Verzekeringsfraude: hoe oplettend is de verzekeraar?



Dagelijks zijn miljoenen mensen op de weg te vinden. Hierbij kunnen zich verschillende ongelukken voordoen. Bij veel van deze ongelukken zijn auto’s betrokken. Over het algemeen zal de verzekeraar de schade die hieruit ontstaat vergoeden. Voor sommigen kan dat een ‘trigger’ zijn om hier een voordeel uit te kunnen halen. Maar hoe oplettend is een verzekeraar nou echt? Kan je een verzekeraar gemakkelijk om de tuin leiden? En wat als je dat doet? Wat voor gevolgen heeft dat?

De feiten

Over die vraag moest het gerechtshof Amsterdam zich buigen. In deze zaak heeft een automobilist van een Volvo (de appellant in deze zaak) medio 2017 een WA-verzekering afgesloten bij de verzekeraar Delta Lloyd. Iedere autobezitter is in Nederland verplicht om deze aansprakelijkheidsverzekering af te sluiten. Hiermee wordt de schade vergoedt die de automobilist met zijn auto bij een ander veroorzaakt. Op de WA-verzekering bij Delta Lloyd zijn polisvoorwaarden van toepassing. In 2018 heeft een aanrijding plaatsgevonden tussen de Volvo van de automobilist en tussen een Volkswagen. Appellant (en dus de eigenaar van de Volvo) heeft de schade van de aanrijding gemeld bij Delta Lloyd. Naar aanleiding van deze melding heeft de verzekeraar een onderzoek laten uitvoeren naar de aanrijding.

Hieruit kwam naar voren dat de aanrijding met opzet heeft plaatsgevonden. Daarmee merkt de verzekeraar de schadeclaim van de automobilist als fraude aan. De verzekeraar heeft de schade op grond van de polisvoorwaarden dan ook niet vergoed. Ook heeft zij de verzekering van de automobilist met onmiddellijke ingang beëindigd. Tevens zijn de persoons- en schadegegevens van de automobilist hierdoor geregistreerd in het Extern Verwijzingsregister bij het Centrum Bestrijding Verzekeringsfraude (hierna: EVR) en in het incidentenregister van de afdeling Integriteitszaken van Delta Lloyd (hierna: IVR). De automobilist is het hier allesbehalve mee eens en vordert dan ook dat zijn gegevens uit beide registers worden verwijderd. Daarnaast vordert de automobilist dat Delta Lloyd alsnog zijn schade vergoedt.

De beoordeling

Nadat de rechtbank zich reeds over deze zaak heeft gebogen en hierbij de automobilist in het ongelijk heeft gesteld, is het nu aan het gerechtshof om zich over deze zaak te buigen. In tegenstelling tot hetgeen de automobilist betoogt, is het gerechtshof van mening dat de automobilist dient te bewijzen dat een aanrijding heeft plaatsgevonden waarvoor hij aansprakelijk is, zodat de verzekeraar zijn schade op grond van de polis dient te vergoeden.

Nu Delta Lloyd stelt dat sprake is van een opzetaanrijding, dient de verzekeraar dit opzet te bewijzen. Hierbij heeft de verzekeraar aan OAN de opdracht gegeven om te onderzoeken of de door betrokkenen opgegeven aanrijding wel of niet heeft kunnen plaatsvinden. Tijdens dit onderzoek heeft de OAN meerdere discrepanties opgemerkt. Zo heeft de automobilist aanvankelijk verklaard dat hij vermoedelijk 50 km/uur reed. Bij een later getuigenverhoor is de automobilist hierop teruggekomen en heeft hij verklaard dat hij veel langzamer heeft gereden. Dat de automobilist is teruggekomen op zijn snelheid, betekent volgens het gerechtshof echter niet dat het OAN in zijn eerste rapport een snelheid van 50 km/uur tot uitgangspunt heeft genomen. Ook de andere tegenstrijdigheden veegt het gerechtshof als het ware van tafel, nu de automobilist deze tegenstrijdigheden niet voldoende weet te onderbouwen. Het gerechtshof kan zich ook niet vinden in de andere verweren van de automobilist.

Tenslotte buigt het gerechtshof zich over de vraag of de persoonsgegevens van de automobilist rechtmatig zijn opgenomen in het IVR-en het EVR-register of dat deze verwijderd moeten worden. Het gerechtshof geeft daarbij aan dat voor een rechtmatige gegevensverwerking in het IVR- en het EVR-register vereist is dat het gegevens betreft die als zodanig als strafbaar feit kwalificeren en dat die in voldoende mate vaststaan. Daarnaast moet altijd een belangenafweging plaatsvinden waarbij de belangen van de betrokkene worden afgewogen tegen het belang van de verzekeraar. In casu wordt volgens het hof aan beide vereisten voldaan. Allereerst heeft de verzekerde een claim ingediend om een uitkering te verkrijgen, terwijl hij het ongeval opzettelijk heeft veroorzaakt. Tenslotte valt ook de belangenafweging in het voordeel van de verzekerde: het frauderen en oplichten van een verzekeraar wordt als dusdanig ernstig gezien dat het opnemen van de gegevens van verzekerde in het IVR en het EVR rechtmatig kan worden geacht.

Benieuwd naar de uitspraak? Klik dan hier.