt vrij strikt. Vooral het bestaan van een nauwe affectieve relatie met het directe slachtoffer woog zwaar. Sinds het Hoogeveen-arrest van de Hoge Raad is dat juridische kader wezenlijk veranderd. De beoordeling van schokschade is sindsdien minder star en meer afhankelijk van alle omstandigheden van het geval. Uit recente analyse van de feitenrechtspraak blijkt bovendien dat ook zonder nauwe relatie soms toch schadevergoeding kan worden toegekend.

Bredere kring van gerechtigden op schokschade

Voor de praktijk is dat een relevante ontwikkeling. Veel mensen denken nog steeds dat alleen ouders, kinderen of partners voor schokschade in aanmerking kunnen komen. Dat beeld is inmiddels te beperkt. De relatie met het primaire slachtoffer blijft belangrijk, maar is niet langer zonder meer doorslaggevend. Juist daarom is een zorgvuldige juridische beoordeling van belang wanneer iemand geestelijk letsel heeft opgelopen na een schokkende confrontatie.

Wat is schokschade?

Van schokschade is sprake wanneer iemand geestelijk letsel oploopt doordat hij of zij op indringende wijze wordt geconfronteerd met een ernstige gebeurtenis waarbij een ander zwaar gewond raakt of overlijdt. Het gaat dus niet om het directe slachtoffer zelf, maar om een zogenoemd secundair slachtoffer. De bijdrage beschrijft dat het hier gaat om een zelfstandige vordering tot schadevergoeding van degene die door de confrontatie psychisch letsel heeft opgelopen. Daarmee verschilt schokschade van affectieschade , die ziet op verdriet om het letsel of overlijden van een naaste.

Wat veranderde door het Hoogeveen-arrest?

De Hoge Raad heeft met het Hoogeveen-arrest afstand genomen van het oude Taxibus-model. Onder dat oude kader werd gedacht in cumulatieve vereisten. Na Hoogeveen geldt een gezichtspuntenbenadering. Dat betekent dat de rechter niet meer slechts afvinkt of aan een strak rijtje voorwaarden is voldaan, maar moet beoordelen of alle omstandigheden in samenhang maken dat sprake is van onrechtmatig handelen jegens het secundaire slachtoffer. De Hoge Raad noemt daarbij drie gezichtspunten: de aard, toedracht en gevolgen van de normschending jegens het primaire slachtoffer, de wijze waarop het secundaire slachtoffer met die gebeurtenis of de gevolgen daarvan is geconfronteerd, en de aard en hechtheid van de relatie tussen het primaire en het secundaire slachtoffer.

Die wijziging is juridisch van groot belang. In de lagere rechtspraak was de afwezigheid van een nauwe affectieve relatie in de loop der tijd feitelijk een belangrijke drempel geworden. Volgens de aangeleverde bijdrage heeft dat karakter van harde voorwaarde het in het Hoogeveen-arrest verloren. De relatie is nog steeds relevant, maar maakt nu onderdeel uit van een bredere afweging. Ook de terminologische verschuiving van “nauwe affectieve relatie” naar “nauwe relatie” wordt in de literatuur gelezen als een mogelijke verruiming. Dat zou ruimte bieden voor andere hechte banden dan alleen klassieke familie- of partnerrelaties.

Is een nauwe relatie nog vereist?

De meest praktische vraag voor slachtoffers is vaak deze: moet er nog steeds sprake zijn van een nauwe relatie om schokschade vergoed te krijgen? De analyse in de aangeleverde literatuur laat zien dat daarop geen absoluut bevestigend antwoord meer kan worden gegeven. Een nauwe relatie speelt nog steeds een belangrijke rol, maar het ontbreken daarvan hoeft niet altijd fataal te zijn. Uit de onderzochte rechtspraak volgt juist dat de zwaarte van de andere gezichtspunten dit gebrek in bepaalde gevallen kan compenseren.

Uit analyse blijkt dat de rechtspraak bij echtgenoten, partners, ouders, kinderen, broers en zussen doorgaans zonder veel moeite uitgaat van een voldoe nde hechte relatie. Ook bij bijvoorbeeld pleegouders, stiefouders, pleegbroers, pleegzussen en halfbroers of halfzussen wordt geregeld voldoende nabijheid aangenomen. Maar buiten die kring wordt het beeld minder eenduidig. Bij grootouders, ooms, schoonfamilie en andere verwanten wisselt de benadering. Dat bevestigt dat de beoordeling sterk casuïstisch is geworden.

Kan ook zonder nauwe relatie schadevergoeding worden toegekend?

Uit analyse blijkt dat in tien onderzochte zaken schokschade werd toegewezen terwijl geen nauwe relatie werd aangenomen. In al die zaken was sprake van een directe confrontatie. In het merendeel ging het om zeer ernstige geweldsdelicten, zoals dodelijke steek- of schietincidenten, waarvan het secundaire slachtoffer getuige was. In andere gevallen ging het om zeer ernstige verkeersongevallen. Soms speelde ook mee dat het secundaire slachtoffer zelf lichamelijk was getroffen of eerste hulp had verleend. Daarmee bevestigt de feitenrechtspraak dat de ernst van de normschending en de intensiteit van de confrontatie in uitzonderlijke gevallen zwaarder kunnen wegen dan het ontbreken van een nauwe relatie.

Voor de praktijk betekent dit dat ook een vriend, buur, collega of andere direct betrokkene niet zonder meer buiten de boot valt. Dat wil niet zeggen dat elke emotioneel zware gebeurtenis automatisch tot een aanspraak leidt. Het moet nog steeds gaan om een juridisch relevante confrontatie met een ernstige gebeurtenis en om geestelijk letsel dat voor vergoeding in aanmerking komt. Maar de deur is sinds Hoogeveen duidelijk minder gesloten dan voorheen.

Waarom is dit onderwerp nog steeds juridisch ingewikkeld?

Gebleken is dat sommige feitenrechters nog steeds feitelijk het oude toetsingskader toepassen. Zo wordt het confrontatievereiste geregeld nog als een zelfstandig vereiste behandeld en wordt ook de relatie soms nog benaderd alsof sprake moet zijn van een harde drempel. Dat leidt tot verschillen in de rechtspraak. De rechtseenheid is dus nog niet volledig bereikt. Voor slachtoffers betekent dat dat uitkomst en motivering in belangrijke mate afhangen van de wijze waarop de zaak juridisch wordt ingestoken.

Dat maakt goede juridische begeleiding wezenlijk. Niet alleen de relatie tussen betrokkenen moet zorgvuldig worden uitgewerkt, maar ook de aard van de normschending, de ernst van de gebeurtenis en de precieze wijze van confrontatie. Juist in schokschadezaken is de feitelijke inkleuring vaak beslissend.

Wanneer is het verstandig juridisch advies in te winnen?

Wie na een ernstig ongeval of geweldsincident zelf psychische klachten heeft ontwikkeld doordat hij of zij direct met de gebeurtenis of de gevolgen daarvan is geconfronteerd, doet er verstandig aan tijdig te laten beoordelen of sprake kan zijn van schokschade. Dat geldt niet alleen voor partners of familieleden, maar ook voor anderen die in de directe nabijheid van het incident stonden. De actuele rechtsontwikkeling laat immers zien dat de klassieke vraag of sprake is van een nauwe affectieve relatie niet meer de enige maatstaf is. De volledige context van het geval is bepalend geworden.

Neem contact op

Heeft u zelf psychische schade opgelopen na een ernstige confrontatie met een ongeval of geweldsincident, of wilt u weten of in uw situatie schokschade kan worden gevorderd? Neem dan contact op met Vittoria Law voor een juridische beoordeling van uw zaak.

Het medisch traject bij letselschade: adviseur, machtiging en expertise

Tue, 10 Feb 2026 19:35:40 GMT

Van medisch adviseur tot expertiserapport

In het kort. Het medisch traject is de motor van elke letselschadezaak: het bepaalt welke klachten worden erkend, welke beperkingen worden aangenomen en dus hoeveel schade er is. Het bestaat uit vier stappen die in deze volgorde komen. Een medisch adviseur duidt uw dossier, een machtiging regelt wie welke informatie mag opvragen, u levert de informatie aan die nodig is en niet meer dan dat, en waar partijen er samen niet uitkomen volgt een onafhankelijke medische expertise. Bij die expertise heeft u inzage- en blokkeringsrecht. Wie die vier stappen laat lopen zoals ze komen, geeft het initiatief weg; wie ze stuurt, houdt grip op de uitkomst.

De medisch adviseur

Binnen de schadeafwikkeling bestaat een aparte, strikt omlijnde rol: die van de medisch adviseur. Hij behandelt u niet, maar verzamelt en beoordeelt medische gegevens en adviseert de jurist die de zaak voert. Zijn advies gaat niet over wie er gelijk heeft, maar over medische plausibiliteit, consistentie in het dossier en vooral over de vraag welke informatie nog ontbreekt om verantwoord conclusies te trekken. Fysiek onderzoek doet hij zelden; het werk zit in dossieranalyse en in het formuleren van de medische vragen die wel en niet gesteld mogen worden. De Gedragscode Behandeling Letselschade ziet inschakeling van een gekwalificeerd medisch adviseur als goede praktijk, en terecht: zonder medische duiding wordt een letselschadezaak al snel een discussie op onderbuikgevoel.

Let op één ding. Medisch adviseur is geen beschermde titel; in beginsel kan iedereen zich zo noemen. Dat wringt, want u deelt gezondheidsgegevens. Relevant is dus of de adviseur BIG-geregistreerd arts is en of hij is aangesloten bij een kwaliteitskader — de GAV met de titel Register Geneeskundig Adviseur, of aan slachtofferzijde de WAA met de titel Medisch Adviseur voor Slachtoffers. Wie BIG-geregistreerd is, valt bovendien onder het tuchtrecht, en dat is uw enige echte stok achter de deur. De adviseur hoort zich medisch-technisch terughoudend op te stellen: toetsen of een rapport volgens de regelen der kunst is opgesteld, bevindingen duiden en lacunes signaleren — geen behandeladviezen geven en geen verkapte contra-expertise uitvoeren.

De machtiging: wie mag wat opvragen

In vrijwel elke zaak komt het moment dat medische informatie moet worden opgevraagd. Aan uw kant gebeurt dat met een medische volmacht: u machtigt uw belangenbehartiger of uw medisch adviseur om namens u informatie op te vragen bij behandelaars. De gemachtigde wordt daarmee juridisch uw verlengstuk, met vergelijkbare rechten op inzage en afschrift als u zelf. Dat is efficiënt en het houdt de regie bij u.

Voor de verzekeraar ligt dat anders. Diens medisch adviseur ontvangt informatie normaal gesproken via uw belangenbehartiger of diens adviseur. Alleen met een gerichte machtiging kan hij zelf rechtstreeks bij uw behandelaars aankloppen. Dat onderscheid is geen formaliteit: het bepaalt of u ziet wat er over u wordt uitgewisseld. Teken daarom nooit blind een machtiging die de verzekeraar u voorlegt, en zeker geen algemene. De KNMG is daar duidelijk over: een machtiging om alles maar te mogen opvragen is onvoldoende specifiek. In een machtiging hoort te staan welke informatie wordt gevraagd, over welke periode, bij welke specialismen en met welk doel.

Welke informatie u wél en niet deelt

Hier botsen twee belangen. U wilt uw privacy beschermen, de verzekeraar wil kunnen toetsen. Het uitgangspunt is dat alleen die informatie wordt verzameld en gedeeld die nodig is om de vordering te beoordelen. Dat betekent in de praktijk dat uw medische voorgeschiedenis vrijwel altijd in beeld komt, want zonder inzicht daarin kan niemand de hypothetische situatie zónder ongeval afzetten tegen uw situatie nu — en juist dat contrast bepaalt de omvang van uw schade.

De heikele vraag is of die voorgeschiedenis ook met de verzekeraar moet worden gedeeld. Dat speelt zich af tussen het recht op een eerlijk proces en het recht op privacy, en de rechtspraak wijst niet altijd dezelfde kant op. De werkbare route is daarom: eerst gecontroleerd verzamelen, dan doelgericht delen, met de waarborg dat alleen een gekwalificeerde arts als medisch adviseur toegang krijgt. Voor de meeste cliënten is het een opluchting te horen dat alles delen zelden nodig is. Maar iets achterhouden kan een zaak juist laten ontsporen, omdat de deskundige dan geen betrouwbaar contrast kan maken. De kunst is niet maximaal beschermen of maximaal prijsgeven, maar gecontroleerd doseren.

De medische expertise

Komen partijen er met behandelgegevens alleen niet uit — bij blijvende klachten, discussie over belastbaarheid of onduidelijkheid over de prognose — dan volgt een medische expertise: een onafhankelijke specialist die het geheel overziet en gestructureerd rapporteert. Dat kan buitengerechtelijk, in gezamenlijke opdracht van partijen, of gerechtelijk, in opdracht van de rechter. Welke route past, hangt af van de mate van conflict, van de vraag of dwangmiddelen nodig zijn en of partijen nog samen kunnen sturen op de keuze van de deskundige.

Het echte knelpunt is de vraagstelling. Juristen willen weten wat juridisch aan het ongeval kan worden toegerekend; medici rapporteren over medische feiten. Vraagt u de deskundige of uw klachten uitsluitend door het ongeval komen, dan nodigt u hem uit buiten zijn rol te treden en krijgt u een antwoord waar niemand iets aan heeft. Daarom is de modelbenadering gangbaar geworden waarin de deskundige de juridische causaliteit juist niet beslist, maar twee situaties zo nauwkeurig mogelijk beschrijft: uw situatie mét ongeval en de hypothetische situatie zónder ongeval. Op basis daarvan maken juristen de causaliteitsafweging . Dat model staat bekend als de IWMD-vraagstelling. Wie meeschrijft aan de vraagstelling, stuurt de uitkomst; wie de vraagstelling van de wederpartij ongezien accepteert, ondergaat hem.

Inzage- en blokkeringsrecht

Een expertise voelt als een kantelpunt: als dit rapport er ligt, ligt alles vast. Juist daarom bestaan er waarborgen. U moet het rapport kunnen inzien voordat het naar de wederpartij gaat, zodat feitelijke onjuistheden en misverstanden kunnen worden gecorrigeerd. Daarnaast bestaat onder omstandigheden een blokkeringsrecht: de mogelijkheid te verhinderen dat het rapport wordt verstrekt.

Dat blokkeringsrecht is geen gratis joker. Blokkeren kan strategisch en bewijsrechtelijk tegen u werken, omdat het de voortgang remt en uw bewijspositie raakt — de rechter kan aan een blokkade gevolgen verbinden. Het is dus een beslissing die u neemt met uw advocaat en uw medisch adviseur samen, op basis van wat er precies in het rapport staat en wat het alternatief is. Wie het recht gebruikt om een onwelgevallige conclusie weg te houden, verzwakt zich vaak; wie het gebruikt om een aantoonbaar gebrekkig rapport tegen te houden, doet er verstandig aan.

Wat het u kost

Staat de aansprakelijkheid vast of is zij aannemelijk, dan komen de redelijke kosten van rechtsbijstand op grond van artikel 6:96 lid 2 BW voor rekening van de aansprakelijke partij, en dat geldt ook voor de kosten van uw eigen medisch adviseur en voor uw aandeel in de expertise. U betaalt dan zelf niets. Zolang de aansprakelijkheid nog niet vaststaat, maken wij vooraf een heldere afspraak; wat wij rekenen staat op de pagina over kosten .

Wat wij voor u doen

Wij schakelen een eigen medisch adviseur in, beperken de machtiging tot wat werkelijk nodig is en houden bij wat er over u wordt uitgewisseld. Bij een expertise onderhandelen wij over de persoon van de deskundige en over de vraagstelling — daar wordt de zaak beslist, niet in het rapport dat erna komt. En als het rapport er ligt, beoordelen wij samen met onze adviseur of het houdbaar is en of inzage tot correctie moet leiden. Het kantoor komt voort uit de schadepraktijk van verzekeraars; wij kennen de argumenten waarmee medische rapporten aan de andere kant van de tafel worden gebruikt.

Neem contact op

Wordt u gevraagd uw volledige medisch dossier te delen, ligt er een vraagstelling die u niet vertrouwt, of is onduidelijk wat relevant is? Een eerste gesprek is kosteloos en verplicht u tot niets. Telefoon 035 - 203 11 62, een bericht via WhatsApp, of e-mail info@vittorialaw.nl. U hoort binnen één werkdag van ons.

Veelgestelde vragen

Wat doet een medisch adviseur precies?

Hij beoordeelt uw medisch dossier en adviseert uw jurist over plausibiliteit, consistentie en ontbrekende informatie; hij behandelt u niet en beslist niets.

Moet ik een machtiging tekenen die de verzekeraar mij voorlegt?

Niet blind, en zeker geen algemene. Een machtiging hoort te vermelden welke informatie, over welke periode, bij welk specialisme en met welk doel wordt opgevraagd.

Moet ik mijn hele medische voorgeschiedenis delen?

Zelden. Wel is inzicht in de relevante voorgeschiedenis nodig, omdat anders niet valt vast te stellen hoe uw situatie zonder ongeval zou zijn geweest.

Wat is de IWMD-vraagstelling?

Een gangbaar model waarin de deskundige niet de juridische causaliteit beslist, maar uw situatie met en zonder ongeval beschrijft. Lees verder .

Kan ik een expertiserapport tegenhouden?

Onder omstandigheden wel, via het blokkeringsrecht, maar dat kan uw bewijspositie schaden. Het is een beslissing die u niet alleen moet nemen.

Wie betaalt de medische expertise?

Staat de aansprakelijkheid vast, dan de aansprakelijke partij, samen met de kosten van uw eigen adviseur en uw advocaat. Lees verder .

Wat als het gaat om een fout van een arts zelf?

Dan is niet het ongeval maar de behandeling de oorzaak, en gelden andere regels voor norm en bewijs. Lees verder .

Klacht over uw rechtsbijstandverzekeraar: klacht, geschillenregeling, Kifid of rechter?

Sat, 07 Feb 2026 10:36:15 GMT

In het kort. Wie ontevreden is over zijn rechtsbijstandverzekeraar heeft vier routes, en de kunst is de juiste te kiezen. Gaat het over de koers van uw zaak — geen dekking, verkeerde module, geen redelijke kans — dan is de geschillenregeling de snelste hefboom, want die gaat rechtstreeks over de gedragslijn en wordt door de verzekeraar betaald. Gaat het over bereikbaarheid, bejegening of tempo, dan hoort dat in de interne klachtenprocedure thuis. Het Kifid is daarna de laagdrempelige externe route, maar u kiest daarmee ook voor de bindendheid van de uitspraak; bij een principiële dekkingsvraag of een groot belang is de civiele rechter passender. Wij stellen die diagnose in één gesprek, en dat gesprek is kosteloos.

Eerst de diagnose, dan de route

De meeste mensen klagen omdat er iets niet beweegt: er wordt niet teruggebeld, het dossier ligt stil, of er komt een standaardbrief waar een antwoord had moeten staan. De verleiding is dan groot om meteen naar het zwaarste middel te grijpen. Dat is bijna altijd de verkeerde volgorde, want een klacht over de behandeling verandert niets aan een inhoudelijk standpunt, en een geschilprocedure lost geen communicatieprobleem op. De eerste vraag is dus welke van de twee het is: gaat het over wát er in uw zaak wordt beslist, of over hóe uw zaak wordt behandeld?

Gaat het over de koers, dan is de geschillenregeling de kortste weg

Artikel 4:68 van de Wet op het financieel toezicht verplicht iedere rechtsbijstandverzekeraar om in de polis te voorzien in een scheidsrechterlijke procedure of een procedure met vergelijkbare waarborgen voor objectiviteit, bedoeld om vast te stellen welke gedragslijn wordt gevolgd bij een verschil van mening. In de praktijk komt dat erop neer dat een onafhankelijke advocaat beoordeelt of verdere behandeling een redelijke kans heeft, of welke aanpak de juiste is, en dat de verzekeraar de kosten van dat advies draagt. Dat is een aanzienlijk krachtiger middel dan een klacht, en het is bovendien sneller. Hoe u die regeling inroept en wat u erin moet schrijven, staat in de geschillenregeling en second opinion .

Gaat het over de behandeling, dan werkt een klacht — mits concreet

Een interne klachtenprocedure heeft wel degelijk zin bij traagheid, gebrekkige bereikbaarheid of onheuse bejegening, juist omdat verzekeraars daar interne normen en herstelprocessen op hebben ingericht. Zij werkt alleen als de klacht concreet is. Noem de data, de toezeggingen die niet zijn nagekomen en de gevolgen daarvan voor uw zaak, en schrijf erbij wat u wilt dat er gebeurt: een andere behandelaar, overdracht van het dossier, een reactietermijn, of escalatie naar de leidinggevende. Een klacht zonder concreet herstelverzoek levert vrijwel altijd een defensief antwoord op en verder niets.

Het Kifid: laagdrempelig, maar met gevolgen

Komt u er intern niet uit, dan kunt u naar het Klachteninstituut Financiële Dienstverlening, mits uw verzekeraar daarbij is aangesloten. De procedure is schriftelijk, kosteneffectief en toegankelijk zonder advocaat, en dat maakt haar aantrekkelijk bij overzichtelijke geschillen. Er zit één keuze in die zwaarder weegt dan zij lijkt: u geeft aan of u de uitspraak als bindend advies aanvaardt. Doet u dat, dan ligt de zaak daarmee vast en is de ruimte om hetzelfde geschil later inhoudelijk bij de rechter te herhalen zeer beperkt. Maak die keuze daarom bewust en niet in het voorbijgaan, en houd rekening met de termijnen die het Kifid stelt na het definitieve standpunt van uw verzekeraar.

Wanneer de rechter de aangewezen weg is

Bij een principiële dekkingsvraag, bij een groot financieel belang of wanneer bewijslevering nodig is, is de civiele rechter passender. Daar is volledige ruimte voor getuigen, deskundigen en debat, en daar wordt de uitleg van uw polisvoorwaarden ten gronde beoordeeld. Die route kost meer tijd en geld, maar zij is de enige waarin een omstreden voorwaarde werkelijk kan worden getoetst. Speelt daarbij dat uw verzekeraar ook aan de kant van de tegenpartij staat, dan is er bovendien een belangenconflict en ontstaat het recht op een eigen advocaat al eerder.

Waar het in elke route op aankomt

Welke weg u ook kiest, de uitkomst wordt bepaald door uw dossier. Bewaar de polis en de voorwaarden zoals die golden op de ingangsdatum, alle correspondentie, iedere afwijzing met de motivering erbij en uw eigen aantekeningen van telefoongesprekken met datum en naam. Maak daarnaast één tijdlijn waarin staat wat er wanneer gebeurde. Dat document is wat de klachtenfunctionaris, de geschillenadviseur, het Kifid of de rechter uiteindelijk leest, en het is doorgaans het verschil tussen een klacht die als gevoel wordt gelezen en een geschil dat als geschil wordt behandeld.

Wat het u kost

Het gesprek waarin wij vaststellen welke route in uw zaak het meeste effect heeft, is kosteloos en vrijblijvend. Voeren wij daarna de geschilbrief, de klacht of de procedure, dan doen wij dat op uurbasis; gaat het onderliggende geschil om letselschade met een aansprakelijke tegenpartij, dan komen de redelijke kosten van rechtsbijstand op grond van artikel 6:96 lid 2 BW voor rekening van die partij. Onze tarieven staan op kosten .

Wat wij voor u doen

Wij bepalen of uw bezwaar over de koers of over de behandeling gaat, kiezen op grond daarvan de route, en voeren de geschilbrief of de procedure namens u.

Neem contact op

Loopt uw dossier vast bij uw eigen rechtsbijstandverzekeraar? Leg ons de afwijzing en de correspondentie voor. Bel 035 - 203 11 62 , stuur een bericht via WhatsApp of mail info@vittorialaw.nl ; u hoort binnen één werkdag van ons.

Veelgestelde vragen

Wat is het verschil tussen een klacht en de geschillenregeling?

Een klacht gaat over de manier waarop u bent behandeld, de geschillenregeling over de vraag welke gedragslijn in uw zaak moet worden gevolgd. Alleen de tweede kan een inhoudelijke afwijzing ongedaan maken, en die wordt door de verzekeraar betaald.

Moet ik eerst intern klagen voordat ik naar het Kifid kan?

Ja. Het Kifid neemt een klacht pas in behandeling nadat u de interne klachtenprocedure heeft doorlopen en de verzekeraar een definitief standpunt heeft ingenomen, of nadat zij te lang niet heeft gereageerd.

Is een uitspraak van het Kifid bindend?

Dat hangt af van uw eigen keuze bij het indienen van de klacht. Kiest u voor bindend advies, dan staat de uitkomst daarmee vast en is de weg naar de rechter over hetzelfde geschil vrijwel afgesloten. Maak die keuze bewust.

Kost het Kifid geld?

Voor consumenten geldt een beperkte bijdrage in de behandelkosten; de procedure is aanzienlijk goedkoper dan een gang naar de rechter en u heeft er geen advocaat voor nodig. Controleer het actuele bedrag bij het Kifid zelf.

Mijn verzekeraar reageert helemaal niet. Wat kan ik doen?

Stel schriftelijk een redelijke termijn en geef aan wat er gebeurt als die verstrijkt. Blijft een reactie uit, dan kunt u de zaak als een definitief standpunt behandelen en de externe route inslaan; leg dat uitblijven wel vast.

Kan ik klagen én tegelijk de geschillenregeling inroepen?

Dat kan, maar het is zelden verstandig. Kies eerst de route die het probleem raakt, want twee gelijktijdige trajecten leiden vooral tot vertraging en tot antwoorden die langs elkaar heen lopen.

Verwante onderwerpen

Verder lezen kan bij de geschillenregeling en second opinion , bij belangenconflict bij de rechtsbijstandverzekering en bij vrije advocaatkeuze inroepen . Het geheel staat bij elkaar op de pagina over de rechtsbijstandverzekering .

Te late melding bij rechtsbijstand: wanneer vervalt dekking en hoe werkt verjaring?

Sat, 07 Feb 2026 10:31:27 GMT

In het kort. Meldt u een geschil laat bij uw rechtsbijstandverzekeraar, dan bent u lang niet altijd te laat. Polissen bepalen vaak dat u geen rechten meer heeft na een jaar, maar de wettelijke kern van artikel 7:941 BW is dat een late melding pas gevolgen heeft wanneer de verzekeraar daardoor in een redelijk belang is geschaad — en dat moet de verzekeraar concreet maken. Daarnaast loopt op de achtergrond de verjaring van uw vordering op de verzekeraar door, en dat is een aparte laag. Wij toetsen uw afwijzing op precies die twee punten; het eerste gesprek is kosteloos.

Wat de meldplicht werkelijk inhoudt

Vrijwel elke polis bepaalt dat u geen rechten meer kunt ontlenen aan de verzekering wanneer u een juridisch probleem later dan een jaar na het ontstaan ervan aanmeldt, of later dan zes maanden na beëindiging van de verzekering. Die termijn staat er stellig, maar hij staat niet alleen. De wettelijke kern is artikel 7:941 BW: een te late melding heeft pas werkelijk gevolgen wanneer de verzekeraar daardoor in een redelijk belang is geschaad. Dat onderscheid is waar de meeste afwijzingen op stuklopen. Welke geschillen überhaupt onder uw polis vallen, staat in wat is gedekt door uw rechtsbijstandverzekering .

Waarom een formeel beroep op te laat melden vaak zwak is

In veel dossiers meldt iemand zich pas wanneer er wordt gedagvaard. Dat voelt te laat, en de verzekeraar zal dat ook zo brengen. Toch wordt zo’n beroep regelmatig verworpen, juist omdat de verzekeraar door het tijdstip van melding niet in een redelijk belang was geschaad. Is er geen bewijs verloren gegaan, is er geen termijn gemist en kan de zaak nog gewoon worden gevoerd, dan blijft er van het formele verweer weinig over.

Ben ik te laat? Dat is een feitelijke vraag

Of u te laat bent, is bijna nooit een kwestie van de kalender alleen. Wat speelde er eerder, en was er toen al een concreet juridisch probleem dat om actie vroeg, of werd er nog onderhandeld zonder harde termijnen? Zijn er termijnen gemist voor bezwaar, verjaring of hoger beroep die met tijdige rechtsbijstand wel waren veiliggesteld? Zijn er bewijsmiddelen verdwenen? Is het antwoord op die vragen nee, dan is het aan de verzekeraar om uit te leggen welk redelijk belang precies is geschaad. Speelt daarnaast de vraag of uw polis al liep, lees dan de wachttijd van uw rechtsbijstandverzekering .

Verjaring is een tweede, aparte laag

Naast de meldplicht loopt de verjaring van uw rechtsvordering op de verzekeraar, geregeld in artikel 7:942 BW. Ook als u inhoudelijk gewoon dekking had, kan het recht om die dekking af te dwingen verjaren. Blijf daarom bij wrijving niet eindeloos corresponderen zonder uw positie te borgen: zeker wanneer de verzekeraar afwijst, is het zaak uw aanspraak tijdig en schriftelijk te handhaven.

Wat u het beste kunt doen

Het beste middel blijft voorkomen: meld zodra het conflict concreet is, ook als u nog niet alle stukken heeft. Een melding kunt u later aanvullen; verloren tijd en verdwenen bewijs krijgt u niet terug. Ligt er al een afwijzing, dan wordt het dossier opgebouwd rond twee punten: wanneer ontstond het concrete juridische probleem, en welk redelijk belang zou de verzekeraar door uw meldingstijdstip werkelijk hebben verloren? Veel standaardafwijzingen vallen of staan met dat tweede punt.

Wat het u kost

Een dekkingsdiscussie met uw eigen verzekeraar voeren wij op uurbasis, en het eerste gesprek waarin wij uw polis en de afwijzing doornemen is kosteloos en vrijblijvend. Gaat het onderliggende geschil om letselschade en staat de aansprakelijkheid van een derde vast, dan komen de redelijke kosten van rechtsbijstand op grond van artikel 6:96 lid 2 BW voor rekening van die partij. Onze tarieven staan op kosten .

Wat wij voor u doen

Wij zetten de tijdlijn van uw geschil naast de polis, maken concreet welk redelijk belang de verzekeraar wel of niet heeft verloren, en schrijven daarop de reactie die de afwijzing weerlegt; blijft de verzekeraar bij haar standpunt, dan voeren wij het geschil verder, zo nodig als de externe advocaat waarop uw recht op vrije advocaatkeuze u aanspraak geeft.

Neem contact op

Heeft u een afwijzing wegens te late melding ontvangen, of twijfelt u of u nog op tijd bent? Leg de polisvoorwaarden en de correspondentie aan ons voor. Bel 035 - 203 11 62 , stuur een bericht via WhatsApp of mail info@vittorialaw.nl ; u hoort binnen één werkdag van ons.

Veelgestelde vragen

Ik heb pas na een jaar gemeld. Is mijn dekking automatisch vervallen?

Nee. De polistermijn is niet zelfstandig beslissend; de verzekeraar moet aantonen dat zij door het tijdstip van uw melding in een redelijk belang is geschaad. Zonder verloren bewijs of gemiste termijn is dat verweer zwak.

Wat telt als het moment waarop het probleem ontstond?

Niet het moment waarop u zich zorgen ging maken, maar het moment waarop er een concreet juridisch geschil lag dat om actie vroeg. Onderhandelen zonder harde termijnen is dat doorgaans nog niet. Dat moment leggen wij vast in een tijdlijn, want daar draait de discussie om.

Wat is het verschil tussen te laat melden en verjaring?

Te laat melden gaat over uw verplichting uit de polis; verjaring gaat over de termijn waarbinnen u uw recht op dekking bij de rechter kunt afdwingen. Het zijn twee losse lagen, en u kunt de tweede verliezen terwijl de eerste in orde was.

De verzekeraar wijst af. Kan ik dat laten toetsen?

Gaat de afwijzing over de haalbaarheid van uw zaak, dan geeft de geschillenregeling u kosteloos een onafhankelijk oordeel; zie de geschillenregeling en second opinion . Gaat het over de dekking zelf, dan lopen de routes via de interne klachtenprocedure en daarna Kifid of de rechter .

Moet ik melden als ik nog niet alle stukken heb?

Ja. Een melding kunt u later aanvullen, maar tijd en bewijs haalt u niet terug. Meld zodra het conflict concreet is en vul het dossier daarna aan.

Geldt dit ook voor een zakelijke polis?

De systematiek is dezelfde, maar bedrijfsrechtsbijstand kent eigen termijnen en uitsluitingen. Ondernemers lezen verder bij rechtsbijstand voor ondernemers .

Verwante onderwerpen

Loopt de discussie over de omvang van de vergoeding in plaats van over de melding, zie dan vergoedt de verzekering alle advocaatkosten . Verzekert uw verzekeraar ook de tegenpartij, dan speelt een belangenconflict . Het geheel staat bij elkaar op de pagina over de rechtsbijstandverzekering .

Belangenconflict: wat als de verzekeraar aan twee kanten betrokken is?

Sat, 07 Feb 2026 10:24:35 GMT

In het kort. Staat uw eigen verzekeraar ook aan de kant van de tegenpartij, dan is er een belangenconflict, en dan heeft u recht op een advocaat van uw eigen keuze — ook zonder dat er wordt geprocedeerd. Dat volgt uit artikel 4:67 van de Wet op het financieel toezicht, dat het keuzerecht niet alleen aan de procedure koppelt maar ook aan het belangenconflict zelf. De verzekeraar moet u bovendien uit eigen beweging op dat recht wijzen zodra het conflict zich voordoet. In de praktijk merkt u het aan traagheid, aan weinig druk op de wederpartij en aan een schikkingsvoorstel dat niet bij de feiten past. Wij benoemen het conflict, roepen de waarborgen in en nemen de zaak zo nodig over; het eerste gesprek is kosteloos.

Hoe een verzekeraar aan twee kanten terechtkomt

Het speelt vooral bij grote concerns die meer dan één branche uitoefenen. Dezelfde groep die uw rechtsbijstand uitvoert, kan in een andere hoedanigheid de aansprakelijkheidsverzekeraar van uw tegenpartij zijn: als WAM-verzekeraar bij een verkeersongeval, of als aansprakelijkheidsverzekeraar van de particulier of het bedrijf dat u aansprakelijk stelt. Dat is geen uitzondering maar een normaal gevolg van de marktordening, en het hoeft op zichzelf niets te betekenen. Het wordt pas een probleem doordat er dan één portefeuille is waarin het lonend is om zowel de kosten van uw rechtsbijstand als de uitkering aan uw kant laag te houden.

Waarom dat structureel gevaarlijk is

De prikkel is dubbel, en dat maakt haar scherp. Wie zich niet met volle overtuiging inspant voor uw verhaalsactie, beperkt daarmee de kosten van de rechtsbijstand én verkleint de kans dat de claim wordt toegewezen, waardoor de schadelast elders in het concern daalt. Er hoeft geen kwade opzet aan te pas te komen; het volstaat dat niemand een belang heeft bij scherpte. Precies daarom heeft de wetgever niet volstaan met een verbod, maar met organisatorische waarborgen die vooraf werken.

Wat de wet van de verzekeraar verlangt

De Wet op het financieel toezicht laat een rechtsbijstandverzekeraar die ook andere branches uitoefent maar twee mogelijkheden. Zij besteedt de schaderegeling uit aan een juridisch zelfstandig schaderegelingkantoor dat in de polis met naam wordt genoemd, of zij neemt in de polis op dat u uw belangen mag toevertrouwen aan een advocaat of andere bevoegde deskundige van uw keuze zodra u recht op rechtsbijstand heeft. Kiest zij voor het schaderegelingkantoor, dan moet ook dat kantoor zijn bedrijfsvoering zo inrichten dat dezelfde mensen niet tegelijk voor een andere branche werken. Daarnaast geldt artikel 4:67 Wft, dat het recht op een eigen advocaat uitdrukkelijk ook toekent wanneer zich een belangenconflict voordoet, en artikel 4:69 Wft, dat de verzekeraar verplicht u daarover te informeren zodra dat conflict zich aandient.

Het keuzerecht ontstaat hier eerder dan gewoonlijk

Dat laatste is het punt dat in de praktijk het meest wordt gemist. Buiten een belangenconflict is het aanknopingspunt de procedure: pas als uw zaak aan een rechter of een bestuursorgaan wordt voorgelegd, mag u zelf kiezen. Bij een belangenconflict geldt die eis niet. Het recht ontstaat op het moment dat het conflict zich voordoet, dus ook wanneer er alleen nog wordt onderhandeld. Wie in die situatie te horen krijgt dat hij moet wachten tot er wordt geprocedeerd, krijgt een onjuist antwoord. Hoe u het keuzerecht vervolgens uitoefent, staat in vrije advocaatkeuze inroepen .

Waaraan u het herkent

Een belangenconflict wordt zelden aangekondigd; u merkt het aan het verloop van uw dossier. De behandeling verloopt traag zonder dat daar een reden voor wordt gegeven, er gaat weinig druk uit naar de wederpartij, standpunten worden voorzichtig geformuleerd, en er komt in een vroeg stadium een voorstel om te schikken op een bedrag dat niet aansluit bij de feiten. Elk van die signalen kan onschuldig zijn — dossiers lopen om allerlei redenen stroef. Samen zijn ze wel reden om te vragen wie de rechtsbijstand feitelijk uitvoert, of er een organisatorische scheiding bestaat, en welke waarborgen in uw dossier zijn toegepast.

Wat u schrijft, en wat dat oplevert

Hiervoor hoeft u niet te procederen. Een zakelijke brief waarin u benoemt dat uw verzekeraar in een andere hoedanigheid bij dezelfde kwestie betrokken is, waarin u vraagt hoe de onafhankelijkheid is geborgd en waarin u zich beroept op uw recht op een eigen advocaat, dwingt vrijwel altijd een concreet antwoord af. Dat antwoord is er in drie soorten. Ofwel de verzekeraar toont de organisatorische scheiding aan, ofwel zij faciliteert de overstap naar een advocaat van uw keuze, ofwel zij houdt vast aan haar lijn — en dan is er een verschil van mening over de gedragslijn, waarvoor de geschillenregeling bestaat. Elk van die drie brengt uw dossier verder dan de situatie waarin niets wordt benoemd.

Bij letselschade speelt er nog iets anders

Is de aansprakelijkheid van de tegenpartij erkend of voldoende aannemelijk, dan komen de redelijke kosten van rechtsbijstand op grond van artikel 6:96 lid 2 BW voor rekening van die partij. U heeft uw polis dan feitelijk niet nodig, en daarmee vervalt het belangenconflict als praktisch probleem: de advocaat die u kiest wordt betaald door de aansprakelijke partij en niet door het concern dat aan beide kanten zit. De afweging tussen beide routes staat in gebruik ik mijn rechtsbijstandverzekering of kies ik een eigen advocaat op kosten van de tegenpartij?

Wat het u kost

Het gesprek waarin wij uw polis en de gang van zaken in uw dossier doornemen is kosteloos en vrijblijvend. Voeren wij daarna het gesprek met uw verzekeraar over de waarborgen, dan doen wij dat op uurbasis; gaat het onderliggende geschil om letselschade met een aansprakelijke tegenpartij, dan komen onze kosten op grond van artikel 6:96 lid 2 BW voor rekening van die partij. Onze tarieven staan op kosten .

Wat wij voor u doen

Wij stellen vast of uw verzekeraar werkelijk met twee petten op zit, roepen de waarborgen van de Wft in en nemen de behandeling van uw zaak over zodra het keuzerecht is erkend.

Neem contact op

Vermoedt u dat uw verzekeraar ook de tegenpartij bijstaat? Leg ons uw polis en de correspondentie voor. Bel 035 - 203 11 62 , stuur een bericht via WhatsApp of mail info@vittorialaw.nl ; u hoort binnen één werkdag van ons.

Veelgestelde vragen

Mag mijn verzekeraar de tegenpartij verzekeren?

Ja, dat komt bij grote concerns geregeld voor en is op zichzelf toegestaan. De wet verlangt wel dat de onafhankelijkheid van de rechtsbijstandbehandeling is geborgd, en dat u wordt geïnformeerd zodra het conflict zich voordoet.

Moet ik wachten tot er wordt geprocedeerd voordat ik een eigen advocaat mag kiezen?

Bij een belangenconflict niet. Artikel 4:67 Wft koppelt het keuzerecht aan de procedure óf aan het belangenconflict; het tweede staat los van het eerste. Het recht ontstaat dus al in de onderhandelingsfase.

Hoe bewijs ik dat er een belangenconflict is?

Bewijzen hoeft u niets. Het volstaat vast te stellen dat dezelfde groep aan beide kanten betrokken is en de verzekeraar te vragen hoe de onafhankelijkheid in uw dossier is gewaarborgd. Die vraag moet zij beantwoorden.

Wat als de verzekeraar zegt dat er een aparte stichting is?

Dan is dat een van de twee toegestane modellen, mits dat kantoor in uw polis met naam is genoemd en de mensen die uw zaak behandelen niet tegelijk voor de andere branche werken. Vraag om bevestiging van beide punten.

De verzekeraar wil schikken voor een bedrag dat mij te laag lijkt. Wat nu?

Een schikkingsvoorstel is een standpunt en geen verplichting. Vraag om de onderbouwing per schadepost en leg die naast uw eigen berekening. Blijft het verschil bestaan, dan is er een meningsverschil over de gedragslijn en kunt u de geschillenregeling inroepen.

Kan ik overstappen als mijn dossier al maanden loopt?

Ja. De verzekeraar kan u niet tegenwerpen dat het dossier al ver gevorderd is of dat een overstap extra kosten meebrengt. Vraag wel het volledige dossier op voordat de overdracht plaatsvindt, zodat er geen werk dubbel wordt gedaan.

Verwante onderwerpen

Verder lezen kan bij vrije advocaatkeuze inroepen , bij de geschillenregeling en second opinion en bij klacht over uw rechtsbijstandverzekeraar: Kifid of rechter . Het geheel staat bij elkaar op de pagina over de rechtsbijstandverzekering .

Letselschade: uw rechtsbijstandverzekering of een eigen advocaat op kosten van de tegenpartij?

Sat, 07 Feb 2026 10:13:19 GMT

In het kort. Bij letselschade is de rechtsbijstandverzekering zelden de beste financieringsroute en vaak niet eens de goedkoopste. Staat de aansprakelijkheid van de tegenpartij vast of is zij voldoende aannemelijk, dan komen de redelijke kosten van rechtsbijstand op grond van artikel 6:96 lid 2 BW voor rekening van die partij; u kiest dan zelf uw advocaat, zonder kostenplafond en zonder toestemming van een verzekeraar. Is de aansprakelijkheid nog omstreden, dan kan uw polis in de beginfase nuttig zijn, en zodra er wordt geprocedeerd heeft u ook daar recht op een advocaat van uw eigen keuze. De fout die het meeste kost is zelf een advocaat inschakelen zonder de verzekeraar vooraf te informeren. Wij zeggen u in één gesprek welke route in uw zaak de meeste ruimte geeft; dat gesprek is kosteloos.

Waarom deze keuze meer bepaalt dan u denkt

Een letselschadezaak is zelden in één gesprek afgerond. Zelfs bij betrekkelijk licht letsel spelen herstel, uitval en de medische duiding daarvan een rol, en zodra er discussie ontstaat over het oorzakelijk verband of over blijvende beperkingen wordt het een traject van maanden tot jaren, met een medische expertise, een arbeidsdeskundig oordeel en een rekenkundige begroting van de schade. De keuze wie u bijstaat bepaalt daarin het tempo, de regie en uiteindelijk de hoogte van de regeling. Zij bepaalt bovendien wie de kosten van dat alles draagt, en dat is een vraag die aan het begin moet worden beantwoord en niet halverwege.

Bij vaststaande aansprakelijkheid betaalt de tegenpartij

Dit is het punt dat verzekerden het vaakst missen. Erkent de aansprakelijke partij haar aansprakelijkheid, of is die voldoende aannemelijk, dan zijn de redelijke kosten van rechtsbijstand op grond van artikel 6:96 lid 2 BW zelf een schadepost die zij moet vergoeden. Daaronder vallen niet alleen de kosten van de advocaat, maar ook die van het medisch advies en van het deskundigenbericht. U heeft uw polis daarvoor niet nodig, uw kostenplafond blijft onaangeroerd en u hoeft aan niemand toestemming te vragen voor de keuze van uw advocaat. Wat dat in de praktijk betekent, staat uitgewerkt in wat een letselschadeadvocaat kost .

Wanneer uw polis wél het verstandigst is

Er zijn twee situaties waarin de rechtsbijstandverzekering de aangewezen route blijft. De eerste is de zaak waarin de aansprakelijkheid wordt betwist en voorlopig ook betwist blijft, want dan is er geen tegenpartij die de kosten draagt en moet het basiswerk toch worden gedaan: de toedracht vastleggen, de grondslag kiezen, medische stukken opvragen en een voorschot vragen. De tweede is de zaak met een beperkt financieel belang, waarin de kosten van een volledig uitgebouwd dossier niet in verhouding staan tot de opbrengst. In beide gevallen geldt dat u later alsnog kunt overstappen zodra de aansprakelijkheid wordt erkend of zodra er wordt geprocedeerd.

Het kantelpunt: wanneer de zaak meer vraagt dan correspondentie

Het moment om over te stappen komt zodra de zaak inhoudelijk zwaarder wordt. Dat is het geval als de verzekeraar van de wederpartij het oorzakelijk verband betwist, als er een medische expertise moet komen, als het gaat om substantieel verlies van arbeidsvermogen, of als de schadevaststelling een onderhandelingsstrategie vraagt in plaats van een brief. Op dat moment wordt ook procedureel denken relevant: een deelgeschil, een voorlopig deskundigenbericht of een bodemprocedure. Zodra uw zaak aan een rechter of een bestuursorgaan wordt voorgelegd, heeft u hoe dan ook recht op een advocaat van uw eigen keuze, en dat recht is niet beperkt tot zaken waarin procesvertegenwoordiging verplicht is. Hoe u dat inroept, staat in vrije advocaatkeuze inroepen .

De valkuil die de dekking kan kosten

Wie zelf een advocaat inschakelt terwijl de zaak nog bij de rechtsbijstandverzekeraar loopt en er nog niet wordt geprocedeerd, handelt buiten de polisroute. De verzekeraar kan zich er dan op beroepen dat de dekking voor die kosten vervalt, en dat standpunt houdt in de regel stand. Onder omstandigheden herleeft de dekking zodra er werkelijk moet worden geprocedeerd en de verzekeraar niet in een redelijk belang is geschaad, maar dan gaat het doorgaans alleen nog om de proceskosten. Meld de zaak daarom eerst, maak schriftelijk kenbaar dat u een beroep doet op vrije advocaatkeuze en laat de opdracht via de verzekeraar lopen. Meldt u de zaak te laat, dan speelt bovendien een tweede risico, dat is uitgewerkt in te late melding en verjaring .

Een tweede polis kan meebetalen

Veel automobilisten en motorrijders hebben naast rechtsbijstand een schadeverzekering voor inzittenden. Daarin staat vaak een bepaling die vergoeding uitsluit voor zover u elders aanspraak heeft, wat er in de praktijk op neerkomt dat u naar uw rechtsbijstandpolis wordt verwezen. De Hoge Raad heeft op 9 september 2022 beslist dat zo'n bepaling bij een consument de redelijke kosten ter vaststelling van de schade niet kan wegnemen: die komen op grond van artikel 7:959 lid 1 BW ten laste van de verzekeraar, ook als daarmee de verzekerde som wordt overschreden, en tot het bedrag van die som kan daarvan niet ten nadele van de consument worden afgeweken. U moet dan wel onderbouwen welk deel van de werkzaamheden werkelijk op het vaststellen van de schade zag, zoals het medisch advies en het opstellen van de schadestaat.

Hoe de afweging in de praktijk uitvalt

De keuze is dus geen kwestie van principe maar van rekenen. Is de aansprakelijkheid erkend, dan is de eigen advocaat vrijwel altijd de betere route, want daar is geen plafond en geen toestemming. Is zij betwist, dan is het verstandig om de startfase onder de polis te houden en het overstapmoment te bepalen op het punt waarop een procedure reëel wordt. Is er een tweede polis, dan hoort die in de berekening thuis. En blijft de verzekeraar bij het standpunt dat uw zaak geen redelijke kans heeft, dan is dat geen eindoordeel maar een standpunt dat u kunt laten toetsen via de geschillenregeling .

Wat het u kost

Staat de aansprakelijkheid van de tegenpartij vast of is zij voldoende aannemelijk, dan komen de redelijke kosten van onze bijstand op grond van artikel 6:96 lid 2 BW voor rekening van die partij, inclusief het medisch advies en het deskundigenbericht. Is de aansprakelijkheid nog in geschil, dan maken wij vooraf een heldere afspraak; heeft u een rechtsbijstandverzekering, dan bestaat vrije advocaatkeuze zodra er wordt geprocedeerd. Het eerste gesprek is kosteloos en onze tarieven staan op kosten .

Wat wij voor u doen

Wij bepalen aan het begin van uw zaak langs welke weg de kosten van bijstand en van de schadevaststelling het beste kunnen lopen, en richten het dossier daar vanaf dag één op in.

Neem contact op

Twijfelt u of u uw rechtsbijstandverzekering moet gebruiken of een eigen advocaat moet nemen? Leg ons uw polis en de stand van uw dossier voor. Bel 035 - 203 11 62 , stuur een bericht via WhatsApp of mail info@vittorialaw.nl ; u hoort binnen één werkdag van ons.

Veelgestelde vragen

Moet ik mijn rechtsbijstandverzekering eerst gebruiken?

Nee. Er bestaat geen verplichting om uw polis in te zetten. Staat de aansprakelijkheid van een derde vast, dan komen de redelijke kosten van rechtsbijstand voor rekening van die partij en heeft u uw polis niet nodig.

Kan ik een eigen advocaat nemen en toch vergoed krijgen?

Ja, maar de route bepaalt alles. Bij een aansprakelijke tegenpartij loopt de vergoeding via artikel 6:96 lid 2 BW; loopt de zaak onder uw polis, dan ontstaat het keuzerecht zodra er wordt geprocedeerd of zodra er een belangenconflict is.

Wat gebeurt er als ik zelf al een advocaat heb ingeschakeld?

Als dat gebeurde terwijl de zaak nog bij de verzekeraar liep en er nog niet werd geprocedeerd, kan de dekking voor die kosten vervallen. Meld dat dan zo snel mogelijk en leg vast waarom de stap nodig was.

Mijn verzekeraar zegt dat mijn zaak geen redelijke kans heeft. Is dat het einde?

Nee. Iedere polis kent een geschillenregeling waarin een onafhankelijke advocaat de haalbaarheid beoordeelt, op kosten van de verzekeraar. Valt dat oordeel in uw voordeel uit, dan moet de zaak alsnog worden behandeld.

Geldt het kostenplafond ook als de tegenpartij betaalt?

Nee. Worden de kosten op grond van artikel 6:96 lid 2 BW door de aansprakelijke partij gedragen, dan speelt uw polis geen rol en blijft het plafond onaangeroerd. Dat is precies waarom die route in letselschade vaak de betere is.

Wat is het verschil tussen de jurist van mijn verzekeraar en een advocaat?

Alleen een advocaat kan namens u optreden in procedures waarvoor procesvertegenwoordiging verplicht is, en een advocaat is onderworpen aan het tuchtrecht en aan de gedragsregels van de beroepsgroep. Het verschil is uitgewerkt in uw letselschadezaak: een jurist of een advocaat?

Verwante onderwerpen

Verder lezen kan bij vrije advocaatkeuze inroepen , bij wat de verzekering aan advocaatkosten vergoedt en bij schadevergoeding bij letselschade . Het geheel staat bij elkaar op de pagina over de rechtsbijstandverzekering .

Geen redelijke kans op succes: mag de verzekeraar uw zaak weigeren?

Sat, 07 Feb 2026 09:45:27 GMT

In het kort. Vrijwel elke rechtsbijstandpolis staat de verzekeraar toe te toetsen of uw zaak een redelijke kans op succes heeft, en om te weigeren of te stoppen als die kans ontbreekt. Dat mag, maar het moet gemotiveerd gebeuren, en het is geen eindoordeel. Artikel 4:68 van de Wet op het financieel toezicht verplicht iedere verzekeraar in de polis te voorzien in een objectieve procedure om vast te stellen welke gedragslijn bij een meningsverschil wordt gevolgd: de geschillenregeling, waarin een onafhankelijke advocaat de haalbaarheid of de aanpak beoordeelt op kosten van de verzekeraar. Valt dat oordeel in uw voordeel uit, dan moet uw zaak alsnog worden behandeld. Wij beoordelen in één kosteloos gesprek of het de moeite waard is die regeling in te roepen, en schrijven zo nodig de geschilbrief.

Waarom een verzekeraar mag weigeren

Rechtsbijstand is geen blanco cheque om te procederen; het is een verzekering die is bedoeld om zinvolle geschillen op te lossen. De verzekeraar moet dus kunnen voorkomen dat zij structureel kosten maakt voor dossiers zonder perspectief, en daarom staat in vrijwel elke polis een clausule over de redelijke kans op succes, die zowel bij aanvang als tijdens de behandeling mag worden toegepast. Dat criterium is op zichzelf niet oneigenlijk. Het probleem zit in de toepassing, want perspectief laat zich niet uitrekenen: het hangt af van de feiten, van het bewijs, van de gekozen route en van het moment. Een zaak die kansarm lijkt zolang een stuk ontbreekt, wordt kansrijk zodra dat stuk er is.

Het belangenconflict dat in het criterium besloten ligt

Er is nog een reden om een afwijzing niet zonder meer te aanvaarden. De verzekeraar die oordeelt over de haalbaarheid draagt zelf de kosten van de behandeling, en heeft daarmee een eigen financieel belang bij de uitkomst van haar eigen oordeel. Dat is precies de spanning waarvoor de wetgever de geschillenregeling heeft neergezet: niet omdat verzekeraars te kwader trouw zouden zijn, maar omdat een oordeel waarin de beoordelaar zelf belang heeft niet zonder tegenwicht kan blijven. Staat uw verzekeraar bovendien in een andere hoedanigheid aan de kant van de tegenpartij, dan speelt er nog iets anders, dat is uitgewerkt in belangenconflict bij de rechtsbijstandverzekering .

Wat een redelijke kans is

Verzekeraars formuleren het criterium doorgaans als de kans op het beoogde resultaat, afgezet tegen het procesrisico en de kosten. Rechters en geschillenadviseurs kijken inhoudelijker: klopt de juridische grondslag, is het bewijs toereikend of is aanvullend bewijs realistisch te verkrijgen, en past de gekozen route bij het doel? Het gaat dus niet om winnen of verliezen, maar om de redelijkheid van het traject. Dat onderscheid is bruikbaar, want een zaak die als procedure onzeker is kan als schikking, als deskundigenonderzoek of als bezwaarprocedure heel reëel zijn.

Stap één: vraag om een motivering op dossierniveau

Behandel een afwijzing als een juridisch standpunt dat u kunt toetsen. De eerste stap is bijna altijd om te vragen waarop het oordeel precies berust: welke feiten worden ongunstig geacht, welke rechtsregel staat in de weg, en welk bewijs ontbreekt. Die vraag is niet vrijblijvend, want de verzekeraar die weigert of stopt op grond van de redelijke-kans-clausule moet dat gemotiveerd aan u meedelen. In de praktijk blijkt uit dat antwoord vaak dat er vooral onzekerheid is en niet dat de zaak kansloos is — en onzekerheid laat zich verkleinen, door stukken op te vragen, door een tijdlijn te maken, door correspondentie en getuigenverklaringen te bundelen of door een deskundige te laten kijken.

Stap twee: de geschilbrief

Blijft de verzekeraar bij haar standpunt, dan roept u de geschillenregeling in, en dat doet u schriftelijk en gemotiveerd. De grootste fout op dit punt is escaleren zonder het juridische probleem af te bakenen. Een second opinion gaat niet over de vraag of u zich onrechtvaardig behandeld voelt, maar over de kern: klopt de grondslag, is het bewijs voldoende of realistisch te verkrijgen, en is de strategie passend. Betwist daarom die kernpunten één voor één, benoem welke stukken ontbreken of verkeerd zijn gelezen, en leg uit welke route wél kansrijk is. Hoe scherper die kern staat, hoe minder ruimte er is voor een vrijblijvende afdoening.

Hoe de beoordeling verloopt

De verzekeraar legt de zaak voor aan een in Nederland ingeschreven advocaat, die onafhankelijk tegenover beide partijen moet staan en die beoordeelt of verdere behandeling een redelijke kans heeft of welke aanpak de juiste is. De kosten van dat advies komen voor rekening van de verzekeraar. Belangrijk is dat de adviseur zich weliswaar op het dossier baseert, maar dat hij ontbrekende stukken moet opvragen wanneer duidelijk is dat hij die nodig heeft voor een juist oordeel; de opvatting dat hij het maar moet doen met wat er ligt, vindt geen steun in de wet. Dat is in de praktijk het verschil tussen een zinvolle second opinion en een papieren exercitie, en het is een reden om zelf te zorgen dat de tijdlijn, de kerncorrespondentie en de relevante contractstukken compleet zijn voordat de beoordeling begint.

Wat het oordeel wel en niet betekent

Valt het oordeel in uw voordeel uit, dan moet de verzekeraar in beginsel doorpakken. Valt het tegen, dan betekent dat niet dat u ongelijk heeft, maar wel dat het standpunt van de verzekeraar bij de stand van zaken op dat moment verdedigbaar was. Behaalt u later langs een andere weg alsnog een goed resultaat, dan bewijst dat op zichzelf niet dat het eerdere oordeel onjuist was: het wordt beoordeeld naar het moment waarop het werd gegeven. Het doel van de regeling is dus niet achteraf gelijk krijgen, maar nu een objectief toetsbare koers bepalen. Blijft het geschil daarna bestaan, dan resteren het Kifid en de rechter .

Waar het in de praktijk misgaat

Niet zelden bij de manier waarop het dossier wordt gepresenteerd. Wie in emotie een breed verhaal neerlegt over het onrecht dat hem is aangedaan, maar de juridische kern vaag laat, maakt het een uitvoerder gemakkelijk om de zaak als kansarm te kwalificeren. Andersom wordt een dossier met een duidelijke rechtsvraag, een geordende tijdlijn en een concreet bewijsplan aanzienlijk sneller als behandelbaar gezien. Dat is geen kwestie van toon maar van structuur, en het is het deel van de voorbereiding waarop u zelf de meeste invloed heeft.

Wat het u kost

De onafhankelijke beoordeling in de geschillenregeling wordt door uw verzekeraar betaald; het opstellen van de geschilbrief doen wij op uurbasis, en het gesprek waarin wij beoordelen of het inroepen van de regeling kans van slagen heeft is kosteloos en vrijblijvend. Gaat het onderliggende geschil om letselschade en staat de aansprakelijkheid van een derde vast, dan komen de redelijke kosten van rechtsbijstand op grond van artikel 6:96 lid 2 BW voor rekening van die partij. Onze tarieven staan op kosten .

Wat wij voor u doen

Wij maken van het label kansarm een toetsbare stelling: wij vragen de motivering op, leggen die naast het dossier en schrijven de geschilbrief waarin het geschilpunt scherp is afgebakend.

Neem contact op

Heeft uw verzekeraar geoordeeld dat uw zaak geen redelijke kans heeft? Leg ons de afwijzing en de polisvoorwaarden voor. Bel 035 - 203 11 62 , stuur een bericht via WhatsApp of mail info@vittorialaw.nl ; u hoort binnen één werkdag van ons.

Veelgestelde vragen

Wat kost de geschillenregeling mij?

De kosten van het onafhankelijke advies komen voor rekening van de verzekeraar. Wilt u zich bij het opstellen van de geschilbrief laten bijstaan, dan zijn dat uw eigen kosten, tenzij die langs een andere weg verhaalbaar zijn.

Wie wijst de onafhankelijke advocaat aan?

Dat doet in de regel de verzekeraar, maar de gekozen advocaat moet onafhankelijk tegenover beide partijen staan en in Nederland zijn ingeschreven. Bestaat er twijfel over die onafhankelijkheid, dan is dat op zichzelf een punt dat u aan de orde kunt stellen.

Is het oordeel bindend voor de verzekeraar?

Valt het advies in uw voordeel uit, dan moet de verzekeraar in beginsel doorgaan met de behandeling van uw zaak. Wat de polis precies bepaalt over de gevolgen van het advies, verschilt per verzekeraar en staat in uw voorwaarden.

Kan ik na een negatief advies nog naar de rechter?

Dat hangt af van de vorm die uw polis aan de regeling geeft. Is het een bindend advies, dan is de ruimte beperkt; is het een advies zonder bindende kracht, dan staat de gang naar het Kifid of de rechter open. Lees dat na in uw voorwaarden.

Wat moet er in de geschilbrief staan?

De juridische kern en niets anders: welke grondslag u inroept, welk bewijs er is of realistisch te verkrijgen valt, welke feiten de verzekeraar verkeerd weegt en welke route u voorstelt. Voeg de tijdlijn en de kerncorrespondentie bij.

Mijn verzekeraar wil niet dat ik de regeling inroep. Kan zij dat weigeren?

Nee. De regeling moet op grond van artikel 4:68 Wft in de polis staan, en de verzekeraar is bovendien verplicht u erop te wijzen zodra er een meningsverschil over de behandeling van uw zaak bestaat.

Verwante onderwerpen

Verder lezen kan bij klacht over uw rechtsbijstandverzekeraar: Kifid of rechter , bij belangenconflict bij de rechtsbijstandverzekering en bij vrije advocaatkeuze inroepen . Het geheel staat bij elkaar op de pagina over de rechtsbijstandverzekering .

Vergoedt de verzekering alle advocaatkosten (kostenplafond en eigen risico)?

Sat, 07 Feb 2026 09:42:11 GMT

In het kort. Een rechtsbijstandverzekering vergoedt meer dan alleen de eigen jurist: doorgaans ook het honorarium en de verschotten van een externe advocaat, van een deurwaarder en van een deskundige, het griffierecht en de proceskosten van de wederpartij. Daar staan vrijwel altijd twee begrenzingen tegenover: een eigen risico of drempelbedrag, en een kostenmaximum voor externe bijstand. Zo’n maximum mag, maar het mag niet zo laag zijn dat uw recht op een eigen advocaat er feitelijk door wordt uitgehold; of die grens is overschreden, beoordeelt uiteindelijk de rechter. In letselschade is het plafond bovendien zelden het eindstation, omdat de kosten dan meestal langs een andere weg verhaalbaar zijn. Wij rekenen vooraf uit welke route u de meeste ruimte geeft; het eerste gesprek is kosteloos.

Een polis vergoedt geen advocaat, maar een pakket

De hardnekkigste misvatting is dat rechtsbijstand betekent dat de verzekeraar uw advocaat betaalt. In werkelijkheid koopt u een pakket van diensten en kosten, waarbij de verzekeraar in de eerste plaats in natura presteert: haar eigen juristen behandelen de zaak. Pas in bepaalde situaties wordt uitbesteed of worden externe kosten vergoed. Vergoed worden dan doorgaans het honorarium en de verschotten van de advocaat, de deurwaarder en andere bevoegde deskundigen, samen met het griffierecht en de kosten van de tegenpartij waarin u wordt veroordeeld. Wat er verder onder uw dekking valt en wat niet, staat in wat een rechtsbijstandverzekering precies dekt .

Waar het plafond gaat knellen

In een overzichtelijk dossier is het kostenmaximum zelden een probleem. Het gaat wringen zodra de zaak inhoudelijk zwaarder wordt: als de aansprakelijkheid wordt betwist, als een procedure onvermijdelijk is, of als er een medisch, arbeidsdeskundig of rekenkundig oordeel nodig is. Juist dan wilt u niet dat het budget bepaalt hoe ver de zaak wordt uitgezocht. Het is daarom verstandig het plafond vroeg te kennen en niet halverwege, want een dossier dat zonder budget stilvalt kost uiteindelijk meer dan een dossier dat vanaf het begin op de juiste route is gezet.

Wat u vooraf moet nagaan

Drie punten bepalen wat een plafond in de praktijk waard is. Het eerste is of de btw erin begrepen is, want dat scheelt bijna een kwart. Het tweede is of verschotten zoals het griffierecht, de deurwaarderskosten en een deskundigenrapport apart worden vergoed of uit hetzelfde bedrag moeten komen. Het derde is of het maximum per zaak geldt of per gebeurtenis, want bij samenhangende geschillen kan dat verschil bepalend zijn. Vraag de verzekeraar die drie punten schriftelijk te bevestigen op het moment dat u uw vrije advocaatkeuze inroept , en niet later.

Een maximum mag, uithollen mag niet

Het recht om zelf een advocaat te kiezen zodra uw zaak aan een rechter of een bestuursorgaan wordt voorgelegd, staat in artikel 4:67 van de Wet op het financieel toezicht en is door het Hof van Justitie van de Europese Unie ruim uitgelegd. Dat recht verplicht de verzekeraar niet tot een onbeperkt budget: zij mag de vergoeding van externe kosten begrenzen. De grens aan die grens is dat het recht er niet illusoir door mag worden. Wordt het bedrag zo laag gesteld dat geen enkele advocaat de zaak daarvoor kan voeren, dan is het recht in feite ontnomen, en dat is uiteindelijk ter beoordeling van de nationale rechter. Voor de praktijk betekent dat vooral dat u moet sturen op proportionaliteit: het belang van de zaak, de te verwachten proceshandelingen en de redelijkheid van de begroting.

Is het plafond te laag, dan zijn er twee routes

De eerste route is polisrechtelijk. U vraagt om aanvullend budget en onderbouwt dat met een begroting per processtap, u beperkt de werkzaamheden tot wat werkelijk nodig is, of u aanvaardt voor een deel van het traject een advocaat uit het panel van de verzekeraar. De tweede route is die van verhaal en samenloop, en die is in schadezaken vaak de belangrijkste: zijn de kosten elders verhaalbaar, dan hoeft het interne plafond uw dossier helemaal niet te dicteren. Veel polissen bepalen zelfs uitdrukkelijk dat kosten niet worden vergoed voor zover u die langs contractuele of wettelijke weg vergoed kunt krijgen, met als praktische uitwerking dat de verzekeraar voorschiet en vervolgens meewerkt aan verhaal. Betaalde de rechtsbijstandverzekeraar buitengerechtelijke kosten, dan kan zij die op grond van artikel 7:962 BW als gesubrogeerde partij bij de aansprakelijke partij neerleggen.

Bij letselschade is het plafond meestal niet de grens

Staat de aansprakelijkheid van de tegenpartij vast of is zij voldoende aannemelijk, dan komen de redelijke kosten van rechtsbijstand op grond van artikel 6:96 lid 2 BW voor rekening van die tegenpartij. Uw polis blijft dan onaangeroerd en het kostenmaximum speelt geen rol. Dat is de reden waarom een plafond in letselschade zelden het eindstation is: het is eerder een teken dat de financieringsroute moet worden herijkt. In sommige dossiers is het verstandig de startfase onder de polis te houden en pas over te stappen zodra procedurele stappen reëel worden; in andere is het vanaf dag één juist beter om de kosten bij de aansprakelijke partij neer te leggen. De afweging staat uitgewerkt in gebruik ik mijn rechtsbijstandverzekering of kies ik een eigen advocaat op kosten van de tegenpartij?

Een tweede polis kan meer bieden dan u denkt

Heeft u naast rechtsbijstand ook een schadeverzekering voor inzittenden of een andere first-party dekking, dan bevat die vaak een bepaling die vergoeding uitsluit voor zover u ergens anders aanspraak heeft. De Hoge Raad heeft op 9 september 2022 beslist dat zo'n bepaling de redelijke kosten ter vaststelling van de schade niet kan wegnemen bij een consument: die kosten komen op grond van artikel 7:959 lid 1 BW ten laste van de verzekeraar, ook boven de verzekerde som, en daarvan mag tot het bedrag van de verzekerde som niet ten nadele van de consument worden afgeweken. Wel moet u dan aannemelijk maken welk deel van de werkzaamheden werkelijk op het vaststellen van de schade zag, zoals het medisch advies en het opstellen van de schadestaat.

Wat het u kost

Een discussie over het kostenmaximum met uw eigen verzekeraar voeren wij op uurbasis, en het gesprek waarin wij uw polis en de begroting doornemen is kosteloos en vrijblijvend. Gaat het onderliggende geschil om letselschade en staat de aansprakelijkheid vast, dan komen onze kosten op grond van artikel 6:96 lid 2 BW voor rekening van de aansprakelijke partij en blijft uw plafond onaangeroerd. Onze tarieven staan op kosten .

Wat wij voor u doen

Wij begroten wat uw zaak werkelijk vraagt, leggen dat naast het plafond in uw polis en kiezen de route waarlangs die kosten het best kunnen worden gedragen.

Neem contact op

Wilt u weten of uw kostenmaximum toereikend is voor wat uw zaak vraagt? Leg ons uw polisvoorwaarden en de correspondentie met de verzekeraar voor. Bel 035 - 203 11 62 , stuur een bericht via WhatsApp of mail info@vittorialaw.nl ; u hoort binnen één werkdag van ons.

Veelgestelde vragen

Mag mijn verzekeraar een maximum stellen aan de advocaatkosten?

Ja. Een kostenmaximum voor externe bijstand is toegestaan. Het mag alleen niet zo laag zijn dat het recht om zelf een advocaat te kiezen daardoor feitelijk niet meer kan worden uitgeoefend; die beoordeling is aan de rechter.

Is de btw in het plafond begrepen?

Dat verschilt per polis en het scheelt bijna een kwart van het bedrag. Vraag de verzekeraar dit schriftelijk te bevestigen voordat de advocaat aan het werk gaat, samen met de vraag of verschotten apart worden vergoed.

Wat gebeurt er als het plafond halverwege de zaak op is?

Dan moet u kiezen tussen aanvullend budget vragen, de werkzaamheden beperken of de kosten elders neerleggen. Dat is precies waarom het verstandig is de begroting aan het begin te maken en niet op het moment dat het geld op is.

Ik heb ook een schadeverzekering inzittenden. Helpt dat?

Mogelijk wel. Een bepaling die vergoeding uitsluit omdat u elders verzekerd bent, kan bij een consument de redelijke kosten ter vaststelling van de schade niet wegnemen. U moet dan wel onderbouwen welke werkzaamheden op die vaststelling zagen.

Ik heb al zelf een advocaat ingeschakeld. Krijg ik die kosten vergoed?

Vaak niet. Wie buiten de vrije-keuzefase en zonder afstemming met de verzekeraar kosten maakt, loopt het risico dat de dekking daarvoor vervalt. Meld daarom eerst en laat de opdracht via de verzekeraar lopen.

De verzekeraar vindt mijn zaak kansloos en betaalt daarom niets. Kan ik daar iets tegen doen?

Ja. Iedere polis kent een geschillenregeling waarin een onafhankelijke advocaat de haalbaarheid beoordeelt op kosten van de verzekeraar. Valt dat oordeel in uw voordeel uit, dan moet de zaak alsnog worden behandeld; zie de geschillenregeling en second opinion .

Verwante onderwerpen

Verder lezen kan bij vrije advocaatkeuze inroepen , bij wat een rechtsbijstandverzekering precies dekt en bij wat een letselschadeadvocaat kost . Het geheel staat bij elkaar op de pagina over de rechtsbijstandverzekering .

Wachttijd rechtsbijstandverzekering: wanneer komt uw conflict te vroeg?

Sat, 07 Feb 2026 09:35:51 GMT

In het kort. Vrijwel elke rechtsbijstandpolis kent een wachttijd, meestal van drie maanden, waarin een nieuw geschil niet in behandeling wordt genomen. Die termijn loopt niet vanaf de brief die u kreeg, maar vanaf de gebeurtenis die het conflict in gang zette; bij een reeks samenhangende gebeurtenissen telt het eerste voorval, en juist daar strandt de discussie meestal. Tegelijk kent vrijwel iedere polis uitzonderingen die verzekeraars niet uit zichzelf noemen: het verhalen van schade op iemand die daarvoor uitsluitend wettelijk aansprakelijk is, straf- en tuchtzaken, en geschillen over een overeenkomst die pas na de ingangsdatum is gesloten. Wij leggen uw polisvoorwaarden naast een feitelijke tijdlijn en zeggen u in één gesprek of de afwijzing standhoudt; dat eerste gesprek is kosteloos.

Waarom uw polis een wachttijd kent

Een rechtsbijstandverzekering dekt toekomstige, onzekere geschillen. Zonder wachttijd zou iedereen zich pas verzekeren op het moment dat het conflict al concreet dreigt, en dat is precies wat een verzekering niet kan dragen. De wachttijd is de praktische scheidslijn tussen een geschil dat al in de lucht hing en een geschil dat werkelijk nieuw is. Daarnaast geldt het beginsel dat u zich niet kunt verzekeren tegen een brand die al woedt: was het conflict bij het sluiten van de polis al voorzienbaar, dan bestaat er ook los van de wachttijd geen dekking. Welke grenzen een polis verder stelt, staat in wat een rechtsbijstandverzekering precies dekt .

Het startmoment is de gebeurtenis, niet uw brief

Verzekerden lezen de wachttijd doorgaans vanaf het moment waarop het conflict voor hen zichtbaar werd: de aanmaning, de opzegging, het afwijzende bericht. De polis kijkt anders. Beslissend is de gebeurtenis of de reeks gebeurtenissen die tot het juridische probleem heeft geleid, en dat moment ligt vrijwel altijd eerder. Wie in maart een polis sluit en in mei een dagvaarding ontvangt over een levering uit januari, heeft juridisch gezien een geschil van januari. Dat onderscheid is geen spitsvondigheid van de verzekeraar maar de kern van het criterium, en het is ook de reden waarom een afwijzing zelden met verontwaardiging alleen wordt weggenomen.

Bij een reeks gebeurtenissen telt het eerste voorval

De meeste discussies gaan niet over de datum zelf maar over de vraag hoeveel gebeurtenissen er zijn. Hangen zij samen, dan telt het eerste voorval uit de reeks en wordt het geschil in feite teruggedateerd. Verzekeraars trekken die lijn in de praktijk regelmatig te ruim: een eerdere ergernis, een klacht die nergens toe leidde of een gesprek dat stroef verliep wordt dan opgevoerd als het beginpunt van hetzelfde conflict. Dat gaat te ver zodra die eerdere voorvallen geen concreet belangenconflict opleverden en er toen geen enkele aanleiding was om juridisch op te treden. Wie dat onderscheid scherp maakt, verplaatst het startmoment naar voren en daarmee vaak binnen de dekking.

De uitzondering die er bij letselschade het meest toe doet

Bij schadeverhaal ligt het beeld wezenlijk anders. Veel polissen bepalen dat de wachttijd niet geldt wanneer rechtsbijstand wordt gevraagd voor het verhalen van schade op degene die daarvoor uitsluitend wettelijk aansprakelijk is. Voor een verkeersongeval of een ander ongeval waarbij een derde aansprakelijk is, betekent dat dat verhaalsbijstand ook binnen de wachttijd gedekt kan zijn, hoe kort de polis ook loopt. Dat is geen wettelijk recht maar een polisbepaling, dus de tekst van uw eigen voorwaarden is doorslaggevend. Staat de aansprakelijkheid van de tegenpartij vast, dan is er bovendien een tweede route die uw polis helemaal overbodig maakt; die staat beschreven in gebruik ik mijn rechtsbijstandverzekering of kies ik een eigen advocaat op kosten van de tegenpartij?

Straf- en tuchtzaken en overeenkomsten van na de ingangsdatum

Twee andere uitzonderingen keren in vrijwel elke polis terug. De eerste betreft straf- en tuchtzaken, waarvoor de wachttijd doorgaans niet geldt. De tweede is praktisch het meest bruikbaar bij consumentengeschillen: gaat het om een schriftelijke overeenkomst die pas na het ingaan van de verzekering is gesloten, dan valt de kerngebeurtenis per definitie na de ingangsdatum en is er dekking, ook al is de polis recent. Een conflict over een auto die u vorige maand kocht of over een aannemingsovereenkomst die u vorige week tekende, is daarmee vaak wél gedekt terwijl de verzekeraar in eerste instantie naar de wachttijd wees.

Wat u tegen een wachttijdafwijzing kunt inbrengen

Behandel de afwijzing als een juridisch standpunt en niet als een eindoordeel. Vraag eerst om een concrete motivering: welke gebeurtenis merkt de verzekeraar aan als het beginpunt, en waarom hangen de door haar genoemde voorvallen samen? Zet daar een tijdlijn tegenover waarin staat wat er wanneer gebeurde en op welk moment er voor het eerst een concreet belangenconflict bestond. Betrek daarbij de uitzonderingen, want een zaak die als contractueel geschil is aangemeld kan in werkelijkheid schadeverhaal op een aansprakelijke derde zijn. Blijft de verzekeraar bij haar standpunt, dan is het meningsverschil er een over de gedragslijn en kunt u de geschillenregeling inroepen; helpt ook dat niet, dan resteren het Kifid en de rechter . Let er tot slot op dat de wachttijd niet de enige termijn is die u de dekking kan kosten: te laat melden doet dat evengoed, zoals uitgewerkt in te late melding en verjaring .

Wat het u kost

Een dekkingsdiscussie met uw eigen rechtsbijstandverzekeraar voeren wij op uurbasis, en het gesprek waarin wij uw polis en uw tijdlijn doornemen is kosteloos en vrijblijvend. Gaat het onderliggende geschil om letselschade en staat de aansprakelijkheid van een derde vast, dan komen de redelijke kosten van rechtsbijstand op grond van artikel 6:96 lid 2 BW voor rekening van die partij en heeft u uw polis daarvoor niet nodig. Onze tarieven staan op kosten .

Wat wij voor u doen

Wij bepalen het juridisch relevante startmoment van uw geschil, toetsen of een van de polisuitzonderingen van toepassing is en voeren zo nodig het dekkingsgeschil met uw verzekeraar.

Neem contact op

Is uw zaak afgewezen omdat het conflict binnen de wachttijd zou vallen? Leg uw polisvoorwaarden en de afwijzing aan ons voor. Bel 035 - 203 11 62 , stuur een bericht via WhatsApp of mail info@vittorialaw.nl ; u hoort binnen één werkdag van ons.

Veelgestelde vragen

Hoe lang is de wachttijd doorgaans?

In de meeste polissen drie maanden, gerekend vanaf de ingangsdatum van de verzekering. Er zijn polissen met een kortere of juist langere termijn, en soms geldt per module een eigen wachttijd. De tekst van uw eigen voorwaarden gaat boven elke vuistregel.

Telt de datum waarop ik de brief kreeg, of de datum van het voorval?

De datum van het voorval. De polis knoopt aan bij de gebeurtenis die tot het juridische probleem heeft geleid, niet bij het moment waarop u daarvan hoorde. Dat is precies waarom een geschil dat voor u nieuw voelt, verzekeringstechnisch oud kan zijn.

Geldt de wachttijd ook als iemand anders aansprakelijk is voor mijn schade?

Vaak niet. Veel polissen zonderen het verhalen van schade op een uitsluitend wettelijk aansprakelijke derde uitdrukkelijk uit van de wachttijd. Dat maakt bij een verkeersongeval of ander ongeval een wezenlijk verschil, ook bij een polis die net loopt.

Mijn verzekeraar telt een oude ruzie mee als eerste voorval. Mag dat?

Alleen als die eerdere gebeurtenis werkelijk deel uitmaakt van dezelfde reeks en toen al een concreet belangenconflict opleverde. Een ergernis zonder juridische betekenis is geen beginpunt. Vraag de verzekeraar te motiveren waarom de voorvallen samenhangen.

Kan ik de wachttijd omzeilen door de zaak anders te noemen?

Nee, en dat is ook niet de inzet. Beslissend is de juridische aard van het geschil, niet de benaming ervan. Wel komt het voor dat een zaak van meet af aan verkeerd is gekwalificeerd, bijvoorbeeld als contractueel geschil terwijl het schadeverhaal betreft.

Wat als de wachttijd wel geldt en er dus geen dekking is?

Dan is de vraag hoe het geschil buiten de polis om wordt gevoerd. Bij letselschade met een aansprakelijke tegenpartij komen de kosten van rechtsbijstand doorgaans voor rekening van die partij; in andere zaken maken wij vooraf een heldere afspraak over de kosten.

Verwante onderwerpen

Verder lezen kan bij wat een rechtsbijstandverzekering precies dekt , bij te late melding en verjaring en bij vrije advocaatkeuze inroepen . Het geheel staat bij elkaar op de pagina over de rechtsbijstandverzekering .

Wat dekt een rechtsbijstandverzekering precies (en wat niet)?

Sat, 07 Feb 2026 09:30:53 GMT

In het kort. Een rechtsbijstandverzekering dekt juridisch advies en bijstand bij een concreet geschil, met de kosten die daarbij horen: een deskundige, het griffierecht en — afhankelijk van uw polis — een deel van de advocaatkosten. Wat er precies gedekt is hangt niet af van hoe u de kwestie noemt, maar van de module waaronder het geschil valt en van de definities in uw voorwaarden. Uitsluitingen, een minimumbelang, het dekkingsgebied en de wachttijd bepalen samen of uw zaak wordt opgepakt. Wij lezen uw polis met de tijdlijn van het conflict ernaast en zeggen u in één gesprek waar u staat; dat eerste gesprek is kosteloos.

Wat een rechtsbijstandverzekering werkelijk dekt

Een rechtsbijstandverzekering is een schadeverzekering, geen abonnement op een advocaat. Zij dekt juridisch advies en juridische bijstand zodra er een concreet geschil is, en de kosten die daarbij horen: het inschakelen van een deskundige, het griffierecht, de proceskosten van de wederpartij als u verliest en, afhankelijk van uw polis, een deel van de kosten van een externe advocaat. Wat de polis niet is, is een garantie dat elke kwestie ook werkelijk wordt behandeld. Welke rechten u tegenover uw eigen verzekeraar heeft, zetten wij uiteen op de pagina over de rechtsbijstandverzekering .

De dekking is opgeknipt in modules

Vrijwel elke polis is thematisch ingericht: gezinsrechtsbijstand, verkeer en letsel, consument en wonen, werk en inkomen, en voor ondernemers een aparte bedrijfsmodule. Welke module u nodig heeft bepaalt niet u, maar de juridische aard van het geschil gelezen tegen de definities in uw voorwaarden. Een verkeersongeval valt doorgaans onder verkeer en letsel; een geschil met de aannemer over een verbouwing eerder onder wonen. Wie alleen een gezinsmodule heeft terwijl het conflict bedrijfsmatig is ontstaan, staat met lege handen — ook al voelt de zaak persoonlijk. Ondernemers lezen daarover verder bij rechtsbijstand voor ondernemers .

Waar de dekking ophoudt

Vier grenzen zitten in de praktijk het vaakst in de weg. De eerste is de uitsluiting: bedrijfsmatig handelen onder een gezinsmodule, opzet, of een terrein dat de polis eenvoudigweg niet noemt. De tweede is het minimumbelang, waaronder een zaak niet in behandeling wordt genomen. De derde is het dekkingsgebied, dat bij verkeer vaak beperkt is tot Europa of het groene-kaartgebied. De vierde is de wachttijd, met daarnaast het beginsel dat u zich niet kunt verzekeren tegen een brand die al woedt: voor een geschil dat bij het sluiten van de polis al voorzienbaar was bestaat geen dekking. Hoe die termijn precies loopt en welke uitzondering bij schadeverhaal geldt, staat in de wachttijd van uw rechtsbijstandverzekering .

Een dekkingstoets is een leesoefening, geen gevoelskwestie

Of er dekking is, blijkt uit de polis met een feitelijke tijdlijn ernaast: wanneer ontstond het concrete conflict, onder welke module valt het, en welke verplichtingen gelden bij het melden en bij het meewerken aan de behandeling. Wie dat vanaf het begin scherp heeft, voorkomt dat een inhoudelijk sterke zaak strandt op een formeel dekkingspunt. Meldt u te laat, dan kan dat u de dekking kosten; wanneer dat wel en niet zo is, werken wij uit in te late melding en verjaring . Is er dekking, dan is de volgende vraag hoe ver die reikt: zie vergoedt de verzekering alle advocaatkosten?

Wat het u kost

Een dekkingsdiscussie met uw eigen verzekeraar voeren wij op uurbasis, en het eerste gesprek waarin wij uw polis en uw situatie doornemen is kosteloos en vrijblijvend. Gaat het onderliggende geschil om letselschade en staat de aansprakelijkheid van een derde vast, dan komen de redelijke kosten van rechtsbijstand op grond van artikel 6:96 lid 2 BW voor rekening van die partij en heeft u uw polis daarvoor niet nodig; uw kostenplafond blijft dan onaangeroerd. Onze tarieven staan op kosten .

Wat wij voor u doen

Wij lezen uw polis, leggen de tijdlijn van het conflict ernaast en voeren zo nodig het dekkingsgeschil met uw verzekeraar; wordt er geprocedeerd, dan treden wij op als de externe advocaat waar uw polis recht op geeft, zoals uitgewerkt in vrije advocaatkeuze inroepen .

Neem contact op

Twijfelt u of uw polis uw zaak dekt, of ligt er al een afwijzing? Leg uw polisvoorwaarden en de correspondentie met de verzekeraar aan ons voor. Bel 035 - 203 11 62 , stuur een bericht via WhatsApp of mail info@vittorialaw.nl ; u hoort binnen één werkdag van ons.

Veelgestelde vragen

Geldt mijn verzekering ook voor een geschil dat al speelde?

In beginsel niet. U kunt zich niet verzekeren tegen een conflict dat bij het sluiten van de polis al voorzienbaar was, en daarnaast geldt vrijwel altijd een wachttijd. Beslissend is niet wanneer u het probleem opmerkte, maar wanneer de gebeurtenis zich voordeed; zie de wachttijd van uw rechtsbijstandverzekering .

Wat is een minimumbelang en waarom wijst mijn verzekeraar daarop?

Veel polissen nemen een zaak niet in behandeling wanneer het financiële belang onder een drempelbedrag blijft. Dat is toegestaan en staat los van de vraag of u gelijk heeft. Blijft uw belang onder die drempel, dan is de vraag of het geschil langs een andere weg kan worden gevoerd.

Mijn geschil is zakelijk, maar ik heb alleen een gezinsmodule. Wat nu?

Dan is er doorgaans geen dekking, ook al raakt de zaak u persoonlijk. De aard van het geschil beslist, niet uw beleving ervan. Toets wel of het geschil werkelijk bedrijfsmatig is: de grens tussen privé en zakelijk is minder scherp dan polisvoorwaarden suggereren.

Betaalt mijn verzekering ook een advocaat van mijn eigen keuze?

Zodra uw zaak aan een rechter of een bestuursorgaan wordt voorgelegd wel, op grond van artikel 4:67 Wft. De verzekeraar mag daarbij een kostenmaximum stellen, maar dat maximum mag het recht niet uithollen. Hoe u dat recht inroept staat in vrije advocaatkeuze inroepen .

De verzekeraar vindt mijn zaak kansloos. Is dat het eindstation?

Nee. Iedere polis kent een geschillenregeling waarmee een onafhankelijke advocaat de haalbaarheid beoordeelt, op kosten van de verzekeraar. Valt dat oordeel in uw voordeel uit, dan moet de zaak alsnog worden behandeld; zie de geschillenregeling en second opinion .

Mijn verzekeraar verzekert ook de tegenpartij. Mag dat?

Dat komt bij grote verzekeraars regelmatig voor en levert een belangenconflict op. In die situatie heeft u recht op een eigen, externe advocaat, ook zonder dat er wordt geprocedeerd; zie belangenconflict bij de rechtsbijstandverzekering .

Verwante onderwerpen

Loopt de discussie hoger op, dan zijn de routes naar Kifid of de rechter beschreven, evenals wat de verzekering aan advocaatkosten vergoedt en de wachttijd . Het geheel staat bij elkaar op de pagina over de rechtsbijstandverzekering .

Deelgeschilprocedure bij letselschade: wanneer is het strategisch verstandig?

Thu, 05 Feb 2026 20:23:14 GMT

Deelgeschilprocedure bij letselschade: wanneer is het strategisch verstandig?

Deelgeschil is bedoeld als instrument om een vastgelopen schaderegeling weer in beweging te krijgen. Het is geen volledige procedure over de hele schade, maar een rechterlijke beslissing over één afgebakend geschilpunt dat de rest blokkeert. Denk aan aansprakelijkheid, eigen schuld, causaal verband op hoofdlijnen, voorschot, of een discussie over uitgangspunten van een schadeberekening.

Het succes van deelgeschil hangt vooral af van dossierkwaliteit en afbakening. Een rechter kan alleen beslissen als de feiten voldoende helder zijn en als het geschilpunt zich leent voor beslissing zonder een volledige bewijsprocedure. Dat betekent dat je vooraf moet investeren in feitenvastlegging, medische stukken en een duidelijke probleemschets. hookup-punten als “wij willen volledige erkenning en betaling” werken niet; het moet gaan om een concreet knelpunt dat, zodra het is beslist, de onderhandelingen realistisch gezien kan laten doorgaan.

Strategisch is deelgeschil vaak sterk bij verzekeraars die “blijven hangen” in een standaardbetwisting of bij discussies over een beperkte, maar beslissende kwestie. Het kan ook druk zetten op voortgang, omdat een verzekeraar risico loopt op een voor hem ongunstige beslissing en op kosten. Tegelijkertijd moet je waken voor deelgeschil als de zaak eigenlijk nog niet rijp is. Dan loop je het risico dat de rechter de beslissing niet kan nemen of slechts beperkte richting geeft, waarna je alsnog tijd en kosten hebt gemaakt.

Vittoria Law zet deelgeschil in als instrument, niet als doel. De afweging is steeds: is dit de snelste weg naar een minnelijk eindresultaat dat inhoudelijk klopt? Als het antwoord ja is, moet het verzoekschrift niet alleen juridisch overtuigen, maar ook de onderhandeling “ontgrendelen”.

Werkgeversaansprakelijkheid bij arbeidsongeval: wanneer vergoedt de werkgever?

Thu, 05 Feb 2026 20:06:48 GMT

Werkgeversaansprakelijkheid bij arbeidsongeval: wanneer vergoedt de werkgever?

Arbeidsongevallen worden door het recht anders behandeld dan “gewone” ongevallen. Dat heeft een duidelijke reden: de werkgever organiseert het werk, bepaalt de werkplek en heeft zeggenschap over middelen en instructies. Daarom rust op de werkgever een vergaande zorgplicht om te voorkomen dat werknemers in de uitoefening van hun werkzaamheden schade lijden.

In de kern is de vraag niet of de werknemer “beter had kunnen opletten”, maar of de werkgever aantoonbaar heeft gedaan wat redelijkerwijs nodig is om het ongeval te voorkomen. De Hoge Raad heeft in de loop der jaren die zorgplicht streng ingevuld. In klassieke lijnen is het uitgangspunt dat de werknemer moet stellen en aannemelijk maken dát hij schade heeft geleden in de uitoefening van zijn werk. Als dat vaststaat, ligt het op de weg van de werkgever om te bewijzen dat hij aan zijn zorgplicht heeft voldaan. Dit maakt werkgeversaansprakelijkheid in de praktijk vaak kansrijk, mits de toedracht voldoende kan worden gereconstrueerd.

Wat houdt die zorgplicht in? Het gaat om meer dan een mapje veiligheidsregels. Relevante factoren zijn onder meer de RI&E en de vertaling daarvan naar concrete maatregelen, instructies en toezicht, beschikbaarheid en gebruik van persoonlijke beschermingsmiddelen, veilige inrichting van de werkplek, onderhoud en keuring van machines en gereedschappen, en de mate waarin de werkgever controleert of regels worden nageleefd. In sectoren met verhoogd risico (bouw, logistiek, industrie) wordt ook sneller verwacht dat de werkgever anticipeert op “menselijke fouten”, zoals onoplettendheid of routinegedrag.

Werkgevers voeren vaak verweer met “bewuste roekeloosheid” van de werknemer. De praktijk leert dat dit verweer zelden slaagt. De Hoge Raad heeft in het bekende arrest Pollemans/Hoondert de lat hoog gelegd: het gaat niet om gewone onvoorzichtigheid, maar om het bewust aanvaarden van het roekeloze karakter van het gedrag op het moment zelf. Dat is moeilijk te bewijzen, zeker als werkgeversinstructies in de dagelijkse praktijk niet strikt werden gehandhaafd.

Bij schade gaat het om volledige vergoeding . Inkomensschade en pensioenverlies zijn bij langdurige uitval vaak de zwaarste posten. Daarnaast spelen medische kosten, reiskosten, huishoudelijke hulp en smartengeld. Ook re-integratie en aanpassing van werkzaamheden kunnen kosten met zich brengen die in een schaderegeling moeten worden betrokken. Cruciaal is dat medische beperkingen worden vertaald naar functionele beperkingen en vervolgens naar arbeidsdeskundige gevolgen. Zonder die vertaalslag wordt schade te snel “plat” onderhandeld.

Voor werknemers is het belangrijk om onmiddellijk na het incident bewijs veilig te stellen: foto’s van de situatie, namen van collega’s, bedrijfsongevallenrapporten en communicatie met leidinggevenden. Voor werkgevers is het omgekeerd essentieel om direct intern onderzoek zorgvuldig te doen, maar ook om te beseffen dat “intern onderzoek” geen vervanging is voor objectieve bewijsstukken als instructies niet aantoonbaar zijn nageleefd.

Vittoria Law begeleidt arbeidsongevallen met focus op bewijs en schade. Niet door de zaak nodeloos te juridiseren, maar door het dossier zó op te bouwen dat aansprakelijkheid en schadeomvang niet in abstracties blijven hangen. Dat is doorgaans de snelste route naar erkenning en een regeling die toekomstbestendig is.

Schade claimen: van aansprakelijkstelling tot uitbetaling.

Thu, 05 Feb 2026 19:56:40 GMT

Schade claimen: van aansprakelijkstelling tot uitbetaling.

Een schadeclaim werkt het best als je vanaf dag één denkt in bewijs en einddoel: erkenning van aansprakelijkheid én een reële vergoeding. Na een incident begint het met vastlegging. Noteer toedracht, datum, locatie, betrokkenen, maak foto’s, vraag getuigengegevens op en bewaar alle correspondentie. Bij letsel geldt daarnaast: laat klachten medisch vastleggen, liefst direct.

De tweede stap is aansprakelijkstelling. Daarin beschrijf je feitelijk wat er is gebeurd, welke norm is geschonden en welke schade is ontstaan of te verwachten. Ook vraag je om doorgifte aan de aansprakelijkheidsverzekeraar en om bevestiging van dekking en standpunt. Verzekeraars reageren vaak met een vragenlijst of verzoek om stukken. Het loont om die gestructureerd te beantwoorden: consistent, volledig en controleerbaar.

Daarna komt de fase van schade-inventarisatie en voorschotten. Letselschade bestaat meestal uit meer dan medische kosten: verlies aan verdienvermogen, huishoudelijke hulp, reiskosten, studievertraging, aanpassingen, en immateriële schade (smartengeld). Waar de aansprakelijkheid voldoende aannemelijk is, kunnen voorschotten worden verlangd om financiële druk weg te nemen.

Bij discussie over klachten en beperkingen volgen expertises. Denk aan een onafhankelijk medisch specialist, een arbeidsdeskundige voor inzetbaarheid, en een rekenkundige voor kapitalisatie. Het is verstandig om vooraf goede vraagstellingen en uitgangspunten af te spreken, omdat die de uitkomst mede sturen.

Als overleg vastloopt kan een deelgeschilprocedure de knoop doorhakken over een afgebakend punt, zoals aansprakelijkheid, causaliteit, of een schadepost. De kracht daarvan is dat het gericht is op voortgang in minnelijk overleg. Vittoria Law bewaakt die voortgang: dossieropbouw, regie op expertises en het vertalen van medische feiten naar juridische causaliteit en schade.

Aansprakelijkheid vs. verzekering: wat is het verschil?

Thu, 05 Feb 2026 19:53:50 GMT

Aansprakelijkheid vs. verzekering: wat is het verschil?

Bij een schadeclaim lopen twee vragen vaak door elkaar: wie is aansprakelijk en wie betaalt ? Aansprakelijkheid is een juridische kwalificatie: iemand is verplicht schade te vergoeden omdat hij een norm heeft geschonden of omdat de wet hem een risico toerekent. Verzekering gaat over dekking: neemt een verzekeraar de financiële last en de afhandeling over? Je kunt aansprakelijk zijn zonder verzekering, en je kunt verzekerd zijn maar toch geen uitkering krijgen als geen aansprakelijkheid kan worden vastgesteld of een uitsluiting van toepassing is.

Bij particulieren speelt vaak de AVP . Bij ondernemers de AVB , soms aangevuld met specifieke dekkingen (productaansprakelijkheid, milieuschade, bestuurdersaansprakelijkheid, beroepsaansprakelijkheid). Die polissen bevatten voorwaarden, zoals meldplicht en medewerkingsplicht. In het aansprakelijkheidsrecht is tijdige melding geen formaliteit. Te late melding kan leiden tot bewijsproblemen en – afhankelijk van polisvoorwaarden en omstandigheden – tot de discussie dat dekking vervalt. Dat raakt direct de onderhandelingspositie, omdat het verhaal dan mogelijk bij de aansprakelijke persoon of onderneming zelf komt te liggen.

Verzekeraars toetsen claims doorgaans langs twee assen. Eerst: is er aansprakelijkheid ? Dat is het debat over normschending, toerekening, causaliteit en schade. Daarna: is er dekking ? Daar kunnen uitsluitingen spelen (opzet, bewuste roekeloosheid, bepaalde activiteiten), eigen risico’s of beperkingen in verzekerd bedrag. Voor een benadeelde is het belangrijk om te beseffen dat “geen dekking” niet per se betekent “geen recht”. Het betekent alleen dat de verzekeraar niet betaalt; de aansprakelijke partij kan nog steeds gehouden zijn.

In de praktijk is het verstandig om aansprakelijkheid en dekking gelijktijdig te adresseren. Een goede aansprakelijkstelling vraagt daarom niet alleen om erkenning van aansprakelijkheid, maar ook om bevestiging dat de kwestie is doorgestuurd naar de verzekeraar, dat dekking wordt onderzocht en dat er een behandelaar is aangewezen. Zeker bij letselschade is het daarnaast belangrijk om te sturen op voorschotten zodra aansprakelijkheid voldoende aannemelijk is. Die voorschotten zijn vaak het verschil tussen rust en financiële druk.

Voor verzekerden geldt het spiegelbeeld. Wie een incident meemaakt, doet er goed aan direct te melden, het feitencomplex helder vast te leggen en terughoudend te zijn met interpretaties. Een onhandige eerste verklaring kan later tegen je werken, niet alleen bij aansprakelijkheid maar ook bij dekking. In de literatuur over verzekeringsrecht en schadeafwikkeling wordt dit consequent benadrukt: de kwaliteit van het eerste dossier bepaalt vaak de rest van het traject.

Vittoria Law begeleidt bij dit soort kwesties zowel benadeelden als ondernemingen. Niet met abstracte polistaal, maar met een concrete aanpak: welke grondslag, welke verzekeraar, welke bewijsstukken en welke route geeft de grootste kans op een snelle en volledige afwikkeling?

Wanneer ben je aansprakelijk voor schade? | Vittoria Law

Thu, 05 Feb 2026 19:44:34 GMT

Aansprakelijkheid bij schade: wanneer ben je juridisch aansprakelijk?

Wanneer is gedrag onrechtmatig?

Wie schade lijdt, wil meestal één ding weten: kan ik iemand aanspreken en krijg ik mijn schade vergoed? In het Nederlandse aansprakelijkheidsrecht is het antwoord vaak te vinden in de onrechtmatige daad. Die term klinkt zwaar, maar gaat in de praktijk over alledaagse situaties: een gevaarlijke situatie creëren, onvoldoende waarschuwen, onvoorzichtig handelen, of een norm overtreden waardoor een ander schade lijdt.

Juridisch begint het met de vraag of het gedrag onrechtmatig is. Dat kan omdat iemand een wettelijke plicht schendt, inbreuk maakt op een recht van een ander, of handelt in strijd met wat volgens ongeschreven recht in het maatschappelijk verkeer betaamt. Dat laatste criterium wordt in gevaarzettingssituaties vaak concreet gemaakt aan de hand van de bekende Kelderluik-factoren van de Hoge Raad: hoe waarschijnlijk is het dat onoplettendheid tot een ongeval leidt, hoe groot is de kans op schade, hoe ernstig kunnen de gevolgen zijn en hoe bezwaarlijk zijn preventieve maatregelen? Die benadering is praktisch, omdat zij dwingt tot een feitenanalyse: niet alleen wat is er gebeurd, maar ook of het risico voorzienbaar was en welke maatregelen redelijk waren.

Toerekening: onrechtmatig is nog niet aansprakelijk

Niet iedere onrechtmatigheid leidt automatisch tot aansprakelijkheid; het gedrag moet aan de aangesproken partij kunnen worden toegerekend. Dat kan door schuld, maar ook naar verkeersopvattingen, bijvoorbeeld omdat iemand verantwoordelijk is voor een risicovolle situatie, een onderneming drijft of bepaalde risico's bewust accepteert. In een zakelijke context speelt daarnaast regelmatig wanprestatie een rol: een geschil met de aannemer over een verbouwing, een auto met een verborgen gebrek of een schip dat niet aan de overeenkomst beantwoordt . Ook dan draait het uiteindelijk om normschending, toerekening en schade, maar de bron van de norm ligt dan in het contract.

Causaliteit: het verband tussen gedrag en schade

Het derde en vaak beslissende element is de causaliteit. U moet aannemelijk maken dat het gedrag de schade heeft veroorzaakt. In de letselschadepraktijk gaat het zelden alleen om het ongeval; de discussie verschuift snel naar klachtenverloop, pre-existente problematiek en alternatieve oorzaken. Dat speelt het scherpst bij whiplash en niet-objectiveerbaar letsel , waar objectieve medische afwijkingen vaak ontbreken. De juridische kernvraag is tweeledig: zou de schade zonder het incident ook zijn ontstaan, en is de schade redelijkerwijs toe te rekenen aan dit incident? De tweede stap is belangrijk omdat het recht niet elke ver verwijderde gevolgschade onbeperkt toerekent. Hoe die beoordeling in de praktijk verloopt, staat uitgebreider beschreven op de pagina over causaal verband en bewijs .

De schade zelf: zonder onderbouwing geen vergoeding

Vervolgens moet de schade concreet worden gemaakt. Aansprakelijkheid zonder schade is een lege huls; schade zonder onderbouwing evenzeer. In letselschade gaat het doorgaans om medische kosten, reiskosten, verlies aan verdienvermogen, huishoudelijke hulp, studievertraging, kosten van zelfwerkzaamheid en immateriële schade, bijvoorbeeld na een verkeersongeval of na mishandeling . Overlijdt het slachtoffer, dan gelden eigen regels voor schadevergoeding aan nabestaanden . In zakelijke dossiers spelen daarnaast herstelkosten, expertisekosten en bedrijfsschade een rol, waarbij de grens tussen directe schade en afgeleide schade juridisch relevant kan worden. Voor zzp'ers en zelfstandigen lopen die twee categorieën bovendien door elkaar heen. Hoe die posten worden begroot, leest u op de pagina over schade berekenen .

Waar claims in de praktijk op stranden: bewijs

In de praktijk strandt een claim zelden op het recht, maar vaak op bewijs. Een sterk dossier begint daarom bij vastlegging van feiten: foto's, getuigen, incidentregistraties, correspondentie, en in letselschadezaken onmiddellijke medische documentatie. Wie pas later medische klachten rapporteert, creëert ruimte voor causaliteitsdiscussie. In zakelijke dossiers geldt hetzelfde voor de cijfers: gederfde winst en omzetverlies worden zelden aangenomen op basis van een enkele prognose. Daarnaast is consistentie cruciaal: het verhaal in de aansprakelijkstelling, de medische stukken, het re-integratiedossier en de schadeopstelling moeten op elkaar aansluiten.

Van aansprakelijkheid naar betaling

Tot slot is er de strategische vraag: hoe komt u tot betaling? Veel zaken worden minnelijk geregeld, maar dat vereist druk op de juiste punten: duidelijke aansprakelijkstelling, verzoek om verzekeringsdekking, concrete schadebegroting en, waar dat redelijk is, voorschotten. Dat een verzekeraar dekking verleent, betekent overigens niet dat aansprakelijkheid vaststaat; het verschil tussen aansprakelijkheid en verzekering wordt in de praktijk vaak door elkaar gehaald. Als overleg vastloopt, kan een deelgeschilprocedure of een civiele procedure de impasse doorbreken. Heeft u een rechtsbijstandverzekering , houd er dan rekening mee dat u in veel gevallen uw vrije advocaatkeuze kunt inroepen .

Gelijk hebben en gelijk krijgen

Vittoria Law beoordeelt bij aansprakelijkheidskwesties niet alleen of iemand juridisch aangesproken kan worden, maar vooral of dat ook bewijsbaar en verhaalbaar is. Dat is doorgaans het verschil tussen gelijk hebben en gelijk krijgen. Wilt u weten hoe uw zaak ervoor staat, neem dan gerust contact op ; wat de inschakeling van een letselschadeadvocaat kost en of no cure no pay mogelijk is, leest u op de pagina over de kosten .

Affectieschade: bedragen en wie er recht op heeft

tcwarnsinck@gmail.com (Tim Warnsinck) — Wed, 04 Feb 2026 12:27:46 GMT

Affectieschade is de wettelijke vergoeding voor het verdriet van naasten wanneer een dierbare overlijdt of ernstig en blijvend letsel oploopt. De bedragen staan vast en lopen van € 12.500 tot € 20.000. Wie er aanspraak op heeft, is limitatief in de wet geregeld.

Wat is affectieschade en wie heeft er recht op?

Wie een partner of kind verliest, of ziet dat een kind na een ongeval nooit meer de oude wordt, lijdt schade die zich niet in een rekensom laat vangen. Tot 2019 kende het Nederlandse recht daarvoor geen vergoeding: alleen het slachtoffer zelf kon smartengeld vorderen. Sinds 1 januari 2019 is dat anders. Naasten en nabestaanden hebben een eigen aanspraak, die losstaat van de vordering van het slachtoffer en van de nalatenschap.

De wettelijke grondslag

Affectieschade is geregeld in artikel 6:107 lid 1 sub b BW voor de situatie waarin het slachtoffer ernstig en blijvend letsel heeft, en in artikel 6:108 lid 3 BW voor de situatie waarin het slachtoffer is overleden. In beide gevallen geldt dezelfde voorwaarde: een ander moet aansprakelijk zijn voor de gebeurtenis die het letsel of het overlijden heeft veroorzaakt. Is er geen aansprakelijke partij, dan is er ook geen recht op vergoeding.

De aansprakelijke betaalt, of zijn verzekeraar. Bij een verkeersongeval is dat doorgaans de WAM-verzekeraar; bij een misdrijf de dader zelf, met het Schadefonds Geweldsmisdrijven als terugvaloptie wanneer verhaal niet mogelijk blijkt.

Het bedrag staat vast. Het is een forfait, geen begroting. De wetgever heeft er bewust van afgezien de omvang van het verdriet te laten vaststellen door een rechter, juist om nabestaanden een pijnlijke discussie over de intensiteit van hun relatie te besparen. Dat betekent ook dat de vergoeding niet hoger wordt naarmate het verlies zwaarder weegt: zij staat voor erkenning en genoegdoening, niet voor compensatie.

Wanneer is sprake van ernstig en blijvend letsel?

Bij overlijden is die vraag niet aan de orde. Bij letsel is zij vrijwel altijd het strijdpunt. De wet definieert het begrip niet. In de parlementaire geschiedenis is als richtsnoer genoemd dat sprake moet zijn van ongeveer 70% blijvende functionele invaliditeit. De Hoge Raad heeft dat percentage in zijn arrest van 30 november 2021 (ECLI:NL:HR:2021:1750) als uitgangspunt aanvaard, maar niet als harde ondergrens: ook bij een lager percentage kan het letsel in combinatie met de overige gevolgen zo ingrijpend zijn dat het leven van de naaste er wezenlijk door verandert.

In de praktijk is dit de post waarop verzekeraars het scherpst verweer voeren. Een medisch onderbouwde vaststelling van de blijvende gevolgen is daarom vaak beslissend.

Wie heeft recht op affectieschade?

De kring van gerechtigden is limitatief opgesomd in artikel 6:107 lid 2 en artikel 6:108 lid 4 BW. Daartoe behoren de echtgenoot of geregistreerd partner, de levensgezel met wie ten tijde van de gebeurtenis duurzaam een gemeenschappelijke huishouding werd gevoerd, de ouders en de kinderen van het slachtoffer, degene die duurzaam in gezinsverband voor het slachtoffer zorgde en degene voor wie het slachtoffer duurzaam in gezinsverband zorgde. Onder die laatste twee categorieën vallen pleegouders en pleegkinderen, maar bijvoorbeeld ook het kleinkind dat door een grootouder werd grootgebracht.

Daarnaast kent de wet een restcategorie: wie in een zodanig nauwe persoonlijke relatie tot het slachtoffer stond dat redelijkheid en billijkheid een vergoeding meebrengen. Die hardheidsclausule is bedoeld voor uitzonderingen en wordt terughoudend toegepast.

Broers en zussen komen in de opsomming niet voor. Zij zijn voor hun aanspraak volledig aangewezen op de restcategorie, en vormen daarmee de grootste groep die op de hardheidsclausule een beroep doet. Dat vraagt om concrete onderbouwing van de aard en de intensiteit van de band. Een wetsvoorstel dat broers en zussen wél standaard in de kring opneemt en de bedragen met ongeveer 12,5% verhoogt, ging op 24 november 2025 in consultatie. Het is op dit moment nog niet in werking getreden; de hierna genoemde bedragen gelden dus onverkort.

Welke bedragen gelden?

De bedragen volgen uit het Besluit vergoeding affectieschade en zijn sinds 2019 niet geïndexeerd. Zij hangen af van de relatie tot het slachtoffer, van de vraag of sprake is van ernstig en blijvend letsel dan wel overlijden, en van de vraag of de oorzaak een misdrijf was.

Gerechtigde Ernstig en blijvend letsel Overlijden Letsel door misdrijf Overlijden door misdrijf Echtgenoot of geregistreerd partner € 15.000 € 17.500 € 17.500 € 20.000 Levensgezel € 15.000 € 17.500 € 17.500 € 20.000 Minderjarige kinderen en hun ouders € 15.000 € 17.500 € 17.500 € 20.000 Meerderjarige thuiswonende kinderen en hun ouders € 15.000 € 17.500 € 17.500 € 20.000 Pleegkinderen en pleegouders € 15.000 € 17.500 € 17.500 € 20.000 Zorg in gezinsverband € 15.000 € 17.500 € 17.500 € 20.000 Meerderjarige niet-thuiswonende kinderen en hun ouders € 12.500 € 15.000 € 15.000 € 17.500 Overige nauwe persoonlijke relaties € 12.500 € 15.000 € 15.000 € 17.500 Twee beperkingen verdienen vermelding. Affectieschade kan alleen worden gevorderd als de schadeveroorzakende gebeurtenis op of na 1 januari 2019 heeft plaatsgevonden; voor oudere gebeurtenissen bestaat de aanspraak niet, hoe ernstig de gevolgen ook zijn. En eigen schuld van het slachtoffer werkt door in de vordering van de naaste: droeg het slachtoffer zelf bij aan het ontstaan van het ongeval, dan wordt de vergoeding op grond van artikel 6:101 BW naar evenredigheid verminderd.

Affectieschade is niet hetzelfde als shockschade

Beide vorderingen komen toe aan een ander dan het directe slachtoffer, en juist daarom worden zij vaak verward. Affectieschade vergoedt het verdriet om wat een dierbare is overkomen; de relatie tot het slachtoffer is beslissend en het bedrag staat vast. Shockschade vergoedt het eigen geestelijk letsel dat ontstaat door de directe confrontatie met de gebeurtenis of met de ernstige gevolgen daarvan; daar staat niet de relatie centraal maar de aard van de confrontatie en het aantoonbare psychische letsel, en wordt de schade wél concreet begroot. Sinds het arrest van de Hoge Raad van 28 juni 2022 (ECLI:NL:HR:2022:958) zijn de eisen voor shockschade verruimd.

De vorderingen sluiten elkaar niet uit en kunnen naast elkaar bestaan. Welke grondslag in uw situatie werkelijk aan de orde is, leest u in wanneer heb ik recht op shockschade of affectieschade .

Vorderen bij de verzekeraar of in de strafzaak

Is het letsel of het overlijden het gevolg van een misdrijf, dan kunt u zich als benadeelde partij voegen in het strafproces op grond van artikel 51f Sv. Dat kost u niets. Wijst de strafrechter de vordering toe met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel , dan int het CJIB voor u, en bij gewelds- en zedenmisdrijven keert de Staat het toegewezen bedrag uit als de veroordeelde na acht maanden niet heeft betaald.

Omdat affectieschade een forfaitair bedrag is, leent zij zich bij uitstek voor behandeling in de strafzaak: de vordering is eenvoudig vast te stellen en levert geen onevenredige belasting van het strafgeding op. Voor complexere posten, zoals gederfd levensonderhoud, ligt dat anders. Zie hoe voeg ik mij als benadeelde partij in het strafproces .

Gaat het om een ongeval zonder strafrechtelijk vervolg, dan wordt de vordering rechtstreeks bij de aansprakelijke partij of diens verzekeraar ingediend, doorgaans samen met de overige schadeposten. Welke posten dat zijn bij overlijden, zetten wij uiteen bij kan ik als nabestaande ook schadevergoeding krijgen .

Let op de verjaringstermijn

Een vordering tot schadevergoeding verjaart in beginsel vijf jaar nadat u bekend bent geworden met de schade en met de aansprakelijke partij. Bij een misdrijf kan een langere termijn gelden. Wacht niet af tot de strafzaak is afgerond: stel de aansprakelijke partij tijdig schriftelijk aansprakelijk en stuit de verjaring.

Wat kost dit u?

Is een ander aansprakelijk, dan komen de redelijke kosten van rechtsbijstand op grond van artikel 6:96 lid 2 BW voor rekening van de aansprakelijke partij. In de meeste dossiers betekent dat: geen kosten voor u. Voegt u zich in het strafproces, dan draagt u ook daar geen proceskosten. De mogelijkheden zetten wij op een rij bij wat kost een letselschadeadvocaat .

Tot slot

Geen bedrag maakt goed wat u is overkomen. Wel bepaalt de wijze waarop de vordering wordt opgebouwd of u de erkenning krijgt waarop u recht heeft — en of het volledige bedrag daadwerkelijk wordt gedragen door degene die de schade heeft veroorzaakt.

Wilt u weten of u aanspraak heeft op affectieschade? Neem contact op met Vittoria Law voor een vertrouwelijk en vrijblijvend gesprek. Een uitgebreide toelichting op onze werkwijze vindt u op de pagina schadevergoeding voor nabestaanden .

Hoe bereken je schade?

tcwarnsinck@gmail.com (Tim Warnsinck) — Tue, 13 Jan 2026 21:03:31 GMT

Hoe bereken je schade? Hier lees je hoe je schadevergoeding berekent.

Na een aanrijding, mishandeling, medische fout of bedrijfsincident is de eerste vraag vaak: hoeveel is mijn schade waard? Schade berekenen lijkt simpel, maar in de praktijk lopen mensen er regelmatig op vast. Wat valt er onder ‘schade’, welke posten mag je meenemen, en hoe maak je de begroting juridisch hard? In deze blog leggen we het stap voor stap uit — voor zowel slachtoffers van letselschade als ondernemers met bedrijfsschade — en verwijzen we onderweg naar de blogs op deze site die je per onderwerp verder helpen.

Wat is schade volgens de wet?

Schade is in beginsel het feitelijke nadeel dat je lijdt door een fout van een ander — bijvoorbeeld een onrechtmatige daad of een tekortkoming in een overeenkomst. De wet onderscheidt twee soorten schade: vermogensschade (artikel 6:96 BW) en ander nadeel dan vermogensschade — beter bekend als smartengeld (artikel 6:106 BW). Het uitgangspunt is dat de schadevergoeding je zoveel mogelijk terugbrengt in de toestand waarin je zónder de schadeveroorzakende gebeurtenis zou hebben verkeerd (artikel 6:103 BW). Dat klinkt logisch, maar het is ook precies waar de hele berekening om draait: niet meer en niet minder dan de werkelijke schade.

Vermogensschade bestaat uit twee onderdelen:

- Geleden verlies — de directe min op je vermogen: reparatiekosten, kapotte spullen, medische rekeningen, beschadigde inventaris of vervangingsaankopen.

- Gederfde winst — het voordeel dat je zónder het incident zou hebben gehad. Denk aan misgelopen omzet, een geweigerde opdracht of niet-uitgekeerde bonus.

Bij ingrijpend letsel of bij ernstige misdrijven kan daarnaast smartengeld worden gevorderd voor pijn, verdriet en gederfde levensvreugde. Hoe dat in een strafzaak werkt lees je in Schadevergoeding na mishandeling: wat kunt u vorderen? ; ook als de dader wordt vrijgesproken kan vergoeding nog mogelijk zijn — zie Kunt u schadevergoeding krijgen bij vrijspraak van de dader? . Bij verlies van naasten of confrontatie met ernstig letsel speelt schokschade — daarover schreven we recent Schokschade na het Hoogeveen-arrest.

De 4 uitgangspunten bij schade berekenen

Of het nu om autoschade, letselschade berekenen of bedrijfsschade gaat: bij het berekenen van schadevergoeding gelden vier juridische uitgangspunten.

1. Volledige vergoeding van de werkelijke schade

Als benadeelde heb je in beginsel recht op vergoeding van je volledige, werkelijk geleden schade. Niet meer (geen ‘straf’ bovenop), maar ook niet minder. Of dat recht ook bestaat hangt eerst af van de aansprakelijkheidsvraag — daarvoor verwijzen we naar Wanneer ben ik aansprakelijk / kan ik iemand aansprakelijk stellen . Word je zélf aangesproken? Lees dan Wat moet ik doen als ik aansprakelijk gesteld ben? .

2. De rechter heeft begrotingsvrijheid (art. 6:97 BW)

Kan de schade niet exact worden vastgesteld? Dan begroot de rechter de schade op de wijze die het beste bij de aard van de schade past. Soms is dat een nauwkeurige berekening, soms een redelijke schatting. Die vrijheid is belangrijk, want toekomstige schade en gederfde winst zijn nooit met 100% zekerheid vast te leggen.

3. Concreet berekenen, tenzij abstract nodig is

Schade wordt in beginsel concreet berekend: er wordt gekeken naar de feiten en omstandigheden van jóuw geval. Welke kosten heb jij gemaakt, welke inkomsten ben jij misgelopen? Kan dat niet of is het juridisch onpraktisch? Dan stapt de rechter over op een abstracte schadeberekening: dan wordt aangesloten bij wat iemand in een vergelijkbare positie aan schade zou hebben geleden. Bij autoschade gebeurt dat veel: de waardevermindering op het moment van de aanrijding wordt als schade aangenomen, óók als je niet daadwerkelijk laat repareren. Hoe die aansprakelijkheid in het verkeer wordt vastgesteld lees je in Verkeersaansprakelijkheid: wie is aansprakelijk bij een ongeval? .

4. Berekenen op het moment dat de schade ontstaat

De schade wordt begroot op het moment dat zij ontstaat. Dat is om twee redenen belangrijk: vanaf dat moment is de vordering opeisbaar, én vanaf dat moment loopt de wettelijke rente (artikel 6:83 onder b BW). Bij blijvend letsel of langlopende bedrijfsschade ontstaan posten op verschillende momenten en worden zij vaak in deelvorderingen of in één eindafrekening verwerkt.

In 4 stappen schade berekenen

1. Breng alle schadeposten in kaart. Maak een complete lijst van wat je hebt verloren of moet betalen. Vergeet ook indirecte posten niet: reiskosten, huishoudelijke hulp, annuleringskosten, gemiste omzet of vervangende inhuur. Voor ondernemers begint die inventarisatie bij Welke schadeposten vallen onder bedrijfsschade? .

2. Onderbouw elke post met bewijs. Verzamel facturen, offertes, jaarcijfers, salarisstroken, medische verklaringen en deskundigenrapporten. Hoe concreter het bewijs, hoe sterker je positie. Bij omzetverlies geldt dat sterk: lees daarom ook Hoe bewijst u gederfde winst en omzetverlies? .

3. Bepaal het causaal verband. Zonder voldoende verband tussen de fout en jouw schade is er geen schadevergoeding. Hoe dat verband juridisch wordt vastgesteld lees je in Wat is causaal verband? — en wat er gebeurt als het bewijs lastig rond te krijgen is, vind je terug in Wat is de omkeringsregel bij causaal verband? en Wat is kansschade? .

4. Begroot de schade en stel de tegenpartij aansprakelijk. Tel de posten op, kapitaliseer waar nodig de toekomstige schade en verzend een onderbouwde aansprakelijkstelling. Twijfel je over de aanpak of denkt de tegenpartij dat jij aan zet bent? Lees Wat moet ik doen als ik aansprakelijk gesteld ben? .

Hoe bereken je letselschade?

Letselschade berekenen is een vak apart, omdat de schade vaak doorloopt in de tijd. Naast directe medische kosten zijn dit de meest voorkomende posten:

· verlies van arbeidsvermogen (huidig en toekomstig inkomen);

· huishoudelijke hulp en mantelzorg;

· zelfwerkzaamheid (klussen die je zelf niet meer kunt doen);

· reis- en parkeerkosten naar zorgverleners;

· aanpassingen aan woning of auto;

· smartengeld voor het letsel en het verlies aan levensvreugde.

Toekomstige schade — bijvoorbeeld dertig jaar inkomensverlies — wordt gekapitaliseerd: teruggerekend naar een bedrag-ineens met rente- en sterftekansen. Bij medische aansprakelijkheid speelt daarnaast vaak een medisch adviseur en een onafhankelijke expertise; daarover schreven we in Welke schade kun je vorderen bij medische aansprakelijkheid? en Wat valt onder een medische fout? . Loopt het letsel uit een ongeval op het werk? Dan is wanneer een werkgever aansprakelijk is voor een arbeidsongeval — en specifiek bij een val van de trap of een ladder ook deze blog over artikel 7:658 BW — de plek om te starten. Twijfel je tussen een letselschadejurist en een advocaat? Lees dan Uw letselschadezaak: een jurist of advocaat? en, over de financiering, No cure no pay bij letselschade: mag dat? .

Hoe bereken je schadevergoeding bij bedrijfsschade?

Als ondernemer kijk je naast geleden verlies vooral naar omzetderving, extra inhuur, noodvoorzieningen en gevolgschade. Begroten doe je tegen de achtergrond van eerdere resultaten, marges en je normale bedrijfsvoering. Te smal begroten verzwakt je dossier vrijwel direct. Een goed startpunt is Welke schadeposten vallen onder bedrijfsschade? ; voor de bewijsvoering rond winst en omzet helpt Hoe bewijst u gederfde winst en omzetverlies? ; en voor expertise-, schadebeperkings- en buitengerechtelijke kosten is Wanneer krijgt u ook bijkomende kosten vergoed bij bedrijfsschade? de plek om verder te lezen. Goed om te weten: dergelijke kosten zijn vergoedbaar mits zij voldoen aan de zogenoemde dubbele redelijkheidstoets — het maken van de kosten moet redelijk zijn, én de hoogte ervan.

Schade berekenen na mishandeling, geweld of een verkeersongeval

Ben je slachtoffer geworden van een misdrijf? Dan voeg je je schade vaak als benadeelde partij in de strafzaak; in bepaalde gevallen kun je terecht bij het Schadefonds Geweldsmisdrijven. Hoe dat werkt lees je in Schadevergoeding na mishandeling: wat kunt u vorderen? ; ook bij vrijspraak is een civiele vordering nog mogelijk — zie Kunt u schadevergoeding krijgen bij vrijspraak van de dader? . Bij een aanrijding speelt de schadebegroting samen met de aansprakelijkheidsregels uit het verkeer; lees daarvoor Verkeersaansprakelijkheid bij een ongeval .

Welke kosten zijn naast je schade nog vergoedbaar?

Artikel 6:96 BW noemt drie categorieën kosten die — náást de eigenlijke schade — voor vergoeding in aanmerking komen, mits zij redelijk zijn in maken én omvang:

- Schadebeperkingskosten — kosten die je redelijkerwijs maakt om verdere schade te voorkomen of te beperken. Doe je niets, dan kan dat als eigen schuld tegen je werken.

- Kosten ter vaststelling van schade en aansprakelijkheid — denk aan experts, artsen, schade-experts, actuarissen, technische rapporten en juridisch voorwerk.

- Buitengerechtelijke incassokosten — ingebrekestelling, aanmaningen en redelijke kosten van juridische bijstand vóór een procedure.

Loopt het zo ver dat een procedure nodig is, dan worden de meeste kosten als proceskosten afgerekend volgens de eigen regels van het procesrecht. Wat dat kost lees je in Wat kost een rechtszaak? .

Veelgemaakte fouten bij schade berekenen

· Alleen de directe schade claimen en gederfde winst, huishoudelijke hulp of bijkomende kosten vergeten.

· Schade niet onderbouwen met bewijs — een claim zonder facturen, foto’s of jaarcijfers is kwetsbaar.

· Geen rekening houden met toekomstige schade, terwijl die soms een veelvoud is van het zichtbare verlies.

· Te laat aansprakelijk stellen, waardoor verjaring (in beginsel 5 jaar) speelt.

· De schadebeperkingsplicht negeren — als je geen redelijke maatregelen neemt om verdere schade te beperken, kan dat ten koste gaan van je vergoeding.

Veelgestelde vragen over schade berekenen

Hoe lang duurt het om schade te berekenen?

Bij eenvoudige zaakschade kan dat in een week. Bij letselschade duurt het vaak maanden tot jaren, omdat de medische eindsituatie eerst duidelijk moet zijn. Een eerste voorschot is in veel zaken al wel direct mogelijk.

Kun je zelf schade berekenen of heb je een advocaat nodig?

Kleine zaakschade reken je vaak prima zelf uit. Bij letselschade, bedrijfsschade of schade na een misdrijf is juridische bijstand verstandig: één post die je vergeet kan duizenden euro’s kosten.

Wat als de tegenpartij of verzekeraar de schade betwist?

Dan ligt de bewijslast in beginsel bij jou. Met goede onderbouwing, deskundigenrapporten en — waar nodig — een procedure bij de rechtbank kun je de schade alsnog afdwingen.

Krijg ik wettelijke rente over mijn schade?

Ja. Wettelijke rente loopt vanaf het moment dat de vordering ontstaat en opeisbaar wordt. Bij langlopende dossiers kan dat aanzienlijk oplopen.

Hulp nodig bij het berekenen van je schade?

Schade berekenen is meer dan optellen. Vittoria Law beoordeelt je positie, brengt álle verhaalbare schadeposten in kaart en stelt de tegenpartij of verzekeraar effectief aansprakelijk. Vragen over schade berekenen, letselschade berekenen of schadevergoeding berekenen na een misdrijf of bedrijfsincident? Neem gerust contact op — we denken graag mee over de meest effectieve vervolgstap.

Kraak- en knalgeluiden bij een dak; een non-conforme woning?

tcwarnsinck@gmail.com (Tim Warnsinck) — Thu, 01 Jan 2026 14:11:33 GMT

Lekkend of gebrekkig dak na aankoop van een woning? Hoort u kraak- of knalgeluiden? Lees wanneer sprake is van non-conformiteit, welke rechten u heeft en wanneer u de verkoper kunt aanspreken.

Een dakgebrek is vaak geen klein probleem

Wie na aankoop van een woning ontdekt dat het dak lekt, doorzakt, ondeugdelijk is afgewerkt of op korte termijn ingrijpend moet worden hersteld, zit zelden met een klein probleem. Een gebrek aan het dak raakt direct aan de bruikbaarheid, veiligheid en waarde van de woning. Bovendien lopen de kosten vaak snel op. Denk aan noodreparaties, herstel van houtrot, vervangen van dakbedekking, isolatieproblemen, vocht- en schimmelschade of schade aan plafonds en binnenafwerking.

Juist daarom is een dakgebrek na aankoop juridisch vaak meer dan een teleurstelling. De kernvraag is dan of de woning op dit punt aan de overeenkomst beantwoordt. In juridische termen: is sprake van non-conformiteit?

Wanneer is een dak non-conform?

Bij woningkoop geldt niet dat ieder gebrek automatisch leidt tot aansprakelijkheid van de verkoper. De vraag is of de woning de eigenschappen bezit die de koper op grond van de overeenkomst mocht verwachten. Bij een dakgebrek draait het dan vooral om de vraag of de woning nog geschikt is voor normaal gebruik als woning, en of het gebrek zodanig is dat die verwachting is geschonden.

Daarbij gaat het niet alleen om instortingsgevaar of extreme lekkage. Ook ernstige slijtage, structureel ondeugdelijk herstel, gebrekkige waterdichtheid, constructieve problemen of een dak dat veel sneller dan verwacht volledig moet worden vervangen, kunnen tot de conclusie leiden dat de woning niet aan de overeenkomst beantwoordt.

Normaal gebruik van de woning staat centraal

Bij de koop van een woning is het begrip ‘normaal gebruik’ vaak beslissend. Een koper mag in beginsel verwachten dat een woning geschikt is om op normale wijze te worden bewoond. Een dak dat structureel lekt, onvoldoende beschermt tegen weersinvloeden of op korte termijn ingrijpend herstel vergt, kan dat normale gebruik aantasten.

Dat betekent niet dat een oudere woning perfect moet zijn of dat ieder verouderd dak non-conform is. Leeftijd, onderhoudsstaat, zichtbare gebreken, onderzoek vooraf en wat partijen over en weer hebben verklaard, spelen allemaal een rol. Maar ook bij een oudere woning geldt dat niet ieder ernstig gebrek eenvoudig kan worden afgedaan als ‘dat hoort erbij’.

Juist op dit punt sluit deze blog direct aan op wanneer een woning niet aan de overeenkomst beantwoordt en op de vraag of een lekkend dak na aankoop als verborgen gebrek kan worden aangemerkt .

Niet ieder gebrek leidt automatisch tot aansprakelijkheid

In geschillen over dakgebreken spelen meestal meerdere vragen tegelijk. Was het gebrek al aanwezig bij de koop? Was het voor de koper kenbaar? Heeft de verkoper hierover iets gezegd of juist verzwegen? Is er een ouderdomsclausule of exoneratie opgenomen? Is vooraf een bouwkundige keuring gedaan? En in hoeverre mocht de koper, ondanks zichtbare signalen, toch vertrouwen op de geschiktheid van het dak voor normaal gebruik?

Daardoor is een dakzaak zelden zo eenvoudig als: het dak is slecht, dus de verkoper moet betalen. De juridische beoordeling vraagt steeds om een combinatie van contractuitleg, feitenonderzoek en bewijs.

Daarom sluit dit onderwerp ook direct aan op de blogs onderzoeksplicht of mededelingsplicht: wie draagt het risico bij een verborgen gebrek? en ouderdomsclausule en exoneratie bij woningkoop: bent u dan rechteloos?

Welke rechten heeft de koper?

Als sprake is van non-conformiteit, heeft de koper in beginsel verschillende mogelijkheden. Afhankelijk van de omstandigheden kan worden gedacht aan herstel, schadevergoeding, prijsvermindering of in zwaardere gevallen ontbinding van de koopovereenkomst. Welke route het meest voor de hand ligt, hangt af van de ernst van het gebrek, de herstelkosten, het moment van ontdekking en de verdere omstandigheden van de zaak.

Bij dakgebreken zal het in de praktijk vaak neerkomen op een discussie over herstelkosten en waardevermindering. Maar ook de vraag of de verkoper nog gelegenheid moet krijgen om zelf te reageren of te herstellen, kan een rol spelen.

Waarom snel en zorgvuldig handelen belangrijk is

Wie na aankoop een ernstig dakgebrek ontdekt, doet er verstandig aan om snel te handelen. Dat betekent: de situatie documenteren, zo nodig een deskundige inschakelen, de verkoper schriftelijk informeren en de schade niet onnodig laten oplopen. Niet alleen omdat vervolgschade moet worden beperkt, maar ook omdat in een later geschil de bewijspositie vaak beslissend is.

Juist bij daken speelt bovendien dat zichtbare symptomen en de werkelijke oorzaak niet altijd samenvallen. Een kleine lekkage kan wijzen op een veel groter constructief of bouwkundig probleem. Daardoor is het belangrijk om niet alleen een noodreparatie uit te voeren, maar ook de onderliggende oorzaak goed te laten vaststellen.

Wanneer is juridische hulp verstandig?

Zodra duidelijk wordt dat het niet gaat om een klein onderhoudspunt maar om substantiële herstelkosten, structurele gebreken of een stevig geschil met de verkoper, is juridische beoordeling verstandig. Niet alleen om te bepalen of sprake is van non-conformiteit, maar ook om de juiste route te kiezen. Soms is dat een aansprakelijkstelling met schadeonderbouwing. Soms een onderhandeling over herstel of vergoeding. En soms moet scherper worden ingestoken op ontbinding, prijsvermindering of een procedure.

*Wie wil beoordelen of een dakgebrek na aankoop tot non-conformiteit leidt, moet niet alleen kijken naar het dak zelf, maar ook naar normaal gebruik, onderzoeksplicht, mededelingsplicht, bewijs en de beschikbare rechtsmiddelen. Lees daarom ook: Lekkend dak na aankoop van een woning: is dat een verborgen gebrek? , Wanneer beantwoordt een woning niet aan de overeenkomst? , Onderzoeksplicht of mededelingsplicht: wie draagt het risico bij een verborgen gebrek? , Kunt u de verkoper aanspreken op herstelkosten van een dak? en Wanneer kunt u ontbinding of prijsvermindering vorderen bij een verborgen gebrek aan een woning?

Neem contact op

Heeft u na aankoop van een woning ontdekt dat het dak ernstige gebreken vertoont? Vittoria Law kan beoordelen of sprake is van non-conformiteit en welke aanspraken u tegen de verkoper kunt geldend maken. Neem contact op.

Ongeval tijdens bedrijfsuitje of borrel: recht op schadevergoeding?

Thu, 13 Nov 2025 21:01:42 GMT

In het kort. Een ongeval tijdens een bedrijfsuitje, een personeelsfeest of een borrel valt vaker onder de zorgplicht van de werkgever dan werkgever en werknemer beiden denken. De rechtspraak legt het begrip werkzaamheden ruim uit, en zodra de activiteit met het werk samenhangt is het aan de werkgever om te bewijzen dat hij voldoende veiligheidsmaatregelen heeft getroffen. Eigen onvoorzichtigheid staat daaraan zelden in de weg: alleen opzet of bewuste roekeloosheid ontslaat de werkgever van aansprakelijkheid. Bent u gewond geraakt, dan is het eerste gesprek kosteloos.

Wanneer een bedrijfsuitje juridisch tot het werk behoort

De zorgplicht van artikel 7:658 BW is niet beperkt tot het kantoor, de bouwplaats of de fabriekshal. Zij strekt zich uit tot alles wat in het verlengde van de werkzaamheden ligt, en de rechtspraak legt dat begrip ruim uit. Een teambuildingdag, een personeelsfeest, een borrel na werktijd of een strandactiviteit tijdens een zakelijke reis kan daaronder vallen.

Beslissend is niet hoe de uitnodiging was geformuleerd, maar hoe de situatie feitelijk in elkaar zat. Werd de activiteit door de werkgever georganiseerd of betaald? Waren leidinggevenden aanwezig? Werd deelname verwacht, ook al was zij formeel vrijblijvend? Bestond er een functioneel verband met het werk? Hoe meer van die vragen bevestigend worden beantwoord, hoe eerder de activiteit als werkgerelateerd wordt aangemerkt. Dat de werkgever het uitje louter als ontspanning bedoelde, doet daar niet aan af. Hoe ver dat begrip reikt, werken wij uit bij het begrip werkzaamheden bij een arbeidsongeval .

Wat de werkgever moet hebben gedaan om aansprakelijkheid te ontlopen

Valt de activiteit onder de zorgplicht, dan verschuift de vraag naar de maatregelen. De werkgever moet aantonen dat hij heeft gedaan wat redelijkerwijs nodig was om schade te voorkomen; die bewijslast rust dus op hem en niet op u. Dat is het scharnierpunt van artikel 7:658 BW, en het verklaart waarom deze zaken vaker slagen dan werknemers verwachten. Hoe die verdeling werkt, staat bij de bewijslast bij een arbeidsongeval .

Wat redelijkerwijs nodig was, hangt af van het risico dat de werkgever zelf in het leven riep. Een kartclinic, een sportmiddag of een activiteit op hoogte vraagt om instructie, deskundige begeleiding en toezicht; een diner vraagt dat niet. Ontbrak bij een risicovolle activiteit iedere instructie of begeleiding, dan is de werkgever zijn verweer in de regel kwijt. Is wél gedaan wat van hem verlangd mocht worden, dan blijft de schade voor uw eigen rekening, ook als het letsel ernstig is.

De borrel: alcohol maakt de zorgplicht zwaarder, niet lichter

Bij borrels wordt het risico door de werkgever zelf geschapen. Hij kiest de locatie, hij schenkt of laat schenken, en hij weet dat alcohol de kans op ongelukken vergroot. Juist daarom mag van hem worden verwacht dat hij nadenkt over glas- en valgevaar, over de inrichting van de ruimte en over hoe mensen na afloop thuiskomen. Wie een personeelsborrel organiseert zonder daaraan enige aandacht te besteden, kan zich achteraf moeilijk beroepen op de eigen verantwoordelijkheid van de werknemer.

Wat als u zelf een misstap maakte?

Dat weegt bijna altijd minder zwaar dan u denkt. Artikel 7:658 lid 2 BW ontslaat de werkgever alleen van aansprakelijkheid bij opzet of bewuste roekeloosheid van de werknemer, en die drempel ligt hoog. De wetgever heeft daarbij uitdrukkelijk verdisconteerd dat mensen in een werkomgeving onoplettend worden of zich laten meeslepen door enthousiasme en groepsdruk, en op een bedrijfsuitje geldt dat eerder meer dan minder.

Struikelen na een paar biertjes, uitglijden in het zand of te hard een bocht in gaan op een kart is dus geen bewuste roekeloosheid. Daarvan is pas sprake wanneer u zich onmiddellijk voorafgaand aan het ongeval daadwerkelijk bewust was van het roekeloze karakter van uw gedrag, bijvoorbeeld door ondanks herhaalde en duidelijke waarschuwingen een afzetting te negeren.

Welke schade u kunt vorderen

De vergoeding valt uiteen in twee delen. Uw materiële schade omvat het verlies aan inkomen, de medische kosten en het eigen risico, revalidatie, hulp in het huishouden, reis- en parkeerkosten, hulpmiddelen en, bij blijvend letsel, het verlies aan verdiencapaciteit en pensioenopbouw over de rest van uw loopbaan. Die laatste post is doorgaans de grootste, en tegelijk de post waarop verzekeraars het scherpst zijn.

Daarnaast staat het smartengeld: de vergoeding voor pijn, gemiste levensvreugde, littekens en blijvende beperkingen. Hoe die hoogte wordt bepaald, leest u bij smartengeld en hoe de rechter de hoogte bepaalt .

Wat u nu het beste kunt doen

Laat u eerst medisch onderzoeken, ook als het meevalt: een medisch stuk van kort na het ongeval is later niet meer te maken. Meld het ongeval bij uw werkgever en vraag om registratie in het ongevallenregister; bij ernstig letsel is melding bij de Nederlandse Arbeidsinspectie verplicht. Leg daarna vast wat er is gebeurd en wie erbij waren, en bewaar de uitnodiging, het programma, de betalingsbewijzen en de berichten in de groepsapp. Juist die stukken tonen het verband met het werk aan, en zij zijn over een paar maanden vaak niet meer te achterhalen. Wat er verder bij een arbeidsongeval komt kijken, staat bij een arbeidsongeval overkomen, wat te doen .

Wat wij voor u doen

Wij bouwen de zaak op vanaf het punt dat haar beslist: het verband tussen de activiteit en het werk. Daar wordt in deze dossiers het hardst verweer op gevoerd, en daar valt met de juiste stukken het meeste te winnen. Wij stellen de werkgever en zijn verzekeraar aansprakelijk, voeren de onderhandeling en bewaken de schadebegroting over de volle looptijd, ook waar het gaat om verlies aan verdiencapaciteit. Waar een medisch of arbeidsdeskundig oordeel nodig is, wordt daarin voorzien en denken wij mee over de vraagstelling aan de deskundige. U spreekt daarbij de advocaat die uw dossier ook voert.

Wat het u kost

Het eerste gesprek is kosteloos en verplicht u tot niets. Staat de aansprakelijkheid vast of is zij voldoende aannemelijk, dan komen de redelijke kosten van rechtsbijstand op grond van artikel 6:96 lid 2 BW voor rekening van de aansprakelijke partij, het deskundigenbericht daaronder begrepen; u betaalt dan in de regel zelf niets. Is de aansprakelijkheid nog in geschil, dan maken wij vooraf een heldere afspraak. Wat wij rekenen en wanneer, staat bij kosten en tarieven .

Neem contact op

Bent u gewond geraakt tijdens een bedrijfsuitje, een personeelsfeest of een borrel? Leg uw zaak kosteloos voor. Bel 035 – 203 11 62 of mail info@vittorialaw.nl . U hoort binnen één werkdag van ons.

Veelgestelde vragen

Geldt de zorgplicht ook als deelname vrijwillig was?

Vaak wel. Formele vrijwilligheid is niet doorslaggevend; het gaat erom of deelname in de praktijk werd verwacht en of er een functioneel verband met het werk bestond. Een uitje dat door de werkgever is georganiseerd en betaald en waar leidinggevenden aanwezig zijn, wordt zelden als een zuiver privé-aangelegenheid gezien.

Wie moet bewijzen dat de werkgever tekortschoot?

U hoeft alleen aan te tonen dat u schade heeft geleden in de uitoefening van uw werkzaamheden. Daarna is het aan de werkgever om te bewijzen dat hij aan zijn zorgplicht heeft voldaan, of dat sprake was van opzet of bewuste roekeloosheid aan uw kant.

Wat als het ongeval bij een externe partij gebeurde, zoals een kartbaan?

Dat sluit de aansprakelijkheid van uw werkgever niet uit. Hij blijft verantwoordelijk voor de keuze van de activiteit en voor de vraag of hij zich van de veiligheid daarvan heeft vergewist. Daarnaast kan de exploitant zelfstandig aansprakelijk zijn; welke route het sterkst is, hangt af van de feiten.

Geldt dit ook voor uitzendkrachten en zzp’ers?

In veel gevallen wel. Artikel 7:658 lid 4 BW strekt de zorgplicht uit tot personen die buiten dienstbetrekking werkzaamheden verrichten in de uitoefening van het bedrijf. Dat vraagt per situatie wel een eigen beoordeling.

Hoe lang kan ik mijn werkgever nog aanspreken?

In beginsel vijf jaar nadat u bekend bent geworden met zowel de schade als met de aansprakelijke partij. Wacht daar niet op: getuigen, roosters, foto’s en groepsberichten verdwijnen ruim voordat die termijn verstrijkt.

Kunt u schadevergoeding krijgen bij vrijspraak van de dader?

Wed, 05 Nov 2025 19:34:56 GMT

Kunt u schadevergoeding krijgen bij vrijspraak van de dader?

Een vrijspraak voelt voor veel slachtoffers alsof ook de schadeclaim meteen verloren is. In de strafzaak is dat vaak inderdaad het geval: zonder straf of maatregel verklaart de strafrechter de benadeelde partij niet-ontvankelijk in haar vordering (artikel 361 lid 2 Sv). Maar daarmee is niet altijd alles gezegd. De civiele route kan nog openstaan.

Vrijspraak betekent dus niet altijd dat het slachtoffer geen schade heeft geleden. Het betekent vooral dat de strafrechter niet tot een bewezenverklaring komt. Voor de vraag welke routes slachtoffers normaal gesproken hebben, is Slachtofferrecht en schadevergoeding na een misdrijf het algemene vertrekpunt.

Waarom is de vordering bij vrijspraak niet-ontvankelijk?

De benadeelde partij is alleen ontvankelijk als de verdachte een straf of maatregel krijgt opgelegd en de schade rechtstreeks door het bewezen feit is toegebracht. Bij vrijspraak ontbreekt die grondslag, zodat de strafrechter de vordering niet inhoudelijk beoordeelt maar niet-ontvankelijk verklaart. Dat is geen afwijzing: over uw recht op vergoeding is dan niets beslist. Wie eerst de gewone routes wil begrijpen, leest ook Krijg ik schadevergoeding als ik slachtoffer ben geworden van een beroving of overval?

Waarom kan het civielrechtelijk toch anders liggen?

In een civiele procedure geldt een andere toets en een andere bewijsmaatstaf. De vraag is daar niet of het strafbare feit wettig en overtuigend is bewezen, maar of voldoende aannemelijk is dat de ander onrechtmatig heeft gehandeld en daardoor schade heeft veroorzaakt. Daardoor kan een zaak die strafrechtelijk vastloopt civielrechtelijk toch nog kansrijk zijn. Dat vraagt wel om een zorgvuldige beoordeling van bewijs, causaliteit en verhaalsmogelijkheden.

Wanneer is gespecialiseerde hulp belangrijk?

Juist bij vrijspraak moet zorgvuldig worden bekeken of doorprocederen zinvol is. Het strafdossier, de motivering van de vrijspraak en de civielrechtelijke bewijspositie moeten dan opnieuw worden geanalyseerd. Daarom is Wat is het verschil tussen een slachtofferadvocaat en Slachtofferhulp Nederland? hier relevant: in deze fase gaat het niet alleen om ondersteuning, maar om juridisch-strategische beoordeling.

Wat betekent dit praktisch voor slachtoffers?

Een vrijspraak is dus niet automatisch het einde van iedere schadeclaim, maar het maakt de route wel juridisch lastiger. Laat daarom beoordelen of een civiele stap nog zinvol is, of dat een andere route beter past. In dat verband sluiten ook Dader onbekend, gevlucht of onvermogend: hoe krijgt u toch schadevergoeding? en Wat is het verschil tussen een slachtofferadvocaat en Slachtofferhulp Nederland? goed op dit onderwerp aan.

Tot slot

Wie bij vrijspraak direct aanneemt dat schadevergoeding onmogelijk is, kan te snel stoppen. Wie juist zonder analyse civiel doorprocedeert, loopt mogelijk op kosten en bewijsproblemen stuk. De juiste keuze vraagt een dossiergerichte beoordeling.

Vrijspraak, maar toch schade? Vittoria Law beoordeelt of na een vrijspraak nog civiele mogelijkheden openstaan en hoe sterk uw schadeclaim dan werkelijk is. Neem contact op!

Lees-ook: Krijg ik schadevergoeding als ik slachtoffer ben geworden van een beroving of overval? en Wanneer moet ik een slachtofferadvocaat inschakelen?

Wat gebeurt er met uw schadeclaim als de dader overlijdt?

Wed, 05 Nov 2025 19:32:29 GMT

Wat gebeurt er met uw schadeclaim als de dader overlijdt?

U hebt als slachtoffer recht op schadevergoeding. Maar wat als de dader overlijdt – vóór of na de uitspraak?
Wordt uw schade dan niet meer vergoed? En kunt u nog iets doen tegen zijn erfgenamen?

Bij Vittoria Law krijgen we deze vraag regelmatig. Het overlijden van de dader maakt de situatie emotioneel én juridisch ingewikkelder, maar het betekent niet dat uw rechten vervallen.

De hoofdregel: de schadevergoedingsplicht gaat over op de erfgenamen

Volgens artikel 6:162 BW is de dader aansprakelijk voor de schade die hij heeft veroorzaakt.
Die aansprakelijkheid houdt niet automatisch op bij zijn overlijden.
Op grond van artikel 4:182 BW gaan alle rechten én plichten van de overledene over op zijn erfgenamen.

Dat betekent dat erfgenamen in beginsel ook aansprakelijk worden voor de schuld aan het slachtoffer, voor zover er een nalatenschap is .
Uw schadeclaim kan dus worden ingediend bij de boedel van de overledene .

Twee situaties

1️⃣ De dader overlijdt vóór de uitspraak

Als het strafproces nog loopt, wordt de strafvervolging beëindigd (art. 69 Sr).
Maar uw civielrechtelijke aanspraak blijft bestaan.
U kunt uw schade dan verhalen via de civiele rechter op de nalatenschap van de dader.

Wij vragen in dat geval meestal een uittreksel van de boedelbeschrijving op en stellen de erfgenamen aansprakelijk namens het slachtoffer.

2️⃣ De dader overlijdt ná de uitspraak

Is de dader al veroordeeld tot schadevergoeding of tot betaling van de schadevergoedingsmaatregel (art. 36f Sr) , dan blijft dat vonnis uitvoerbaar.
Het CJIB kan het bedrag verhalen op de nalatenschap.
Als de erfgenamen de erfenis “zuiver aanvaarden”, erven zij ook de schuld.

Hebben zij beneficiair aanvaard (onder voorbehoud), dan kan de schuld slechts worden voldaan uit het saldo van de boedel.

Wat betekent dit in de praktijk?

In de praktijk bekijken wij per zaak:

of de dader nog vermogen had (huis, spaargeld, pensioen, verzekering);
of er erfgenamen bekend zijn;
of de erfenis zuiver of beneficiair is aanvaard.

Als er een positief saldo is, kan het slachtoffer zijn claim rechtstreeks indienen bij de boedel of via de civiele rechter.
Is er geen vermogen, dan kan vaak nog een aanvraag bij het Schadefonds Geweldsmisdrijven worden gedaan – vooral bij gewelds- en zedenzaken.

Voorbeeld uit de praktijk

Een slachtoffer van zware mishandeling kreeg € 12.000 smartengeld toegewezen.
De dader overleed kort daarna.
Wij stelden namens het slachtoffer de erfgenamen aansprakelijk en verzochten om een boedelbeschrijving.
Er bleek € 18.000 op de nalatenschap te staan.
Na overleg met de executeur werd het volledige bedrag uitbetaald aan het slachtoffer — zonder nieuwe procedure.

En als de erfgenamen de nalatenschap verwerpen?

Wanneer de erfgenamen de nalatenschap verwerpen, vervalt de mogelijkheid om de schade te verhalen.
In uitzonderlijke gevallen kan er dan nog een beroep worden gedaan op:

een onderlinge verzekering of aansprakelijkheidsverzekering van de dader;
of, bij geweldsmisdrijven, het Schadefonds Geweldsmisdrijven .

Wij adviseren slachtoffers om in die situatie snel te handelen, omdat de afwikkeling van nalatenschappen aan termijnen is gebonden.

Juridische basis

Art. 6:162 BW – onrechtmatige daad
Art. 4:182 BW – overgang van rechten en plichten op erfgenamen
Art. 36f Sr – schadevergoedingsmaatregel
Art. 69 Sr – einde strafvervolging bij overlijden

Tot slot

Het overlijden van de dader is vaak een beladen moment.
Voor veel slachtoffers voelt het alsof hun kans op gerechtigheid verdwijnt.
Toch biedt de wet duidelijke mogelijkheden om alsnog compensatie te krijgen – via de erfgenamen, de nalatenschap of het Schadefonds.

Bij Vittoria Law begeleiden wij slachtoffers zorgvuldig in dit proces: discreet, juridisch sterk en met oog voor wat het emotioneel betekent.

➡️ Wilt u weten of u uw schade nog kunt verhalen na het overlijden van de dader?
Neem contact op met Vittoria Law voor een vertrouwelijk en kosteloos eerste advies.

Wat kunt u doen als uw schade nog toeneemt na de uitspraak?

Wed, 05 Nov 2025 19:29:24 GMT

Wat kunt u doen als uw schade nog toeneemt na de uitspraak?

U hebt eindelijk duidelijkheid: de rechter heeft beslist dat u recht heeft op schadevergoeding.
Maar na verloop van tijd merkt u dat uw klachten verergeren, of dat u meer inkomensverlies lijdt dan gedacht.
Veel slachtoffers vragen zich dan af: kan ik nog iets doen?

Het antwoord is ja — in veel gevallen kunt u aanvullende schadevergoeding vorderen .

Bij Vittoria Law helpen wij slachtoffers ook ná de uitspraak om hun volledige schade vergoed te krijgen.

Schadevergoeding is gebaseerd op de schade “zoals die op dat moment bekend is”

Wanneer de rechter schadevergoeding toekent, baseert hij zich op de informatie die op dat moment beschikbaar is: medische rapporten, loonstroken, taxaties of psychologische verklaringen.
Toch kan het gebeuren dat de schade zich later anders ontwikkelt.

Voorbeelden:

Een whiplash blijkt toch blijvend te zijn.
Psychische klachten houden langer aan dan verwacht.
U raakt later arbeidsongeschikt door complicaties van het letsel.

In dat geval is de oorspronkelijke uitspraak niet “fout” — maar onvolledig.
Het recht biedt dan ruimte om aanvullende schade te verhalen .

Juridische basis

Een uitspraak beslist alleen over de schade die daarin aan de orde was. Schade die toen niet bekend was en redelijkerwijs ook niet kon worden voorzien, valt daar niet onder; daarvoor kan later alsnog vergoeding worden gevorderd. Daarnaast kan de rechter de begroting van nog niet ingetreden schade uitstellen of onder voorwaarden bij voorbaat vaststellen, en kan hij een periodieke uitkering op verzoek wijzigen als zich omstandigheden voordoen waarmee bij de vaststelling geen rekening is gehouden (artikel 6:105 BW).

Dit kan op twee manieren:

Via de civiele rechter – u start een nieuwe procedure waarin u de aanvullende schade onderbouwt.
In overleg met de verzekeraar of dader – vaak kan dit buiten de rechter om worden geregeld, mits goed gedocumenteerd.

Wat wordt gezien als ‘nieuwe schade’?

Nieuwe of toegenomen schade is schade die:

niet bekend was tijdens de eerste procedure;
of waarvan de ernst pas later duidelijk is geworden.

Voorbeelden:

hogere medische kosten door langdurige behandeling;
blijvende beperkingen die leiden tot meer inkomensverlies;
nieuwe psychologische klachten of verergering van PTSS;
extra huishoudelijke of mantelzorgkosten.

Een specialistische letselschade- of slachtofferadvocaat kan helpen om die schade te laten vaststellen door medische experts of rekenkundigen.

Praktisch advies

Bij Vittoria Law adviseren we cliënten om hun schade altijd goed te monitoren en documenteren :

Bewaar medische verslagen, therapienota’s en loonstroken.
Noteer veranderingen in uw herstel of werksituatie.
Meld het direct als klachten verergeren of nieuwe kosten ontstaan.

Zo voorkomt u dat de verjaringstermijn verstrijkt of dat bewijs verloren gaat.

Voorbeeld uit de praktijk

Een slachtoffer van een verkeersongeval kreeg in 2021 een schadevergoeding van €20.000 toegewezen voor tijdelijk letsel.
Twee jaar later bleken de rugklachten blijvend, en verloor hij zijn baan.
Wij stelden namens hem een aanvullende vordering in tegen de aansprakelijke verzekeraar.
Na medische herbeoordeling kende de rechtbank een extra €85.000 toe aan inkomens- en pensioenschade.

De sleutel? Een goed gedocumenteerd dossier en tijdige actie.

Juridische onderbouwing

Art. 6:105 BW – begroting van nog niet ingetreden schade en wijziging van periodieke uitkeringen
Art. 236 Rv – het gezag van gewijsde strekt zich alleen uit tot wat in de eerdere procedure is beslist
Art. 3:310 BW – verjaringstermijn: vijf jaar na bekendheid met de schade en aansprakelijke persoon

Tot slot

Schade stopt niet op de dag van de uitspraak.
Soms komt het echte verlies pas later aan het licht.
Daarom is het belangrijk dat slachtoffers weten dat de wet ruimte biedt voor aanvullend herstel .

Bij Vittoria Law begeleiden wij slachtoffers ook ná hun zaak, zodat recht wordt gedaan aan hun volledige schade — niet alleen wat toen zichtbaar was, maar ook wat later voelbaar wordt.

➡️ Is uw situatie sinds de uitspraak veranderd?
Neem contact op met Vittoria Law voor kosteloos en vertrouwelijk advies over aanvullende schadevergoeding.

Huiselijk geweld: bescherming, aangifte en schadevergoeding

Wed, 05 Nov 2025 18:08:51 GMT

In het kort. Bij geweld door een partner, ex-partner of familielid lopen twee vragen door elkaar: hoe wordt u op korte termijn veilig, en hoe verhaalt u de schade. Voor het eerste bestaat het huisverbod, dat de burgemeester binnen een dag kan opleggen, en het contactverbod dat aan een verdachte kan worden opgelegd. Voor het tweede geldt dezelfde weg als bij ander geweld: voeging als benadeelde partij in de strafzaak, en bij ernstig letsel het Schadefonds Geweldsmisdrijven . Bijstand door een advocaat is bij een geweldsmisdrijf voor u kosteloos.

Wat er strafbaar is

Huiselijk geweld is geen zelfstandig delict maar een verzamelnaam. Fysiek geweld valt onder mishandeling (artikelen 300 tot en met 303 Sr), en artikel 304 Sr verhoogt het strafmaximum met een derde wanneer het feit wordt begaan tegen een echtgenoot, levensgezel, ouder of kind. Dreigen met geweld is strafbaar op grond van artikel 285 Sr, iemand met geweld of bedreiging dwingen iets te doen of te dulden op grond van artikel 284 Sr, en stelselmatig achtervolgen, bellen of berichten sturen op grond van artikel 285b Sr. Seksuele dwang binnen een relatie valt onder de zedentitel, die met de Wet seksuele misdrijven ingrijpend is herzien. Financiële controle en isolement zijn op zichzelf niet strafbaar, maar wegen wel mee bij de beoordeling van dwang en bij de straftoemeting.

Veiligheid op korte termijn: het huisverbod

Het krachtigste instrument is het tijdelijk huisverbod. De burgemeester kan dat opleggen wanneer uit feiten en omstandigheden blijkt dat de aanwezigheid van iemand in de woning ernstig en onmiddellijk gevaar oplevert voor huisgenoten, of wanneer daarvoor een ernstig vermoeden bestaat (artikel 2 Wet tijdelijk huisverbod). Het verbod geldt tien dagen en kan door de burgemeester worden verlengd tot ten hoogste vier weken (artikel 9). In de praktijk komt zo'n verbod tot stand na een melding bij de politie of bij Veilig Thuis, waarna een hulpofficier van justitie de situatie beoordeelt. U vraagt het dus niet zelf aan, maar u kunt er wel op aandringen en de feiten aanleveren die het moeten dragen — en dat laatste is precies waar het in de praktijk op vastloopt.

Contact- en straatverbod

Daarnaast kan een contactverbod worden opgelegd aan een verdachte die in vrijheid wordt gesteld, als voorwaarde bij de schorsing van de voorlopige hechtenis, en later als bijzondere voorwaarde bij een voorwaardelijke straf. Loopt er geen strafzaak, dan blijft de civiele weg open: in kort geding kan een straat- en contactverbod worden gevorderd, versterkt met een dwangsom. Welke route past, hangt af van wat er ligt aan aangifte, letsel en eerdere meldingen.

Aangifte doen en uw adres beschermen

Aangifte is geen voorwaarde voor hulp, maar wel voor vervolging. U heeft het recht zich bij de aangifte te laten bijstaan (artikel 51c Sv) en om het dossier in te zien en er stukken aan toe te laten voegen (artikel 51b Sv). Volledige anonimiteit bestaat in het strafproces niet, maar uw adres hoeft niet in het dossier te komen: u kunt domicilie kiezen op het kantooradres van uw advocaat , en dat is bij huiselijk geweld vrijwel altijd verstandig. Wordt de zaak geseponeerd terwijl u meent dat vervolging moet volgen, dan staat beklag open bij het gerechtshof op grond van artikel 12 Sv.

Welke schade u kunt vorderen

De schade laat zich in de strafzaak vorderen als benadeelde partij (artikel 51f Sv). Naast medische kosten en gederfd inkomen gaat het bij huiselijk geweld vaak om posten die elders niet spelen: de kosten van een noodgedwongen verhuizing, dubbele woonlasten, het vervangen van sloten, en eigendommen die in de woning zijn achtergebleven. Smartengeld weegt zwaar, omdat het geweld zich per definitie afspeelde op de plek waar iemand veilig hoorde te zijn en zich meestal over langere tijd heeft herhaald. Is de dader onvermogend of blijft vervolging uit, dan kan het Schadefonds uitkomst bieden; dat vraagt niet om een veroordeling, maar om aannemelijkheid.

Kosteloze bijstand

Slachtoffers van een geweldsmisdrijf met ernstig letsel krijgen van de Raad voor Rechtsbijstand een toevoeging op grond van artikel 44, vierde lid, van de Wet op de rechtsbijstand. Er wordt niet naar uw inkomen of vermogen gekeken en u betaalt geen eigen bijdrage. Is er nog geen verdachte in beeld, dan staan wij u eerst bij op basis van een lichte adviestoevoeging, die wordt omgezet zodra de verdachte bekend is. De bijstand van een slachtofferadvocaat kost u in deze zaken dus niets.

Wat wij voor u doen

Wij beoordelen wat er nodig is om u op korte termijn veilig te krijgen en dringen daarop aan bij politie en gemeente, staan u bij tijdens de aangifte, zorgen dat uw adres uit het dossier blijft, bewaken de termijnen in de strafzaak en bouwen de schadevordering op. Waar de zaak vastloopt bij politie of Openbaar Ministerie, voeren wij het beklag. Wij werken discreet en houden rekening met wat een stap voor u praktisch betekent; u bepaalt het tempo.

Neem contact op

U hoeft nog niet te weten wat u wilt. Een eerste gesprek is vertrouwelijk, kosteloos en verplicht u tot niets. Telefoon 035 - 203 11 62, een bericht via WhatsApp, of e-mail info@vittorialaw.nl. Belt u liever niet vanaf uw eigen toestel, laat dat dan weten; wij nemen contact op zoals u dat aangeeft, binnen één werkdag.

Veelgestelde vragen

Wat als de politie mijn aangifte niet serieus neemt?

De politie is verplicht uw aangifte op te nemen; gebeurt dat niet of volgt een sepot, dan zijn er wegen om dat aan te vechten. Lees verder .

Wat als de dader alles ontkent?

Ontkenning is geen eindstation: het strafrecht kent een bewijsminimum, maar de civiele rechter weegt bewijs anders. Lees verder .

Wat gebeurt er met mijn gegevens en privacy?

Uw adres hoeft niet in het dossier, en de zitting kan onder omstandigheden achter gesloten deuren. Lees verder .

Mag ik op zitting het woord voeren?

Bij de meeste geweldsdelicten heeft u spreekrecht, en u mag zich daarbij laten vertegenwoordigen. Lees verder .

Welke rechten heb ik nog meer als slachtoffer?

Naast de schadevordering heeft u recht op informatie, inzage, bijstand en bescherming. Lees verder .

Welke schade kan ik na mishandeling vorderen?

Van medische kosten en gederfd inkomen tot smartengeld; wat telt is de onderbouwing. Lees verder .

Online bedreiging en verspreide intieme beelden: wat kunt u doen?

Wed, 05 Nov 2025 18:06:52 GMT

In het kort. Bedreigen via berichten en het verspreiden van intieme beelden zijn allebei strafbaar, en allebei leveren zij een vordering op die u in de strafzaak kunt indienen. Twee dingen bepalen de uitkomst: hoe snel u het bewijs veiligstelt voordat het wordt gewist, en of u naast de strafzaak ook de civiele weg bewandelt om de beelden offline te krijgen. Op dat laatste heeft de strafrechter weinig grip; de kortgedingrechter wel. Snelheid is hier belangrijker dan bij welke andere zaak ook.

Wat er strafbaar is

Bedreiging met geweld, met een misdrijf tegen het leven of met de andere in artikel 285 Sr genoemde feiten is strafbaar, ongeacht het medium: een dreigbericht via WhatsApp of Instagram valt er even goed onder als een brief. Wordt u stelselmatig lastiggevallen, gevolgd of bestookt met berichten, dan gaat het om belaging (artikel 285b Sr). Onware beschuldigingen die in het openbaar worden verspreid, kunnen smaad of laster opleveren (artikelen 261 en 262 Sr).

Voor intieme beelden geldt sinds 1 juli 2024 een nieuwe bepaling. Artikel 139h Sr, waaronder deze feiten sinds 2020 vielen, is met de Wet seksuele misdrijven vervallen; de strafbaarstelling staat nu in artikel 254ba Sr. Dat artikel treft twee gedragingen. In het eerste lid het opzettelijk en wederrechtelijk vervaardigen van een visuele weergave van seksuele aard van een ander, en het bezit daarvan door wie weet of redelijkerwijs moet vermoeden dat het beeld zo is verkregen. In het tweede lid het openbaar maken van zo'n heimelijk gemaakt beeld, en — ruimer, en voor de praktijk het belangrijkst — het openbaar maken van een beeld van seksuele aard van een ander terwijl de dader weet dat die openbaarmaking nadelig voor die persoon kan zijn. Dat laatste treft precies de situatie waarin beelden ooit vrijwillig zijn gedeeld en later worden rondgestuurd.

Bewijs veiligstellen

Digitaal bewijs verdwijnt snel, soms omdat de dader het wist, soms omdat het platform het verwijdert. Maak van elk bericht een schermafbeelding waarop het account, de datum en de tijd zichtbaar zijn, en bewaar daarnaast de oorspronkelijke berichten in de app zelf; een exportbestand van een gesprek is sterker bewijs dan een losse afbeelding. Noteer bij verspreide beelden waar u ze bent tegengekomen, met de volledige webadressen, en leg vast wie u erop heeft geattendeerd. Verwijder zelf niets voordat het is vastgelegd, hoe begrijpelijk die neiging ook is.

De beelden offline krijgen

De strafzaak levert een veroordeling en een schadevergoeding op, maar geen snelle verwijdering. Daarvoor zijn twee wegen. Platforms en zoekmachines zijn op grond van de Algemene verordening gegevensbescherming gehouden om persoonsgegevens op verzoek te verwijderen; voor intieme beelden die zonder toestemming zijn geplaatst, honoreren de grote partijen zo'n verzoek doorgaans. Werkt dat niet, dan kan in kort geding op grond van artikel 6:162 BW een verbod op verdere verspreiding en een gebod tot verwijdering worden gevorderd, versterkt met een dwangsom — tegen de verspreider, en zo nodig tegen de partij die het beeld host.

Welke schade u kunt vorderen

Materieel gaat het om de kosten van psychologische hulp, gemist inkomen door uitval, kosten van beveiliging of van een nieuw telefoonnummer, en de kosten van verwijdering. Immaterieel gaat het om smartengeld op grond van artikel 6:106 BW voor angst, schaamte, verlies van levensvreugde en de aantasting van uw goede naam. Bij verspreide beelden weegt zwaar dat het slachtoffer nooit zeker weet waar het materiaal nog staat; die blijvende onzekerheid is een zelfstandige factor in de begroting. De vordering dient u in als benadeelde partij in de strafzaak , of, als er geen verdachte in beeld is, bij de civiele rechter.

Wat u van de betaling kunt verwachten

Wijst de rechter de vordering toe met een schadevergoedingsmaatregel , dan int het Centraal Justitieel Incassobureau. Betaalt de veroordeelde acht maanden na het onherroepelijke vonnis niet, dan keert de Staat het openstaande bedrag uit (artikel 6:4:2, zevende lid, Sv). Bij een veroordeling wegens artikel 254ba Sr geldt daarbij geen maximum, omdat de zedenmisdrijven onder de uitzondering van artikel 4:14 van het Besluit tenuitvoerlegging strafrechtelijke beslissingen vallen. Gaat het uitsluitend om bedreiging op grond van artikel 285 Sr, dan keert de Staat ten hoogste 5.000 euro uit. Dat verschil is een reden om bij de aangifte niet te snel één etiket op de zaak te laten plakken.

Wat de bijstand kost

Gaat het om een seksueel misdrijf, dan verstrekt de Raad voor Rechtsbijstand een toevoeging op grond van artikel 44, vierde lid, van de Wet op de rechtsbijstand: geen inkomenstoets en geen eigen bijdrage. Bij bedreiging zonder seksuele component geldt die regeling niet; dan bespreken wij vooraf wat het kost, en of een rechtsbijstandverzekering dekking biedt. In beide gevallen weet u van tevoren waar u aan toe bent.

Wat wij voor u doen

Wij zetten het bewijs vast voordat het verdwijnt, sommeren de verspreider en zo nodig het platform, en starten waar dat moet een kort geding om verdere verspreiding te laten verbieden. Daarnaast begeleiden wij de aangifte, bewaken wij de voortgang bij het Openbaar Ministerie en stellen wij de schadevordering op. Bij deze zaken telt discretie: wij houden de kring van betrokkenen zo klein mogelijk en overleggen vooraf welke stukken waar terechtkomen.

Neem contact op

Bent u bedreigd of zijn er beelden van u verspreid, wacht dan niet af. Een eerste gesprek is vertrouwelijk, kosteloos en verplicht u tot niets. Telefoon 035 - 203 11 62, een bericht via WhatsApp, of e-mail info@vittorialaw.nl. U hoort binnen één werkdag van ons.

Veelgestelde vragen

Kan ik ook iets doen als de dader anoniem is?

Ja. Het account is vaak te herleiden, en het Openbaar Ministerie kan gegevens vorderen bij het platform. Lees verder .

Wat als de politie mijn aangifte niet serieus neemt?

De politie is verplicht uw aangifte op te nemen; tegen een sepot staat beklag open. Lees verder .

Wat gebeurt er met mijn gegevens en privacy?

Uw adres hoeft niet in het dossier, en de zitting kan onder omstandigheden achter gesloten deuren. Lees verder .

Hoeveel smartengeld kan ik verwachten?

Dat hangt af van de ernst en de duur van de gevolgen en van wat rechters in vergelijkbare zaken toekennen. Lees verder .

Welke rechten heb ik als slachtoffer?

Naast de schadevordering heeft u recht op informatie, inzage, bijstand, bescherming en spreekrecht. Lees verder .

Wat als de dader niets te betalen heeft?

Dan blijven de voorschotregeling en soms het Schadefonds over. Lees verder .

Hoe werkt het Schadefonds Geweldsmisdrijven?

Wed, 05 Nov 2025 18:04:29 GMT

In het kort. Het Schadefonds keert een eenmalige tegemoetkoming uit aan slachtoffers van een opzettelijk geweldsmisdrijf of een seksueel misdrijf met ernstig letsel, en aan hun naasten en nabestaanden. Er hoeft geen dader te zijn gevonden en geen veroordeling te zijn gevolgd; bepalend is of aannemelijk is dat het misdrijf heeft plaatsgevonden en dat het letsel daaruit voortkomt. Het bedrag volgt uit een vaste letsellijst en loopt van 1.000 tot 35.000 euro. Ligt er wél een veroordeling maar betaalt de dader niet, dan is er de voorschotregeling; ook die staat hieronder uitgelegd.

Wie een aanvraag kan doen

Het fonds keert uit aan wie in Nederland door een opzettelijk gepleegd geweldsmisdrijf, of door schuldverkrachting of schuldaanranding, ernstig lichamelijk of geestelijk letsel heeft opgelopen (artikel 3 Wet schadefonds geweldsmisdrijven). Daarnaast komen nabestaanden en naasten in aanmerking wanneer het slachtoffer is overleden of ernstig en blijvend letsel heeft, en ook nabestaanden van iemand die is overleden door overtreding van artikel 6 van de Wegenverkeerswet 1994 of van artikel 307 Sr. Wie de uitvaartkosten van het slachtoffer heeft voldaan, kan die eveneens indienen. Dat de dader onbekend is, dat de zaak is geseponeerd of dat er is vrijgesproken, staat aan een uitkering niet in de weg — juist in die zaken is het fonds vaak de enige overgebleven route.

Wat het fonds uitkeert

De hoogte volgt uit een letsellijst met zes categorieën: 1.000, 2.500, 5.000, 10.000, 20.000 en 35.000 euro. De ernst van het lichamelijke of psychische letsel bepaalt in welke categorie uw zaak valt; bij meerdere letsels telt het zwaarste. Naasten en nabestaanden ontvangen een vast bedrag van 5.000 euro.

Belangrijk om te weten is wat die uitkering is en wat niet. Het is geen schadevergoeding en geen smartengeld , maar één ongedifferentieerd bedrag dat zowel het leed als de financiële gevolgen geacht wordt te dekken. U kunt er dus niet daarnaast nog medische kosten, beschadigde eigendommen of gederfd inkomen bij indienen. De enige uitzondering geldt voor nabestaanden: hun uitkering kan worden aangevuld met uitvaartkosten en met de schade door het wegvallen van het inkomen van de overledene, mits met stukken onderbouwd.

Waar aanvragen op stuklopen

De aanvraag is een formulier, de beoordeling is dat niet. Het misdrijf hoeft niet te worden bewezen zoals bij de strafrechter, maar wel aannemelijk te worden gemaakt; het hoeft niet onomstotelijk vast te staan dat het is gegaan zoals u beschrijft. Vervolgens moet het letsel ernstig genoeg zijn voor een categorie, en moet het verband tussen misdrijf en letsel worden gedragen door stukken — de aangifte, en medische informatie van huisarts, ziekenhuis of behandelaar. Bij psychisch letsel kijkt het fonds of u onder behandeling bent bij een behandelaar met BIG-registratie of met een NIP-dienstmerk; bij kinderen volstaat een orthopedagoog met NVO-registratie. Bij zeer ernstige misdrijven neemt het fonds psychisch letsel zonder meer aan en is medische informatie niet nodig.

Een tweede struikelblok is het eigen aandeel. Heeft u zelf bijgedragen aan wat er is gebeurd, bijvoorbeeld door een vechtpartij aan te gaan, dan kan de uitkering worden verlaagd met een kwart, de helft of driekwart, of geheel achterwege blijven (artikel 5 Wsg). Een derde is de verrekening: wat u langs andere weg aan vergoeding ontvangt of nog kunt ontvangen, wordt op de uitkering in mindering gebracht (artikel 6 Wsg).

De termijn

De aanvraag moet binnen tien jaar na de dag van het misdrijf worden ingediend (artikel 7 Wsg); bij nabestaanden gaat die termijn lopen vanaf het overlijden, en voor wie ten tijde van het misdrijf minderjarig was, vanaf de achttiende verjaardag. Een te late aanvraag wordt toch behandeld als blijkt dat zij zo spoedig is ingediend als redelijkerwijs kon worden verlangd — een uitzondering die vooral bij zedenzaken van belang is, waar het vaak jaren duurt voordat iemand erover kan praten. Tegen de beslissing van het fonds staat binnen zes weken bezwaar open; wordt de aanvraag toegewezen, dan volgt betaling binnen dertig dagen.

Als er wél een veroordeling is, maar de dader niet betaalt

Heeft de strafrechter uw vordering toegewezen en daarbij de schadevergoedingsmaatregel opgelegd (artikel 36f Sr), dan int het Centraal Justitieel Incassobureau het bedrag bij de veroordeelde. Blijkt die onvermogend, dan is dat niet uw probleem: betaalt hij acht maanden na het onherroepelijk worden van het vonnis niet of niet volledig, dan keert de Staat het openstaande bedrag aan u uit en verhaalt het daarna zelf (artikel 6:4:2, zevende lid, Sv). U hoeft daar niets voor te doen en niets voor aan te vragen; het incassobureau bericht u uit zichzelf. Na een veroordeling wegens onder meer mishandeling, diefstal met geweld, afpersing, doodslag, moord of een zedenmisdrijf keert de Staat het volledige bedrag uit; in andere gevallen geldt een maximum van 5.000 euro (artikel 4:14 Besluit tenuitvoerlegging strafrechtelijke beslissingen). Rechtspersonen zijn uitgesloten, een eenmanszaak niet.

Kijk ook naar een ander dan de dader

Het loont altijd om te onderzoeken of iemand anders aanspreekbaar is. Bij geweld in het verkeer is dat de aansprakelijkheidsverzekeraar of, als die er niet is, het Waarborgfonds Motorverkeer (artikel 25 WAM); bij geweld op de werkplek de werkgever op grond van artikel 7:658 BW; bij geweld in een uitgaansgelegenheid soms de exploitant. Een aansprakelijke partij met een verzekering betaalt uiteindelijk sneller en vollediger dan een dader zonder middelen. Welke route in uw zaak voorop hoort te staan, hangt af van de stand van het onderzoek en van de vraag of er verhaal mogelijk is.

Wat de bijstand kost

Bij een gewelds- of zedenmisdrijf met ernstig letsel verstrekt de Raad voor Rechtsbijstand een toevoeging op grond van artikel 44, vierde lid, van de Wet op de rechtsbijstand: geen inkomenstoets en geen eigen bijdrage. De bijstand van een slachtofferadvocaat in de strafzaak kost u in die gevallen dus niets. Voor de aanvraag bij het fonds zelf maken wij vooraf een heldere afspraak.

Wat wij voor u doen

Wij stellen de aanvraag op, verzamelen de stukken die het verband tussen misdrijf en letsel moeten dragen, letten erop dat uw zaak in de juiste letselcategorie wordt ingedeeld en bewaken de termijnen. Wordt uw aanvraag afgewezen of te laag ingedeeld, dan voeren wij het bezwaar. En waar naast het fonds nog een dader of een verzekeraar in beeld is, zorgen wij dat die routes elkaar niet in de weg zitten.

Neem contact op

Twijfelt u of uw zaak in aanmerking komt? Een eerste gesprek is kosteloos en verplicht u tot niets; wij zeggen u eerlijk of een aanvraag kans maakt. Telefoon 035 - 203 11 62, een bericht via WhatsApp, of e-mail info@vittorialaw.nl. U hoort binnen één werkdag van ons.

Veelgestelde vragen

Wat als de dader onbekend of gevlucht is?

Dan is het fonds vaak de enige route, want een veroordeling is geen voorwaarde. Lees verder .

Kan ik ook nog schadevergoeding in de strafzaak vorderen?

Ja; het fonds en de vordering als benadeelde partij sluiten elkaar niet uit, wel wordt verrekend. Lees verder .

Wat gebeurt er als de verdachte wordt vrijgesproken?

Voor het fonds is dat geen beletsel: daar geldt aannemelijkheid, niet bewijs. Lees verder .

Welke schade kan ik na mishandeling vorderen?

Van medische kosten en gederfd inkomen tot smartengeld; wat telt is de onderbouwing. Lees verder .

Kan ik als nabestaande een aanvraag doen?

Ja, met een vast bedrag en de mogelijkheid van uitvaartkosten en gederfd levensonderhoud. Lees verder .

Welke rechten heb ik verder als slachtoffer?

Recht op informatie, inzage, bijstand, bescherming en spreekrecht. Lees verder .

Wat houdt het spreekrecht precies in, en hoe bereid ik me daarop voor?

Wed, 05 Nov 2025 18:02:33 GMT

In het kort. Bij ernstige misdrijven mag u op de zitting zelf het woord voeren: over wat het feit met u heeft gedaan, en als u wilt ook over het bewijs en de straf die u passend vindt. U meldt vooraf schriftelijk aan de officier van justitie dat u wilt spreken, u bepaalt zelf of u dat zelf doet of uw advocaat het woord laat voeren, en u kunt daarnaast een schriftelijke slachtofferverklaring in het dossier laten opnemen. Het is een recht, geen plicht; wie het gebruikt, doet er goed aan de verklaring rustig en vooraf op te bouwen.

In welke zaken u mag spreken

Het spreekrecht bestaat bij misdrijven waarop naar de wettelijke omschrijving acht jaar gevangenisstraf of meer staat, en daarnaast bij een reeks met name genoemde feiten: onder meer de zedenmisdrijven, bedreiging, stalking, mishandeling met zwaar lichamelijk letsel of de dood tot gevolg, dood of zwaar letsel door schuld, afpersing en het veroorzaken van een verkeersongeval met dood of letsel (artikel 51e lid 1 Sv). Bij een eenvoudige mishandeling of een diefstal zonder geweld bestaat het dus niet; wel kunt u dan uw verhaal kwijt in de toelichting op uw schadevordering.

Wie het woord mag voeren

Het slachtoffer zelf, vanaf twaalf jaar en jonger als het kind zijn belangen voldoende kan overzien; voor jongere kinderen spreken de ouders of voogd, die daarnaast mogen vertellen wat het feit met henzelf heeft gedaan. Is het slachtoffer overleden, dan hebben de nabestaanden spreekrecht: de partner, de bloedverwanten en de personen die met het slachtoffer in gezinsverband leefden. Willen meer dan drie nabestaanden spreken en komen zij er samen niet uit, dan beslist de voorzitter wie het woord voert; de partner mag altijd. Kan het slachtoffer feitelijk niet spreken, bijvoorbeeld door het letsel, dan mogen de partner en één familielid dat namens hem doen (artikel 51e Sv). U kunt de voorzitter ook vragen het spreekrecht door uw advocaat te laten uitoefenen (artikel 258 lid 3 Sv); veel cliënten kiezen ervoor de verklaring zelf te schrijven en door de advocaat te laten voorlezen.

Wat u mag zeggen

Sinds 2016 is het spreekrecht onbeperkt. U mag vertellen wat het feit voor u heeft betekend, lichamelijk, psychisch en in uw dagelijks leven, maar u mag ook zeggen wat u van het bewijs vindt en welke straf u passend acht. De rechter is daar niet aan gebonden en hoeft er in het vonnis niet op in te gaan; uw verklaring is geen bewijsmiddel en u wordt door het spreekrecht geen getuige. Wil de rechter of de verdediging u iets vragen, dan loopt dat via de voorzitter, die zorg draagt voor een correcte bejegening (artikel 288a Sv).

Hoe u het regelt

Wie wil spreken, laat dat vóór de zitting schriftelijk aan de officier van justitie weten, zodat u tijdig wordt opgeroepen (artikel 51e lid 1 en 260 lid 2 Sv). In de praktijk gebeurt dat met het wensenformulier dat u van het Openbaar Ministerie ontvangt zodra de zaak bij het parket ligt; wij vullen het met u in. Op datzelfde formulier geeft u aan of u een schriftelijke slachtofferverklaring wilt laten opnemen in het dossier. Die verklaring leest de rechter voor de zitting en zij blijft in het dossier, ook als u op de dag zelf besluit niet te spreken. Bij een zedenmisdrijf of een ernstig geweldsmisdrijf is de verdachte die in voorlopige hechtenis zit verplicht bij de inhoudelijke behandeling aanwezig te zijn, zodat hij uw verklaring hoort; wilt u dat juist niet, dan kunt u de voorzitter vragen daarvan af te zien (artikel 258a Sv).

De voorbereiding

Een goede verklaring is concreet en geordend: wat er is gebeurd hoeft u niet opnieuw te vertellen, dat staat in het dossier; wat de rechter van u wil horen is wat er sindsdien is veranderd. Schrijf het uit, lees het hardop, en besluit pas daarna of u het zelf wilt uitspreken. Wij lezen mee, bespreken wat beter weg kan blijven omdat het de verdediging een opening geeft, en stemmen de verklaring af op de schadevordering, zodat beide hetzelfde verhaal vertellen. Wilt u de verdachte niet zien terwijl u spreekt, dan zijn daar maatregelen voor; die staan bij privacy en bescherming als slachtoffer . Een overzicht van al uw rechten vindt u bij wat zijn mijn rechten als slachtoffer ; hoe uw schadevordering in de strafzaak werkt, bij voegen als benadeelde partij .

Bespreek uw verklaring

Wilt u weten of u in uw zaak spreekrecht heeft en hoe u het inzet, neem dan contact op. Het eerste gesprek is kosteloos; bij een gewelds- of zedenmisdrijf met ernstig letsel is onze bijstand dat ook. Wat wij verder voor u doen, staat op de pagina over de slachtofferadvocaat .

Wat kan ik doen als de dader gevlucht of onbekend is?

Wed, 05 Nov 2025 18:00:28 GMT

Wat kan ik doen als de dader onbekend is of is gevlucht?

Het is een nachtmerrie die helaas vaak voorkomt: u bent slachtoffer van een misdrijf of ongeluk, maar de dader is onbekend of spoorloos.
Dat voelt machteloos — want hoe krijgt u dan erkenning, genoegdoening of schadevergoeding?

Gelukkig zijn er in Nederland verschillende mogelijkheden om tóch uw rechten te laten gelden.
Bij Vittoria Law helpen we slachtoffers om recht te krijgen, ook als de dader niet gevonden of vervolgd kan worden.

1️⃣ Doe altijd aangifte

Ook als u de dader niet kent, is aangifte doen belangrijk.
De politie kan sporen veiligstellen, camerabeelden opvragen en getuigen horen.
Soms komt er pas veel later een doorbraak — en dan is het essentieel dat uw aangifte volledig is opgenomen.

Bovendien kan een formele aangifte nodig zijn om in aanmerking te komen voor een tegemoetkoming of schadevergoeding.

2️⃣ Schadefonds Geweldsmisdrijven

Als u slachtoffer bent van een gewelds- of zedenmisdrijf en de dader onbekend is, kunt u een financiële tegemoetkoming aanvragen bij het Schadefonds Geweldsmisdrijven .
Het fonds beoordeelt uw aanvraag op basis van de ernst van het misdrijf en het bewijs dat u slachtoffer bent.
U hoeft dus niet te wachten tot er iemand is veroordeeld.

3️⃣ Verzekeringen of andere regelingen

In sommige situaties kunt u uw schade ook (gedeeltelijk) verhalen via een verzekering:

bij verkeersongevallen via de WAM-verzekering (Wet Aansprakelijkheidsverzekering Motorrijtuigen),
of bij inbraak, brand of beroving via uw eigen schadeverzekering.

Een advocaat kan nagaan of er andere partijen aansprakelijk kunnen worden gesteld, bijvoorbeeld een werkgever, wegbeheerder of instelling.

Voorbeeld uit de praktijk

Een man werd ’s nachts van zijn fiets getrokken en mishandeld door onbekenden. De daders werden nooit gevonden.
Wij hielpen hem bij een aanvraag bij het Schadefonds Geweldsmisdrijven.
Binnen drie maanden ontving hij een tegemoetkoming van €7.500 voor zijn lichamelijke en psychische schade.

Juridische basis

De mogelijkheid om een schadevergoeding te krijgen zonder bekende dader is vastgelegd in de Wet schadefonds geweldsmisdrijven (Stb. 1975, 377).
Daarnaast kunt u zich bij verkeersongevallen richten tot het Waarborgfonds Motorverkeer (artikel 25 WAM).

Tot slot

Ook als de dader onbekend of gevlucht is, staat u niet machteloos.
Bij Vittoria Law helpen we u om de juiste wegen te bewandelen — of dat nu via het Schadefonds, een verzekering of een andere juridische route is.
U hoeft het niet alleen te doen.

Uw privacy en bescherming als slachtoffer: adres, dossier en zitting

Wed, 05 Nov 2025 17:51:40 GMT

In het kort. Wat u bij de aangifte vertelt, komt in beginsel in het dossier en daarmee bij de verdachte en zijn advocaat. Uw woonadres hoeft daar niet in: u mag domicilie kiezen op een ander adres. De politie beoordeelt bij het eerste contact of u bijzondere bescherming nodig heeft, u wordt niet vaker gehoord dan nodig, en op de zitting kan worden geregeld dat u de verdachte niet hoeft te zien: een aparte wachtruimte, een verklaring zonder oogcontact of via een videoverbinding, en zo nodig gesloten deuren. U hoeft niet naar de zitting; uw advocaat kan u vertegenwoordigen.

Wat er met uw gegevens gebeurt

Bij het opnemen van de aangifte moet de politie u erop wijzen dat alles wat u verklaart wordt gedeeld met het Openbaar Ministerie, bij vervolging met de verdachte en bij dagvaarding met de rechter (Aanwijzing slachtoffers in het strafproces, 2024). Medische stukken, foto's van letsel en berichten die u aanlevert worden processtukken zodra zij aan het dossier zijn toegevoegd. Dat is de keerzijde van het recht om zelf stukken in te brengen: wat u wilt gebruiken, wordt gezien. Bespreek daarom vooraf met uw advocaat welke stukken nodig zijn en welke beter buiten het dossier blijven.

Uw adres buiten het dossier

Elk slachtoffer mag domicilie kiezen: u geeft bij de aangifte of het verhoor een ander adres op dan uw woonadres, bijvoorbeeld dat van uw advocaat, uw werkgever of Slachtofferhulp. Uw echte adres wordt dan afzonderlijk geregistreerd en de verdachte krijgt het niet te zien. In ernstiger situaties kunnen ook andere persoonsgegevens buiten de aangifte worden gehouden, zolang uw identiteit voor justitie vaststaat. Vraag hier bij de aangifte om; achteraf is het dossier moeilijker te schonen.

Bescherming tijdens het onderzoek

De politie beoordeelt bij het eerste contact of u door de aard van het feit, uw persoonlijke omstandigheden of uw relatie tot de verdachte bijzonder kwetsbaar bent, en welke maatregelen daarbij horen (artikel 51aa Sv, artikel 10 Besluit slachtoffers van strafbare feiten). U wordt niet vaker gehoord dan strikt nodig, over uw privéleven worden alleen vragen gesteld die met het feit te maken hebben en medisch onderzoek blijft beperkt tot wat het onderzoek vergt (artikel 9 Besluit). Slachtoffers van seksueel geweld of geweld in een relatie kunnen vragen door iemand van hetzelfde geslacht te worden gehoord, in een daarvoor ingerichte ruimte en zoveel mogelijk door dezelfde persoon (artikel 11 Besluit).

De zitting zonder confrontatie

U bent als slachtoffer niet verplicht naar de zitting te komen; u kunt zich door uw advocaat laten vertegenwoordigen en ook het spreekrecht kan hij namens u uitoefenen (artikel 51c en 258 lid 3 Sv). Wilt u wel aanwezig zijn, dan bepaalt de voorzitter de volgorde waarin slachtoffer en getuigen worden gehoord en kan hij regelen dat u in een afzonderlijke ruimte wacht (artikel 288a Sv). Voor slachtoffers met bijzondere beschermingsbehoeften kan de rechter bepalen dat u wordt gehoord zonder oogcontact met de verdachte, bijvoorbeeld achter een scherm of via een videoverbinding vanuit een andere ruimte, en dat de behandeling achter gesloten deuren plaatsvindt (artikel 12 Besluit slachtoffers, artikel 269 Sv). Die maatregelen worden alleen genomen als zij de verdediging niet schaden; ze moeten dus tijdig en gemotiveerd worden gevraagd. Wij doen dat verzoek voor u bij de officier van justitie of de rechtbank.

Waarom dit vroeg moet worden geregeld

Zeker in zeden-, bedreigings- en huiselijkgeweldzaken is de angst voor herkenning of een nieuwe confrontatie vaak de reden om niet mee te werken. De maatregelen die dat wegnemen bestaan, maar ontstaan niet vanzelf: domicilie kiest u bij de aangifte, de individuele beoordeling vindt plaats bij het eerste contact, en een verzoek om beschermd te worden gehoord moet de rechtbank vóór de zitting bereiken. Een overzicht van al uw rechten vindt u bij wat zijn mijn rechten als slachtoffer ; hoe u zich op het spreekrecht voorbereidt bij het spreekrecht .

Bespreek uw zaak

Maakt u zich zorgen over uw gegevens, uw veiligheid of de confrontatie met de verdachte, neem dan vroeg contact op, liefst nog vóór de aangifte. Het eerste gesprek is kosteloos; bij een gewelds- of zedenmisdrijf met ernstig letsel is onze bijstand dat ook. Wat wij verder voor u doen, staat op de pagina over de slachtofferadvocaat .

Wat doet de advocaat als de dader ontkent?

Wed, 05 Nov 2025 17:49:09 GMT

Wat doet de slachtofferadvocaat als de dader ontkent?

In het kort. Dat de verdachte ontkent, is de regel, niet de uitzondering. Het betekent niet dat uw verklaring minder waard is, maar wel dat zij niet op zichzelf mag staan: de strafrechter mag een bewezenverklaring niet uitsluitend baseren op de verklaring van één getuige. Het werk van uw advocaat bestaat er dan uit het steunbewijs boven tafel te krijgen en in het dossier te laten opnemen. Komt het toch tot een vrijspraak, dan staan de civiele rechter en het Schadefonds Geweldsmisdrijven nog open; daar geldt een lichtere maatstaf.

Wat een ontkenning juridisch betekent

De verdachte hoeft niets te bewijzen en mag zwijgen of ontkennen; dat is zijn recht en de rechter mag daar geen negatieve conclusie aan verbinden. Het bewijs moet van de andere kant komen. De rechter mag alleen veroordelen als hij uit wettige bewijsmiddelen de overtuiging heeft gekregen dat het feit is begaan (artikel 338 Sv), en hij mag dat oordeel niet uitsluitend baseren op de verklaring van één getuige (artikel 342 lid 2 Sv). In zaken die zich buiten het zicht van anderen afspelen, zoals zedenzaken en huiselijk geweld, is dat de kern van het probleem: uw verklaring tegenover zijn ontkenning. De vraag is dan niet of u wordt geloofd, maar of er naast uw verklaring voldoende steunbewijs is.

Waar steunbewijs vandaan komt

Steunbewijs hoeft het feit zelf niet te bewijzen; het moet uw verklaring op onderdelen bevestigen. Denk aan letsel dat een huisarts of de spoedeisende hulp heeft vastgelegd, berichten die u direct na het voorval aan een vriendin stuurde, de verklaring van degene die u die avond in tranen aantrof, camerabeelden van de route, locatiegegevens van een telefoon, of eerdere meldingen bij politie of hulpverlening. Ook de verklaring van de verdachte zelf kan steunbewijs opleveren, bijvoorbeeld wanneer hij erkent dat hij op de plek was maar ontkent wat daar is gebeurd. Veel van dit materiaal is vluchtig: berichten worden gewist, beelden overschreven, herinneringen van getuigen vervagen. Wat in de eerste weken wordt veiliggesteld, bepaalt vaak de uitkomst.

Wat uw advocaat daaraan doet

Uw advocaat vraagt de officier van justitie om inzage in de processtukken en verzoekt om stukken aan het dossier toe te voegen (artikel 51b Sv). Zo komen medische verklaringen, berichten en getuigen in het dossier die de politie niet zelf heeft verzameld. Hij kan de officier van justitie vragen om aanvullend onderzoek, zoals het horen van een getuige of het opvragen van beelden, en gaat met u mee wanneer u bij de rechter-commissaris wordt gehoord. Bij psychische gevolgen laat hij die vastleggen door een behandelaar, zodat zij later ook als schade kunnen worden onderbouwd. En hij bewaakt dat uw schadevordering zo wordt opgezet dat de strafrechter haar kan behandelen; hoe dat werkt, staat bij voegen als benadeelde partij . Wat de advocaat verder voor u doet en wat dat kost, leest u op de pagina over de slachtofferadvocaat .

Als het toch op vrijspraak uitloopt

Vrijspraak betekent dat de strafrechter niet de overtuiging heeft gekregen dat het feit wettig bewezen is; het is geen vaststelling dat het niet is gebeurd. Uw schadevordering wordt dan in de strafzaak niet-ontvankelijk verklaard, maar uw recht op schadevergoeding vervalt daarmee niet. De civiele rechter beoordeelt zelf, op grond van wat u aanvoert en bewijst (artikel 150 Rv), of het feit is komen vast te staan, en hanteert daarbij een lichtere maatstaf dan de strafrechter; het bewijsminimum van artikel 342 lid 2 Sv geldt daar niet. Wordt de verdachte wél veroordeeld, dan levert dat vonnis in een civiele procedure dwingend bewijs van het feit op (artikel 161 Rv). Voor slachtoffers van een geweldsmisdrijf met ernstig letsel staat daarnaast het Schadefonds Geweldsmisdrijven open, dat geen veroordeling vereist maar beoordeelt of aannemelijk is dat u slachtoffer bent geworden van zo'n misdrijf. Meer hierover leest u bij schadevergoeding bij vrijspraak .

Bespreek uw zaak

Ontkent de verdachte in uw zaak, neem dan vroeg contact op, liefst voordat het dossier naar de officier van justitie gaat. Bij een gewelds- of zedenmisdrijf met ernstig letsel is onze bijstand kosteloos; het eerste gesprek is dat altijd.

Wat gebeurt er als ik mijn schade nu niet goed kan berekenen?

Wed, 05 Nov 2025 17:46:20 GMT

Wat gebeurt er als ik mijn schade nu niet goed kan berekenen?

Na een ongeval of misdrijf is het vaak moeilijk om precies te zeggen hoeveel schade u hebt geleden.
Sommige kosten zijn direct duidelijk — zoals kapotte spullen of medische rekeningen.
Maar andere schade ontwikkelt zich pas later: verlies van inkomen, blijvend letsel of psychische klachten.

Gelukkig betekent dat niet dat u moet wachten met actie ondernemen.
Bij Vittoria Law helpen we u uw rechten veilig te stellen, óók als nog niet alles duidelijk is.

U hoeft niet alles direct te weten

Het is normaal dat schade zich pas in de loop van de tijd aftekent.
U hoeft dus niet te wachten tot alles “af” is voordat u een claim indient.
Uw advocaat kan alvast een voorbehoud van schade opnemen in de procedure.
Dat houdt in dat u nu alvast een deel vordert, maar later nog kunt bijstellen of uitbreiden zodra de gevolgen duidelijker zijn.

Ook kan een advocaat namens u vragen om voorschotten op de schadevergoeding.
Zo hoeft u niet financieel vast te lopen terwijl het onderzoek of herstel nog loopt.

Waarom dit belangrijk is

Als u te lang wacht, kan de verjaringstermijn ingaan — en dat kan uw recht op schadevergoeding in gevaar brengen.
Een advocaat kan de verjaring stuiten (onderbreken) door een brief te sturen waarin de aansprakelijkheid formeel wordt erkend of gevorderd.
Zo blijft uw recht behouden, terwijl u nog tijd heeft om het volledige schadebeeld in kaart te brengen.

Voorbeeld uit de praktijk

Een man liep hersenletsel op na een verkeersongeval. In het begin leek hij goed te herstellen, maar maanden later bleek dat hij niet meer volledig kon werken.
Wij hadden namens hem al aansprakelijkheid gesteld en een voorbehoud opgenomen. Daardoor konden we later alsnog een aanvullende schadevordering indienen — met succes.

Juridische basis

De mogelijkheid tot voorschotten en aanvullende vorderingen volgt uit artikel 6:105 en 6:109 van het Burgerlijk Wetboek .
Ook in strafzaken kan een slachtoffer een gedeeltelijke schadevordering indienen, en de rest civiel laten afhandelen (art. 51f Sv).

Tot slot

U hoeft niet alles meteen te weten om uw rechten veilig te stellen.
Bij Vittoria Law zorgen we dat uw zaak juridisch op tijd is vastgelegd, terwijl er ruimte blijft om later de volledige schade te verhalen.

➡️ Twijfelt u hoeveel schade u precies heeft?
Neem gerust contact op met Vittoria Law voor een vrijblijvend en vertrouwelijk adviesgesprek.

Wat moet ik doen als de politie mijn aangifte niet serieus neemt?

Wed, 05 Nov 2025 17:43:15 GMT

Wat als mijn aangifte niet serieus genomen wordt?

In het kort. De politie mag een aangifte niet weigeren: opsporingsambtenaren zijn verplicht haar op te nemen, en u heeft recht op een kopie. Wordt de zaak daarna niet opgepakt of geseponeerd, dan heeft u recht op die beslissing met de motivering, en kunt u daarover beklag doen bij het gerechtshof, dat het Openbaar Ministerie kan bevelen alsnog te vervolgen. Een advocaat kan in elke fase het verschil maken, en bij een gewelds- of zedenmisdrijf kost dat u niets.

De politie moet uw aangifte opnemen

Ieder die kennis draagt van een strafbaar feit mag daarvan aangifte doen, en opsporingsambtenaren zijn verplicht die aangifte te ontvangen (artikel 161 en 163 lid 9 Sv). Dat de zaak "weinig kans maakt", er "te weinig bewijs" is of het "een relatieconflict" betreft, is geen grond om u weg te sturen; de beoordeling of er wordt opgespoord en vervolgd, komt daarna en ligt bij de officier van justitie. De mondelinge aangifte wordt op schrift gesteld, aan u voorgelezen en door u ondertekend, en u ontvangt een kopie van de aangifte of van het proces-verbaal (artikel 163 lid 2 en 5 Sv). Wordt u toch weggestuurd, dan kunt u de aangifte schriftelijk indienen of laten indienen door een advocaat; het maakt dan onderdeel uit van het dossier.

Uw recht op informatie

Na de aangifte heeft u recht op informatie over de voortgang: of een opsporingsonderzoek wordt gestart of beëindigd, of de zaak wordt vervolgd, wanneer de zitting is en wat de uitspraak is (artikel 51ac Sv). Besluit de politie niet op te sporen of de officier van justitie niet te vervolgen, dan moet die beslissing aan u worden meegedeeld met de motivering of een samenvatting daarvan, zodat u kunt beoordelen of u beklag wilt doen. Blijft het stil, vraag er dan schriftelijk om; wij doen dat voor u.

Beklag bij het gerechtshof

Wordt de zaak geseponeerd of niet verder vervolgd, dan kunt u als rechtstreeks belanghebbende daarover schriftelijk beklag doen bij het gerechtshof (artikel 12 Sv). Het hof beoordeelt of vervolging had moeten plaatsvinden en kan het Openbaar Ministerie bevelen de vervolging in te stellen of voort te zetten (artikel 12i Sv). Een klaagschrift dat kans van slagen heeft, is meer dan een brief waarin staat dat u het er niet mee eens bent: het benoemt het bewijs dat er is, het onderzoek dat niet is gedaan en de reden waarom vervolging in het algemeen belang is. Let op de termijn: na een strafbeschikking of een kennisgeving van niet verdere vervolging moet het beklag binnen drie maanden worden gedaan (artikel 12k en 12l Sv).

Wat een advocaat hierin doet

Is er nog geen verdachte bekend, dan kunnen wij u op basis van een lichte adviestoevoeging bijstaan bij de aangifte en het opsporingsonderzoek. Wij zorgen dat de aangifte volledig is, dat bewijs dat u zelf heeft wordt aangeleverd en dat de politie de getuigen en beelden kent die er zijn. Loopt de zaak, dan vragen wij inzage in de stukken en verzoeken wij om aanvullend onderzoek waar dat ontbreekt (artikel 51b Sv). Wordt geseponeerd, dan stellen wij het klaagschrift op. Wat wij verder voor slachtoffers doen en wanneer dat kosteloos is, leest u op de pagina over de slachtofferadvocaat ; een overzicht van uw rechten staat op slachtofferrecht .

Bespreek uw zaak

Is uw aangifte geweigerd, blijft het stil of is de zaak geseponeerd, neem dan contact op. Het eerste gesprek is kosteloos en vertrouwelijk.

Hoe lang duurt een strafzaak of schadeprocedure meestal?

Wed, 05 Nov 2025 17:35:52 GMT

Op de vraag hoe lang het duurt bestaat geen enkel antwoord, maar wel een ordening. Een strafzaak kent een aantal fasen die elk hun eigen tempo hebben, en de afwikkeling van uw schade loopt daar deels naast en deels achteraan. Wie weet in welke fase zijn zaak zit, weet ook waar nog invloed op valt uit te oefenen en waar niet.

Van aangifte tot zitting

Het opsporingsonderzoek bepaalt het grootste deel van de doorlooptijd. Bij een overzichtelijk feit met een bekende verdachte komt de zaak doorgaans binnen enkele maanden op zitting. Bij zeden- en geweldszaken, zaken met meerdere verdachten en zaken waarin technisch of digitaal onderzoek nodig is, loopt dat op tot een jaar en soms langer. Daarna beslist het Openbaar Ministerie of het vervolgt. Blijft vervolging uit, dan kunt u daarover op grond van artikel 12 Sv beklag doen bij het gerechtshof; die procedure vergt zelf opnieuw maanden.

Zitting, vonnis en hoger beroep

De politierechter doet in eenvoudige zaken direct na de behandeling uitspraak. De meervoudige kamer beslist binnen veertien dagen na sluiting van het onderzoek ter terechtzitting. Stelt een van de partijen hoger beroep in, dan wordt de zaak bij het gerechtshof opnieuw behandeld en komt daar in de regel een jaar bij. Uw vordering als benadeelde partij reist in dat geval mee.

Waarom uw schade meestal het laatst komt

De schadevordering wordt tegelijk met de strafzaak behandeld, maar alleen voor zover zij zich daar laat beoordelen. Wordt zij niet-ontvankelijk verklaard omdat de behandeling het strafgeding onevenredig zou belasten, dan blijft de civiele route over, die opnieuw enkele maanden tot ruim een jaar vergt. Bij blijvend letsel speelt bovendien de medische eindtoestand een rol: zolang niet vaststaat wat blijvend is, valt de schade niet definitief te begroten.

Wat de wachttijd draaglijk maakt

Twee dingen bekorten de weg of vangen hem op. Het eerste is een vordering die vanaf het begin volledig is onderbouwd, zodat de strafrechter haar kan behandelen in plaats van doorschuiven; dat scheelt in voorkomende gevallen een heel civiel traject. Het tweede is een voorschot. Is er een aansprakelijke verzekeraar en is aansprakelijkheid erkend, dan is een voorschot op de schade gebruikelijk. Bij gewelds- en zedenmisdrijven kan daarnaast het Schadefonds Geweldsmisdrijven uitkeren zonder dat de dader bekend is of heeft betaald.

Wat u van ons mag verwachten

Wij bewaken de termijnen, vragen de stukken tijdig op en laten van ons horen wanneer er iets gebeurt, zodat u er niet achteraan hoeft. Wat wij verder voor slachtoffers doen staat op de pagina over de slachtofferadvocaat . Wilt u weten waar uw zaak staat en wat er nog komt, dan is een eerste gesprek kosteloos: bel 035 - 203 11 62 of mail naar info@vittorialaw.nl.

Wat is het verschil tussen een slachtofferadvocaat en Slachtofferhulp Nederland?

Wed, 05 Nov 2025 17:31:24 GMT

Slachtofferhulp Nederland en een slachtofferadvocaat worden in de praktijk vaak door elkaar gehaald. Dat is begrijpelijk, want beide zijn er voor slachtoffers. Toch is hun rol niet dezelfde. Wie dat onderscheid niet scherp ziet, schakelt soms te laat juridische hulp in of verwacht juist juridische stappen van een instantie die vooral ondersteuning biedt.

Slachtofferhulp Nederland en een slachtofferadvocaat kunnen allebei belangrijk zijn, maar hun rol is niet hetzelfde. Slachtofferhulp biedt ondersteuning, uitleg en begeleiding. Een slachtofferadvocaat beoordeelt de juridische positie, stelt schade op, bewaakt termijnen en kan optreden in de strafzaak of civiele procedure. Het bredere overzicht staat in Slachtofferrecht en schadevergoeding na een misdrijf.

Wat doet Slachtofferhulp Nederland?

Slachtofferhulp richt zich vooral op praktische en emotionele ondersteuning, informatie en begeleiding. Dat kan voor veel slachtoffers in de eerste fase heel waardevol zijn.

Wat doet een slachtofferadvocaat?

Een slachtofferadvocaat treedt op als juridisch belangenbehartiger. Die helpt bij het opstellen en onderbouwen van de schadevordering, het beoordelen van de strafrechtelijke route, het voorbereiden van spreekrecht en het nemen van civiele stappen als dat nodig is. Voor de vraag wanneer u zo’n advocaat moet inschakelen, leest u ook Wanneer moet ik een slachtofferadvocaat inschakelen?

Wanneer heeft u alleen ondersteuning nodig, en wanneer juridische bijstand?

Zodra de zaak juridisch zwaarder wordt, bijvoorbeeld door letsel, psychische schade, discussie over bewijs, smartengeld of een civiele vervolgroute, wordt gespecialiseerde bijstand belangrijker. Dat geldt ook als de strafzaak niet tot een duidelijke veroordeling leidt. Lees in dat verband ook Kunt u schadevergoeding krijgen bij vrijspraak van de dader? en Wanneer heeft u een slachtofferadvocaat nodig?

Naast elkaar, niet in plaats van elkaar

Slachtofferhulp en een slachtofferadvocaat sluiten elkaar niet uit. Zij kunnen elkaar juist aanvullen. Het verschil zit vooral in juridische verantwoordelijkheid en slagkracht. Als schadevergoeding, bewijs of procespositie een belangrijke rol speelt, is het verstandig om tijdig te laten beoordelen of gespecialiseerde juridische bijstand nodig is.

Twijfelt u welke hulp u nodig heeft? Vittoria Law beoordeelt graag of in uw zaak ondersteuning voldoende is of dat gespecialiseerde juridische bijstand direct nodig is.

Neem contact op

Lees ook: Heb ik als slachtoffer recht op een advocaat en wat kost dat? Wat een advocaat in een strafzaak voor u kan doen, staat op de pagina over de slachtofferadvocaat .

Wat zijn mijn rechten als slachtoffer in een strafprocedure?

Wed, 05 Nov 2025 17:24:48 GMT

In het kort. Als slachtoffer van een strafbaar feit bent u geen toeschouwer maar een deelnemer aan het strafproces, met eigen rechten die in het Wetboek van Strafvordering staan. U heeft recht op informatie over de zaak, op inzage in de stukken en op het toevoegen van eigen stukken, op bijstand door een advocaat en een tolk, op bescherming van uw privacy en veiligheid, op het spreekrecht bij ernstige misdrijven, en op vergoeding van uw schade in de strafzaak. Blijft vervolging uit, dan kunt u daarover beklag doen bij het gerechtshof. Deze rechten gelden ook voor nabestaanden. Ze werken alleen als u ze inroept; de meeste vragen om een verzoek, en dat is precies waar een advocaat u bij helpt.

Wie slachtoffer is

Slachtoffer is ieder die als rechtstreeks gevolg van een strafbaar feit vermogensschade of ander nadeel heeft ondervonden (artikel 51a Sv). Is iemand door het feit overleden, dan gelden de rechten voor de nabestaanden: de partner, de bloedverwanten in de rechte lijn en in de zijlijn tot en met de vierde graad, en de personen die van het slachtoffer afhankelijk waren. Hoe die positie in de praktijk werkt, staat bij rechten van nabestaanden in een strafzaak . De rechten gelden vanaf het eerste contact met de politie, niet pas vanaf de zitting.

Informatie over de zaak

Bij het eerste contact moet de politie u informeren over uw rechten en over de ondersteuning die er is (artikel 51ab Sv en artikel 5 Besluit slachtoffers van strafbare feiten). Daarna heeft u op verzoek recht op informatie over de voortgang: of een opsporingsonderzoek wordt gestart of gestaakt, of er wordt vervolgd, wat de verdachte ten laste wordt gelegd, wanneer de zitting is, wat de uitspraak is en of er hoger beroep wordt ingesteld (artikel 51ac Sv). Wordt besloten niet te vervolgen, dan ontvangt u die beslissing met de motivering, zodat u kunt beoordelen of u beklag wilt doen. Op verzoek hoort u ook wanneer de verdachte of veroordeelde vrijkomt of ontsnapt. Wat u kunt doen als de politie uw aangifte niet oppakt of de zaak wordt geseponeerd, leest u bij aangifte niet serieus genomen .

Inzage in het dossier en eigen stukken toevoegen

Op uw verzoek verleent de officier van justitie toestemming om kennis te nemen van de processtukken die voor u van belang zijn, en u kunt hem vragen stukken aan het dossier toe te voegen die u relevant vindt voor de beoordeling van de zaak of van uw schadevordering (artikel 51b Sv). Weigeren mag alleen op zwaarwegende gronden en met machtiging van de rechter-commissaris. Zo komen medische verklaringen, berichten en getuigen in het dossier die de politie niet zelf heeft verzameld. Hoe u dat aanpakt, staat bij processtukken inzien als slachtoffer .

Bijstand door een advocaat

U mag zich tijdens het onderzoek en op de zitting laten bijstaan door een advocaat, en daarnaast door iemand naar keuze; op de zitting kan een advocaat u ook vertegenwoordigen (artikel 51c Sv). Beheerst u het Nederlands onvoldoende, dan heeft u recht op een tolk en op vertaling van de stukken die u nodig heeft (artikel 51c en 51ca Sv). Bij een gewelds- of zedenmisdrijf met ernstig letsel is de advocaat kosteloos, zonder inkomenstoets; in andere zaken hangt het van uw inkomen af. Wat de advocaat doet en wat dat kost, leest u op de pagina over de slachtofferadvocaat .

Bescherming en privacy

De officier van justitie draagt zorg voor een correcte bejegening, en de politie beoordeelt al bij het eerste contact of u bijzondere bescherming nodig heeft (artikel 51aa Sv, artikel 10 Besluit slachtoffers). U mag domicilie kiezen, zodat uw woonadres niet in het dossier komt; u wordt niet vaker gehoord dan nodig en over uw privéleven worden alleen vragen gesteld die met het feit te maken hebben. Op de zitting kan de voorzitter regelen dat u in een aparte ruimte wacht, dat u wordt gehoord zonder oogcontact met de verdachte of via een videoverbinding, en dat de deuren gesloten zijn (artikel 288a Sv, artikel 12 Besluit slachtoffers). Hoe dat werkt en wat u zelf moet vragen, staat bij privacy en bescherming als slachtoffer .

Het spreekrecht

Bij misdrijven waarop acht jaar gevangenisstraf of meer staat en bij een reeks andere ernstige feiten, waaronder mishandeling met zwaar lichamelijk letsel, bedreiging, stalking en dood of letsel door schuld in het verkeer, mag u op de zitting een verklaring afleggen (artikel 51e Sv). U mag zeggen wat het feit met u heeft gedaan en ook wat u vindt van het bewijs en de straf. Het recht komt toe aan het slachtoffer zelf, aan nabestaanden en aan ouders van een minderjarig slachtoffer; op verzoek kan uw advocaat het woord voor u voeren (artikel 258 lid 3 Sv). Wat u kunt verwachten en hoe u zich voorbereidt, leest u bij het spreekrecht .

Schadevergoeding in de strafzaak

U kunt zich als benadeelde partij voegen en de strafrechter vragen de verdachte te veroordelen tot vergoeding van de schade die u rechtstreeks door het feit heeft geleden (artikel 51f Sv). Wijst de rechter toe, dan legt hij in de regel de schadevergoedingsmaatregel op, waarna de Staat het bedrag voor u int en na acht maanden uitkeert wat de dader nog niet heeft betaald. Hoe u de vordering opstelt en wat de strafrechter wel en niet kan beoordelen, staat bij voegen als benadeelde partij ; wat er gebeurt als de dader niet betaalt, bij de schadevergoedingsmaatregel .

Beklag als niet wordt vervolgd

Besluit het Openbaar Ministerie de zaak te seponeren of niet verder te vervolgen, dan kunt u als rechtstreeks belanghebbende schriftelijk beklag doen bij het gerechtshof, dat het Openbaar Ministerie kan bevelen alsnog te vervolgen (artikel 12 Sv). Na een strafbeschikking of een kennisgeving van niet verdere vervolging geldt daarvoor een termijn van drie maanden.

Bespreek uw positie

Geen van deze rechten werkt vanzelf; de meeste vragen om een tijdig en goed onderbouwd verzoek, en de keuzes die u in de eerste weken maakt, bepalen de rest van de zaak. Wilt u weten welke rechten in uw situatie ertoe doen en hoe u ze inzet, neem dan contact op. Het eerste gesprek is kosteloos; bij een gewelds- of zedenmisdrijf met ernstig letsel is onze bijstand dat ook.

Heb ik als slachtoffer recht op een advocaat en wat kost dat?

Wed, 05 Nov 2025 17:11:23 GMT

Wat kost een advocaat als slachtoffer? In de regel niets

Als slachtoffer van een gewelds- of zedenmisdrijf betaalt u voor een advocaat in de regel niets. Niet een deel, niet een eigen bijdrage: niets. De wetgever heeft die bijstand bewust kosteloos gemaakt, omdat het onaanvaardbaar werd geacht dat juridische hulp afhankelijk zou zijn van de portemonnee van degene die het slachtoffer is geworden.

Toch schakelen veel slachtoffers geen advocaat in. Niet omdat zij geen zaak hebben, maar omdat zij aannemen dat zij zich er geen kunnen veroorloven. Die aanname is in de meeste gevallen onjuist, en zij kost hun geld — vaak aanzienlijk meer dan het honorarium waar zij bang voor waren.

Hieronder staan de drie routes waarlangs uw rechtsbijstand wordt betaald. In vrijwel elke slachtofferzaak is er ten minste één van toepassing. Wilt u eerst het bredere kader, begin dan bij slachtofferrecht en schadevergoeding na een misdrijf en bij wat uw rechten als slachtoffer zijn .

1. Kosteloze rechtsbijstand bij gewelds- en zedenmisdrijven

De eerste en belangrijkste route staat in artikel 44 lid 4 van de Wet op de rechtsbijstand. Bent u slachtoffer van een geweldsmisdrijf of een misdrijf tegen de zeden, is er vervolging ingesteld en komt u in aanmerking voor een uitkering uit het Schadefonds Geweldsmisdrijven — kort gezegd: heeft u ernstig lichamelijk of geestelijk letsel opgelopen — dan wordt rechtsbijstand u kosteloos verleend.

Let op wat daar niet staat. Er staat geen inkomensgrens. Er staat geen vermogenstoets. Er staat geen eigen bijdrage. Wat u verdient of bezit is voor deze regeling irrelevant. Hetzelfde geldt voor nabestaanden van een slachtoffer dat is overleden.

Deze route geldt breder dan velen denken. Zij is er niet alleen na een beroving of overval of mishandeling , maar ook bij huiselijk geweld en bij online bedreiging of wraakporno .

Is nog geen vervolging ingesteld, of is nog onduidelijk of het letsel als ernstig kwalificeert, dan is dat geen eindpunt. In die gevallen kan een reguliere toevoeging worden aangevraagd bij de Raad voor Rechtsbijstand, waarbij de eigen bijdrage inkomensafhankelijk en beperkt is. De aanvraag verzorgen wij; u hoeft daar zelf niets voor te doen.

2. Buitengerechtelijke kosten bij letselschade

De tweede route geldt buiten het strafrecht. Heeft u letsel opgelopen door een ongeval of een fout van een ander en staat de aansprakelijkheid vast, dan komen de redelijke kosten van rechtsbijstand op grond van artikel 6:96 lid 2 BW voor rekening van de aansprakelijke partij. In de praktijk betekent dit dat de verzekeraar van de tegenpartij het honorarium van uw advocaat betaalt.

Dit is geen gunst en geen coulance, maar wettelijk uitgangspunt: de kosten die u redelijkerwijs moet maken om uw schade vergoed te krijgen, zijn zelf onderdeel van die schade. U ontvangt dus geen rekening. Meer hierover leest u bij de kosten van een letselschadeadvocaat en, voor wie zich afvraagt of ook resultaatafhankelijke afspraken mogelijk zijn, in No cure no pay bij letselschade: mag dat?

3. Uw rechtsbijstandsverzekering — met vrije advocaatkeuze

Heeft u een rechtsbijstandsverzekering , dan geldt de derde route. Veel verzekerden weten niet dat zij niet verplicht zijn genoegen te nemen met de jurist die de verzekeraar toewijst. Zodra een gerechtelijke of administratieve procedure aan de orde is, heeft u recht op een advocaat van uw eigen keuze, op kosten van de verzekeraar. Dat volgt uit artikel 4:67 Wft en uit vaste rechtspraak van het Hof van Justitie van de Europese Unie.

Dat recht moet u wel inroepen; de verzekeraar wijst er zelden uit zichzelf op. Hoe u dat doet, staat in vrije advocaatkeuze inroepen . Let daarbij op het moment van melden: wie te lang wacht, kan dekking verliezen door een te late melding .

Wat de advocaat dan voor u doet

De kostenvraag is uiteindelijk niet de belangrijkste. Een slachtofferadvocaat doet meer dan een schadestaat invullen. Hij bewaakt de bewijspositie, voegt u als benadeelde partij in het strafproces en zorgt dat uw vordering ontvankelijk is — dat laatste is precies waar veel vorderingen zonder bijstand op stranden. Hij bereidt bovendien het spreekrecht voor, ziet de processtukken in , onderhoudt het contact met het Openbaar Ministerie en beoordeelt of u na de strafzaak alsnog naar de civiele rechter moet.

Wordt uw vordering toegewezen, dan is de schadevergoedingsmaatregel van groot belang: de Staat int dan bij de veroordeelde en keert binnen acht maanden aan u uit, ook als de dader niet betaalt.

Juist bij letsel, psychische schade of shock- en affectieschade maakt die begeleiding direct verschil in wat u uiteindelijk ontvangt. Zie daarover wanneer u een slachtofferadvocaat nodig heeft en wat het voordeel is van een gespecialiseerde slachtofferadvocaat .

Tot slot

De vraag is dus zelden of u zich een advocaat kunt veroorloven. De vraag is onder welke van de drie regelingen uw zaak valt — en dat is in één gesprek vast te stellen.

Wilt u weten waar u aan toe bent? Neem contact op . Aan dat eerste gesprek zijn geen kosten verbonden.

Lees ook: Wat is het verschil tussen een slachtofferadvocaat en Slachtofferhulp Nederland? , Hoe vraag ik schadevergoeding aan als slachtoffer van een ongeval of misdrijf? en Hoe lang duurt een strafzaak of schadeprocedure meestal?

Een dubbele claim bij verschillende verzekeraars: zijn het stopzetten van de samenwerking door verzekeraars en het opnemen in de frauderegisters gerechtvaardigde middelen?

Fri, 31 Mar 2023 10:56:22 GMT

Het gerechtshof Den Haag heeft op 28 februari jl. arrest gewezen in een zaak waarbij Nationale Nederlanden (“NN”) en Achmea besloten hebben om geen zaken meer te doen met een belangenbehartiger en hem op te nemen in de interne (“IVR”) en externe (“EVR”) frauderegisters. De verzekeraars hebben deze maatregelen genomen omdat zij zich op het standpunt stelden dat de bewuste belangenbehartiger een letselschadeclaim van een cliënt dubbel had ingediend bij beide verzekeraars. De voorzieningenrechter gaf in eerste aanleg de verzekeraars gelijk, maar de belangenbehartiger ging in hoger beroep. Hieronder leest u hoe het gerechtshof over die maatregelen oordeelde.

Kortgeding rechtbank Den Haag (uitspraak hier )

De belangenbehartiger is na het stopzetten van de voornoemde samenwerking en de opname in de frauderegisters een kortgedingprocedure gestart bij de rechtbank Den Haag. Hij vorderde het (voorlopig) oordeel van de voorzieningenrechter dat het de verzekeraars verboden was zijn letselschadebureau als zaakbehandelaar van zijn cliënten te weigeren. Ook vorderde de belangenbehartiger dat de gegevens van hem en zijn kantoor verwijderd zouden worden uit de IVR en EVR-registers. Tot slot vorderde de belangenbehartiger dat de door de verzekeraars benaderde cliënten van de belangenbehartiger geïnformeerd moesten worden over het feit dat de samenwerking met zijn kantoor toch zou worden voortgezet.

De belangenbehartiger voerde hiertoe in de procedure kort gezegd aan dat hij niet op de hoogte was van beide zaken. Hij stelde zich op het standpunt dat iemand anders op zijn kantoor de behandelaar van de zaak bij Achmea was en dat hij zelf het dossier tegen NN in behandeling had. Dit heeft de belangenbehartiger volgens de rechter onvoldoende aannemelijk gemaakt, nu er uit geen enkel stuk blijkt dat die kantoorgenoot de behandelaar was van het dossier tegen Achmea. De bewuste kantoorgenoot stond ook niet als zaakbehandelaar vermeld in de correspondentie richting Achmea; die correspondentie werd ondertekend door de belangenbehartiger zelf. Ook stond de belangenbehartiger als zodanig vermeld in het briefhoofd. Daarbij geldt dat in andere letselschadezaken van het kantoor de kantoorgenoot wél duidelijk vermeld werd als zaakbehandelaar.

De kortgedingrechter heeft het standpunt van de belangenbehartiger dat de kantoorgenoot over zijn inloggegevens zou beschikken en een tijd onder zijn naam zou hebben gewerkt gepasseerd, omdat hiervan onvoldoende gebleken is. Verder is uit het verslag van het gesprek tussen de onderzoeker van NN en benadeelde gebleken dat de belangenbehartiger de enige persoon was waarmee hij contact had; over een kantoorgenoot is in het geheel niet gerept.

Op grond van het voorgaande kwam de voorzieningenrechter tot het oordeel dat voorshands voldoende vast is komen te staan dat de belangenbehartiger opzettelijk schade dubbel heeft geclaimd. Het stond voor de voorzieningenrechter dan ook niet ter discussie dat deze gedraging een bedreiging vormt of kan vormen voor de verzekeraars en dat de opname in het IVR en EVR, gelet op de ernst van de gedraging, gerechtvaardigd was. Omdat voldoende vast is komen te staan dat de schade dubbel geclaimd is, was het stopzetten van de samenwerking door de verzekeraars gerechtvaardigd. De voorzieningenrechter heeft alle vorderingen van de belangenbehartiger afgewezen.

Hoger beroep kort geding

De belangenbehartiger is vervolgens in hoger beroep gegaan tegen het oordeel van de voorzieningenrechter en vorderde hierbij hetzelfde als hij in eerste aanleg deed. In het kort stelt de belangenbehartiger dat het niet juist is dat hij dubbele schade heeft geclaimd. Daarnaast vindt hij dat de betrokken verzekeraars onrechtmatig hebben gehandeld door hem uit te sluiten als schadebehandelaar en zijn cliënten te informeren over de genomen maatregelen.

Voldoende aannemelijk dat de belangenbehartiger opzettelijk twee keer schade heeft geclaimd?

Het hof oordeelde dat de belangenbehartiger onvoldoende aannemelijk heeft gemaakt dat hij niet op de hoogte was van de zaak van zijn cliënt bij Achmea. Het hof verwijst hierbij naar door de belangenbehartiger ondertekende brieven aan Achmea, de eerder afgelegde verklaring van een medewerker van zijn kantoor dat de belangenbehartiger alle uitgaande brieven controleert én het feit dat de bewuste cliënt had verklaard dat de belangenbehartiger zijn belangen behartigde – en niet iemand anders van het kantoor. Ook een in hoger beroep overgelegde verklaring die het gelijk van de belangenbehartiger zou moeten onderschrijven, acht het hof – gelet op de omstandigheden – onvoldoende betrouwbaar en ongeloofwaardig. Het hof concludeerde daarom dat voorshands voldoende aannemelijk is dat de belangenbehartiger opzettelijk schade dubbel heeft geclaimd.

Is uitsluiten van de belangenbehartiger als schadebehandelaar en inlichten van zijn cliënten onrechtmatig?

Het hof kwam net als de voorzieningenrechter voorshands tot het oordeel dat de tijdelijke stopzetting door de verzekeraar van de samenwerking met de belangenbehartiger een redelijke en gerechtvaardigde maatregel is. Omdat volgens het hof voorshands voldoende aannemelijk is dat de belangenbehartiger opzettelijk schade dubbel heeft geclaimd, terwijl niet in discussie is dat dergelijk onaanvaardbaar gedrag in het algemeen een bedreiging vormt voor de verzekeraar, heeft het stopzetten van de samenwerking niet als onrechtmatig te gelden.

Verder geldt dat de verzekeraars de cliënten niet hebben uitgesloten door de samenwerking met de belangenbehartiger te beëindigen. Zij hebben juist aan de cliënten bericht dat de afwikkeling van hun letselschadedossier niet ter discussie staat, maar dat dit verder kan worden geregeld met een andere of eventueel zonder belangenbehartiger. Van enige onrechtmatigheid aan de zijde van de verzekeraars was dan ook geen sprake.

Conclusie

Het hoger beroep slaagt aldus niet. De belangenbehartiger heeft volgens het hof onvoldoende aangetoond dat hij niet op de hoogte was van de zaak. Volgens het hof zijn de tijdelijke stopzetting van de samenwerking met de belangenbehartiger en de opname in de IVR- en EVR-registers redelijke en gerechtvaardigde maatregelen. Daarom is de uitsluiting van de belangenbehartiger als schadebehandelaar en het inlichten van zijn cliënten over de maatregelen die zijn genomen niet onrechtmatig.

Het volledige arrest is hier te raadplegen.

Een ongeval onderweg naar of voor uw werk: is uw werkgever aansprakelijk?

tcwarnsinck@gmail.com (Tim Warnsinck) — Sun, 24 Jul 2022 11:30:02 GMT

In het kort. Raakt u gewond in het verkeer terwijl u voor uw werk onderweg bent, dan had uw werkgever voor een behoorlijke verzekering moeten zorgen. Heeft hij dat niet gedaan, dan draagt hij zelf de schade die zo'n verzekering had gedekt. De gewone rit van huis naar uw vaste werkplek en terug geldt daarentegen in beginsel als privé. Dat ligt anders wanneer die rit door bijzondere omstandigheden gelijkstaat aan vervoer dat uit de arbeidsovereenkomst voortvloeit. Blijft uw werkgever buiten schot, dan resteren de verzekeraar van de tegenpartij en uw eigen polissen. Het eerste gesprek is kosteloos, en staat de aansprakelijkheid vast, dan betaalt de aansprakelijke partij de kosten van bijstand.

Twijfelt u of uw werkgever voor uw verkeersongeval moet instaan? Bespreek uw zaak

Wie voor zijn werk aan het verkeer deelneemt, moet behoorlijk verzekerd zijn

Op de openbare weg heeft de werkgever geen zeggenschap. De Hoge Raad heeft de bescherming van de werknemer in het verkeer daarom vooral gezocht in artikel 7:611 BW, de plicht zich als goed werkgever te gedragen. Daaruit volgt dat de werkgever moet zorgen voor een behoorlijke verzekering van werknemers die voor hun werk als bestuurder van een motorvoertuig bij een verkeersongeval betrokken kunnen raken, ook als zij dat maar af en toe doen. Schiet hij daarin tekort, dan is hij aansprakelijk tot het bedrag dat een behoorlijke verzekering zou hebben uitgekeerd, ook als hem aan het ongeval zelf niets te verwijten valt. Die route staat naast de algemene regels bij een arbeidsongeval of bedrijfsongeval . Voor een zzp'er is een vergelijkbare verzekeringsplicht van de opdrachtgever in de rechtspraak tot nu toe niet aangenomen.

Geldt die verzekeringsplicht ook voor fietsers en voetgangers?

Voor fietsers wel; voor voetgangers alleen als er een voertuig bij het ongeval betrokken is. In Maatzorg/Van der Graaf (HR 12 december 2008, ECLI:NL:HR:2008:BD3129) kwam een thuiszorgmedewerkster die tussen twee cliënten op de fiets onderweg was, door gladheid ten val. De Hoge Raad oordeelde dat de werkgever ook voor zulke kwetsbare verkeersdeelnemers een behoorlijke verzekering moet regelen, voor fietsers uitdrukkelijk ook bij een eenzijdig ongeval. In TNT Post (HR 11 november 2011, ECLI:NL:HR:2011:BR5215) trok de Hoge Raad de grens. Een postbezorgster die tijdens haar ronde te voet op ijs uitgleed, kon haar werkgever op die grond niet aanspreken, omdat uitglijden of struikelen geen bijzonder risico van het wegverkeer is. Een verdere uitbreiding van de verzekeringsplicht laat de Hoge Raad sindsdien uitdrukkelijk aan de wetgever.

De gewone rit naar uw werk rekent de rechter tot uw privéleven

Woon-werkverkeer wordt volgens vaste rechtspraak geacht in de privésfeer van de werknemer plaats te vinden. Wie op weg naar de vaste werkplek verongelukt, kan zijn werkgever daarom in beginsel niet aanspreken, ook niet op grond van goed werkgeverschap. Zo kreeg een medewerkster die op weg naar haar werk te voet op een besneeuwd fietspad uitgleed, geen vergoeding van haar werkgever (HR 16 november 2001, ECLI:NL:HR:2001:AD5483). Een reiskostenvergoeding of een auto van de zaak maakt de rit op zichzelf nog geen werk.

Wanneer telt de rit naar het werk toch als werk?

Dat is het geval wanneer het vervoer door bijzondere omstandigheden op één lijn staat met vervoer krachtens de arbeidsovereenkomst. Reizen tussen verschillende werklocaties, zoals tussen vestigingen van de werkgever, valt daar volgens de Hoge Raad in beginsel onder (HR 19 december 2008, ECLI:NL:HR:2008:BD7480). Ook een rit die de werkgever zelf organiseert, kan eronder vallen. In een zaak uit 2002 haalde een bouwvakker 's ochtends vroeg zijn collega's op en reed hen naar een bouwlocatie op grote afstand. De reistijd telde als werktijd en hij kreeg daarvoor toeslagen. De Hoge Raad oordeelde dat de werkgever de schade uit het ongeval onderweg moest dragen voor zover geen verzekering die dekte. Een dienstreis naar een klant of een bouwplaats hoort zonder meer bij het werk. Voor de verplichte wachttijd van een piloot op een buitenlandse bestemming oordeelde de Hoge Raad dat de werkgever zich ook dan als goed werkgever moet gedragen; hoe dat uitwerkt, leest u in de bespreking van de aansprakelijkheid van KLM voor een ongeval van crew op de bestemming . Zie ook hoe breed het begrip werkzaamheden is .

In het verkeer reikt de zorgplicht van uw werkgever minder ver

Artikel 7:658 BW geldt ook op de weg. Omdat de werkgever de openbare weg niet beheerst, is zijn zorgplicht daar wel beperkt. Waar hij zeggenschap heeft, blijft hij verantwoordelijk: voor het onderhoud van het voertuig dat hij ter beschikking stelt, voor werkroosters die een chauffeur niet oververmoeid de weg op sturen en voor instructies over bellen achter het stuur. Wat de zorgplicht van de werkgever verder inhoudt, leest u op een eigen pagina.

Welke andere wegen naar schadevergoeding heeft u?

Is het ongeval veroorzaakt door een ander motorrijtuig, dan spreekt u de WAM-verzekeraar daarvan rechtstreeks aan. Zat u als passagier in de auto van een collega of in een bus van de zaak, dan dekt de WAM-verzekering van dat voertuig ook uw schade; alleen de bestuurder zelf valt daarbuiten. Bent u als fietser of voetganger door een motorrijtuig aangereden, dan is de eigenaar of houder daarvan op grond van artikel 185 WVW aansprakelijk, tenzij hij overmacht bewijst. Vanaf veertien jaar ontvangt u dan ook bij eigen fouten in beginsel ten minste de helft van uw letselschade. Loop daarnaast uw eigen polissen na, zoals een schadeverzekering inzittenden of een ongevallenverzekering. Hoe een verkeersclaim verder verloopt, leest u bij letselschade na een verkeersongeval .

Wat wij voor u doen

Wij beoordelen of uw rit als werk geldt, wie aansprakelijk is en welke verzekering dekt, en kiezen de route die de meeste kans biedt.

Wat het u kost

Neem contact op

Bel 035 – 203 11 62 of mail info@vittorialaw.nl met een korte beschrijving van het ongeval. U hoort binnen één werkdag waar u staat. Bespreek uw zaak

Veelgestelde vragen

Ik reed in de auto van de zaak naar huis. Is mijn werkgever dan aansprakelijk?

Niet alleen om die reden. Ook dan geldt de rit tussen huis en vaste werkplek in beginsel als woon-werkverkeer, tenzij bijzondere omstandigheden dat anders maken, zoals een nooddienst of vervoer dat de werkgever zelf heeft georganiseerd.

Mijn werkgever heeft geen verzekering voor mij afgesloten. Wat betekent dat?

Viel uw rit onder het werk, dan is uw werkgever zelf aansprakelijk voor wat een behoorlijke verzekering had uitgekeerd. Dat geldt ook als hij aan het ongeval zelf geen schuld heeft.

Ik fietste naar een klant en viel zonder dat een ander erbij betrokken was. Kan ik iets?

Waarschijnlijk wel, want ook voor een eenzijdig fietsongeval tijdens het werk moet de werkgever een behoorlijke verzekering hebben geregeld. Voor een voetganger die uitglijdt of struikelt geldt dat niet.

Het ongeval werd veroorzaakt door een andere automobilist. Wie spreek ik aan?

In de eerste plaats de WAM-verzekeraar van die automobilist. Viel uw rit onder het werk, dan kunt u daarnaast uw werkgever aanspreken voor wat een behoorlijke verzekering had gedekt en de tegenpartij niet vergoedt.

Hoe lang heb ik de tijd om mijn werkgever aan te spreken?

Een vordering wegens letsel verjaart vijf jaar nadat u zowel met de schade als met de aansprakelijke partij bekend bent geworden. Wacht toch niet lang, want bewijs van de rit gaat snel verloren.

Verwante onderwerpen

Wat als u een beroepsziekte heeft?

tcwarnsinck@gmail.com (Tim Warnsinck) — Sun, 24 Jul 2022 09:01:26 GMT

In het kort. Een beroepsziekte is schade die u oploopt door het werk zelf en niet door één ongeluk: gehoorschade na jaren lawaai, longklachten na blootstelling aan stof of oplosmiddelen, rug- en schouderklachten door zwaar tillen, of uitval door structurele overbelasting. Uw werkgever is op grond van artikel 7:658 BW voor die schade aansprakelijk, tenzij hij aantoont dat hij alles heeft gedaan wat redelijkerwijs nodig was om haar te voorkomen. Voordat het zover is moet u wel aannemelijk maken dat u aan schadelijke omstandigheden bent blootgesteld en dat uw klachten daaruit kunnen zijn ontstaan, en juist daarop lopen de meeste zaken vast. Het eerste gesprek is kosteloos; staat de aansprakelijkheid vast of is zij voldoende aannemelijk, dan komen de redelijke kosten van rechtsbijstand voor rekening van de werkgever of diens verzekeraar.

Vermoedt u dat uw klachten uit uw werk voortkomen? Leg uw zaak kosteloos voor: bel 035 – 203 11 62 of mail info@vittorialaw.nl. Bespreek uw zaak .

Waarom een beroepsziekte anders ligt dan een bedrijfsongeval

Bij een bedrijfsongeval staat doorgaans vast wat er is gebeurd, wanneer het gebeurde en welk letsel eruit voortkwam; de discussie gaat dan over de zorgplicht. Bij een beroepsziekte ontbreekt dat ene moment. De klachten bouwen zich over jaren op, de blootstelling is zelden vastgelegd, en de aandoening kan ook een andere oorzaak hebben – leeftijd, aanleg, roken, een hobby. Het geschil gaat daardoor bijna nooit over de vraag of de werkgever tekortschoot, maar over de vraag of uw klachten door uw werk zijn veroorzaakt. Dat is een vraag van causaal verband en bewijs , en zij bepaalt de uitkomst van vrijwel elke beroepsziektezaak.

Wat uw werkgever moest doen

Artikel 7:658 lid 1 BW verplicht de werkgever de werkplek zo in te richten en te onderhouden, en zulke maatregelen te treffen en aanwijzingen te geven, als redelijkerwijs nodig is om te voorkomen dat u in de uitoefening van uw werkzaamheden schade lijdt. Die verplichting reikt verder dan het afvinken van de Arbowet: zij wordt ingekleurd door wat ten tijde van de blootstelling over het gevaar bekend was en door wat toen technisch en organisatorisch mogelijk was. Werd er destijds al gewaarschuwd voor een stof, een geluidsniveau of een tilnorm, dan mocht u verwachten dat uw werkgever daarnaar handelde, u daarover voorlichtte en op de naleving toezag. Wat precies van hem werd gevergd verschilt per branche en per periode, en dat uitzoeken is in dit soort dossiers het eerste echte werk. Zie ook de pagina over werkgeversaansprakelijkheid .

Wie wat moet bewijzen

Lid 2 van hetzelfde artikel legt het zwaarste deel bij de werkgever: hij is aansprakelijk voor de schade die u in de uitoefening van uw werkzaamheden lijdt, tenzij hij aantoont dat hij die zorgplicht is nagekomen of dat de schade in belangrijke mate het gevolg is van uw eigen opzet of bewuste roekeloosheid. Voordat die omkering intreedt moet u echter zelf aannemelijk maken dát u schade lijdt in de uitoefening van uw werk. De Hoge Raad heeft daarvoor in 2013 de arbeidsrechtelijke omkeringsregel verduidelijkt: heeft u aannemelijk gemaakt dat u aan gevaarlijke omstandigheden werd blootgesteld en dat uw klachten daardoor kunnen zijn ontstaan, en heeft de werkgever zijn zorgplicht geschonden, dan wordt het verband vermoed. Aan dat vermoeden zit een ondergrens: is het verband tussen de gezondheidsschade en de arbeidsomstandigheden te onzeker of te onbepaald, dan geldt het niet. Een algemene verwijzing naar de gevaren van werken met stoffen volstaat dus niet; het gaat om de stof, om de duur en de intensiteit van uw blootstelling, en om het ziektebeeld dat daarbij past. Hoe zo’n bewijslast in de praktijk uitpakt, staat ook beschreven in het stuk over de bewijslast bij een arbeidsongeval .

Ook als u geen werknemer was

Lid 4 breidt de bescherming uit tot degene die in de uitoefening van beroep of bedrijf arbeid laat verrichten door iemand met wie hij geen arbeidsovereenkomst heeft. Uitzendkrachten, gedetacheerden, stagiairs en in veel gevallen ook zelfstandigen die feitelijk in de organisatie van de opdrachtgever meewerkten, kunnen zich daarop beroepen. Dat de opdrachtgever u nooit als werknemer heeft beschouwd, sluit een vordering dus niet uit.

Wat u nu het beste kunt doen

Laat uw klachten vastleggen door de huisarts, de behandelend specialist of de bedrijfsarts, en meld de ziekte bij uw werkgever en de arbodienst. Verzamel daarnaast alles wat over de blootstelling gaat: functieomschrijvingen, veiligheidsinformatiebladen, metingen, de risico-inventarisatie en -evaluatie, en de namen van collega’s die hetzelfde werk deden. Stel uw werkgever schriftelijk aansprakelijk voordat de termijnen gaan knellen, en doe dat bij voorkeur voordat er een medisch onderzoek wordt opgestart, omdat de vraagstelling aan de deskundige in dit soort zaken vaak de uitkomst bepaalt. Wat de schade uiteindelijk waard is – verlies aan verdienvermogen, zorgkosten, smartengeld – komt pas daarna aan de orde; hoe dat wordt begroot leest u op de pagina over het berekenen van uw schade .

Wat wij voor u doen

Wij bouwen de zaak op vanaf het leerstuk dat beslissend is, hier de blootstelling en het causaal verband, voorzien in een medisch oordeel, denken mee over de vraagstelling aan de deskundige, en u spreekt de advocaat die uw dossier ook zelf voert.

Wat het u kost

Staat de aansprakelijkheid vast of is zij voldoende aannemelijk, dan komen de redelijke kosten van rechtsbijstand op grond van artikel 6:96 lid 2 BW voor rekening van de aansprakelijke partij, het deskundigenbericht daaronder begrepen. Is de aansprakelijkheid nog in geschil, dan maken wij vooraf een heldere afspraak; wat dat betekent leest u op de pagina kosten . Heeft u een rechtsbijstandverzekering, dan bestaat vrije advocaatkeuze zodra er wordt geprocedeerd. Het eerste gesprek is in alle gevallen kosteloos.

Neem contact op

Bel 035 – 203 11 62 of mail info@vittorialaw.nl. U hoort binnen één werkdag. Bespreek uw zaak .

Veelgestelde vragen

Hoe weet ik of mijn klachten een beroepsziekte zijn?

Dat staat zelden meteen vast. Bepalend is of uw aandoening in overwegende mate door het werk of de arbeidsomstandigheden kan zijn veroorzaakt; de bedrijfsarts, de behandelend specialist en zo nodig een onafhankelijk deskundige geven daarover uitsluitsel.

Moet ik nog in dienst zijn om mijn werkgever aansprakelijk te stellen?

Nee. Ook een oud-werkgever kan worden aangesproken. Bestaat het bedrijf niet meer, dan loopt de zaak in de regel via de aansprakelijkheidsverzekeraar of via de rechtsopvolger.

Wat als ik ook zelf een risicofactor heb, bijvoorbeeld roken?

Dat maakt de zaak lastiger, maar niet kansloos. Een tweede mogelijke oorzaak leidt eerder tot een verdeling van de schade of tot een proportionele benadering dan tot een volledige afwijzing.

Hoe lang kan ik nog een claim indienen?

De hoofdregel van artikel 3:310 BW is vijf jaar nadat u bekend bent geworden met zowel de schade als de aansprakelijke partij, met daarnaast een lange termijn van twintig jaar na de gebeurtenis, en dertig jaar wanneer de schade het gevolg is van onder meer de verwezenlijking van een gevaar van gevaarlijke stoffen. Bij ziekten die zich pas na tientallen jaren openbaren is dat een gevoelig punt; laat het vroeg beoordelen.

Geldt dit ook voor psychische klachten?

Ja, maar de lat ligt hoger. Bij overbelasting en burn-out draait het geschil doorgaans om het causaal verband en om de vraag of de uitval voor de werkgever voorzienbaar was.

Verwante onderwerpen

Verkeersaansprakelijkheid; wie is er aansprakelijk bij een verkeersongeval?

tcwarnsinck@gmail.com (Tim Warnsinck) — Fri, 22 Jul 2022 12:32:25 GMT

In het kort. Wie in het verkeer een fout maakt, is op grond van artikel 6:162 BW aansprakelijk voor de schade die daaruit voortvloeit. Komt een motorrijtuig in aanrijding met een fietser of voetganger, dan geldt bovendien het bijzondere regime van artikel 185 WVW: de eigenaar of houder is dan in beginsel aansprakelijk en komt daar alleen bij overmacht onderuit. Wat vervolgens overblijft, is de verdeling van de schade wegens eigen schuld, en daar wordt de zaak in de praktijk beslist. Bent u aangereden of aansprakelijk gesteld, dan is het eerste gesprek kosteloos.

De hoofdregel: wie een verkeersfout maakt, draagt de schade

Wie in het verkeer onzorgvuldig handelt en daarmee schade veroorzaakt, is op grond van artikel 6:162 BW aansprakelijk. Dat is de gewone maatstaf van de onrechtmatige daad: een gedraging in strijd met hetgeen in het maatschappelijk verkeer betaamt, toerekenbaar aan de veroorzaker, en schade die daarvan het gevolg is. Voor botsingen tussen motorrijtuigen onderling blijft dat het beoordelingskader.

Artikel 185 WVW: het bijzondere regime voor fietsers en voetgangers

Daarnaast kent de Wegenverkeerswet een eigen regeling voor het geval waarin een motorrijtuig in aanrijding komt met een niet-gemotoriseerde verkeersdeelnemer. De eigenaar of houder van het motorrijtuig is dan aansprakelijk, ongeacht of hij zelf achter het stuur zat. Vier elementen moeten daarvoor vaststaan: er is een niet-gemotoriseerde bij betrokken, er is schade, die schade is het gevolg van een verkeersongeval waarbij het motorrijtuig betrokken was, en het ongeval heeft plaatsgevonden op de openbare weg.

Op die aansprakelijkheid bestaat in beginsel maar één uitweg: overmacht. Bij een niet-gemotoriseerde van veertien jaar of ouder slaagt dat beroep alleen wanneer de bestuurder rechtens geen enkel verwijt treft, dus wanneer de fout van de fietser of voetganger zo onwaarschijnlijk was dat de bestuurder daarmee geen rekening hoefde te houden. Bij een kind jonger dan veertien jaar is een beroep op overmacht uitgesloten, behoudens opzet of aan opzet grenzende roekeloosheid.

Eigen schuld: aansprakelijkheid is nog geen schadeverdeling

Dat iemand aansprakelijk is, zegt nog niet wie welk deel van de schade draagt. Die verdeling loopt via artikel 6:101 BW. Eerst wordt naar causaliteit verdeeld: in welke mate hebben het weggedrag van de aangesproken partij en dat van de benadeelde aan de schade bijgedragen. Daarna kan de billijkheid die verdeling corrigeren, wanneer de ernst van de gemaakte fouten of de overige omstandigheden van het geval daarom vragen.

Voor niet-gemotoriseerde verkeersdeelnemers is die correctie in vaste percentages gegoten. Aan een benadeelde jonger dan veertien jaar wordt, behoudens opzet of bewuste roekeloosheid, in het geheel geen eigen schuld tegengeworpen: de schade wordt volledig vergoed. Is de benadeelde veertien jaar of ouder, dan geldt eveneens behoudens opzet of bewuste roekeloosheid een ondergrens van vijftig procent.

Waar het in uw zaak op aankomt

De discussie gaat in de praktijk zelden over de regel en bijna altijd over de toedracht: wie reed waar, met welke snelheid, en wat had de ander moeten zien. Die feiten bepalen zowel de overmachtsvraag als de verdeling naar eigen schuld, en zij zijn na verloop van tijd moeilijk alsnog vast te leggen. Wat er bij letsel na een aanrijding verder komt kijken, leest u bij letselschade na een verkeersongeval ; hoe het verband tussen ongeval en klachten wordt bewezen, staat bij causaal verband en bewijs .

Bent u aangereden of wordt u na een verkeersongeval aansprakelijk gesteld? Leg uw zaak kosteloos voor; bel 035 – 203 11 62.

Is KLM aansprakelijk voor ongeval purser tijdens wachttijd?

tcwarnsinck@gmail.com (Tim Warnsinck) — Sat, 21 May 2022 09:42:51 GMT

Wie voor zijn werk naar het buitenland reist, brengt daar al snel meer uren door buiten diensttijd dan erin. De werkgever boekt het hotel, bepaalt hoe lang het verblijf duurt en betaalt de rekening, maar wat de werknemer in die uren doet, bepaalt hij zelf. Gaat er dan iets mis, dan rijst de vraag waar het werk ophoudt en de privétijd begint.

De kantonrechter van de Rechtbank Amsterdam boog zich op 16 mei 2022 over precies die vraag. Een purser van KLM raakte gewond in de sportzaal van een crewhotel in Buenos Aires. De uitspraak laat scherp zien welke maatstaf beslissend is, en die maatstaf is niet waar het ongeval plaatsvond, maar wie er zeggenschap had.

De feiten

Een purser van KLM verbleef in een periode tussen twee vluchten in een crewhotel van KLM in Buenos Aires, Argentinië. De purser besloot op enig moment om in de sporthal van het Argentijnse hotel te gaan sporten, toen hij al rennend op een loopband geconfronteerd werd met een grote stroomstoring. De door de stroomstoring uitgevallen loopband stond op een verhoging met twee treden. De purser is bij het verlaten van de – inmiddels door de stroomstoring helemaal verduisterde – sportzaal van deze treden afgevallen. Hij liep hierdoor ernstig letsel op aan zijn enkel. Een collega die ook in de sportzaal aanwezig was, onderschrijft die lezing van de toedracht.

Wat de purser vorderde

KLM heeft voor de medewerkers die letsel oplopen een ongevallenverzekering afgesloten, die voor vliegend personeel óók geldt gedurende de wachttijd tussen twee vluchten in het buitenland. De kosten van de verzekering worden door KLM gedragen. Op het moment van de zitting is de aanspraak op de verzekering vastgesteld, maar de omvang van de schade nog niet.

Buiten de afwikkeling van de schade op de ongevallenverzekering heeft de purser KLM ook aansprakelijk gesteld op grond van de artikelen 7:658 BW en 7:611 BW. Volgens de purser is er sprake van een schending van een zorgplicht door KLM, waardoor hij in de uitoefening van zijn werkzaamheden schade heeft opgelopen. Verder stelt de purser dat KLM zich niet heeft gedragen als goed werkgever in de zin van artikel 7:611 BW. KLM heeft echter aansprakelijkheid voor beide voornoemde grondslagen afgewezen.

Het toetsingskader van artikel 7:658 BW

In de daaropvolgende procedure stelt de kantonrechter voorop dat artikel 7:658 lid 2 BW bepaalt dat de werkgever tegenover zijn werknemer aansprakelijk is voor de schade die de werknemer in de uitoefening van zijn werkzaamheden lijdt. Dit is alleen anders als de werkgever aantoont dat hij zijn in artikel 7:658 lid 1 BW beschreven zorgplicht is nagekomen. Dit artikel beoogt, zo merkt de kantonrechter op, een werknemer te beschermen tegen de aan zijn werk en werkomgeving verbonden veiligheidsrisico’s. Over wat de werknemer daarvoor precies moet stellen, leest u meer in onze blog over wat een werknemer moet bewijzen na een arbeidsongeval .

Daarbij geldt dat het tussen partijen niet ter discussie staat dat de purser in het crewhotel in Buenos Aires schade heeft opgelopen, in die zin dat hij in de sportzaal van het hotel tijdens een massieve stroomstoring van een afstapje is gevallen en daardoor letsel heeft opgelopen. De vraag die vervolgens aan de kantonrechter voorligt is of het ongeval wel heeft plaatsgevonden tijdens de uitoefening van de werkzaamheden zoals bedoeld in artikel 7:658 BW.

Wanneer is schade geleden in de uitoefening van de werkzaamheden?

In de onderhavige situatie heeft het ongeval plaatsgevonden in de tussen de heen- en terugvlucht gelegen verplichte wachttijd van de purser. De kantonrechter verwijst in zijn overwegingen naar het bekende arrest KLM/De Kuijer van de Hoge Raad, waarbij het om een piloot van KLM ging die in de wachttijd tussen twee vluchten een verkeersongeval overkwam. Dat ongeval vond plaats toen de piloot in een door hemzelf geboekte taxi onderweg was van het hotel naar een restaurant, om daar een hapje te eten. In het aan KLM/De Kuijer voorafgaande arrest bepaalde het hof dat de verplichte wachttijd tussen twee vluchten aangemerkt dient te worden als een periode die een zodanige samenhang heeft met de door werknemer voor KLM verrichte werkzaamheden, dat óók gedurende deze tijd de uit artikel 7:611 BW voortvloeiende verplichting voor KLM bestond zich jegens werknemer als een goed werkgever te gedragen. Dit oordeel werd door de Hoge Raad in stand gelaten. Of KLM als werkgever op grond van artikel 7:658 BW aansprakelijk was, is in het arrest door de Hoge Raad – net als door het hof – in het midden gelaten.

Terug naar de onderhavige kwestie. De kantonrechter merkt in zijn beschikking op dat het begrip ‘in de uitoefening van zijn werkzaamheden’ van artikel 7:658 BW volgens vaste rechtspraak ruim uitgelegd dient te worden. Dat de purser op het moment van het ongeval niet ‘aan het werk’ maar in het crewhotel aan het sporten was, houdt volgens de kantonrechter niet zonder meer in dat de schade niet is opgetreden ‘in de uitoefening van zijn werkzaamheden’ als bedoeld in artikel 7:658 BW. Volgens de kantonrechter kan de werknemer óók schade lijden ‘in de uitoefening van zijn werkzaamheden’ op het moment dat het ongeval plaatsvindt op een andere plaats dan de ‘normale’ werkplek of na de feitelijke werkzaamheden. Daarbij geldt volgens de kantonrechter wel dat de oorzaak verband dient te houden met de werkzaamheden, en dat de werkgever, om aan zijn zorgplicht te kunnen voldoen, zeggenschap moet hebben over de locatie en de activiteiten van de werknemer.

Sporten in het crewhotel: binnen of buiten het bereik?

De vraag rijst vervolgens bij de kantonrechter of bij het gebruikmaken van sportfaciliteiten van het crewhotel tijdens de wachttijd tussen vluchten, nog sprake is van activiteiten die binnen het bereik van artikel 7:658 BW vallen. De kantonrechter overweegt enerzijds dat de wachttijd inherent is aan de werkzaamheden die de purser voor KLM verrichtte, nu uit veiligheidsoverwegingen het noodzakelijk wordt geacht dat het cabinepersoneel na een zeker aantal uren vliegtijd een bepaalde wachttijd in acht neemt – de werknemers zijn daarbij afhankelijk van KLM. Daarbij geldt dat het KLM is die het crewhotel uitkiest, boekt en ter beschikking stelt aan haar personeel om daar te verblijven. Tot slot stimuleert KLM het gebruikmaken van sportfaciliteiten tijdens de wachttijd actief en geldt dat als er geen sportzaal in het crewhotel is, het personeel een aparte vergoeding krijgt om er te sporten.

Anderzijds geldt ook, zo merkt de kantonrechter op, dat de wachttijd niet volledig als werktijd kan worden aangemerkt. KLM-medewerkers – en dus ook de purser – kunnen deze tijd naar eigen inzicht invullen. Zij zijn niet verplicht om gebruik te maken van de sport- en overige faciliteiten van het crewhotel. KLM heeft volgens de kantonrechter ook geen zeggenschap over de wijze waarop de medewerkers de wachttijd invullen; KLM heeft immers geen bevoegdheid de medewerkers hierin instructies of aanwijzingen te geven.

Zeggenschap gaf de doorslag

Dit laatste vindt de kantonrechter doorslaggevend. De zorgplicht van de werkgever hangt nauw samen met de zeggenschap van de werkgever over de werkplek en zijn bevoegdheid de werknemer aanwijzingen te geven ter zake van de wijze van uitoefening van zijn werkzaamheden. De aansprakelijkheid van de werkgever op grond van artikel 7:658 BW berust op die zeggenschap. Tussen de uitoefening van de werkzaamheden – het fungeren als purser aan boord van een vliegtuig – en het gebruikmaken van de sportzaal van het crewhotel bestaat een onvoldoende nauwe band. De purser werd niet verplicht tijdens de wachttijd van sportfaciliteiten gebruik te maken. Het enkele feit dat KLM het gebruik van de sportzaal actief stimuleerde, maakt dat volgens de kantonrechter niet anders.

De conclusie van de kantonrechter is derhalve dat KLM voor de gevolgen van het ongeval dat de purser in het crewhotel is overkomen, niet aansprakelijk is op grond van artikel 7:658 BW.

En artikel 7:611 BW: goed werkgeverschap?

De purser heeft ook een beroep gedaan op artikel 7:611 BW. Dit artikel bepaalt dat de werkgever en de werknemer verplicht zijn zich als een goed werkgever en goed werknemer jegens elkaar te gedragen. De vraag is dus of KLM zich niet als een goed werkgever heeft gedragen, waardoor zij de gevolgen van het letsel van de purser dient te vergoeden. Daarbij overweegt de kantonrechter het volgende.

De kantonrechter merkt eerst op dat in de rechtspraak van de Hoge Raad, zie onder meer HR 11 november 2011 , is bepaald dat artikel 7:611 BW in bijzondere gevallen kan meebrengen dat bij ongevallen die niet onder artikel 7:658 BW vallen, van de werkgever geëist kan worden dat hij zorgt voor een behoorlijke verzekering voor de werknemer. Deze verzekeringsplicht van de werkgever is in de rechtspraak echter gelimiteerd tot schade die de werknemer lijdt in de uitoefening van zijn werkzaamheden wanneer zij deelnemen aan het wegverkeer. Diezelfde lijn speelt een rol bij een ongeval in het woon-werkverkeer .

De kantonrechter merkt daartoe op dat – nog los van de reikwijdte van de in de rechtspraak aanvaarde verzekeringsplicht voor verkeersongevallen – KLM voor haar medewerkers wel degelijk een collectieve ongevallenverzekering afgesloten had, én dat de purser hier ook een beroep op heeft gedaan. Die verzekering biedt dekking voor het ongeval dat de purser overkomen is en de hoogte van de dekking acht de kantonrechter afdoende. KLM treft in dat opzicht dan ook geen verwijt.

De kantonrechter oordeelt tot slot dat er geen andere redenen zijn dat KLM de schade van de purser zou moeten vergoeden; het op verschillende plaatsen op de wereld verblijven in hotels kan zonder nadere motivering niet worden gezien als een bijzonder risico. Ook is volgens de kantonrechter onvoldoende gesteld en gebleken dat er in Argentinië of Zuid-Amerika een zodanige kans op stroomstoringen is dat dat moet worden gezien als een bijzonder risico. Het feit dat de purser tijdens een stroomstoring in de sportzaal van het hotel is gevallen, kan ondanks de ongelukkige afloop, in zijn algemeenheid niet worden gezien als een bijzonder risico op schade of een bij KLM bekend specifiek en ernstig gevaar.

Al met al kan volgens de kantonrechter onder deze omstandigheden niet worden aangenomen dat KLM tekort is geschoten in haar verplichtingen op grond van goed werkgeverschap. Dat de purser van het ongeval geen verwijt treft en hij zich niet onverantwoord heeft gedragen, maakt dit niet anders.

Wat deze uitspraak betekent voor werknemers op reis

De uitkomst laat zich gemakkelijk verkeerd lezen. Zij betekent niet dat een ongeval buiten de eigen werkplek nooit onder artikel 7:658 BW valt; de kantonrechter bevestigt juist uitdrukkelijk het tegendeel. Beslissend is of de werkgever over de betrokken activiteit zeggenschap had. Waar hij kan bepalen wat er gebeurt, waar dat gebeurt en hoe, reikt zijn zorgplicht mee. Waar de werknemer zijn tijd naar eigen inzicht invult, houdt die zorgplicht op, ook als de werkgever de omgeving heeft uitgekozen en betaald.

Dat onderscheid is fijnmaziger dan het lijkt. Een verplichte teambuildingactiviteit, een bedrijfsuitje met aanwezigheidsplicht of een door de werkgever voorgeschreven vervoermiddel liggen aan de andere kant van de streep dan een vrijwillig bezoek aan de hotelsportzaal. Ook de plaats van het ongeval kan verschil maken: een gebrek in de hotelkamer die de werkgever zelf heeft geboekt, staat in een ander licht dan een val in een algemene ruimte tijdens een activiteit die de werknemer zelf koos. De uitspraak is bovendien sterk verweven met de vastgestelde feiten, en dat betekent dat een op het oog vergelijkbaar geval anders kan aflopen wanneer de toedracht anders ligt.

Voor de werknemer die na zo’n ongeval nul op het rekest krijgt, is dat een aansporing om verder te kijken dan de eerste afwijzing. Dat een verzekeraar spreekt van een ongelukkige samenloop van omstandigheden , is geen juridisch eindoordeel maar een standpunt dat op de feiten moet worden getoetst. Dezelfde vraag speelt bij een val van een trap of ladder op het werk . Het bredere kader vindt u op onze pagina over werkgeversaansprakelijkheid .

Veelgestelde vragen

Geldt de zorgplicht van mijn werkgever ook buiten werktijd?

Soms. Het begrip ‘in de uitoefening van de werkzaamheden’ wordt ruim uitgelegd en is niet beperkt tot de eigen werkplek of tot kantooruren. De grens ligt bij de zeggenschap: kan uw werkgever bepalen wat u doet en hoe u het doet, dan reikt zijn zorgplicht daar in beginsel tot. Vult u de tijd naar eigen inzicht in, dan doorgaans niet.

Mijn werkgever stimuleerde de activiteit actief. Is dat genoeg?

Volgens deze uitspraak niet. KLM moedigde het sporten aan en vergoedde het zelfs wanneer het hotel geen sportzaal had, maar dat woog niet op tegen het ontbreken van een verplichting en van een instructiebevoegdheid. Aanmoedigen is iets anders dan voorschrijven.

Mijn werkgever heeft een ongevallenverzekering. Kan ik daarnaast nog iets vorderen?

Dat hangt af van de grondslag. Een uitkering onder een ongevallenverzekering staat los van aansprakelijkheid en dekt doorgaans niet de volledige schade. Is de werkgever daarnaast aansprakelijk op grond van artikel 7:658 BW, dan bestaat aanspraak op vergoeding van de werkelijke schade, waarbij de uitkering wel kan worden verrekend. Is hij dat niet, dan blijft het bij de polis.

Geldt dit ook voor uitzendkrachten en zzp’ers?

De bescherming van artikel 7:658 BW reikt verder dan het eigen personeel en kan ook gelden voor uitzendkrachten, gedetacheerden en zzp’ers die werkzaamheden voor een opdrachtgever verrichten. Ook daar is de zeggenschap over het werk het aanknopingspunt.

Letsel opgelopen tijdens een verblijf voor uw werk?

Heeft u letsel opgelopen tijdens een dienstreis, een verblijf in het buitenland of een activiteit die met uw werk samenhangt, en wijst uw werkgever of diens verzekeraar aansprakelijkheid af? De uitkomst hangt af van de precieze toedracht en van de vraag hoeveel zeggenschap uw werkgever over de situatie had. Vittoria Law beoordeelt of die afwijzing standhoudt.

Neem CONTACT op. De volledige uitspraak van de Rechtbank Amsterdam leest u hier .

Toeschouwer voetbalwedstrijd krijgt bal tegen zijn hoofd; is de speler aansprakelijk?

tcwarnsinck@gmail.com (Tim Warnsinck) — Fri, 01 Apr 2022 11:08:12 GMT

Een langs de lijn kijkende vader krijgt tijdens een voetbalwedstrijd van zijn zoon een bal hard tegen zijn hoofd, waardoor hij ernstig letsel oploopt. Is de speler hiervoor aansprakelijk jegens de vader en welke jurisprudentie speelt een rol bij het beantwoorden van deze vraag? Je leest het in deze blog!

Rechtbank Rotterdam, 30 maart 2022, ECLI:NL:RBROT:2022:2411

Feiten en omstandigheden

Een vader van één van de spelers (verder: "eiser") stond naast het veld naar de voetbalwedstrijd van zijn zoon te kijken. Hij stond samen met ongeveer twintig anderen langs de lijn. Op enig moment tijdens de wedstrijd heeft een speler van de tegenpartij (verder: "gedaagde") een hoge bal aangenomen, maar hij bleek onvoldoende in staat de bal te controleren. Hij besloot daarop de bal over de zijlijn het veld uit te trappen. De bal kwam daarbij op onfortuinlijke wijze tegen het hoofd van eiser aan, die op een betonnen plaat ten val kwam en het bewustzijn verloor. Eiser heeft hierdoor ernstig letsel opgelopen.

Een lid van het voetbalteam van gedaagde heeft vervolgens een getuigenonderzoek gedaan, waarbij diverse betrokken personen gehoord zijn. Uit dit onderzoek kwam kort gezegd naar voren dat er weliswaar sprake was van een harde trap én dat er best voor een andere oplossing gekozen had kunnen worden, maar dat er bij gedaagde géén sprake leek te zijn van bewustzijn dat zijn onbesuisde uittrap ook wel eens ernstig letsel zou kunnen veroorzaken. Gedaagde heeft op grond van deze verklaringen aansprakelijkheid afgewezen.

Procedure bij de rechtbank

Eiser heeft vervolgens besloten om gedaagde in rechte te betrekken. Bij de procedure staat centraal de vraag of gedaagde onrechtmatig gehandel d heeft jegens eiser. Eiser stelt namelijk dat gedaagde uit hoofde van artikel 6:162 B W aansprakelijk is, omdat hij onrechtmatig jegens hem heeft gehandeld. Die onrechtmatigheid zou gelegen zijn in het feit dat gedaagde zich als speler bewust, opzettelijk en roekeloos gedroeg door een bal met volle snelheid en kracht het aan de zijlijn opgestelde publiek in te trappen. Eiser merkt daarbij op dat gedaagde weliswaar mogelijk niet het oogmerk had om hem letsel toe te brengen, maar dat er wél sprake van bewust handelen van gedaagde. Dit vanwege het feit dat hij tijdens de wedstrijd de tijd en de mogelijkheid had om een andere keuze te maken dan de bal met volle snelheid en kracht uit te trappen, het publiek in.

Juridisch kader

De rechter merkt allereerst op dat de vraag of een deelnemer aan een sport of spel onrechtmatig heeft gehandeld door een gedraging als gevolg waarvan aan een andere deelnemer letsel is toegebracht, minder snel bevestigend moet worden beantwoord dan wanneer die gedraging niet in een sport- of spelsituatie had plaatsgevonden. De reden daarvan is volgens de rechter dat 'de deelnemers aan een sport of spel in redelijkheid tot op zekere hoogte gevaarlijke, slecht gecoördineerde, verkeerd getimede of onvoldoende doordachte handelingen of gedragingen waartoe de activiteit uitlokt of die daarin besloten liggen, van elkaar moeten verwachten'. De rechter verwijst daarbij naar de arresten HR 28 juni 1991, ECLI:NL:HR:1991:ZC0300 en HR 28 maart 2003, ECLI:NL:HR:2003:AF2680 .

Verder merkt de rechter op dat bij de aansprakelijkheidsvraag van belang is wat een toeschouwer van het gedrag van de deelnemer mag verwachten. Het is namelijk zo dat 'een deelnemer aan een sport- of spelsituatie pas tegenover een toeschouwer aansprakelijk is, wanneer zijn handelen tegenover die toeschouwer een zodanige onzorgvuldigheid oplevert dat het niet meer geacht kan worden inherent te zijn aan een optimale, prestatiegerichte sportbeoefening, die enerzijds de deelnemer nastreeft, en anderzijds de toeschouwer van hem verlangt'.

In deze blog lees je meer over het juridische kader in sport- en spelsituaties .

Overwegingen rechtbank

De rechter overwoog dat bij een wedstrijdsituatie door deelnemers over het algemeen grotere risico’s worden genomen dan in het gewone maatschappelijke verkeer gebruikelijk is. Daarbij geldt dat voetbal een contactsport is, waarbij men met regelmaat de bal van elkaar probeert af te pakken. Eiser kon dan volgens de rechter ook van gedaagde verwachten dat hij zich als verdediger zou inzetten om aanvallen van het andere team af te slaan en balbezit van de tegenpartij te voorkomen. Eiser diende als toeschouwer dan ook tot op zekere hoogte risico’s die men tijdens een voetbalwedstrijd loopt, op de koop toe te nemen. Dat eiser niet aan de wedstrijd deelnam, maar langs de zijlijn toekeek maakt dit volgens de rechter niet anders. Daarbij is volgens de rechter tevens van belang dat de strijd om de bal nu juist het spektakel oplevert waarvoor een toeschouwer naar de wedstrijd komt kijken.

Mate van gevaarzettendheid

De rechter is dan ook van oordeel dat eiser als toeschouwer tot op zekere hoogte gevaarzettend gedrag van gedaagde mocht verwachten. De vraag is vervolgens voor de rechter of deze gedraging zó gevaarzettend was, dat eiser dit niet hoefde te verwachten bij deze voetbalpartij. De rechter oordeelt van niet en betrekt daar de volgende omstandigheden bij;

De gedaagde heeft de bal uitgespeeld om vanuit zijn rol als verdediger te voorkomen dat de tegenpartij de bal kreeg;
Eiser heeft tijdens de zitting aangegeven dat het in een dergelijke situatie geen vreemde keuze is om de bal uit te trappen;
Er zijn géén aanknopingspunten dat gedaagde welbewust het risico genomen heeft een toeschouwer hard te raken;
Het uittrappen van de bal an sich levert géén gevaarzettend handelen op dat niet beschouwd kan worden als passend bij een normale prestatiegerichte wijze van voetballen.

De rechter verwijst afsluitend (nogmaals) naar de hiervoor besproken rechtspraak van de Hoge Raad, waaruit blijkt dat in het kader van sport of spel tot op zekere hoogte gevaarlijke, slecht gecoördineerde, verkeerd getimede of onvoldoende doordachte handelingen of gedragingen - en dus ook mogelijk wat onbesuisde handelingen - moet worden verwacht. Alhoewel het incident tot een noodlottige afloop bij eiser heeft geleid, kan volgens de rechter niet worden aangenomen dat gedaagde in het kader van de voetbalwedstrijd een abnormaal gevaarlijke gedraging heeft verricht die niet van hem behoefde te worden verwacht, door de bal uit te spelen zoals hij heeft gedaan. Van onrechtmatig handelen door gedaagde is volgens de rechter dan ook geen sprake, zodat gedaagde niet kan worden aangesproken voor de door eiser geleden schade.

De hele uitspraak leest u hier .

Afsluitend

Wilt u meer lezen over gevaarzetting bij sport- en spelsituaties , lees dan deze blog. Heeft u te maken gehad met of vragen over aansprakelijkheid rond sport- en spelsituaties, neem dan gerust contact op!

De volledigheids- en waarheidsplicht bij een procedure; eerlijkheid duurt het langst!

tcwarnsinck@gmail.com (Tim Warnsinck) — Fri, 01 Apr 2022 10:15:29 GMT

Partijen zullen bij de rechter een voor zichzelf zo gunstig mogelijk verhaal neerzetten. Hierbij bestaat een grote mate van vrijheid, maar die is begrensd. In artikel 21 Rv staat namelijk dat partijen verplicht zijn de voor de beslissing van belang zijnde feiten volledig en naar waarheid aan te voeren. Wordt deze verplichting niet nageleefd, dan kan de rechter daaruit de gevolgtrekking maken die hij geraden acht.

Op het moment dat je iemand aansprakelijk acht voor jouw schade , dan je iemand aansprakelijk stellen . Op het moment dat de andere partij stelt dat hij of zij niet aansprakelijk is, dan kun je ervoor kiezen om de zaak voor de rechter te laten komen. Op dat moment moet je een dagvaarding of verzoekschrift opstellen, waarin je schrijft waarom je meent dat de andere partij aansprakelijk is voor jouw schade. In die dagvaarding moet je óók alle voor de beslissing van de rechter van belang zijnde feiten en omstandigheden volledig en naar waarheid vermelden. Doe je dat niet, dan kan de nodige nadelige gevolgen voor je hebben;

De waarheidsplicht en volledigheidsplicht ex artikel 21 Rechtsvordering ("Rv")

Rechtbank Noord-Nederland, 1 december 2021, ECLI:NL:RBNNE:2021:5662

In deze zaak ging het over de vraag of er wel of geen overeenkomst van opdracht was, waaruit betaling van een aantal facturen voort zou vloeien. De aangesproken partij die de facturen ontvangen heeft, stelt zich op het standpunt dat de facturen weliswaar ontvangen zijn maar dat deze aan de verkeerde B.V. waren gericht. Dit terwijl de aangesproken partij in eerdere instantie juist aangegeven had de facturen te zullen betalen, waarbij zij niets stelden over een verkeerde B.V. De aangesproken partij verweerde zich ook nog met het standpunt dat de betalingstoezegging door de andere B.V. was gedaan, terwijl er ter zitting bleek dat dit helemaal niet het geval was.

De rechter maakte korte metten met deze leugenachtige verweren van de gedaagde partij en merkt op dat partijen op grond van artikel 21 Rv verplicht zijn om de voor de beslissing van belang zijnde feiten volledig en naar waarheid aan te voeren. De rechter wijst erop dat deze verplichting niet alleen ertoe strekt de rechter in staat te stellen op het door partijen ter beoordeling voorgelegde geschil te beslissen, maar dient ook ertoe de wederpartij in staat te stellen zich adequaat en ter zake dienend te verdedigen. De rechter en de wederpartij mogen niet op het verkeerde been worden gezet doordat feitelijk onjuiste en/of onvolledige stellingen worden betrokken. Op het moment dat deze verplichting niet wordt nageleefd, dan kan de rechter daaruit de gevolgtrekking maken die hij geraden acht, aldus de tweede volzin van artikel 21 Rv.

Met het oog op de leugenachtige en duidelijk onjuiste verweren van gedaagde, oordeelt de rechtbank dat de eisende voorshands in het bewijs is geslaagd dat gedaagde de opdracht heeft verstrekt voor de in rekening gebrachte werkzaamheden. Tegen dit vermoeden staat in beginsel tegenbewijs open, maar de rechter concludeert echter dat gedaagde aantoonbaar in strijd met de waarheid heeft verklaard en op die wijze de rechtbank op het verkeerde been heeft proberen te zetten. Volgens de rechter is de passende sanctie die voortvloeit uit artikel 21 Rv in dit geval dat het gedaagde, wat ook zij van de vraag of zij daarvoor voldoende heeft gesteld, niet wordt toegestaan tegenbewijs te leveren. In datzelfde licht oordeelt de rechtbank dat ook bewezen wordt geacht dat voor de drie overige facturen een opdracht door gedaagde aan eiseres is verstrekt. Ook hier is tegenbewijs gelet op het bepaalde in artikel 21 Rv niet aan de orde. Daarmee acht de rechter de vordering in hoofdsom volledig toewijsbaar.

Afsluitend

Kortom, creativiteit met de feiten en omstandigheden is in verregaande mate toegestaan, maar de rechter trekt de grens bij feitelijke onjuistheden. Het gevolg in dat geval is dat de leugenachtige partij niet langer in de gelegenheid gesteld wordt om (tegen)bewijs te leveren, waardoor de eisende partij zijn volledige vordering toegewezen krijgt. Een vergelijkbare kwestie speelde in de zaak bij de Rechtbank Rotterdam , waarbij de verwerende partij niet volledig en naar waarheid heeft verklaard en de eisende partij daardoor niet langer aanvullend bewijs hoefde te overleggen.

Heeft u vragen over artikel 21 Rv, neem dan gerust contact op!

Shockschade en affectieschade

tcwarnsinck@gmail.com (Tim Warnsinck) — Sat, 19 Mar 2022 08:37:43 GMT

Een verdachte is veroordeeld voor drie ernstige moorden. De nabestaanden hebben een vordering ingesteld tot vergoeding van shockschade en affectieschade. Wanneer heb je recht op vergoeding van shockschade en affectieschade? Het gerechtshof Den Bosch legt het nog eens duidelijk uit; je leest het in deze blog.

Gerechtshof 's-Hertogenbosch, 17 maart 2022, ECLI:NL:GHSHE:2022:868

In dez e blog heb je al meer kunnen lezen over wat affectieschade is. In dit arrest past het gerechtshof de vereisten toe op de situatie waarbij enkele hevige moorden hebben plaatsgevonden, waarbij de nabestaanden een claim indienen ter vergoeding van de door hen geleden affectieschade en de (gestelde) shockschade.

Affectieschade

Het hof stelt voorop dat het bij affectieschade om immateriële schade gaat met betrekking tot het verdriet en de pijn die is veroorzaakt doordat een persoon waarmee men een affectieve band heeft, ernstig gewond raakt of overlijdt. Echter, daarbij bestaat aanspraak op vergoeding van immateriële schade bestaat evenwel slechts indien en voor zover de wet op vergoeding hiervan recht geeft. Sinds 2019 is die wettelijke regeling er. Wat die regeling inhoudt en welke bedragen daarbij horen, lees je hier.

In de wet is opgenomen dat slechts een beperkte kring van gerechtigden aanspraak maakt op affectieschade. Het gaat daarbij om partners en kinderen van de benadeelde, als ook de gevallen waarbij er sprake is van een duurzame zorgrelatie in gezinsverband. Je kunt hierbij denken aan pleegkinderen of aan een kleinkind dat door een grootouder wordt groot gebracht.

Hardheidsclausule

Het hof wijst erop dat er - ondanks de strikte regels zoals hiervoor besproken - in artikel 6:108 lid 4 sub g BW een zogenoemde hardheidsclausule opgenomen. Die hardheidsclausule kan worden toegepast wanneer de specifieke omstandigheden zo schrijnend zijn, dat afwijzing van affectieschade echt onredelijk zou zijn. Als voorbeeld kun je hierbij denken aan broers en zussen die langdurig samenwonen en voor elkaar zorgen. Broers en zussen zijn dus in principe door de wetgever van de regeling uitgesloten, tenzij er sprake is van zeer uitzonderlijke omstandigheden zoals in voornoemd voorbeeld beschreven.

Shockschade

Het hof wijst bij het beoordelen van het al dan niet in aanmerking komen van shockschade op de vaste jurisprudentie van de Hoge Raad (22 februari 2002, ECLI:NL:HR:2002:AD5356 en Hoge Raad 9 oktober 2009, ECLI:NL:HR:2009:B18583 ). Op grond van deze jurisprudentie heeft de Hoge Raad een aantal criteria vastgesteld waaraan voldaan moet zijn om voor vergoeding van shockschade in aanmerking te komen. Zo kan vergoeding van shockschade slechts plaatshebben als bij een benadeelde partij een hevige emotionele schok wordt teweeggebracht vanwege;

Het zien van het tenlastegelegde, of
Door de directe confrontatie met de ernstige gevolgen ervan.
Uit die emotionele schok dient vervolgens geestelijk letsel te zijn voortgevloeid. Dat zal zich met name kunnen voordoen als de benadeelde partij en het slachtoffer een nauwe affectieve relatie hadden en het slachtoffer bij het tenlastegelegde is gedood of verwond.

Of gesproken kan worden van een directe confrontatie met de ernstige gevolgen van het misdrijf is per situatie verschillend en dient aan de hand van de omstandigheden van het geval beoordeeld te worden. Het hof merkt hierbij op dat in het oog moet worden gehouden dat vergoeding van shockschade alleen onder strikte voorwaarden plaatsvindt. Hiermee strookt volgens het hof dan ook niet om het vereiste van waarneming van het strafbare feit of directe confrontatie met zijn ernstige gevolgen af te zwakken vanwege de ernst van het strafbare feit.

Het hof overwoog in haar arrest dat de eiseres weliswaar de gevolgen moet dragen van de moord op haar moeder, met wie zij bovendien een nauwe en affectieve relatie had en dat psychisch letsel voldoende vaststaat. Het hof wijst er echter wel op de één van de strikte voorwaarden voor vergoeding van shockschade is, dat er sprake moet zijn geweest van ofwel het waarnemen van de moord ofwel de directe confrontatie met de ernstige gevolgen van de moord. Daarvan was volgens het hof geen sprake, wat zorgde voor afwijzing van de vordering van de eisende dochter.

Afsluitend

Heeft u vragen over affectieschade of shockschade, neem dan gerust contact op! Het hele arrest kunt u hier nalezen.

Vervolging grootouders voor dood van hun kleinkind na hondenbeet

tcwarnsinck@gmail.com (Tim Warnsinck) — Fri, 11 Mar 2022 11:42:35 GMT

Het Gerechtshof Amsterdam heeft arrest gewezen in een zaak waarbij de Duitse Herder van twee grootouders een baby doodbeet. Het hof heeft bepaald dat de grootouders moeten worden vervolgd vanwege dood door schuld. Dit heeft de moeder van de overleden baby afgedwongen via een zogenoemde artikel-12-procedure. De zaak laat zien hoe die procedure werkt, en waar de strafrechtelijke lijn en de civiele aansprakelijkheid van de bezitter van een hond uiteenlopen.

Feiten en omstandigheden

Op dinsdag in het najaar van 2019 pasten de grootouders op hun acht maanden oude kleinkind. De opa en oma hadden het kleinkind op de grond gezet terwijl hun Duitse Herder ook in de kamer aanwezig was. Het kleinkind kroop naar de herdershond, die vervolgens het kleinkind in zijn hoofd beet. Twee dagen later overleed het kleinkind door de verwondingen die het gevolg waren van deze beet.

De moeder van het kind had duidelijk met de grootouders afgesproken dat het kind nooit in de kamer mocht kruipen als de hond daar los rondliep. Ook hadden de grootouders beloofd om een muilkorf voor de hond aan te schaffen. Verder hadden de ouders van het kind speciaal een box gekocht, zodat het kind daar in kon. De muilkorf werd echter niet aangeschaft en het kind zat óók niet in de box.

In eerste instantie besloot het Openbaar Ministerie om de opa en oma niet te vervolgen. Het Openbaar Ministerie voerde daarbij aan dat de grootouders geen onaanvaardbaar risico hadden genomen door de herdershond zonder muilkorf in ruimte te laten met het kleinkind. Gelet op de historie van de herdershond hadden zij niet kunnen voorzien dat hij het kleinkind zou grijpen, zo meende het Openbaar Ministerie.

Artikel 12-procedure

De ouders van het kind waren het hier niet mee eens en hebben een artikel 12-procedure opgestart bij het Openbaar Ministerie. Ook hebben zij via hun advocaat een vordering tot schadevergoeding ingesteld tegen de grootouders. Een artikel 12-procedure is de weg langs het gerechtshof voor de belanghebbende die zich niet neerlegt bij de beslissing om niet te vervolgen; het hof kan het Openbaar Ministerie alsnog opdragen tot vervolging over te gaan. De civiele vordering staat daar los van en kan worden ingesteld ongeacht of het strafrechtelijk tot een veroordeling komt.

Over aansprakelijkheid wegbeheerder bij oneffenheid in fietspad door boomwortel

tcwarnsinck@gmail.com (Tim Warnsinck) — Wed, 09 Mar 2022 10:47:42 GMT

In veel gevallen is de gemeente verantwoordelijk voor het beheer van de wegen en fietspaden in de gemeente. Gaat die verantwoordelijkheid ook zo ver dat een gemeente aansprakelijk is de schade die een bromfietser heeft geleden, doordat hij ten val kwam door oneffenheden in het fietspad als gevolg van boomwortelgroei? De Hoge Raad heeft zich hier recent over uitgelaten, waarover je leest in deze blog!

Feiten en omstandigheden

In het voorjaar van 2014 reed een man met zijn brommer over een verhard fietspad. De man is tijdens deze rit gevallen, doordat hij met zijn brommer tegen een boom is aangereden. De man liep hierdoor fors letsel op. Geconstateerd werd dat zich in het fietspad vóór de plaats van het ongeval een drietal oneffenheden aanwezig waren. Die oneffenheden bleken het gevolg te zijn van het feit dat er boomwortels onder het fietspad groeiden.

De man heeft de gemeente als wegbeheerder aansprakelijk gesteld op grond van artikel 6:174 BW en 6:162 BW. De man stelt daarbij dat het ongeval heeft kunnen gebeuren door de oneffenheden in het fietspad. De man stelt zich op het standpunt dat hij door deze oneffenheden uit evenwicht is geraakt en hierdoor met zijn brommer is gaan slingeren. De man stelt daarbij dat het fietspad niet voldeed aan de eisen die daaraan gesteld mogen worden en dat het fietspad zeer matig onderhouden was en daarmee in slechte staat verkeerde. Volgens de man had de gemeente ervoor moeten zorgen dat het fietspad in een goede staat verkeerde. Ook had de gemeente duidelijk moeten waarschuwen voor de gevaren die het rijden over het fietspad met zich meebracht.

De gemeente dacht hier anders over en heeft aansprakelijkheid afgewezen. De gemeente stelt zich daarbij op het standpunt dat het fietspad wél voldeed aan de eisen die men daaraan in de gegeven omstandigheden mag stellen en dat er daarom ook géén sprake was van een gevaarlijke situatie. Verder weerspreekt de gemeente dat er sprake was van een gevaarzettende situatie waarvoor zij had moeten waarschuwen ( lees over gevaarzetting en de Kelderluik-criteria hier mee r ). Tot slot betwist de gemeente dat er sprake is van een causaal verband tussen het ongeval van de man en de oneffenheden in het wegdek van het fietspad. ( Over wat causaal verband is en hoe je dat bewijst lees je hier en hier )

Oordeel rechtbank

De rechtbank heeft in haar vonni s de vorderingen van de man op grond van artikel 6:174 BW toegewezen. De gemeente kon zich niet in de uitspraak vinden en is tegen dit vonnis in hoger beroep gekomen. De grieven van de gemeente waren met name gericht tegen het oordeel van de rechtbank dat het fietspad niet voldeed aan de in de gegeven omstandigheden daaraan te stellen eisen én dat van de gemeente mag worden verwacht dat zij de oneffenheden in het fietspad had hersteld en dat zij onrechtmatig heeft gehandeld door dat niet te doen.

Oordeel gerechtshof

Het hof wijst in hoger beroep allereerst op het feit dat op de eisende partij (de gevallen man) de bewijslast rust van het gestelde gebrek aan het fietspad. Ook wijst het hof erop dat de man moet bewijzen dat het ongeval ook door dat gebrek is veroorzaakt. Het hof neemt in haar verdere de beoordeling de zogenoemde CROW-richtlijnen mee. Hoewel de CROW-richtlijnen geen wettelijke normerende werking hebben, bevatten deze volgens het hof wél objectieve aanknopingspunten met betrekking tot het antwoord op de vraag of een weg voldoet aan de eisen die men daaraan in de gegeven omstandigheden mag stellen. (Lees: de invulling van de Kelderluik-criteria ).

Het hof wijst er vervolgens op dat van een fietspad als het onderhavige weliswaar mag worden verwacht dat bromfietsers deze veilig kunnen gebruiken, maar dat weggebruikers zelf ook oplettend dienen te zijn. Het hof overweegt dat het centraal staande fietspad in een omgeving ligt waar de nodige bomen groeien. De man had dan ook géén volledig egaal wegdek mogen verwachten. Het hof wijst erop dat een weggebruiker in een dergelijke situatie rekening dient te houden met de mogelijkheid van oneffenheden van het wegdek. Daar dient het verkeersgedrag op aangepast te worden. Het enkele feit dat er oneffenheden in het fietspad aanwezig zijn, maakt het fietspad dus niet gebrekkig - aldus het hof. De oneffenheden in het fietspad waren volgens het hof ook niet dermate uitzonderlijk dat een weggebruiker daar niet op bedacht had hoeven zijn. Daarbij was het bewuste fietspad krap een jaar vóór het ongeval in opdracht van de gemeente geïnspecteerd, waarbij geen oneffenheden geconstateerd die noopten tot handelen van de gemeente. Het hof concludeert dat ook dat de man onvoldoende feiten en omstandigheden heeft gesteld die zijn stelling, - namelijk dat het fietspad niet voldeed aan de eisen die hij daaraan in de gegeven omstandigheden mocht stellen -, kunnen dragen. Niet gebleken is dat het fietspad een gevaar opleverde voor de weggebruikers.

Het gerechtshof heeft de grieven van de gemeente daarom toegewezen en het vonnis uit eerste aanleg vernietigd.

Cassatie bij de Hoge Raad

De man kon zich hier niet in vinden en heeft tegen het arrest van het hof cassatie ingesteld. De conclusi e van de advocaat-generaal komt erop neer dat hij zich kan vinden in het arrest van het hof en adviseert de Hoge Raad tot verwerping van het cassatieberoep. De advocaat-generaal wijst in de conclusie op de literatuur waarin wordt gewezen op de rol van de eigen verantwoordelijkheid van de weggebruiker, waar ook duidelijk naar verwezen wordt in het arrest van het hof. De Hoge Raad heeft de conclusie van de advocaat-generaal gevolgd en heeft in zijn arrest het cassatieberoep van de man verworpen. Volgens de Hoge Raad kunnen de klachten van de man niet leiden tot een vernietiging van het arrest. De Hoge Raad heeft zijn oordeel verder niet gemotiveerd.

Afsluitend

Wilt u meer weten over opstal aansprakelijkheid in het algemeen, dan lees u hier meer. Heeft u aanvullende vragen of een zaak waarbij opstal aansprakelijkheid speelt? Neem dan gerust contact op!

Gezondheidsschade door sporten: de maatregelen tot nu toe

tcwarnsinck@gmail.com (Tim Warnsinck) — Mon, 07 Mar 2022 15:47:11 GMT

Er ontstaat steeds meer aandacht voor gezondheidsschade door sporten. Met name sporten als rugby, voetbal en boksen kunnen op de lange termijn tot ernstige gezondheidsklachten leiden. Je kunt hierbij denken aan ziekten als alzheimer en Parkinson. Wat is daar tot op heden door de sportbonden en/of werkgevers van de sporters aan gedaan? Je leest het in deze blog.

1. Inleidend

De laatste tijd is er in de media veel aandacht voor ernstig (hersen)letsel in de sport. Zo komt het met regelmaat voor dat met name professionele sporters op hogere leeftijd versneld te maken krijgen met ziekten als Alzheimer en Parkinson. Uit recente onderzoeken is gebleken dat het verband tussen deze ziekten en het onbeschermd sporten - lees: koppen bij voetbal, boksen zonder hoofdbescherming, etc. - vaak duidelijk te leggen is. Dit terwijl er al vele tientallen jaren bekend is dat er een mogelijk gevaar is voor hersenletsel bij deze manier van sporten. Wat voor maatregelen hebben de sportbonden en werkgevers van de sporters hier tegen getroffen?

2. Situatie in Nederland

Sporten kan gevaarlijke situaties veroorzaken en daarmee tot gevaarlijke gevolgen leiden. Daarom wordt steeds vaker gediscussieerd over mogelijke (preventieve) oplossingen voor dergelijke gevaren. Neuroloog en bestuurslid van de werkgroep Sport binnen de Nederlandse Vereniging voor Neurologie Dorus Fennis is van mening dat moet worden erkend dat hersenletsel een probleem in de sportwereld kan zijn. Hij vindt het dan ook belangrijk dat meer onderzoek wordt gedaan naar hersenletsel in de sport. [5] Dit geldt echter niet alleen voor hersenletsel. Er wordt steeds meer gepleit voor meer onderzoek naar letsel dat is ontstaan in een sport- en spelsituatie. Onderzoek naar letsel leidt in de sportwereld echter maar zelden tot maatregelen. [6]

Dat heeft onder meer te maken met het feit dat sportbonden ontwikkelingen op dit gebied tegenhouden. Uit onderzoek van het NRC in 2020 komt namelijk naar voren dat sportbonden wetenschappelijk onderzoek op het gebied van hersenschade, ontstaan tijdens het sporten, soms bewust vertragen. [7] Dat is echter niet de enige oorzaak voor het uitblijven van ontwikkelingen en maatregelen op het gebied van letsel dat is ontstaan in sport- en spelsituaties.

Ook zijn er maar weinig mensen die mee willen werken aan onderzoek op dit gebied. Volgens Fennis is het dan ook lastig om patiënten te vinden voor onderzoek op het gebied van hersenschade dat is ontstaan door een sportactiviteit. Dat heeft volgens hem enerzijds te maken met het feit dat er jaren kunnen zitten tussen een actieve sportcarrière en het ontstaan van hersenletsel. Aan de andere kant zijn wetenschappers volgens Fennis afhankelijk van sportbonden. Die sportbonden moeten wetenschappers helpen om (ex-)sporters bereid te vinden voor dit type onderzoek. Hoewel de KNVB hersenletsel wel als probleem erkent, worden er door de voetbalbond nog geen spelers aangedragen die kunnen participeren in wetenschappelijk onderzoek op dit gebied. [8]

3. Maatregelen in de voetbalwereld

In de voetbalwereld worden maar mondjesmaat maatregelen genomen om letsel aan te pakken en te voorkomen. Wereldvoetbalbond FIFA heeft enkele jaren geleden een aantal richtlijnen opgesteld waarmee spelers uit de wedstrijd gehaald kunnen worden als een scheidsrechter dat noodzakelijk acht. De praktijk wijst echter uit dat maar weinig gebruik wordt gemaakt van deze richtlijnen en de mogelijkheden die de richtlijnen bieden binnen de voetbalwereld. [9]

De Nederlandse voetbalbond KNVB maakt ook nauwelijks gebruik van de door de FIFA opgestelde richtlijnen. In 2018 is de KNVB een onderzoek gestart naar de gevolgen van het koppen van een bal voor het jeugdvoetbal. [10] Op basis van dit onderzoek heeft de KNVB echter tot dusver nog geen vervolgmaatregelen genomen.

Dat betekent echter niet dat de voetbalbond stilstaat. Zo heeft de bond het zaalvoetbal in de afgelopen jaren grondig geëvalueerd. Die evaluatie heeft ervoor gezorgd dat zaalvoetbal voortaan als contactsport zal worden gezien. De KNVB neemt hierbij de verantwoordelijkheid om de zaalvoetballers te beschermen tegen letsel. Aan de manier waarop valt echter nog wel een enorme inhaalslag te maken. Tot dusver bekend wordt op het gebied van beschermende materialen slechts gebruik gemaakt van het verplicht stellen van scheenbeschermers voor zaalvoetballers in categorie A en B. [11]

De UEFA neemt echter wel meer stappen om letsel in de voetbalwereld tegen te gaan. Zo heeft de UEFA recentelijk een richtlijn opgesteld waarmee wordt beoogd om de veiligheid van de jeugd in het voetbal te beschermen. Volgens de richtlijn van de UEFA moet de jeugd tijdens trainingen minder koppen. Daarnaast moet de jeugd de nekspieren beter gaan trainen. [12] Bovendien heeft de UEFA halverwege 2019 laten weten een protocol te willen creëren waarmee de behandeling van voetballers met hoofdletsel wordt aangescherpt. De wereldwijde vakbond heeft de FIFA gevraagd om hieraan mee te werken. Volgens de voorzitter van de UEFA zijn de huidige regels niet meer toereikend. Artsen moeten volgens hem dan ook meer tijd krijgen om een juiste diagnose te kunnen stellen. [13]

Ook de wereldwijde koepelorganisatie FIFPRO ziet het belang van maatregelen tegen (hersen)letsel in. Deze voetbalvakbond De voetbalvakbond behartigt samen met zestig aaneengesloten nationale voetbalvakbonden de belangen van meer dan 60.000 professionele voetballers. De FIFPro kwam een aantal jaren geleden met de campagne Recognize, Report, Remove. Deze campagne is gebaseerd op commentaar van voetbalspelers, voetbalvakbonden, letselexperts en medische kenners. In deze campagne wordt aan de hand van de zogenaamde ‘drie R’s’ uitleg gegeven over hersenletsel. De eerste R staat voor recognise: hierbij wordt uitleg gegeven over mogelijke symptomen en/of gedragingen aan de hand waarvan letsel kan worden herkend. De tweede R staat voor report: daarmee worden spelers en andere betrokkenen binnen de voetbalwereld aangemoedigd om mogelijk letsel te melden aan het medische team en/of een voetbalcoach. Tenslotte staat de derde R voor remove: zodra duidelijk is geworden dat een voetbalspeler met (mogelijke) letselklachten kampt, moet deze speler zo snel mogelijk van het speelveld worden gehaald. [14]

Met deze campagne wil de FIFPRO ervoor zorgen de gezondheid van voetbalspelers optimaal wordt beschermd. Daarbij richt de voetbalvakbond zich ook intensief op het vrouwenvoetbal: in de loop naar het wereldkampioenschap voor het vrouwenvoetbal werd dan ook veel aandacht besteed aan de bekendheid van voetballers met letsel. De FIFPRO vergroot de bekendheid met letsel onder voetbalspelers op verschillende, educatieve wijzen. Zo heeft de bond verschillende video’s opgenomen waarin spelers aan het woord zijn die te kampen hebben (of te kampen hebben gehad) met letsel. Ook maakt de bond gebruik van een zogeheten ‘Concussion Quiz’, waarbij voetbalspelers binnen vijf minuten kennis maken met verschillende feiten omtrent letsel in de voetbalwereld. [15]

Ook is de KNVB samen met de Vereniging van Contractspelers (VVCS) in augustus 2019 met de campagne van FIFPRO gestart om voetballers in Nederland duidelijk te maken wat zij moeten doen bij een vermoeden van een hersenschudding. Deze campagne is opgezet voor zowel professionele als voor de amateurvoetballers. Dat doen ze met de tekst: ‘Herken. Vertel. Van het veld af.’ Deze voorlichtingscampagne maakt voor een groot deel gebruik van hetzelfde materiaal als dat de FIFPRO hanteert. De Nederlandse campagne kenmerkt zich – in tegenstelling tot de wereldwijde campagne van FIFPRO – door een Nederlandse versie van de video. [16]

Bij deze campagne alleen blijft het echter niet. In augustus 2019 hebben de FIFPRO en de VVCS eveneens aangekondigd om gezamenlijk een grootschalig onderzoek te doen naar voetbalblessures. Hierbij zal veel aandacht uit gaan naar letsel aan het hoofd. Bij dit onderzoek willen de vakbonden tien jaar lang spelers monitoren en veel data verzamelen. Daarbij zullen spelers tussen de 27-29 jaar worden geselecteerd. Vervolgens wordt gekeken naar de gevolgen van het langdurig voetbalspelen voor het verdere verloop van hun carrière, zoals slijtage aan het hart of gewrichten. [17]

Amerika is een voorloper op het gebied van maatregelen om letsel in de voetbalwereld aan te pakken. Met de film Concussion kwam in de Verenigde Staten de discussie over ernstig hersenletsel in de sport op gang. In deze film wordt het waargebeurde verhaal verteld over artsen die werden tegenwerkt toen ze ontdekten dat American football hersenschade tot gevolg kan hebben. [18]

Het uitzenden van deze film is echter niet het enige wat er in Amerika aan wordt gedaan om letsel binnen de voetbalwereld zo goed als mogelijk aan te pakken. In de Verenigde Staten wordt bij American football al meer dan twintig jaar gebruik gemaakt van het zogenaamde sideline/baseline testing. Bij sideline/baseline testing stellen teamartsen enkele gerichte vragen aan de spelers van het Amerikaanse voetbalteam. Hierbij zal niet naar de naam of de geboortedatum van de speler worden gevraagd, maar zal juist naar iets onbekends worden gevraagd. Zo kan bijvoorbeeld van een speler worden verlangd dat hij of zij de maanden van het jaar van achteren naar voren opnoemt. Uit die vragen kunnen de artsen vervolgens afleiden of een teamlid letsel heeft opgelopen. Lukt het de speler niet om de vragen te beantwoorden, dan mag de speler niet langer doorspelen. Ook kan hierbij een speelverbod worden opgelegd indien een speler een test niet doorstaat. Daarmee wordt (verder) letsel vermeden. [19]

Om het opmerken van letsel binnen het Amerikaanse voetbalspel te vergemakkelijken, heeft de NFL een zogenaamde ‘Concussion Assessment Tool: Baseline Test’ opgesteld. [20] Dit is een formulier die betrokkenen bij een voetbalwedstrijd (naast de bovengenoemde punten en testen) kunnen gebruiken om letsel te kunnen ontdekken. Aan de hand van dit formulier kan grondig worden gekeken naar risicofactoren, naar de gemoedstoestand van spelers en naar de sporthistorie. Daarnaast biedt dit formulier ook de mogelijkheid voor een concentratietest en een ‘woordenherhaaltest’. [21]

In Engeland, Schotland en Noord-Ierland is het voor voetbalspelers onder de elf jaar inmiddels ook verboden om tijdens een voetbaltraining een bal te koppen. [22] Dit verbod is een reactie op wetenschappelijk onderzoek waaruit blijkt dat koppen kan lijden tot dementie. [23]

4. Maatregelen in de bokswereld

Niet alleen in de voetbalwereld, maar ook in de bokswereld wordt de laatste jaren steeds meer gepleit voor beschermende maatregelen. Toch lijken concrete maatregelen tot dusver uit te blijven. Hoewel veel boksers en medici zich bekritiseren om het feit dat boksen hersenletsel en andere vormen van letsel kan veroorzaken – en het feit dat hier weinig tot niks tegen wordt gedaan – lijkt het vooral bij discussie te blijven.

In 2003 bepleitte de Gezondheidsraad in het advies over hersenletsel bij boksers en voetballers dat de overheid preventieve maatregelen moet nemen om de risico’s van hersenletsel als gevolg van sportbeoefening tegen te gaan. [24] Hierbij wordt onder meer geopperd dat er strengere eisen worden gesteld aan de jaarlijkse keuring die sporters moeten ondergaan, ringartsen die betrokken zijn bij bokswedstrijden zouden een opleiding moeten krijgen die voldoet aan de voorschriften van de internationale amateurboksbond (AIBA) en trainers en scheidsrechters zouden regelmatig moeten worden bijgeschoold. Als dergelijke maatregelen niet worden genomen, is de Gezondheidsraad van mening dat een verbod op profboksen voor de hand ligt. [25]

Dat is echter niet het enige dat de commissie aandraagt in haar advies. Volgens de Gezondheidsraad zou er namelijk ook een verbod op deelname van jongeren onder de zestien jaar aan boks- en andere vechtsporten moeten komen. [26] Voorts zou iedere sporters bij de aanvang van zijn of haar carrière een zogenaamde ‘nulmeting’ moeten ondergaan. Als er dan een vermoeden is van hersenschade, kan dit persoonsgebonden vergelijkingsmateriaal worden gebruikt om eventueel letsel vast te kunnen stellen. [27] Tevens wenst de commissie dat een neuropsychologische test onderdeel gaat uitmaken van de verplichte keuring bij sporten met een hoog risico op hersenletsel. [28]

In het boksen kan momenteel al een neuropsychologisch profiel dwingend worden voorgeschreven. De boksers worden vervolgens één maal in de drie tot zes maanden, afhankelijk van het risico dat ze lopen, gecontroleerd. Als bij de controles naar voren komt dat de kwaliteit van de onderzochte functies verslechtert, kan een rustperiode verplicht worden gesteld. [29]

In de Verenigde Staten wordt veelvuldig onderzoek gedaan naar letsel dat is ontstaan tijdens het boksen. Een belangrijk onderzoek dateert uit 2014, waarbij is vast komen te staan dat een derde van de professionele bokswedstrijden eindigt in een ‘knockout’, waarbij een groter kans is op hersenbeschadiging. Hoewel - mede hierdoor - wordt aangemoedigd om preventieve maatregelen te nemen en maatregelen waarmee hersentrauma beter kan worden ontdekt, blijven daadwerkelijke maatregelen tot dusver uit. [30] Wel heerst in de Verenigde Staten de laatste jaren een steeds grotere overtuiging dat er een einde moet komen aan al het gevaar dat met het boksen gepaard gaat. Kenners op het gebied van boksen, dokters, onderzoekers en vechters willen dan ook gezamenlijk een hun kennis aanbieden om het boksen veiliger te maken. [31]

5. Afsluitend

Uit bovenstaande uiteenzetting volgt dat de laatste jaren – met name – binnen de voetbalwereld steeds meer aandacht is voor letsel dat is ontstaan bij de uitoefening van een sport. Hoewel concrete maatregelen nog op zich laten wachten, nemen wel steeds meer grote voetbalorganisaties het voortouw in de verdergaande bescherming van voetbalspelers. Dat is anders binnen de bokswereld. Hoewel hier al de nodige maatregelen aanwezig zijn (zoals het dwingend voorschrijven van een neuropsychologisch profiel) blijven verdere stappen tot dusver uit. De discussie over het nemen van maatregelen binnen de bokswereld is daarentegen volop gaande.

In een volgende blog zal er ingegaan worden op de mogelijkheden rond aansprakelijkheid van sportbonden en/of werkgevers van sporters die, ondanks het feit dat al vele tientallen jaren bekend is dat er een verhoogde kans is op hersenschade bij onbeschermd sporten, mogelijk onvoldoende gedaan hebben om het hersenletsel van de sporters te voorkomen.

Heeft u vragen over dit onderwerp? Neem dan gerust contact op!

[1] T. Hartlief, A.L.M. Keirse, S.D. Lindenbergh & R.D. Vriesendorp, verbintenissenrecht uit de wet en Schadevergoeding (Studiereeks Burgerlijk Recht, deel 5), Deventer: Wolters Kluwer 2018, p. 48-49.

[2] HR 19 oktober 1990, NJ 1992/621, m.nt. C.J.H. Brunner (Tennisspel).

[3] T. Hartlief, A.L.M. Keirse, S.D. Lindenbergh & R.D. Vriesendorp, verbintenissenrecht uit de wet en Schadevergoeding (Studiereeks Burgerlijk Recht, deel 5), Deventer: Wolters Kluwer 2018, p. 49.

[4] HR 6 november 1981, NJ 1982, 567, m.nt. C.J.H. Brunner.

[5] B. Endedijk & E. van Steenbergen ‘Je hersenen kunnen lijden onder sport, neem dat serieus’, NRC 19 januari 2021, te raadplegen via: https://www.nrc.nl/nieuws/2021/01/19/je-hersenen-kunnen-lijden-onder-sport-neem-dat-serieus-a4028132?t=1642415295 .

[6] A. de Groot, ‘Verbied klappen op het hoofd bij het boksen onder de achttien jaar’, NRC 20 november 2020, te raadplegen via: https://www.nrc.nl/nieuws/2020/11/20/twistgesprek-a4020885 .

[7] B. Endedijk & E. van Steenbergen, ‘Hersenschade is er, maar ‘s werelds grootste sportbonden kijken weg’, NRC 23 oktober 2020, te raadplegen via: https://www.nrc.nl/nieuws/2020/10/23/sportbonden-zaaien-twijfel-over-hersenletsel-a4017128 .

[8] B. Endedijk & E. van Steenbergen ‘Je hersenen kunnen lijden onder sport, neem dat serieus’, NRC 19 januari 2021, te raadplegen via: https://www.nrc.nl/nieuws/2021/01/19/je-hersenen-kunnen-lijden-onder-sport-neem-dat-serieus-a4028132?t=1642415295 .

[9] J.C. Butter, ‘Tja, maak er maar grapjes over...’ NRC 11 oktober 2011, te raadplegen via: https://www.nrc.nl/nieuws/2011/10/11/tja-maak-er-maar-grapjes-over-12039426-a396138 .

[10] ‘KNVB start onderzoek naar koppen bij de jeugd’, KNVB 7 juni 2018, te raadplegen via: https://www.knvb.nl/nieuws/organisatie/berichten/48596/knvb-start-onderzoek-naar-koppen-bij-de-jeugd.

[11] KNVB, Spelregels Zaalvoetbal 2021-2022, Zeist: KNVB 2021, te raadplegen via: https://www.knvb.nl/downloads/bestand/25580/spelregels-zaalvoetbal-2021-2022 .

[12] 'UEFA unveils heading guidelines for youth players’, UEFA 18 juni 2020, te raadplegen via: https://www.uefa.com/insideuefa/news/025e-0fb60fba795d-c82533c13f87-1000--uefa-unveils-heading-guidelines-for-youth-players/.

[13] BN DeStem, ‘UEFA wil aanscherping protocol hersenletsel’, 29 mei 2019 BN DeStem, te raadplegen via: https://www.bndestem.nl/nederlands-voetbal/uefa-wil-aanscherping-protocol-hersenletsel~a1093f3d/?referrer=https%3A%2F%2Fwww.google.com%2F.

[14] FIFPRO, ‘Recognize, report, remove’, 30 oktober 2019, te raadplegen via:

https://fifpro.org/en/health/concussion/recognize-report-remove .

[15] FIFPRO, ‘Recognize, report, remove’, 30 oktober 2019, te raadplegen via:

https://fifpro.org/en/health/concussion/recognize-report-remove .

[16] VVCS, ‘De juiste actie bij een hersenschudding’ 22 augustus 2019 VVCS, te raadplegen via: https://www.vvcs.nl/de-juiste-actie-bij-een-hersenschudding/.

[17] NOS, ‘FIFPro en VVCS kondigen groot onderzoek aan naar voetbalblessures’ 22 augustus 2019 NOS, te raadplegen via: https://nos.nl/artikel/2298461-fifpro-en-vvcs-kondigen-groot-onderzoek-aan-naar-voetbalblessures.

[18] B. Resnick, ‘What a lifetime of playing football can do to the human brain’, VOX 1 februari 2020, te raadplegen via: https://www.vox.com/science-and-health/2018/2/2/16956440/super-bowl-2020-concussion-symptoms-cte-football-nfl-brain-damage-youth ; B. Endedijk & E. van Steenbergen ‘Je hersenen kunnen lijden onder sport, neem dat serieus’, NRC 19 januari 2021, te raadplegen via: https://www.nrc.nl/nieuws/2021/01/19/je-hersenen-kunnen-lijden-onder-sport-neem-dat-serieus-a4028132?t=1642415295 .

[19] S. Ubelacker, ‘CFL, NFL team up on sideline concussion testing – but will it make a difference?’ 13 augustus 2015 The Globe and Mail, te raadplegen via: https://www.theglobeandmail.com/sports/football/cfl-nfl-team-up-on-sideline-concussion-testing-but-will-it-make-a-difference/article25963971/.

[20] NFL, ‘Sideline Concussion Assessment Tool: BASELINE TEST’, te raadplegen via: https://nflps.org/wp-content/uploads/2012/08/NFL%20SIDELINE%20TOOL%20-%20BASELINE%202-18-12.pdf .

[21] NFL, ‘Sideline Concussion Assessment Tool: BASELINE TEST’, te raadplegen via: https://nflps.org/wp-content/uploads/2012/08/NFL%20SIDELINE%20TOOL%20-%20BASELINE%202-18-12.pdf .

[22] ‘Heading ban for children during football training’, BBC 25 februari 2020, te raadplegen via: https://www.bbc.co.uk/newsround/51615882 .

[23] ‘Heading ban for children during football training’, BBC 25 februari 2020, te raadplegen via: https://www.bbc.co.uk/newsround/51615882 .

[24] Gezondheidsraad, ‘Hersenletsel bij boksers en voetballers’, Den Haag: Gezondheidsraad 2003, te raadplegen via: https://www.gezondheidsraad.nl/documenten/adviezen/2003/11/11/hersenletsel-bij-boksers-en-voetballers .

[25] Gezondheidsraad, ‘Hersenletsel bij boksers en voetballers’, Den Haag: Gezondheidsraad 2003, te raadplegen via: https://www.gezondheidsraad.nl/documenten/adviezen/2003/11/11/hersenletsel-bij-boksers-en-voetballers .

[26] Gezondheidsraad, ‘Hersenletsel bij boksers en voetballers’, Den Haag: Gezondheidsraad 2003, te raadplegen via: https://www.gezondheidsraad.nl/documenten/adviezen/2003/11/11/hersenletsel-bij-boksers-en-voetballers .

[27] Gezondheidsraad, ‘Hersenletsel bij boksers en voetballers’, Den Haag: Gezondheidsraad 2003, te raadplegen via: https://www.gezondheidsraad.nl/documenten/adviezen/2003/11/11/hersenletsel-bij-boksers-en-voetballers .

[28] Gezondheidsraad, ‘Hersenletsel bij boksers en voetballers’, Den Haag: Gezondheidsraad 2003, te raadplegen via: https://www.gezondheidsraad.nl/documenten/adviezen/2003/11/11/hersenletsel-bij-boksers-en-voetballers .

[29] H. Van der Ploeg, 'Er moeten heel wat oud-voetballers rondlopen als invaliden' Koppen kan leiden tot hersenletsel’, NRC 11 april 1992, te raadplegen via: https://www.nrc.nl/nieuws/1992/04/11/er-moeten-heel-wat-oud-voetballers-rondlopen-als-invaliden-koppen-kan-leiden-tot-hersenletsel-kb_000029564-a3795854 .

[30] M. Virtanen, ‘Study: MMA brain injury risk higher than boxing’ The San Diego Union-Tribune 28 maart 2014, te raadplegen via: https://www.sandiegouniontribune.com/sdut-study-mma-brain-injury-risk-higher-than-boxing-2014mar28-story.html.

[31] D. McRae, ‘’Boxing is a mess’: the darkness and damage of brain trauma in the ring’, The Guardian 27 mei 2021, te raadplegen via: https://www.theguardian.com/sport/2021/may/27/time-to-find-out-who-cares-boxing-brain-damage-tris-dixon.

Wat is de omkeringsregel bij causaal verband?

tcwarnsinck@gmail.com (Tim Warnsinck) — Sun, 06 Mar 2022 15:47:54 GMT

Wat is de omkeringsregel bij causaal verband?

In het kort. De omkeringsregel klinkt gunstiger dan hij is: hij keert de bewijslast niet om, maar levert een vermoeden op. Is een specifieke norm geschonden die juist dit gevaar moest voorkomen, en heeft dat gevaar zich verwezenlijkt, dan wordt aangenomen dat uw schade daardoor komt — tenzij de tegenpartij dat vermoeden met tegenbewijs ontkracht, waarvoor serieuze twijfel al volstaat. De regel geldt niet bij een algemene zorgvuldigheidsnorm en zegt niets over de omvang van uw schade. Staat de aansprakelijkheid vast, dan komen de kosten van rechtsbijstand op grond van artikel 6:96 lid 2 BW voor rekening van de tegenpartij. Het eerste gesprek is kosteloos.

Wie schadevergoeding wil, moet bewijzen dat de schade door de fout is veroorzaakt. Die hoofdregel staat in artikel 150 Rv en drukt zwaar op de benadeelde, want juist over het verband tussen fout en schade valt het meeste te betwisten. Het recht kent daarom een tegemoetkoming: de omkeringsregel. Wat die regel precies doet, wordt in de praktijk vrijwel altijd te ruim voorgesteld. Zie voor de basis wat is causaal verband en hoe bewijs je causaal verband .

Geen omkering van de bewijslast, maar een vermoeden

De naam is misleidend en dat is meer dan een taalkwestie. De omkeringsregel keert de bewijslast niet om. Hij levert een vermoeden op: staan bepaalde feiten vast, dan wordt het condicio sine qua non-verband aangenomen, tenzij de aangesproken partij dat vermoeden met tegenbewijs ontkracht. De bewijslast blijft dus waar hij lag; alleen het bewijsrisico verschuift feitelijk.

Dat onderscheid heeft praktische gevolgen. Wie meent dat de bewijslast is omgekeerd, verwacht van de wederpartij dat zij het tegendeel bewijst. Dat hoeft zij niet. Zij hoeft slechts aannemelijk te maken dat de schade ook zonder de normschending zou zijn ontstaan, en dat is een aanzienlijk lichtere maatstaf.

De Hoge Raad heeft de regel uitgewerkt in twee arresten van 29 november 2002, TFS/NS (NJ 2004/304) en Kastelijn/Achtkarspelen (NJ 2004/305). In de literatuur wordt daarbij aangetekend dat het praktische belang van de regel, aldus uitgelegd, beperkt is. Wat ervan overblijft en wel degelijk waarde heeft, is dat het beschermingsdoel van de geschonden norm een belangrijke aanwijzing vormt voor het bestaan van causaal verband.

De twee voorwaarden

Toepassing vereist twee dingen, en die zijn cumulatief.

Ten eerste moet vaststaan dat is gehandeld in strijd met een norm die strekt tot het voorkomen van een specifiek gevaar ter zake van het ontstaan van schade. Een algemeen geformuleerde zorgvuldigheidsnorm volstaat niet.

Ten tweede moet degene die zich op die normschending beroept, ook bij betwisting aannemelijk maken dat juist het gevaar waartegen de norm beschermt zich in het concrete geval heeft verwezenlijkt. Niet dat er schade is, maar dat déze schade de verwezenlijking is van dát gevaar.

Een derde eis die de Hoge Raad in 2002 nog stelde — dat het gevaar door de normschending in het algemeen in aanmerkelijke mate moet zijn vergroot — geldt inmiddels niet meer.

Voorbeeld: een verkeersnorm

Verkeersnormen lenen zich bij uitstek voor toepassing, ook als zij algemeen zijn geformuleerd. In een zaak over een aanrijding tussen twee bromfietsers reed de aangereden bestuurder onder invloed van alcohol. Het hof paste de omkeringsregel niet toe, omdat onduidelijk bleef of het alcoholgerelateerde risico zich had verwezenlijkt. De Hoge Raad casseerde: het verbod om onder invloed te rijden strekt specifiek tot het voorkomen van verkeersongevallen, en het enkele feit van de aanrijding betekent dan al dat het specifieke gevaar zich heeft verwezenlijkt (HR 8 april 2005, NJ 2005/284).

Voorbeeld: een veiligheidsnorm

Hetzelfde geldt voor geschreven en ongeschreven veiligheidsnormen en zorgplichten die tegen ongevallen beschermen. Zo is de regel toegepast bij een zorgplicht ter voorkoming van ongevallen (HR 25 november 2005, NJ 2007/141, Eurosportief/Wesselink) en bij de aansprakelijkheid van een gemeente voor een gevaarlijke situatie (HR 19 december 2008, NJ 2009/28, Smeets/Gemeente Heerlen). Ook bij bescherming tegen beroepsziekten is de regel toegepast, in een asbestzaak (HR 17 december 2004, NJ 2006/147, Hertel/Van der Lugt).

Het tegenbewijs

De aangesproken partij hoeft geen tegendeelbewijs te leveren. Voldoende is dat zij aannemelijk maakt dat de schade ook zonder de normschending zou zijn ingetreden. Dat lukt in de praktijk vaker dan benadeelden verwachten; in ACE/Fino (HR 18 april 2003, NJ 2004/306) werd het tegenbewijs geleverd geacht. Wie zijn zaak volledig op de omkeringsregel bouwt, bouwt op zand.

Waar de regel niet geldt

Bij schending van een algemeen geformuleerde norm is geen plaats voor toepassing. Dat besliste de Hoge Raad in de zaak van de slapende patiënt, waarin de arts slechts de algemene norm van artikel 7:453 BW zou hebben geschonden (HR 19 maart 2004, NJ 2004/307). Daaruit volgt echter niet dat de regel bij medische fouten nooit meer kan worden toegepast: vaak valt uit die algemene norm een toegespitste, op specifieke schade gerichte norm af te leiden, bijvoorbeeld uit een protocol (HR 7 december 2007, NJ 2007/644). Zie ook hoe bewijst u dat een medische fout uw schade heeft veroorzaakt .

Bij schending van de informatieplicht van de arts geldt de regel evenmin zonder meer. Die plicht beschermt niet tegen het medische risico zelf, maar tegen het risico dat de patiënt een keuze maakt die hij bij juiste voorlichting niet zou hebben gemaakt. De patiënt moet dus stellen en zo nodig bewijzen dat hij, goed geïnformeerd, niet voor de behandeling zou hebben gekozen (HR 23 november 2001, NJ 2002/386).

En de regel geldt niet wanneer naar de huidige stand van de medische wetenschap geen causaal verband tussen het ongeval en de klachten aantoonbaar is (HR 9 april 2004, NJ 2004/308).

Wat de regel niet regelt: de omvang van de schade

Het vermoeden strekt zich niet zonder meer uit tot de omvang van de schade. Die moet de benadeelde in beginsel zelf aantonen of aannemelijk maken. De omkeringsregel helpt u dus over de drempel van de aansprakelijkheid, niet over de begroting daarna. Hoe die begroting verloopt, leest u op de pagina over causaal verband en bewijs .

Bij beroepsziekten geldt een eigen regel

Voor werkgeversaansprakelijkheid heeft de Hoge Raad een zelfstandige bewijsregel ontwikkeld, die van de omkeringsregel moet worden onderscheiden. Heeft de werknemer onder voor de gezondheid gevaarlijke omstandigheden gewerkt en heeft de werkgever nagelaten de redelijkerwijs vereiste maatregelen te treffen, dan wordt het causaal verband in beginsel aangenomen. Daaraan is wel een ondergrens gesteld: is het verband tussen de gezondheidsschade en de arbeidsomstandigheden te onzeker of te onbepaald, dan gaat het vermoeden niet op en komt eerder proportionele aansprakelijkheid in beeld (HR 7 juni 2013, NJ 2014/98 en NJ 2014/99). Zie ook de bewijslast bij een arbeidsongeval .

Wat dit in de praktijk betekent

De omkeringsregel is geen wondermiddel. Hij werkt wanneer u een concrete norm kunt aanwijzen die precies dit gevaar moest voorkomen, en wanneer u aannemelijk kunt maken dat dat gevaar zich heeft verwezenlijkt. Lukt dat niet, dan blijft de gewone bewijslast staan en zijn kansschade , proportionele aansprakelijkheid of artikel 6:99 BW vaak de betere route.

De praktische winst zit daarom aan de voorkant: in het aanwijzen van de juiste norm. Een protocol, een NEN-norm, een branchevoorschrift of een verkeersbepaling doet meer voor uw zaak dan een beroep op de algemene zorgvuldigheid.

Wat het u kost

Is een ander aansprakelijk, dan behoren de redelijke kosten van rechtsbijstand op grond van artikel 6:96 lid 2 BW tot de schade die hij moet vergoeden. Onze tarieven staan op de pagina over kosten . Het eerste gesprek is kosteloos.

Bespreek uw zaak

Wij beoordelen bij causaliteitsdiscussies welke norm het sterkste aanknopingspunt biedt en of de omkeringsregel in uw zaak werkelijk iets oplevert — want vaak is dat niet zo, en dan is het beter dat u dat aan het begin weet. Bel 035 – 203 11 62 of mail info@vittorialaw.nl ; u hoort binnen één werkdag van ons.

Bespreek uw zaak

Verwante onderwerpen

Een mishandeling in het uitgaansleven; de ouders van de minderjarige daders aansprakelijk?

tcwarnsinck@gmail.com (Tim Warnsinck) — Fri, 04 Mar 2022 13:41:04 GMT

Een meisje is in een discotheek in Vlaardingen mishandeld door een groep minderjarige jongeren. Drie van deze jongeren zijn door de strafrechter schuldig bevonden aan openlijk in vereniging geweld plegen. De advocaat van het slachtoffer heeft de jongeren en hun ouders daarna aansprakelijk gesteld voor de schade van het slachtoffer. Hoe dit afloopt, leest u in deze blog.

Rechtbank Rotterdam, 16 februari 2022, ECLI:NL:RBROT:2022:1452.

Relevante feiten en omstandigheden

In het vonni s van 16 februari 2022 heeft de rechtbank Rotterdam zich uitgelaten over een kwestie waarbij een minderjarig meisje in 2016 door een groep minderjarige jongeren mishandeld is in het uitgaansleven van Vlaardingen. De advocaat van het slachtoffer heeft drie door de strafrechter veroordeelde daders aansprakelijk gesteld en hen - maar óók hun ouders - gedagvaard. In deze blog staat gedaagde X centraal, die ten tijde van de mishandeling 14 jaar oud was. De rechtbank laat partijen uiteindelijk toe tot het leveren van bewijs en de zaak is dus nog niet klaar, maar overweegt in haar vonnis al wel het een en ander ten aanzien van de aansprakelijkheid van de ouders van de 14-jarige dader.

Overwegingen rechtbank aansprakelijkheid ouders

De rechtbank overweegt met betrekking tot de aansprakelijkheid van de ouders van X (14 jaar), de ouders in beginsel aansprakelijk zijn. Dit staat namelijk zo beschreven in artikel 6:169 BW. De rechtbank wijst erop dat dit slechts anders is wanneer de ouders niet kan worden verweten dat zij de gedragingen van X niet hebben belet. In dit geval dienen de ouders te stellen en bij betwisting te bewijzen dat zij ten opzichte van hun kind X een zodanige zorg in acht hebben genomen ter voorkoming van nadeel voor derden door de gedragingen van X als in de gegeven omstandigheden mocht worden verwacht.

De advocaat van het slachtoffer heeft er in dit verband op gewezen dat uit het strafvonnis blijkt dat X in januari 2016 openlijk en in vereniging geweld heeft gebruikt tegen een ander minderjarig meisje. Vergelijkbare incidenten vonden óók tweemaal plaats in april 2016. De advocaat van het slachtoffer wijst erop dat de ouders van X in ieder geval van het eerste incident in 2016 op de hoogte moeten zijn geweest, omdat uit het strafvonnis blijkt dat X al in februari 2016 in verzekering is gesteld wegens de vechtpartij in januari van dat jaar. Voorts is X in het voorjaar van 2016 opgepakt wegens poging tot diefstal. Ook hiervoor was X opgepakt en ligt het voor de hand dat de ouders op de hoogte waren.

De rechtbank wijst erop dat een kind van 14 jaar zich binnen bepaalde grenzen vrijelijk moet kunnen bewegen, maar dat op grond van het veelvuldige contact met politie en justitie, had het op de weg van de ouders gelegen om bijzondere zorg te bieden. Dit houdt wat de rechtbank betreft in ieder geval in dat zij X hadden moeten beletten zonder toezicht aan het uitgaansleven te laten deelnemen, waar vechtpartijen relatief veel voorkomen. De rechtbank oordeelt dat deze zorg kennelijk is nagelaten, dan wel onvoldoende geweest. De rechtbank is dan ook van oordeel dat de ouders kan worden verweten dat zij de gedragingen van X niet hebben belet, zodat zij naast X aansprakelijk zijn voor de schade die het gevolg is van de mishandeling.

Afsluitend

Kortom, op het moment dat jouw kind van 14 jaar - of jonger - schade veroorzaakt dan is de kans aanwezig dat jij daar als ouder voor op moet draaien. Dat is echter geen gegeven; voor het succesvol aansprakelijk stellen van een ouder of voogd van een kind onder de veertien jaar, is allereerst een ‘’als een doen te beschouwen gedraging’’ vereist. Dat betekent dat slechts in het geval sprake is van zuiver nalaten, de ouder of voogd niet aansprakelijk zal zijn voor de schade dat is aangericht door het kind. Daarmee komt de benadeelde een hoge mate van bescherming toe. Ten tweede is vereist dat de gedraging aan het kind kan worden toegerekend op grond van onrechtmatige daad . Bij deze beoordeling wordt de leeftijd van het kind losgelaten. Dat betekent dat de beoordeling plaats vindt als ware deze zou zijn verricht door een volwassene.

Wilt u meer uitgebreid lezen over aansprakelijkheid voor kinderen, klik dan hier . Heeft u vragen of een kwestie aan de hand die ziet op aansprakelijkheid van kinderen, neem dan gerust contact op!

Het hele vonnis kun je hier lezen.

Onderverzekering bij brand; is de assurantietussenpersoon aansprakelijk?

Tue, 01 Mar 2022 21:46:54 GMT

Stel; je huis brandt af en de verzekerde som blijkt lager te zijn van schade (lees: er is sprake van onderverzekering). Is de assurantietussenpersoon aansprakelijk voor de schade? Hoe ver gaat de zorgplicht van een assurantietussenpersoon? Je leest het in deze blog!

Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, 22 februari 2022, ECLI:NL:GHARL:2022:1416

Inleidende opmerkingen

De onderhavige procedure speelt tussen een verzekerde (appellant), die sinds 2009 een vast assurantietussenpersoon (geïntimeerde) heeft. In 2017 is er brand uitgebroken in de woning van verzekerde, die totaal verloren is gegaan. De brandverzekeraar heeft uiteindelijk niet de volledige vastgestelde schade uitgekeerd, omdat er sprake bleek te zijn van een schade die hoger was dan de verzekerde som - onderverzekering. Verzekerde stelt zich op het standpunt dat de assurantietussenpersoon toerekenbaar tekortgeschoten in haar verplichtingen, doordat zij niet actief heeft onderzocht of het verzekerde bedrag van de betreffende woonhuisverzekering wel toereikend was. Ook zou er sprake zijn van tekortkoming in de verplichtingen doordat de assurantietussenpersoon hem niet (voldoende) heeft geïnformeerd over het belang van voldoende dekking. Verzekerde vordert onder meer de daardoor geleden schade, die volgens hem bijna EUR 100.000,- bedraagt, vermeerderd met rente en kosten.

De rechtbank heeft in eerste aanleg de vorderingen van verzekerde afgewezen. Ook het hof volgt de redeneringen van verzekerde niet en wijst zijn vorderingen af. Het hof stelt daarbij vast dat verzekerde onvoldoende heeft onderbouwd dat de assurantietussenpersoon in de op haar rustende zorgplicht tegenover verzekerde is tekortgeschoten. Het hof redeneert daarbij als volgt.

Feiten en omstandigheden

De bestuurder van de assurantietussenpersoon en verzekerde kenden elkaar persoonlijk. Mede om die reden - en het feit dat verzekerde ontevreden was over zijn vorige assurantietussenpersoon - is verzekerde in 2009 overgestapt naar de assurantietussenpersoon die thans in deze procedure centraal staat. In 2009 werd vanwege oversluiting een nieuwe polis afgegeven door Assuradeur X, een gevolmachtigde van onder meer Unigarant.

Uit dat polisblad van 2009 blijkt dat de woning destijds verzekerd was tegen een verzekerde som van EUR 250.000,-. Dat bedrag was hetzelfde als de verzekerde som in de daarvoor geldende verzekering bij Unigarant. De verzekerde som van de woning bedroeg volgens het polisblad van 2017 EUR 253.100,-.

Assuradeur X heeft verzekerde in de periode tussen 2011 en 2017 meerdere betalingsherinneringen gestuurd, waarin zij heeft aangekondigd dat bij het verder uitblijven van betaling de verzekeringen geroyeerd zullen worden. In 2013 en 2016 heeft Assuradeur X een polisblad afgegeven in verband met het vervallen van de polis. Verzekerde heeft enkele malen achterstanden in de betaling van de premie laten ontstaan. De assurantietussenpersoon heeft een paar keer per e-mail aan verzekerde aangestuurd op spoedige betaling van de premies en erop gewezen dat anders de verzekeringen geroyeerd zouden worden.

Ook heeft de assurantietussenpersoon in 2015 en 2016 telefonisch contact met verzekerde gezocht voor het maken van een afspraak met een medewerker van de assurantietussenpersoon. Verzekerde reageerde per WhatsApp als volgt:“ Ik weet wel ja dat ik een klojo ben ik regel dat met die verzekering nog niet gedaan. ”

U raad het al; in 2017 is de woning van verzekerde volledig door brand verloren gaan. Brandexperts hebben vervolgens de opstalschade op EUR 338.430,- vastgesteld, uitgaande van een waarde van de woning voor de brand van € 346.930,- en een restwaarde van € 8.500,-. Assuradeur X heeft per brief in 2018 aan verzekerde bericht dat sprake is van onderverzekering en dat zij een bedrag van EUR 246.989,89 zal overmaken in het bouwdepot. Dat bedrag is als volgt vastgesteld: EUR 253.100,- (verzekerde waarde) / EUR 346.930,- (werkelijke waarde) x € 338.430,- (schade).

Verzekerde heeft in 2018 de assurantietussenpersoon aansprakelijk gesteld voor de door hem geleden schade vanwege schending van de op haar rustende zorgplicht. De assurantietussenpersoon heeft aansprakelijkheid afgewezen.

Juridisch kader zorgplicht assurantietussenpersoon

Het hof neemt als uitgangspunt dat een assurantietussenpersoon tegenover zijn opdrachtgever de zorg dient te betrachten die van een redelijk bekwaam en redelijk handelend beroepsgenoot mag worden verwacht (lees: de maatman). Het is de taak van de assurantietussenpersoon om te waken voor de belangen van de verzekeringnemer bij de tot zijn portefeuille behorende verzekeringen. Tot deze taak geldt als uitgangspunt ook dat de assurantietussenpersoon de verzekeringnemer tijdig opmerkzaam maakt op de gevolgen die de hem bekende feiten, naar hij als redelijk bekwaam en redelijk handelend assurantietussenpersoon behoort te begrijpen, voor de dekking van de tot zijn portefeuille behorende verzekeringen kunnen hebben. Daarbij gaat het om feiten die aan de assurantietussenpersoon bekend zijn of die hem redelijkerwijs bekend behoorden te zijn. Bij dit laatste geldt dat indien de tussenpersoon niet over voldoende gegevens beschikt of niet ervan mag uitgaan dat de gegevens waarover hij beschikt volledig en juist zijn, hij daarnaar bij zijn cliënt dient te informeren. De precieze reikwijdte van de zorgplicht is afhankelijk van de omstandigheden van het geval, met name van de aard en inhoud van de opdracht en de belangen van de opdrachtgever, voor zover die kenbaar zijn voor de assurantietussenpersoon.

Het hof overweegt dat de zorgplicht zich onder andere uitstrekt tot het risico van onderverzekering. De tussenpersoon dient actief te handelen en als deskundige op het gebied van verzekeringen te waken tegen het risico van onderverzekering, door behulpzaam te zijn bij het toetsen of sprake is van onderverzekering en tegen het risico van onderverzekering te waarschuwen.

Op het moment dat een verzekerde een vordering instelt tegen zijn assurantietussenpersoon tot schadevergoeding en daaraan ten grondslag legt dat de schade het gevolg is van een schending van de zorgplicht door de assurantietussenpersoon, dient de verzekerde de zorgplichtschending te stellen en zo nodig te bewijzen. Slechts onder bepaalde omstandigheden, waaronder als om feiten en omstandigheden gaat die zich bij uitstek in de domein van de assurantietussenpersoon bevinden en waartoe hij als enige toegang heeft - van de assurantietussenpersoon worden verwacht dat hij voldoende feitelijke gegevens verschaft ter motivering van zijn betwisting van de door de verzekerde gestelde tekortkoming.

Overwegingen hof

Zorgplichtschending assurantietussenpersoon en het causaal verband

De verzekerde stelt zich op het standpunt dat de assurantietussenpersoon haar zorgplicht jegens hem geschonden heeft door in 2009, toen zij assurantietussenpersoon van hem werd, verzuimd heeft de verzekeringen met hem door te nemen en na te gaan of het pakket nog passend was bij de actuele situatie. Door dit jarenlang na te laten is er onderverzekering ontstaan - aldus verzekerde.

De assurantietussenpersoon ziet dat anders en geeft aan dat zij vanaf 2009 meerdere malen verzocht heeft om zijn verzekeringssituatie te inventariseren. Ook heeft zij verzekerde in dat verband ook meerdere malen een zogenaamde herbouwwaardemeter meegestuurd. Verzekerde heeft nooit inhoudelijk gereageerd op deze brieven.

Het hof overweegt met betrekking tot de (gestelde) zorgplichtschending dat;

het voldoende aannemelijk is dat de assurantietussenpersoon een aanvraagformulier en een tweetal brieven heeft gestuurd. Dat verzekerde die niet zou hebben ontvangen, ligt volgens het hof niet voor de hand. Ook merkt verzekerde ter zitting op dat hij niet meer exact weet wat hij in de periode van de brieven heeft gedaan, maar dat gebruikt het hof tegen hem; hoe weet hij dan zo goed dat hij die brieven niet ontvangen heeft?
voldoende aannemelijk is dat de assurantietussenpersoon in 2015 en 2016 bij verzekerde heeft aangedrongen op een afspraak met een binnendienstmedewerker.
verzekerde meerdere malen (forse) premieachterstanden heeft laten ontstaan, waardoor de verzekering tot twee keer toe is geroyeerd.

Het hof merkt met het oog op de voorgaande constateringen op dat verzekerde zijn stelling onvoldoende onderbouwd, namelijk dat de assurantietussenpersoon tekortgeschoten is in haar zorgplicht om onderverzekering te voorkomen. De assurantietussenpersoon heeft immers meerdere malen contact opgenomen en voorgesteld om een afspraak te maken, maar verzekerde heeft daar niet op gereageerd. Verzekerde was zich - gelet op het hiervoor geciteerde WhatsApp bericht - bewust van dat dit niet handig was. Dat de inventarisatie niet heeft plaatsgevonden, kan hij de assurantietussenpersoon dan ook niet verwijten.

Conclusie

Het hof komt daarop tot de conclusie dat verzekerde zijn stellingen - namelijk dat de assurantietussenpersoon tekortgeschoten is in haar zorgplicht, dat daardoor sprake was (en bleef) van onderverzekering en dat hij daardoor schade heeft geleden - onvoldoende heeft onderbouwd.

Heeft u vragen over de zorgplicht van een assurantietussenpersoon? Neem dan gerust contact op!

Wil je het hele arrest lezen? Klik dan hier .

Hoge Raad beantwoordt prejudiciële vragen woekerpolissen

tcwarnsinck@gmail.com (Tim Warnsinck) — Fri, 25 Feb 2022 15:54:39 GMT

Op 23 februari 2021 heeft het gerechtshof Den Haag prejudiciële vragen gesteld aan de Hoge Raad. Die vragen gingen enerzijds over i) of naleving van de regelgeving van toen voldoende was en ii) wanneer dit niet het geval is, of er aanvullende verplichtingen gelden ten aanzien van de duidelijkheid en nauwkeurigheid te verstrekken informatie.

Hoge Raad, 11 februari 2022 ECLI:NL:HR:2022:166

De onderhavige vragen zien op met name in de jaren '80 en '90 afgesloten beleggingsverzekeringen. Einde vorige eeuw werden er massaal beleggingsverzekeringen afgesloten tussen consumenten en banken en verzekeraars. Wat de banken en verzekeraars er niet bij vertelden, was dat er een groot gedeelte van de inleg van de consumenten ingehouden werd onder de noemer 'kosten' en/of 'risicopremie. Aan het einde van de vaak lange looptijd bleek dan dat de beleggingsverzekering - in de laatste jaren ook wel als 'woekerpolis' bekend komen te staan - lang niet zoveel had opgeleverd als door de banken en verzekeraars was voorgespiegeld. Dit kwam met name door het inhouden van de voornoemde kosten en risicopremies.

De vragen aan de Hoge Raad

De banken en verzekeraars hebben zich altijd op het standpunt gesteld dat zij voldeden aan de wet- en regelgeving zoals die destijds gold en dat zij daarmee voldoende had gedaan om de consumenten te informeren over de in te houden kosten en risicopremies. Het gerechtshof Den Haag is hier nog niet zo zeker van en heeft daarom besloten om prejudiciële vragen te stellen aan de Hoge Raad. Die zijn als volgt;

Brengt naleving door een verzekeraar van de in de Derde Levensrichtlijn en in de nationale uitwerkingen daarvan in RIAV 1994 en RIAV 1998 neergelegde (toezichtrechtelijke) informatieplichten mee dat deze verzekeraar in het algemeen (specifieke op een bepaald persoon betrekking hebbende bijzonderheden daargelaten die er in deze 3:305a BW-procedure niet toe doen) daarmee (ook) aan zijn (privaatrechtelijke) verplichtingen heeft voldaan die onder meer voortvloeien uit Europese privaatrechtelijke (open) normen zoals met name de Richtlijn oneerlijke Bedingen 93/13 en de daarin neergelegde transparantie-eis en aan nationale privaatrechtelijke (open) normen, zoals wilsovereenstemming, onredelijk bezwarende bedingen in de zin van artikel 6:233 e.v. BW, de geïmplementeerde transparantie-eis in artikel 6:238 lid 1 BW, de aanvullende en beperkende werking van de redelijkheid en billijkheid (artikel 6:248 BW) en de (contractuele of buitencontractuele) zorgplicht van de verzekeraar jegens de verzekeringnemer?
Als het antwoord op vraag 1 ontkennend luidt, moeten dan aanvullende informatieverplichtingen die op grond van de genoemde Europese en/of Nederlandse (open) normen worden aangenomen, voldoen aan de door het HvJ in de arresten Axa Royale Belge (HvJ EU 5 maart 2002, ECLI:EU:C:2002:136) en Nationale- Nederlanden/Van Leeuwen (HvJ EU 29 april 2015, ECLI:EU:C:2015:286) geformuleerde criteria, te weten dat de verlangde informatie duidelijk en nauwkeurig is en noodzakelijk voor een goed begrip door de verzekeringnemer van de wezenlijke bestanddelen van de verbintenis en zij voldoende rechtszekerheid waarborgt, onder meer doordat de verzekeraar in staat wordt gesteld met een voldoende mate van voorspelbaarheid vast te stellen welke aanvullende informatie hij dient te verstrekken en de verzekeringnemer kan verwachten?”

Antwoorden Hoge Raad

De Hoge Raad overwoog dat in het arrest NN/Van Leeuwen van het Hof van Justitie van de Europese Unie (hierna: HvJEU), onder verwijzing naar het arrest Axa Royale Belge, geoordeeld is dat art. 31 lid 3 van de Derde Levensrichtlijn zo moet worden uitgelegd dat “ het niet eraan in de weg staat dat een verzekeraar op grond van algemene beginselen van intern recht, zoals de in het hoofdgeding aan de orde zijnde ‘open en/of ongeschreven regels’, gehouden is de verzekeringnemer bepaalde informatie te verstrekken in aanvulling op die vermeld in bijlage II bij die richtlijn, mits – het is aan de verwijzende rechterlijke instantie om dit te verifiëren – de verlangde informatie duidelijk en nauwkeurig is en noodzakelijk voor een goed begrip door de verzekeringnemer van de wezenlijke bestanddelen van de verbintenis en zij voldoende rechtszekerheid waarborgt”. verwijzende rechterlijke instantie om dit te verifiëren – de verlangde informatie duidelijk en nauwkeurig is en noodzakelijk voor een goed begrip door de verzekeringnemer van de wezenlijke bestanddelen van de verbintenis en zij voldoende rechtszekerheid waarborgt” .

Op grond van het arrest NN/Van Leeuwen is het de rechter die een oordeel dient te geven over de vraag of bepaalde informatieverplichtingen richting de verzekeringnemer die naar maatstaven van burgerlijk recht rusten op de verzekeraar bij het aangaan, sluiten of uitvoeren van een beleggingsverzekering, voldoen aan de vereisten van art. 31 lid 3 Derde Levensrichtlijn. Daarvoor moet volgens de Hoge Raad door de lagere rechter worden vastgesteld of naar burgerlijk recht verplichtingen tot het verstrekken van aanvullende gegevens - naast de door artikel 31 lid 3 Derde Levensrichtlijn al verlangde gegevens, op de verzekeraar rusten en zo ja, welke.

Vervolgens moet worden beoordeeld of die verplichtingen i) betrekking hebben op gegevens die duidelijk en nauwkeurig zijn, ii) noodzakelijk zijn voor een goed begrip van de wezenlijke bestanddelen van de aangeboden of tot stand gekomen beleggingsverzekering, en iii) voldoende rechtszekerheid waarborgen.

Aan de derde eis is voldaan als die verplichtingen de verzekeraar in staat stellen met een voldoende mate van voorspelbaarheid vast te stellen welke aanvullende informatie hij dient te verstrekken en de verzekeringnemer kan verwachten. Hierbij valt in aanmerking te nemen dat het aan de verzekeraar is om de aard en de kenmerkende eigenschappen van de door hem aangeboden verzekeringsproducten te bepalen, en dat deze dan ook in beginsel zou moeten kunnen vaststellen welke kenmerkende eigenschappen van die producten rechtvaardigen dat de verzekeringnemer aanvullende informatie moet worden verstrekt.

Conclusie

Kortom, dat banken en verzekeraars aan de destijds geldende wet- en regelgeving hebben voldaan moge zo zijn, maar dat houdt niet (automatisch) in dat zij hiermee aan haar informatieverplichting richting de (aspirant-)verzekerden heeft voldaan. Wanneer dat wél het geval is, dient de burgerlijke rechter te beoordelen. Binnenkort zal het gerechtshof Den Haag zich opnieuw over de zaak buigen.

Wilt u het hele stuk teruglezen, klik dan hier . De Conclusie van AG Hartlief leest u hier .

Een ongeval tijdens gymles; is de docent aansprakelijk?

tcwarnsinck@gmail.com (Tim Warnsinck) — Fri, 25 Feb 2022 14:18:31 GMT

Een kind van 11 jaar oud komt tijdens een gymles gemeen ten val na een sprong op een trampoline. Heeft de leraar zijn zorgplicht geschonden en is de leraar aansprakelijk voor de schade van het kind?

Rechtbank Oost-Brabant, 16 februari 2022, ECLI:NL:RBOBR:2022:466

Scholen worden steeds vaker aansprakelijk gesteld door (de ouders van) kinderen. Wat geldt er ten aanzien van de zorgplicht van een school? Is de school aansprakelijk te houden bij schade of een ongeval? Je leest er in deze uitspraak meer over.

Relevante feiten en omstandigheden

Op een middag in 2018 kreeg een klas uit groep zeven les van een gymdocent. Tijdens de les werd de klas verdeeld over drie activiteiten, waaronder een activiteit met een sprong middels een mini-trampoline over een kast. De drie activiteiten vonden plaats in één gymzaal. Bij de activiteit met de mini-trampoline moest de groep zich opstellen in een rij, een aanloop nemen, zich afzetten op de mini-trampoline en vervolgens met een sprong over een kast heen moesten springen. Achter de kast lag een dikke mat.

Op enig moment ging de salto van een kind uit de groep - de eisende partij - mis. Het kind kwam bij de landing op de mat met zijn knie tegen zijn hoofd en viel op de mat. Het gevolg hiervan was een rode plek rondom de oogkas, een aantal uitgevallen wimpers en een bloedneus. Tijdens de feitelijke sprong van het kind bevond de docent zich niet in het vak waar gesprongen werd. De docent zat op dat moment op een bank op het grensvlak van de twee andere activiteiten, waar hij zicht had op alle activiteiten. De docent heeft zich na het ongeval ook over het kind ontfermd en aangegeven dat het naar de kleedkamer moest om de bloedneus te stelpen.

Het kind en zijn ouders hebben de gymleraar en zijn werkgever aansprakelijk gesteld voor de schade van het kind. De aansprakelijkheid is betwist en is het centrale onderwerp in deze uitspraak.

Beoordeling aansprakelijkheid

De rechtbank merkt vooreerst op dat het enkele feit dat er een ongeval heeft plaatsgevonden – hoe vervelend en ingrijpend de gevolgen van een ongeval ook zijn – onvoldoende is om aansprakelijkheid aan te nemen. De rechtbank merkt daarbij op dat een gymles nou eenmaal een verhoogd risico op ongelukken met zich meebrengt en dat dit niet op voorhand uit te sluiten is. Dit is nu eenmaal een door de maatschappij tot op zekere hoogte aanvaard risico, zo stelt de rechtbank vast.

De rechtbank onderzoekt vervolgens de gestelde zorgplichtschending aan de hand van de vraag of de docent gehandeld heeft als een redelijk handelend en redelijk bekwaam gymdocent. Daarbij toetst de rechtbank aan wet- en regelgeving, de normen die gelden voor het vak van gymdocent én de criteria uit het Kelderluik-arrest:

“ alleen in het licht van de omstandigheden van het gegeven geval kan worden beoordeeld of en in hoever aan iemand die een situatie in het leven roept welke voor anderen bij niet-inachtneming van de vereiste oplettendheid en voorzichtigheid gevaarlijk is, de eis kan worden gesteld, dat hij rekening houdt met de mogelijkheid dat die oplettendheid en voorzichtigheid niet zullen worden betracht en met het oog daarop bepaalde veiligheidsmaatregelen neemt; dat daarbij dient te worden gelet niet alleen op de mate van waarschijnlijkheid waarmee de niet-inachtneming van de vereiste oplettendheid en voorzichtigheid kan worden verwacht, maar ook op de hoegrootheid van de kans dat daaruit ongevallen ontstaan, op de ernst die de gevolgen daarvan kunnen hebben, en op de mate van bezwaarlijkheid van te nemen veiligheidsmaatregelen; ”

De rechtbank toets de (gestelde) zorgplichtschending aan de volgende drie fasen;

I. voorfase - namelijk de inrichting van de gymzaal: splitsing terwijl er maar één docent is)

De rechtbank oordeelde dat het niet per definitie gevaarlijk is om drie verschillende activiteiten tegelijkertijd uit te laten voeren. Dit brengt óók niet met zich mee dat het organiseren van drie activiteiten met zich meebrengt dat er geen adequaat toezicht gehouden kan worden. De zaal was volgens de rechtbank overzichtelijk genoeg.

II. uitvoeringsfase (toezicht houden en instructie geven gedurende de uitvoering van de oefeningen)

De rechtbank wijst erop dat adequaat toezicht niet inhoudt de docent elk ongeval moet voorkomen en dat een ongeval in een klein hoekje zit. Het is volgens de rechtbank echter wel zo dat de docent een voldoende mate van oplettendheid van een redelijk handelend en redelijk bekwaam vakgenoot dient te hanteren.

Dat de docent gedurende de les af en toe een blik wierp op zijn laptop, brengt niet automatisch met zich mee dat er onvoldoende toezicht is gehouden. Hij kon immers vanaf zijn positie op de bank alles overzien en horen. De docent heeft hiermee voldoende toezicht gehouden. Het is volgens de rechtbank niet noodzakelijk dat de docent permanent zijn blik op de uitvoering van iedere oefening richt.

Bij het voorgaande overweegt de rechtbank ook nog wat het een voor de groep bekende oefening was en dat de groep - die als prettig en meewerkend moet worden beschouwd - geen aanleiding gaf tot permanent toezicht.

III. nazorgfase (het verlenen en organiseren van adequate medische hulp).

De stelling van het kind dat er onvoldoende nazorg is verleend door de docent, wordt door de rechtbank niet gevolgd. Het kind is niet bewusteloos geweest, de docent heeft met het kind over het letsel gesproken en het kind heeft zich vervolgens zelf weer omgekleed. Er waren geen aanwijzingen dat er sprake was van gebrekkige coördinatie, duizeligheid of verstoord evenwicht. De docent had dan ook niet hoeven te vermoeden dat er sprake was van meer letsel dan wat er zichtbaar was - de rode plek rondom de oogkas, een aantal uitgevallen wimpers en een bloedneus.

Conclusie

Gelet op het voorgaande oordeelt de rechtbank dat er geen sprake is van een zorgplichtschending, waardoor er verder ook niet ingegaan hoeft te worden op de onderwerpen schade en causaal verband . De rechtbank wijst de vorderingen van het kind af.

Heeft u te maken gehad met een kind die een ongeval heeft gehad op school? Heeft u vragen over andere aansprakelijkheidsonderwerpen? Neem dan gerust contact op!

Wilt u de hele uitspraak nalezen, klik dan hier .

Wanneer ben je aansprakelijk voor ondergeschikten?

tcwarnsinck@gmail.com (Tim Warnsinck) — Wed, 09 Feb 2022 13:43:40 GMT

Wanneer is een werkgever aansprakelijk voor fouten van een ondergeschikte?

Veel mensen denken bij aansprakelijkheid vooral aan de persoon die de fout zelf maakte. In het civiele recht ligt dat geregeld anders. Art. 6:170 BW bepaalt dat niet alleen de werknemer of andere ondergeschikte aansprakelijk kan zijn, maar ook degene in wiens dienst of onder wiens gezag die persoon zijn taak vervult. Daarmee kent het recht een belangrijke risicoaansprakelijkheid voor werkgevers en vergelijkbare opdrachtgevers.

Wat regelt art. 6:170 BW?

Art. 6:170 BW maakt het mogelijk dat schade die door een fout van een ondergeschikte aan een derde is toegebracht, niet alleen op die ondergeschikte zelf kan worden verhaald, maar ook op de werkgever. De gedachte daarachter is praktisch en juridisch relevant. Wie werkzaamheden laat verrichten binnen zijn onderneming, organisatie of gezagsstructuur, draagt in beginsel ook het risico van fouten die binnen dat kader worden gemaakt. Wie de algemene basis van de buitencontractuele aansprakelijkheid wil terugzien, leest daarbij ook Wat is een onrechtmatige daad? Uitleg van art. 6:162 BW.

Geldt dit alleen bij een gewone arbeidsovereenkomst?

Nee. Art. 6:170 BW ziet in de eerste plaats op de klassieke werkgever-werknemerverhouding, maar niet uitsluitend daarop. Volgens de Asser-literatuur gaat het om ondergeschiktheid in materiële zin: beslissend is of iemand niet zelfstandig optreedt, maar handelt onder leiding, gezag of aanwijzing van een ander. Daardoor kan art. 6:170 BW ook buiten het strikte arbeidsrecht toepassing vinden. De juridische vraag is dus niet alleen of sprake is van een arbeidsovereenkomst, maar vooral of een gezagsverhouding bestaat. Dat sluit inhoudelijk goed aan op Wanneer is iets onrechtmatig? De drie gronden van art. 6:162 BW , omdat ook hier de juiste juridische kwalificatie bepalend is.

Waarom is dit een risicoaansprakelijkheid?

De werkgever kan zich in beginsel niet bevrijden met de stelling dat hem persoonlijk geen schuld treft. Juist dat maakt art. 6:170 BW tot een risicoaansprakelijkheid. In de literatuur worden daarvoor verschillende rechtvaardigingen genoemd: de profijtgedachte, het bedrijfsrisico, de organisatorische eenheid van het bedrijf en vooral de wens om de benadeelde een solvente debiteur te bieden. De wet kiest dus bewust voor bescherming van de derde die schade lijdt door fouten binnen een gezagsverhouding. In dat opzicht vormt deze bepaling een bijzondere uitwerking van de algemenere vraag wie schade uiteindelijk moet dragen, zoals ook speelt in Wanneer krijg je schadevergoeding bij een onrechtmatige daad?

Moet de ondergeschikte zelf ook een fout hebben gemaakt?

Ja. Voor aansprakelijkheid op grond van art. 6:170 BW is vereist dat de ondergeschikte zelf een toerekenbare onrechtmatige daad heeft gepleegd. Dat betekent dat ook aan zijn zijde in beginsel sprake moet zijn van een fout in de zin van art. 6:162 BW. Als de ondergeschikte zich kan beroepen op een rechtvaardigingsgrond of op een grond die verhindert dat de daad aan hem wordt toegerekend, dan ontbreekt in beginsel ook de basis voor aansprakelijkheid van de werkgever op grond van art. 6:170 BW. Daarmee zie je direct de verbinding met Wat is een rechtvaardigingsgrond bij onrechtmatige daad? en Wat betekent toerekenbaarheid bij een onrechtmatige daad?

Waarom is dit in de praktijk zo belangrijk?

Omdat benadeelden vaak meer hebben aan een verhaalbare aansprakelijke partij dan aan een individuele werknemer die de schade niet kan dragen. Tegelijk is deze regeling ook voor werkgevers wezenlijk, omdat zij aansprakelijk kunnen zijn voor gedragingen die zij niet persoonlijk hebben verricht en niet concreet hebben opgedragen. Juist daarom moet in iedere zaak goed worden bekeken of sprake is van een ondergeschikte, of een fout is gemaakt en of die fout juridisch voldoende samenhangt met de opgedragen taak.

Neem contact op

Werkgeversaansprakelijkheid in beeld? Wilt u weten of schade die door een werknemer of andere ondergeschikte is veroorzaakt op de werkgever kan worden verhaald? Vittoria Law beoordeelt graag uw positie.

Zorgvuldigheid en aansprakelijkheid bij sport- en spelsituaties

tcwarnsinck@gmail.com (Tim Warnsinck) — Sat, 05 Feb 2022 15:03:09 GMT

Stel; je krijgt bij een voetbalwedstrijd een enorm duw en loopt daardoor letsel op. Is dit onrechtmatig en levert dit een grondslag op voor een vordering richting de speler die de duw gaf? In deze blog lees je meer over de zorgvuldigheidsnormen bij sport- en spelsituaties.

Aansprakelijkheid bij sport en spel situaties

Op het moment dat je deelneemt aan een sport of spel dan zorgt dit vaak voor een verhoogd gevaar op voor op oplopen van (letsel)schade. Vanwege het feit dat de deelnemers aan een sport of spel bepaalde gedragingen die bij het spel of sport horen van elkaar mogen verwachten, kan het zo zijn dat de bewuste gedragingen wellicht buiten de sport- of spelsituatie als onvoorzichtig en daarom als onrechtmatig daad beschouwd kunnen worden, maar door het karakter van het spel of sport niet als onrechtmatig worden beschouwd. Denk hierbij bijvoorbeeld aan een stevige bodycheck bij een partij rugby, die als je hem op straat uitvoert naar alle waarschijnlijkheid als onrechtmatig kan worden beschouwd, maar tijdens een partij rugby niet - de andere speler mocht immers het nodige stevige fysieke contact verwachten. De gedraging wordt óók niet onzorgvuldig doordat zij ervoor zorgt dat de benadeelde ernstig letsel oploopt. Binnen een sport- en spelsituatie worden derhalve minder strenge eisen gesteld aan de over en weer in acht te nemen zorgvuldigheid dan in het reguliere dagelijkse leven.

Voor het beantwoorden van de vraag of een bepaalde gebeurtenis plaatsvindt binnen het kader van een sport en/of spel situatie dient niet alleen gekeken te worden naar de aard van de activiteit en het tijdsbestek waarin zij zich voordeed, maar óók naar de plaats waar de sport of het spel plaatsvindt en van de hoedanigheid van de daarbij betrokken partijen. Een sport- en spelsituatie begint niet van het ene moment op het andere en houdt evenmin op deze wijze op. Denk hierbij aan het warm spelen voordat een wedstrijd begint of het naar de dugout lopen als het pauze is, wat ook tot de sport- en spelsituatie gerekend kan worden.

Om als een sport- of spelsituatie te kunnen kwalificeren is geen vereiste dat de aangesproken persoon en de benadeelde rechtstreeks en met elkaar spelen of sporten, of dat de benadeelde op het moment van het ongeval zelf handelingen verrichtte die kenmerkend zijn voor de beoefening van die sport of dat spel. Ook eindigt de voor het aansprakelijkheidsvraagstuk relevante sport- en/of spelsituatie niet noodzakelijk direct en geheel doordat en op het moment waarop aan die sport of dat spel volgens de daarvoor geldende regels, een einde komt.

Heeft u vragen over een situatie waarbij u letsel opgelopen heeft bij een sport- of spelsituatie? Neem dan direct contact op!

Vgl. HR 25 november 1977, NJ 1978/331 (takkenspel); HR 19 oktober 1990, NJ 1992/621 (ongeluk bij tennisspel); HR 28 juni 1991, NJ 1992/622 (natrap); HR 11 november 1994, NJ 1996/376 (judoworp); HR 28 maart 2003, NJ 2003/718 en 719 (Witmarsumer Merke resp. schaatsongeval); HR 20 februari 2004, NJ 2004/238 (midgetgolf).

Verkeersongevallen tussen gemotoriseerde en ongemotoriseerde verkeersdeelnemers; hoe zit dat met aansprakelijkheid?

tcwarnsinck@gmail.com (Tim Warnsinck) — Wed, 02 Feb 2022 18:49:15 GMT

Als je als voetganger of fietser in botsing komt met een gemotoriseerd voertuig, dan draait de bestuurder van het motoriseerde voertuig vaak op voor een groot deel van de schade van de voetganger of fietser. Maar hoe zit dat precies? Dat lees je in deze blog!

In artikel 185 WvW is de aansprakelijkheid van de eigenaar van een motorrijtuig vastgelegd, waarbij geldt dat er als ingangseis sprake dient te zijn van een verkeersongeval dat op de voor het openbaar verkeer openstaande weg heeft plaatsgevonden. Verder geldt als vereiste dat er naast dat motorrijtuig een niet-gemotoriseerde verkeersdeelnemer betrokken was. Daar vallen ook de moderne vervoersmiddelen als de (speed-)pedelec onder.

185 WvW: een risico aansprakelijkheid voor de gemotoriseerde bestuurder

Artikel 185 WVW regelt niet de aansprakelijkheid van de eigenaar van het motorrijtuig ten opzichte van een inzittende of ten opzichte van een (eigen of andere) bestuurder. Artikel 185 WVW schept een risico-aansprakelijkheid voor de eigenaars/houder van het gemotoriseerde voertuig: Dit houdt in dat er van aansprakelijkheid wordt uitgegaan en het aan de bestuurder van het gemotoriseerde voertuig is om bewijs van overmacht aan te tonen. Wel geldt dat er een beroep op eigen schuld mogelijk is.

Beroep op overmacht

Een beroep op overmacht slaagt op het moment dat de bestuurder van het gemotoriseerde voertuig rechtens geen enkel verwijt kan worden gemaakt. Daarbij zijn eventuele verkeersfouten van andere weggebruikers - waaronder het slachtoffer zelf - alléén van belang als zij voor de bestuurder van het gemotoriseerde voertuig zo onwaarschijnlijk waren, dat deze bij het bepalen van zijn rijgedrag met die mogelijkheid van fouten naar redelijkheid geen rekening behoefde te houden.

Het is daarbij bepaald niet onbelangrijk dat in de definitie van 'overmacht' de zinsnede rechtens geen enkel relevant verwijt voorkomt. Die zin is zo op te vatten dat verkeersgedrag dat soms menselijkerwijs voorstelbaar is, tóch toe te rekenen is. In de praktijk wordt het overmachtbegrip heel beperkt uitgelegd; feitelijk gezien wordt slechts beoordeeld of de bestuurder van het motorrijtuig anders had kunnen reageren. Mocht dit het geval zijn, dan komt de eigenaar van het gemotoriseerde voertuig in beginsel geen beroep op overmacht toe. Een succesvol beroep op overmacht is dan ook zeldzaam. Ook een gebrek aan het motorrijtuig levert geen succesvol beroep op overmacht op, evenals bijvoorbeeld slechte weeromstandigheden.

Overmacht bij kinderen < 14 jaar

Bij artikel 185 WVW is er een onderscheid tussen niet- gemotoriseerde kinderen tot 14 jaar en niet-gemotoriseerde kinderen van 14 jaar en ouder. Bij kinderen tot 14 jaar geldt dat een beroep op overmacht slechts mogelijk is bij opzet of aan opzet grenzende roekeloosheid. Een geslaagd beroep op overmacht bij kinderen jonger dan 14 jaar komt nauwelijks voor. Dit betekent dat bij kinderen van jonger dan 14 in beginsel altijd een volledige vergoedingsverplichting zal bestaan aan de zijde van de gemotoriseerde verkeersdeelnemer. Verder heeft te gelden dat voor deze categorie van slachtoffers - jonger dan 14 jaar - het voor de gemotoriseerde niet mogelijk is om een beroep te doen op eigen schuld. Kort en goed komt de regeling er voor kinderen op neer dat - behalve in gevallen van opzet of aan opzet grenzende roekeloosheid - de schade volledig moet worden vergoed. Deze regeling staat bekend als de 100%-regel.

Overmacht / eigen schuld ongemotoriseerde verkeersdeelnemers > 14 jaar

Voor kinderen ouder dan 14 jaar en óók voor volwassen geldt dat een beroep op overmacht door de gemotoriseerde mogelijk is. Echter, op het moment dat het beroep op overmacht niet slaagt en er evenmin sprake is van opzet of aan opzet grenzende roekeloosheid, dan dient in ieder geval 50% van de schade te worden vergoed door de gemotoriseerde. Dit percentage is aan de billijkheid ontleend.

Voor aan opzet grenzende roekeloosheid als bedoeld in de 50%-regel is in beginsel bewustheid van het gevaar bij het slachtoffer vereist. De gemotoriseerde partij dient ook deze bewustheid bij het slachtoffer te stellen en te bewijzen.

De vraag of er méér dan 50% dient te worden vergoed, moet beoordeeld worden met toepassing van artikel 6:101 BW. In dat geval wordt ten eerste het weggedrag van de ongemotoriseerde vergeleken met de manier van rijden van de gemotoriseerde, waarbij elementen als leeftijd en schuld buiten beschouwing worden gelaten. Daarna kan de billijkheid nog eisen dat er meer dan 50% van de schade wordt vergoed. Voor een extra billijkheidscorrectie kan plaats zijn op het moment dat het verkeersongeval vooral aan de bestuurder van het motorrijtuig te wijten is. Ook kan voor zo’n billijkheidscorrectie de ernst van het letsel meewegen. Verder kan rekening worden gehouden met de geestelijke ontwikkeling van één van de partijen.

Afsluitend

Uit het voorgaande kan geconcludeerd worden dat in een groot deel van de gevallen de gemotoriseerde partij opdraait voor de meeste schade van de ongemotoriseerde partij - de voetganger of fietser. Heeft u hier vragen over, neem dan gerust contact op!

nb. Voor meer informatie over ongevallen tussen gemotoriseerde voertuigen, klik hier .

Uw letselschadezaak: een jurist of advocaat?

tcwarnsinck@gmail.com (Tim Warnsinck) — Wed, 02 Feb 2022 16:28:07 GMT

Op het internet treft u een tal van letselschadebureaus aan, maar ook letselschade advocaten. Wat zijn de verschillen en voordelen van deze opties?

Verschil advocaat en jurist

Bij een letselschadebureau komt het vaak voor dat u geholpen zult worden door een jurist, terwijl u bij een advocatenkantoor hoofdzakelijk geholpen zult worden door een advocaat. Wat is nu het verschil?

Toezicht op advocaat

Een advocaat is ook een jurist, maar een jurist is niet automatisch óók advocaat. Om jurist te worden dien je met goed gevolg een opleiding rechtsgeleerdheid aan een universiteit af te ronden. Een advocaat moet dat ook, maar die dient behalve de opleiding rechtsgeleerdheid óók nog een driejarige Beroepsopleiding voor de Advocatuur te volgen. De advocaat is tijdens zijn opleiding en daarna onderworpen aan het tuchtrecht , waarbij de Advocatenwet , de Wwft , Verordening op de Advocatuur nageleefd dienen te worden. Doet de advocaat dit niet, dan kan hij door de Raad van Discipline en/of het Hof van Discipline gewaarschuwd of bestraft worden.

Het is derhalve zo dat een advocaat onder streng toezicht staat en dat als u meent dat uw advocaat uw zaak op onjuiste manier behartigt, dat u een klacht bij de deken - de toezichthouder op de advocaten - in kunt dienen. Dat is bij een jurist niet het geval.

Vertegenwoordiging bij de rechter

Verder is het óók zo dat het vaak voorkomt dat er een geschil rijst tussen een benadeelde en de aansprakelijke partij. Zo kan het zijn dat de aansprakelijke partij zich op het standpunt stelt dat hij niet aansprakelijk is voor uw schade. In dat geval is de enige optie om het geschil voor te leggen aan een rechter - bijvoorbeeld bij wijze van deelgeschil . Bij een schade boven de EUR 25.000,- kan dit in beginsel alleen worden gedaan door een advocaat, die bevoegd is om uw zaak bij een rechter te bepleiten. Een jurist mag dit, behalve bij zaken tot maximaal EUR 25.000,-, niet.

Afsluitend

Op grond van het voorgaande kan geconcludeerd worden dat het inschakelen van een advocaat veel voordelen heeft - en dat terwijl het u in beginsel; niet meer kost dan de inschakeling van een jurist. Heeft u nog vragen hierover, neemt u dan gerust contact op!

Onjuiste constructieberekeningen; wanneer is een constructeur aansprakelijk?

Wed, 19 Jan 2022 14:26:25 GMT

Bij veel mensen ontstaat vroeg of laat de wens om een eigen woning te laten bouwen. Hierbij kunnen verschillende, uiteenlopende wensen om de hoek komen kijken. Zo vindt de één het belangrijk dat aan het huis een overkapping wordt bevestigd. Iemand anders kan daarentegen de wens hebben om een garage te laten bouwen. Hierdoor kunnen complexe vraagstukken en problemen ontstaan, met veel verschillende partijen. Hierdoor staat niet elke partij in een contractuele relatie met elkaar. Maar wat als een partij wordt ingehuurd door een ander? Kan deze partij dan worden aangesproken op fouten? Zo ja, door wie?

De feiten

Over deze vragen boog het gerechtshof ’s Hertogenbosch zich eind december 2021. Het gaat in deze zaak om het volgende. In 2017 zijn appellanten begonnen met de realisatie van een nieuwbouwwoning met een garage. Deze garage met kelder is bedoeld voor de opslag van materialen van de onderneming van appellanten. De bouwbegeleiding van dit project lag in handen van partij A. Partij A heeft vervolgens partij B benaderd voor tekeningen en berekeningen van de beton-, staal- en houtconstructies voor het woonhuis van appellanten. Ter uitvoering van het bouwproject, hebben appellanten afspraken gemaakt met verschillende aannemers. De realisatie van de kelders hebben appellanten in handen gelegd in handen van partij C. Hiertoe hebben partijen een overeenkomst tot aanneming gesloten. Partij B had reeds een berekening gemaakt voor de aanleg van systeemvloeren. Appellanten wilden echter liever gebruik maken van ingeschaalde vloeren. Daarom heeft partij C de opdracht gegeven aan een constructeur (de wederpartij in deze zaak) om een nieuwe constructieberekeningen te maken van de kelder, inclusief de vloer van de garage.

Enige tijd later, nadat de vloer van de garage daadwerkelijk was gerealiseerd, werd appellanten duidelijk dat bij de berekening van de vloer geen rekening was gehouden met de mogelijkheid om een heftruck over de vloer te laten rijden. Halverwege 2018 heeft de constructeur dit per e-mail aan appellanten bevestigd. Vervolgens heeft de constructeur een nieuwe constructieberekening uitgevoerd. Op basis van deze nieuwe constructieberekening heeft de constructeur aanpassingen aangebracht aan de vloer van de garage. Appellanten zijn van mening dat zij schade hebben geleden omdat de vloer niet direct voldeed aan hun wensen. Volgens appellanten heeft de constructeur onrechtmatig jegens hen gehandeld, waardoor appellanten een schadevergoeding wensen te ontvangen voor de schade die zij reeds hebben geleden en die zij nog zullen lijden. De rechtbank is het echter niet eens met deze vordering, waardoor de vordering van appellanten is afgewezen. Aangezien appellanten zich niet kunnen vinden in de beslissing van de rechtbank, zijn zij in hoger beroep gegaan bij het gerechtshof ’s Hertogenbosch.

De beoordeling

Het gerechtshof gaat eerst in op de relatie van de constructeur en de appellanten. Hiertoe stelt het gerechtshof vast dat appellanten de opdrachtgever waren van partij C. In het kader van de opdracht die op partij C rustte, heeft partij C de constructeur de opdracht gegeven om constructieberekeningen te maken voor de vloer van de garage. Dat betekent dat er geen directe contractuele relatie bestaat tussen de appellanten en de constructeur. Hierdoor kunnen appellanten de constructeur aanspreken op grond van onrechtmatige daad (artikel 6:162 BW). Dit wetsartikel bepaalt dat een doen of nalaten in strijd met hetgeen volgens ongeschreven recht in het maatschappelijk verkeer betaamt een onrechtmatige daad kan opleveren.

De constructeur stelt zich onder meer op het standpunt dat zij geen zorgplicht heeft jegens de appelanten nu deze niet zij, maar partij C haar opdrachtgever was. Het gerechtshof gaat hier niet in mee. De constructeur is in dit geval verantwoordelijk voor de constructieberekeningen van de kelder en dient daarbij de zorgvuldigheid in acht te nemen die van een redelijk bekwaam en redelijk handelend vakgenoot mag worden verwacht. Dat brengt met zich dat van de constructeur mag worden verwacht dat zij een constructieberekening maakt die in dit specifieke geval als deugdelijk kan worden aangemerkt. In deze zaak heeft de constructeur bevestigd dat zij geen rekening heeft gehouden met de mogelijkheid om een vorkheftruck over de grond te laten rijden. Volgens het gerechtshof heeft de constructeur daarmee onzorgvuldig gehandeld jegens appellanten. De constructeur kan op grond van artikel 6:162 BW aansprakelijk worden gehouden voor de schade die appelanten hebben geleden. Nu ook geen sprake is van een rechtvaardigingsgrond aan de zijde van de constructeur, is zij gehouden om de schade die appelanten lijden te vergoeden.

Het is dus belangrijk dat partijen bij het verlenen van opdrachten duidelijke afspraken maken. Hiermee kunnen lange en kostbare geschillen worden voorkomen.

Bent u benieuwd naar de volledige uitspraak? U leest hem hier .

Een (on)rechtmatig handelend makelaar?

Fri, 07 Jan 2022 09:56:56 GMT

Bij het kopen van een woning wordt een koopovereenkomst opgesteld. Daarbij zal tevens een verkoopbrochure aan de kopende partij worden overgedragen. Deze brochure en overeenkomst bevatten belangrijke afspraken tussen de partijen. Daarnaast kan de koper hier relevante informatie over de woning uit opmaken. Een verkoopbrochure kan echter afwijken van de verwachtingen van de koper. Daarmee handelt een verkopend makelaar echter niet altijd onrechtmatig. Maar wat is onrechtmatig handelen eigenlijk? En wanneer handelt een makelaar onrechtmatig? Wat mag en moet een makelaar allemaal doen? En wat mag van de kopende partij worden verwacht?

Wat is een onrechtmatige daad?

Als gevolg van het handelen van een ander is schade ontstaan. Voor deze schade wil je natuurlijk worden gecompenseerd. Bij het bestaan van een overeenkomst tussen partijen, zal vaak een beroep op de overeenkomst worden gedaan. In dat geval kan de contractspartij worden aangesproken op de tekortkoming in de nakoming. Maar wat als er geen overeenkomst is of als deze overeenkomst geen vergoeding voor de geleden schade biedt? Wie draagt dan de schade? Dien je dan zelf voor de kosten op te draaien? In het aansprakelijkheidsrecht geldt als uitgangspunt dat iedereen zijn eigen schade draagt. Dat lijkt echter niet altijd rechtvaardig. Daarom kennen we in Nederland het leerstuk van de onrechtmatige daad. Dit leerstuk vormt een uitzondering op het beginsel dat eenieder zijn eigen schade draagt.

In artikel 6:162 BW wordt een onrechtmatige daad als volgt omschreven: ‘’Hij die jegens een ander een onrechtmatige daad pleegt, welke hem kan worden toegerekend, is verplicht de schade die de ander dientengevolge lijdt, te vergoeden.’’ Uit dit wetsartikel vloeien een vijftal vereisten voort. Voor een succesvol beroep op dit wetsartikel moet aan alle vereisten worden voldaan.

Een onrechtmatige daad ;

Voordat sprake kan zijn van een onrechtmatige daad, moet ook daadwerkelijk een onrechtmatige daad hebben plaatsgevonden. In drie gevallen kan gesproken worden van een onrechtmatige daad: als iemand een inbreuk maakt op een persoonlijkheidsrecht (bijvoorbeeld schade toebrengen aan iemands eigendom), als iemand iets doet of juist nalaat wat in strijd is met de wet (zoals vernieling) of indien iemand handelt in strijd met hetgeen volgens ongeschreven recht in het maatschappelijk verkeer betaamt (handelen in strijd met normen en waarden). Voor de laatste categorie biedt veelal een uitkomst als de gedraging niet onder de eerste twee categorieën valt.

2. Toerekenbaarheid ;

Vervolgens dient de onrechtmatige daad toerekenbaar te zijn. Dat is het geval indien onrechtmatige daad te wijten is aan schuld van de veroorzaker of aan een andere oorzaak die volgens de wet of volgens de geldende opvattingen voor rekening van de veroorzaker van de onrechtmatige daad behoort te komen.

3. Schade

Bij een onrechtmatige daad moet ook schade zijn ontstaan. Zonder schade valt immers ook geen schade te verplaatsen. Iemand kan te maken krijgen met verschillende soorten schade. Veelal zal iemand vermogensschade hebben geleden (zoals schade aan een auto of een kapot dak). Tegenwoordig wordt echter ook steeds vaker een beroep gedaan op immateriële schade. Dit is schade die wordt veroorzaakt door verdriet, (geestelijk) gemis of leed.

4. Causaliteit

Als vierde is een verband vereist tussen de oorzaak (de onrechtmatige daad) en de schade. De schade moet dus door de onrechtmatige daad zijn ontstaan.

5. Relativiteit

Zodra sprake is van een toerekenbare onrechtmatige daad die ook daadwerkelijk schade heeft veroorzaakt en waarvan het causaal verband vaststaat, hoeft deze schade nog niet voor vergoeding in aanmerking te komen. Op grond van artikel 6:163 BW moet namelijk tevens worden voldaan aan het relativiteitsvereiste. Dit betekent dat de geschonden norm bestaat om diegene te beschermen. Als de norm geen bescherming beoogd te bieden aan het slachtoffer, dan strekt de norm dus niet tot bescherming van het slachtoffer.

Een onrechtmatige daad door een makelaar

Een makelaar kan ook onrechtmatig handelen in de uitoefening van zijn beroep. Dat blijkt wel uit de uitspraken die eind 2021 door de rechtbank Rotterdam en door de rechtbank Noord-Holland zijn gewezen. In beide zaken stond de vraag centraal of de makelaar onrechtmatig heeft gehandeld.

Rechtbank Rotterdam ( ECLI:NL:RBROT:2021:13079 )

In de zaak waarover de rechtbank Rotterdam zich moest buigen, stond de vraag centraal of een makelaar onrechtmatig handelde bij het doorgeven van een onjuiste woonoppervlakte. Om te kunnen beoordelen of het genoemde woonoppervlak afwijkt van het daadwerkelijke woonoppervlak, heeft de rechter een deskundige benoemd. Volgens de deskundige staat vast dat een verschil van bijna 10 m² bestaat tussen het door hem gemeten woonoppervlak en het woonoppervlak dat in de verkoopbrochure is opgenomen.

De rechter overweegt in dit verband dat aspirant-kopers er in beginsel op mogen vertrouwen dat de opgegeven gebruiksoppervlakte in overeenstemming met de meetinstructie is opgemeten en overeenkomt met het netto woonoppervlak van de woning. Tevens is bepaald dat kopers slechts rekening hoeven te houden met een minimale afwijking van de opgegeven woonoppervlakte. Vanwege de meer dan geringe afwijking van het woonoppervlak, komt in deze zaak vast te staan dat de verkopend makelaar onjuiste dan wel misleidende informatie heeft verstrekt. Daarmee komt tevens het onrechtmatige handelen van de makelaar vast te staan. Dat brengt voor de makelaar de verplichting mee om de schade van de aspirant-kopers te vergoeden.

In deze zaak is de omvang van de concrete schade echter niet vast komen te staan. Dat betekent dat de rechter de schade abstract moet vaststellen. Dat wordt gedaan door te kijken naar de marktwaarde van de woning ten tijde van de verkoop.

Rechtbank Noord-Holland ( ECLI:NL:RBNHO:2021:10375)

In de tweede zaak, gewezen door de rechtbank Noord-Holland, stond de vraag centraal of een makelaar onrechtmatig heeft gehandeld door het geven van onjuiste, althans onvolledige informatie. In de verkoopbrochure stond namelijk dat de woning is voorzien van een ‘achterom’. In deze brochure was tevens een foto van de ‘achterom’ opgenomen. Tijdens de bezichtiging heeft de koper de makelaar bovendien gewezen op het belang van een ‘achterom’. Zodra de koop rond was, werd de koper pas duidelijk dat de ‘achterom’ niet op een openbare weg, maar op een steeg uitkomt waar de koper feitelijk gezien geen toegang tot heeft.

De rechter overweegt in deze zaak dat de woning geschikt moet zijn voor normaal gebruik als woning. Of de verkochte woning aan de koopovereenkomst beantwoordt, moet worden bezien of de ‘achterom’ van de woning die eigenschappen bezit die de koper van de woning mocht verwachten. Hoewel de verkoopbrochure vermeldt dat de woning is voorzien van een ‘achterom’ en een foto bevat van de achterpoort, staat in deze brochure (en in de koopovereenkomst) niet vermeldt dat de achterpoort uitkomt op een openbare weg. Daarnaast heeft de verkopend makelaar geen andere mededeling gedaan dan dat de woning bereikbaar is via de steeg en de achterpoort. Koper mocht dan ook verwachten dat de woning bereikbaar was via de steeg en de achterpoort, maar niet dat deze achterpoort ook direct toegang gaf tot de openbare weg. Dat is volgens de rechter dan ook geen eigenschap die nodig is voor het gebruik als woning met ‘achterom’. Nu de koper verder geen onderzoek heeft gedaan naar de woning, moet de afwezigheid van de toegang naar de openbare weg voor rekening en risico van de koper komen.

Uit bovenstaande volgt dan ook dat de verkopend makelaar niet zijn mededelingsplicht heeft geschonden. Daarmee komt ook vast te staan dat de makelaar niet onrechtmatig heeft gehandeld. Hoewel een verkopend makelaar de nodige zorgvuldigheid jegens een koper in acht moet nemen, is een makelaar geen adviseur of belangenbehartiger van een koper. De makelaar kan dan ook geen verwijt worden gemaakt.

Met deze twee uitspraken wordt duidelijk dat het kopen van een woning zowel verplichtingen meebrengt voor makelaars als voor (aspirant-)koper(s). Van beide partijen mag dan ook worden verlangt dat zij nauwkeurig te werken gaan bij het sluiten van een koopovereenkomst.

Benieuwd naar de uitspraken? Klik dan hier en hier .

U heeft schade geleden; hoe stelt u iemand aansprakelijk?

tcwarnsinck@gmail.com (Tim Warnsinck) — Thu, 06 Jan 2022 21:20:30 GMT

Hoe stel ik iemand aansprakelijk? | Vittoria Law

De bovengenoemde casus is één van de vele risico's die deelname aan het (maatschappelijk) verkeer met zich meebrengt; een ongeluk zit tenslotte in een klein hoekje. Hoewel u in deze blog al heeft kunnen lezen dat niet ieder verwezenlijkt risico voor schadevergoeding in aanmerking komt, ligt dat in de bovengenoemde casus wel degelijk voor de hand. In bovengenoemde casus liet de eigenaar de hond namelijk loslopen in een gebied waar dat niet mocht en was de hond daardoor in staat het bovenstaande ongeval te veroorzaken.

Hoe gaat aansprakelijk stellen in zijn werk?

Op dez e pagina van de website heeft u al kunnen lezen dat aansprakelijkheid voor dieren een risicoaansprakelijkheid behelst. Dit houdt in dat de bezitter van het dier aansprakelijk is voor de schade die het dier door haar eigen energie heeft veroorzaakt, tenzij er sprake is van een situatie waarin de bezitter niet aansprakelijk te houden is op grond van artikel 6:162 BW. Voor het gemak gaan we er vanuit dat dit laatste niet het geval is en de bezitter aansprakelijk te houden is voor de schade.

Aansprakelijkstelling versturen

Dat de bezitter aansprakelijk te houden is, houdt nog niet automatisch in dat u uw schade ook vergoed zult krijgen. U zult immers de bezitter van de hond moeten laten weten dat u hem aansprakelijkheid houdt voor de door de hond veroorzaakte schade. Dit kunt u het beste schriftelijk doen. Het is dan ook aan te raden om direct wat foto's te maken van de situatie en de contactgegevens op te vragen van de partij die u aansprakelijk houdt voor uw schade. Werkt die partij niet mee en is er sprake van letsel? Bel dan direct de politie, zodat een en ander in een proces verbaal vastgelegd kan worden.

Als u de contactgegevens van de aan te spreken partij heeft, kunt een aansprakelijkstelling sturen aan de aan te spreken partij. Een voorbeeld van een aansprakelijkstelling treft u onder deze link aan.

Wat u nóg beter kunt doen is direct in contact treden met uwschadevergoeding.nl. Zij zullen dan direct in contact treden met de schadeveroorzakende partij en sturen een aansprakelijkstelling, om zo uw schade te verhalen. De kosten hiervan zijn veelal nihil. Vanaf dit punt neemt uwschadevergoeding.nl alles van u uit handen, zodat u zich kunt concentreren op uw herstel. Er wordt vrijblijvend een bezoek aan u afgelegd, waarbij exact doorgesproken zal worden wat u kunt verwachten.

Tegenpartij erkent geen aansprakelijkheid

Het kan voorkomen dat de tegenpartij geen aansprakelijkheid erkent. Dat hoeft geen enkel probleem te zijn! Een advocaat is namelijk dé partij om een procedure op te starten bij de rechtbank. Dit kan een deelgeschil zijn, maar ook een 'gewone' procedure bij de rechtbank of kantonrechter.

Denkt u iemand aansprakelijk te houden voor de door u geleden schade? Neem dan via deze weg direct contact op met een aansprakelijkheidsadvocaat van uwschadevergoeding.nl!

Wat is een deelgeschil?

tcwarnsinck@gmail.com (Tim Warnsinck) — Wed, 05 Jan 2022 20:37:17 GMT

De wetgever heeft in 2010 een goede en snelle manier ontwikkeld om in letselschade zaken op eenvoudige wijze een geschilpunt aan de rechter voor te leggen. Hoe gaat dit in z'n werk?

Per juli 2010 is de Wet deelgeschilprocedure voor letsel- en overlijdensschade in werking getreden. Het doel van die wet is om snelle afhandeling van letsel- en overlijdenszaken mogelijk te maken. Hoe gaat zo'n deelgeschilprocedure in zijn werk?

De start van de procedure

De procedure begint door het indienen van verzoekschrift door een van de partijen bij de rechtbank. In bepaalde gevallen kan het ook de sector kanton van de rechtbank zijn, bijvoorbeeld bij arbeidsongevallen of bij zaken waarin het te vorderen bedrag lager is dan EUR 25.000. De rechtbank of kantonrechter zendt vervolgens het verzoekschrift aan de andere partij. De rechtbank biedt daarbij de verwerende de gelegenheid om een verweerschrift in te dienen. Ook zal de rechtbank een datum bepalen waarop de zaak mondeling zal worden behandeld. Vaak kan dit op een veel kortere termijn dan bij een 'gewone' civiele procedure.

Het verzoekschrift

In het verzoekschrift staan de gronden van het verzoek en ook vaak een beschrijving van de onderhandelingen voorafgaande aan het verzoek. In het verzoekschrift wordt afgesloten met een precieze beschrijving van de beslissing die men van de rechtbank wil hebben - bijvoorbeeld een oordeel over de aansprakelijkheid, de redelijkheid van buitengerechtelijke kosten of de toerekenbaarheid van een bepaalde schadepost.

Het verweerschrift

In het verweerschrift wordt uiteengezet om welke reden de verweerder meent dat het verzoek moet worden afgewezen. Ook het verweerschrift eindigt met een beschrijving van de beslissing die men van de rechtbank wil hebben.In het algemeen is het wenselijk dat het verweerschrift uiterlijk een week voor de mondelinge behandeling is ingediend bij de rechtbank. Een exemplaar van het verweerschrift wordt ook altijd aan de verzoekende partij gezonden.

De mondelinge behandeling

Door de rechtbank is – in overleg met partijen – een datum en tijd bepaald voor de behandeling van het verzoekschrift. Bij die mondelinge behandeling zal eerst de verzoekende partij het verzoek nog eens toelichten en ingaan op het verweer van de andere partij. Daarna komt de verwerende partij aan de beurt om zijn standpunt nog eens toe te lichten. De rechter kan (en zal) nog verdere vragen stellen aan partijen of aan de advocaten van de partijen.

De beslissing

Meestal volgt de beslissing (die beslissing heet een ‘beschikking’) op het verzoek zes weken na de mondelinge behandeling.

Mogelijke uitkomsten van het verzoek

Het verzoek kan (deels) worden toegewezen, worden afgewezen, of de beslissing kan worden aangehouden. Als de zaak wordt aangehouden is dat meestal omdat verder onderzoek nodig is, bijvoorbeeld verhoor van getuigen.

Tot slot; belangrijke punt om op te letten!

Het gaat in een deelgeschilprocedure om snelheid, zodat de letselschadezaak snel afgewikkeld kan worden en de benadeelde niet langer in de procedure van schadeafwikkeling zit dan nodig is. Om die snelheid erin te houden is er binnen een deegeschilprocedure geen plaats om het gehele dossier aan de rechter voor te leggen. Het moet gaan om een geschilpunt dat de partijen nog in de weg staat in het sluiten van een vaststellingsovereenkomst - lees: het afronden van de zaak. Het moet partijen dus verder brengen, daar waar zij in de onderhandelingsfase vastgelopen zijn.

Meer informatie over de deelgeschilprocedure bij letselschadezaken treft u hier (kanton) en hier (civiel) aan.

Uwschadevergoeding heeft ruime ervaring in het voeren van deelgeschilprocedures. Ook kunnen er duidelijke afspraken gemaakt worden over de kosten hiervan. Wist u dat de kosten in de meeste gevallen voor rekening van de aansprakelijke partij komen? Neem gerust contact op voor meer informatie!

Wat is onrechtmatige daad?

tcwarnsinck@gmail.com (Tim Warnsinck) — Wed, 05 Jan 2022 18:44:14 GMT

Een veelgestelde vraag; wat is een onrechtmatige daad? Een uitleg van artikel 6:162 BW

Veel mensen zoeken online op de vraag wat een onrechtmatige daad precies is. Dat is begrijpelijk. Het begrip komt terug in een groot deel van het aansprakelijkheidsrecht en vormt de juridische basis voor talloze vorderingen tot schadevergoeding. Toch is het geen los etiket dat op ieder onrechtvaardig aanvoelend gedrag kan worden geplakt. De wet heeft ervoor gekozen om in één algemene bepaling vast te leggen wanneer iemand verplicht is schade te vergoeden die hij een ander heeft toegebracht.

Wat regelt art. 6:162 BW?

De hoofdregel staat in art. 6:162 BW. Die bepaling houdt in dat degene die jegens een ander een onrechtmatige daad pleegt, welke aan hem kan worden toegerekend, verplicht is de schade te vergoeden die de ander daardoor lijdt. Het artikel vormt daarmee de kern van de buitencontractuele aansprakelijkheid voor eigen gedrag. Anders dan in het strafrecht werkt het civiele recht niet met een uitputtende lijst van verboden gedragingen. Het werkt met een open norm, die het mogelijk maakt om uiteenlopende vormen van onrechtmatig handelen juridisch te beoordelen.

Welke vijf vereisten gelden voor aansprakelijkheid?

In de opbouw van art. 6:162 BW liggen vijf vereisten besloten. Er moet sprake zijn van een onrechtmatige daad, die daad moet aan de dader kunnen worden toegerekend, er moet schade zijn, er moet causaal verband bestaan tussen die daad en die schade, en de geschonden norm moet strekken tot bescherming tegen juist die schade. Daarmee wordt meteen duidelijk dat aansprakelijkheid nooit enkel draait om de vraag of iemand zich onbehoorlijk heeft gedragen. Er is pas een toewijsbare vordering als het hele juridische kader sluitend is ingevuld.

Wie beter wil begrijpen wanneer gedrag juridisch onrechtmatig is, leest ook ons artikel over wanneer iets onrechtmatig is volgens art. 6:162 BW .

Waarom is de onrechtmatige daad zo belangrijk in de praktijk?

Het belang van de onrechtmatige daad is groot omdat een groot deel van het maatschappelijk verkeer niet door contracten wordt beheerst. Bij letselschade, burenruzies, verkeersincidenten, privacyschendingen, misleidende gedragingen of schade door gevaarzettend handelen bestaat tussen partijen vaak geen contractuele relatie. Toch moet het recht dan antwoord geven op de vraag of de veroorzaakte schade voor rekening van een ander komt. Art. 6:162 BW biedt daarvoor het algemene kader. Juist omdat het artikel ruim genoeg is om uiteenlopende situaties te omvatten, heeft het in de praktijk zo’n centrale positie gekregen.

Waarom leidt niet iedere fout tot schadevergoeding?

Dat open karakter betekent niet dat vrijwel alles onder de onrechtmatige daad valt. Integendeel. De aanvullende vereisten van toerekening, causaliteit en relativiteit begrenzen de aansprakelijkheid. Daardoor kan een zaak juridisch stranden, ook wanneer intuïtief voelt dat iemand iets verkeerd heeft gedaan. Soms ontbreekt voldoende causaal verband. Soms valt de schade buiten het beschermingsbereik van de geschonden norm. Soms is niet de daad zelf het probleem, maar de vraag welke schadeposten nog juridisch toerekenbaar zijn.

Meer daarover leest u in ons artikel over wanneer krijg je schadevergoeding bij een onrechtmatige daad.

Wanneer is het verstandig juridisch advies in te winnen?

Wie vermoedt dat hij schade heeft geleden door toedoen van een ander, doet er verstandig aan vroegtijdig juridisch advies in te winnen. In aansprakelijkheidszaken gaat het niet alleen om het verhaal van wat er is gebeurd, maar ook om de precieze juridische inkadering van dat verhaal. Een sterke zaak begint met een juiste kwalificatie van de aansprakelijkheidsgrond en een scherpe analyse van de schade en het causaal verband.

Neem contact op

Twijfelt u of in uw zaak sprake is van een onrechtmatige daad? Vittoria Law beoordeelt of aansprakelijkheid en schadevergoeding juridisch kansrijk zijn.