Als je het oneens bent met het standpunt van de rechtsbijstandverzekeraar over haalbaarheid (“geen redelijke kans”) of over de juridische aanpak, kun je een beroep doen op de geschillenregeling. De Wft verplicht de verzekeraar om een objectieve procedure te bieden (bijvoorbeeld een second opinion) om te bepalen welke gedragslijn moet worden gevolgd. Jij moet gemotiveerd aangeven waarom je het oneens bent; de verzekeraar draagt de kosten van de onafhankelijke beoordeling.

De geschillenregeling

De geschillenregeling is bedoeld om precies dat ongemakkelijke moment te corrigeren waarop jouw belang en het kostenbelang van de verzekeraar kunnen gaan schuren. Het handboek beschrijft dat een verzekeraar rechtsbijstand mag weigeren of stoppen als er geen redelijke kans op succes is, mits dat goed wordt gemotiveerd, en noemt expliciet dat zich hier een mogelijke belangenstrijd voordoet. Juist daarom hoort de verzekerde de afwijzing te kunnen laten toetsen via de geschillenregeling.

Juridische basis

De wettelijke basis is stevig. Art. 4:68 Wft verplicht tot een scheidsrechterlijke procedure of een procedure met vergelijkbare objectiviteitsgaranties, om vast te stellen welke gedragslijn wordt gevolgd bij verschil van mening tussen verzekeraar (of juridisch zelfstandig schaderegelingkantoor) en verzekerde. Het handboek citeert die norm en plaatst de regeling in het bredere kader van consumentenbescherming bij rechtsbijstand.

In de praktijk is de vraag: hoe maak je dit instrument effectief? De grootste fout is het “emotioneel escaleren” zonder juridisch probleem af te bakenen. Een second opinion gaat niet over de vraag of je je onrechtvaardig behandeld voelt; het gaat over de juridische kern: klopt de grondslag, is het bewijs voldoende of kan het realistisch worden verkregen, en is de gekozen strategie passend? Hoe scherper jij die kern formuleert, hoe minder ruimte er is voor een vrijblijvende afdoening.

De twee te nemen stappen

Daarom werkt een aanpak in twee stappen doorgaans het best. Eerst vraag je om een concrete motivering van het standpunt van de verzekeraar: welke feiten wegen zij doorslaggevend, welke rechtsregel blokkeert, welk bewijs ontbreekt. Daarna richt je je geschilbrief: je betwist die kernpunten, je benoemt welke stukken ontbreken of onjuist zijn geïnterpreteerd, en je legt uit welke route wél kansrijk is (bijvoorbeeld bewijsopvraag, deskundigenonderzoek, of een andere processtap). Het handboek vermeldt expliciet dat de verzekerde in een brief moet motiveren waarom hij het oneens is.

Een belangrijk detail, dat in de praktijk vaak het verschil maakt, is dossiercompleetheid. Een onafhankelijke beoordeling kan alleen zinvol zijn als de relevante stukken beschikbaar zijn. Hoe eerder je tijdlijn, kerncorrespondentie en relevante contractstukken ordent, hoe groter de kans dat het oordeel ook echt richting geeft. Het doel is immers niet “gelijk krijgen”, maar: het dossier weer in beweging krijgen met een objectief toetsbare koers.

Vittoria Law helpt

Vittoria Law helpt cliënten vaak precies op dit snijvlak. Soms blijkt het standpunt van de verzekeraar verdedigbaar; dan is eerlijk advies beter dan doorduwen. Maar vaak blijkt dat de zaak te snel is afgeschreven, dat het bewijs verkeerd is gewogen of dat de strategie te eng is gekozen. Met een goed opgebouwde geschilbrief en een strak dossier is de geschillenregeling dan geen formaliteit, maar een hefboom.