Vrijwel alle rechtsbijstandpolissen hanteren een wachttijd van doorgaans drie maanden om zogenoemde ‘brandend-huisverzekeringen’ en anti-selectie te voorkomen. Die wachttijd geldt niet altijd: vaak is schadeverhaal op een uitsluitend wettelijk aansprakelijke derde uitgezonderd, net als straf- of tuchtzaken en geschillen over overeenkomsten die pas na het sluiten van de verzekering zijn aangegaan.



De wachttijd is voor veel verzekerden het eerste harde obstakel. Het conflict speelt “nu”, en juist daarom heb je de verzekering. Het handboek maakt echter inzichtelijk waarom verzekeraars dit objectieve criterium gebruiken: zonder wachttijd zou je je kunnen aansluiten op het moment dat het conflict al concreet dreigt. De wachttijd is daarmee een praktische scheidslijn tussen bestaande/voorzienbare geschillen en toekomstige, onzekere conflicten waarvoor dekking bedoeld is.

Startmoment juridisch probleem

Waar het in de praktijk om draait, is het startmoment van het juridische probleem. De polis kijkt niet alleen naar de dag waarop je een formele brief kreeg, maar naar de gebeurtenis of reeks gebeurtenissen die leiden tot het concrete juridisch probleem. Als sprake is van een reeks samenhangende gebeurtenissen, telt het eerste voorval in die reeks. Dat kan betekenen dat de verzekeraar het geschil “terugdateert” naar een eerder moment dan jij voor ogen had.

Daar staat tegenover dat wachttijd niet altijd de deur dichtgooit. Bij schadeverhaal ligt dat vaak anders. Het handboek noemt expliciet dat de wachttermijn niet geldt wanneer rechtsbijstand wordt gevraagd voor het verhalen van schade op degenen die daarvoor uitsluitend wettelijk aansprakelijk zijn. Dat is voor letselschade en verkeersongevallen een cruciaal verschil: ook bij een recent afgesloten polis kan verhaalsbijstand soms toch binnen de wachttijd vallen.

Verder spelen de uitzonderingen voor straf- en tuchtzaken en voor juridische geschillen over een schriftelijke overeenkomst die pas na het tot stand komen van de verzekering is gesloten. Dat laatste is praktisch relevant bij consumentenzaken: een conflict over een nieuwe koop- of aannemingsovereenkomst kan soms wél gedekt zijn, ook als de polis recent is ingegaan, juist omdat de kerngebeurtenis (het sluiten van die overeenkomst) ná ingangsdatum ligt.

Wat te doen met een wachttijddiscussie?

Wie met een wachttijddiscussie te maken krijgt, moet daarom niet alleen “boos” reageren, maar het probleem juridisch ontwarren: is dit werkelijk één reeks gebeurtenissen, en zo ja, wat was het eerste voorval dat juridisch relevant is? Was er vóór de ingangsdatum al een concreet belangenconflict, of slechts een vage ergernis zonder noodzaak tot juridische actie? En valt de zaak mogelijk onder de uitzonderingen, bijvoorbeeld als schadeverhaal op een aansprakelijke derde?

Vittoria Law kan in dit soort situaties snel waarde toevoegen. Niet door de polis “weg te discussiëren”, maar door het startmoment en de kwalificatie van de zaak correct te positioneren. In de praktijk is een wachttijd-afwijzing regelmatig gebaseerd op een te grove lezing van de feiten. Een strakke tijdlijn met de juiste juridische duiding maakt dan het verschil.