De volledigheids- en waarheidsplicht bij een procedure; eerlijkheid duurt het langst!

Op het moment dat je iemand aansprakelijk acht voor jouw schade, dan je iemand aansprakelijk stellen. Op het moment dat de andere partij stelt dat hij of zij niet aansprakelijk is, dan kun je ervoor kiezen om de zaak voor de rechter te laten komen. Op dat moment moet je een dagvaarding of verzoekschrift opstellen, waarin je schrijft waarom je meent dat de andere partij aansprakelijk is voor jouw schade. In die dagvaarding moet je óók alle voor de beslissing van de rechter van belang zijnde feiten en omstandigheden volledig en naar waarheid vermelden. Doe je dat niet, dan kan de nodige nadelige gevolgen voor je hebben;

De waarheidsplicht en volledigheidsplicht ex artikel 21 Rechtsvordering ("Rv")

Rechtbank Noord-Nederland, 1 december 2021, ECLI:NL:RBNNE:2021:5662

In deze zaak ging het over de vraag of er wel of geen overeenkomst van opdracht was, waaruit betaling van een aantal facturen voort zou vloeien. De aangesproken partij die de facturen ontvangen heeft, stelt zich op het standpunt dat de facturen weliswaar ontvangen zijn maar dat deze aan de verkeerde B.V. waren gericht. Dit terwijl de aangesproken partij in eerdere instantie juist aangegeven had de facturen te zullen betalen, waarbij zij niets stelden over een verkeerde B.V. De aangesproken partij verweerde zich ook nog met het standpunt dat de betalingstoezegging door de andere B.V. was gedaan, terwijl er ter zitting bleek dat dit helemaal niet het geval was.

De rechter maakte korte metten met deze leugenachtige verweren van de gedaagde partij en merkt op dat partijen op grond van artikel 21 Rv verplicht zijn om de voor de beslissing van belang zijnde feiten volledig en naar waarheid aan te voeren. De rechter wijst erop dat deze verplichting niet alleen ertoe strekt de rechter in staat te stellen op het door partijen ter beoordeling voorgelegde geschil te beslissen, maar dient ook ertoe de wederpartij in staat te stellen zich adequaat en ter zake dienend te verdedigen. De rechter en de wederpartij mogen niet op het verkeerde been worden gezet doordat feitelijk onjuiste en/of onvolledige stellingen worden betrokken. Op het moment dat deze verplichting niet wordt nageleefd, dan kan de rechter daaruit de gevolgtrekking maken die hij geraden acht, aldus de tweede volzin van artikel 21 Rv. 

Met het oog op de leugenachtige en duidelijk onjuiste verweren van gedaagde, oordeelt de rechtbank dat de eisende voorshands in het bewijs is geslaagd dat gedaagde de opdracht heeft verstrekt voor de in rekening gebrachte werkzaamheden. Tegen dit vermoeden staat in beginsel tegenbewijs open, maar de rechter concludeert echter dat gedaagde aantoonbaar in strijd met de waarheid heeft verklaard en op die wijze de rechtbank op het verkeerde been heeft proberen te zetten. Volgens de rechter is de passende sanctie die voortvloeit uit artikel 21 Rv in dit geval dat het gedaagde, wat ook zij van de vraag of zij daarvoor voldoende heeft gesteld, niet wordt toegestaan tegenbewijs te leveren. In datzelfde licht oordeelt de rechtbank dat ook bewezen wordt geacht dat voor de drie overige facturen een opdracht door gedaagde aan eiseres is verstrekt. Ook hier is tegenbewijs gelet op het bepaalde in artikel 21 Rv niet aan de orde. Daarmee acht de rechter de vordering in hoofdsom volledig toewijsbaar. 

Afsluitend

Kortom, creativiteit met de feiten en omstandigheden is in verregaande mate toegestaan, maar de rechter trekt de grens bij feitelijke onjuistheden. Het gevolg in dat geval is dat de leugenachtige partij niet langer in de gelegenheid gesteld wordt om (tegen)bewijs te leveren, waardoor de eisende partij zijn volledige vordering toegewezen krijgt. Een vergelijkbare kwestie speelde in de zaak bij de Rechtbank Rotterdam, waarbij de verwerende partij niet volledig en naar waarheid heeft verklaard en de eisende partij daardoor niet langer aanvullend bewijs hoefde te overleggen.

Heeft u vragen over artikel 21 Rv, neem dan gerust contact op!